マハーバーラタ · 章 1.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.30.1
स्पष्टमात्रा तु पद्भ्यां सा गरुडेन बलीयसा ।
अभज्यत तरोः शाखा भग्नां चैकामधारयत् ॥ १.३०.१ ॥
力強いガルダは彼女の両足で木の枝を一本折り、彼女は折れた枝の一本をつかんだ。
1.30.2
तां भङ्क्त्वा स महाशाखां स्मयमानो विलोकयन् ।
अथात्रं लम्बतोऽपश्यद्वालखिल्यानधोमुखान् ॥ १.३०.२ ॥
その大枝を折ると、彼は微笑みながら見回し、逆さまに吊り下がるヴァーラキリヤの聖仙たちを見た。
1.30.3
ऋषयो ह्यत्र लम्बन्ते न हन्यामिति तानृषीन् ।
तपोरतांल्लम्बमानान्ब्रह्मर्षीनभिवीक्ष्य सः ॥ १.३०.३ ॥
ここには聖仙たちが吊るされている、彼らを殺してはならない。苦行に没頭して吊り下がるブラフマルシたちを見て、彼は——
1.30.4
हन्यादेतान्संपतन्ती शाखेत्यथ विचिन्त्य सः ।
नखैर्दृढतरं वीरः संगृह्य गजकच्छपौ ॥ १.३०.४ ॥
「落ちてくるこの枝がこの者たちを殺すだろう」と考え、その勇士は爪で象と亀をしっかりと掴んだ。
1.30.5
स तद्विनाशसंत्रासादभिपत्य स्वगाधिपः ।
शाखामास्येन जग्राह तेषामेवान्ववेक्षया ॥ १.३०.५ ॥
彼らの破滅を恐れて、鳥の王は急降下し、嘴で枝をくわえた——ただ彼らへの敬意からであった。
1.30.6
अतिदैवं तु तत्तस्य कर्म दृष्ट्वा महर्षयः ।
विस्मयोत्कम्पहृदया नाम चक्रुर्महाखगे ॥ १.३०.६ ॥
彼の超人的な行いを見た大聖仙たちは、驚きに心を震わせ、その大鳥に名を与えた。
1.30.7
गुरुं भारं समासाद्योड्डीन एष विहङ्गमः ।
गरुडस्तु खगश्रेष्ठस्तस्मात्पन्नगभोजनः ॥ १.३०.७ ॥
重い荷を担いで、この鳥は飛び立った。鳥の中で最も優れたガルダは、それゆえ蛇を食う者である。
1.30.8
ततः शनैः पर्यपतत्पक्षैः शैलान्प्रकम्पयन् ।
एवं सोऽभ्यपतद्देशान्बहून्सगजकच्छपः ॥ १.३०.८ ॥
そして徐々に翼で山々を揺らしながら飛び回り、象や亀とともに多くの地方へ襲いかかった。
1.30.9
दयार्थं वालखिल्यानां न च स्थानमविन्दत ।
स गत्वा पर्वतश्रेष्ठं गन्धमादनमञ्जसा ॥ १.३०.९ ॥
ヴァーラキリヤたちへの憐れみのために、彼は居場所を見つけられなかった。彼は山々の中で最も優れたガンダマーダナへ速やかに行った。
1.30.10
ददर्श कश्यपं तत्र पितरं तपसि स्थितम् ।
ददर्श तं पिता चापि दिव्यरूपं विहङ्गमम् ॥ १.३०.१० ॥
そこで彼は、苦行に立つ父カシュヤパを見た。父もまた、その神々しい姿の鳥を見た。
1.30.11
तेजोवीर्यबलोपेतं मनोमारुतरंहसम् ।
शैलशृङ्गप्रतीकाशं ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम् ॥ १.३०.११ ॥
光輝と勇気と力を備え、心と風のように速く、山の頂のようで、掲げられたブラフマーの杖のようだった。
1.30.12
अचिन्त्यमनभिध्येयं सर्वभूतभयंकरम् ।
महावीर्यधरं रौद्रं साक्षादग्निमिवोद्यतम् ॥ १.३०.१२ ॥
思い及ばず、思惟しがたく、一切の生き物を恐れさせ、大いなる威力を帯び、猛々しく、まさに燃え上がる火そのもののようだった。
1.30.13
अप्रधृष्यमजेयं च देवदानवराक्षसैः ।
भेत्तारं गिरिशृङ्गाणां समुद्रजलशोषणम् ॥ १.३०.१३ ॥
神々・ダーナヴァ・ラークシャサにも攻めがたく、打ち負かせず、山の頂を砕き、海の水を干上がらせる者。
1.30.14
लोकसंलोडनं घोरं कृतान्तसमदर्शनम् ।
तमागतमभिप्रेक्ष्य भगवान्कश्यपस्तदा।
विदित्वा चास्यं संकल्पमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३०.१४ ॥
世界を揺るがす、恐ろしい、死神のような姿の者。彼が近づくのを見て、尊き カシュヤパは、その意図を知り、このように語った。
1.30.15
पुत्र मा साहसं कार्षीर्मा सद्यो लप्स्यसे व्यथाम् ।
मा त्वां दहेयुः संक्रुद्धा वालखिल्या मरीचिपाः ॥ १.३०.१५ ॥
息子よ、この無謀を犯してはならぬ。すぐに苦しみを受けるであろう。怒った、光線を飲むヴァーラキリャたちがそなたを焼き尽くさぬように。
1.30.16
ततः प्रसादयामास कश्यपः पुत्रकारणात् ।
वालखिल्यान्महाभागांस्तपसा हतकल्मषान् ॥ १.३०.१६ ॥
そこでカシュヤパは息子のために、苦行によって罪が滅ぼされた大徳のヴァーラキリャたちをなだめた。
1.30.17
प्रजाहितार्थमारम्भो गरुडस्य तपोधनाः ।
चिकीर्षति महत्कर्म तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.३०.१७ ॥
苦行に富む者たちよ、ガルダの企ては生きとし生けるものの幸福のためである。彼は偉大な業を成そうと望んでいる。だからそなたらは彼に許可を与えるべきだ。
1.30.18
एवमुक्ता भगवता मुनयस्ते समभ्ययुः ।
मुक्त्वा शाखां गिरिं पुण्यं हिमवन्त तपोऽर्थिनः ॥ १.३०.१८ ॥
尊き方にこう言われ、苦行を望む聖者たちは枝を離れ、聖なるヒマヴァット山へと向かった。
1.30.19
ततस्तेष्वपयातेषु पितरं विनतासुतः ।
शाखाव्याक्षिप्तवदनः पर्यपृच्छत कश्यपम् ॥ १.३०.१९ ॥
彼らが去ると、枝で口をふさがれたヴィナターの子は父カシュヤパに尋ねた。
1.30.20
भगवन्क्व विमुञ्चामि तरोः शाखामिमामहम् ।
वर्जितं मानुषैर्देशमाख्यातु भगवान्मम ॥ १.३०.२० ॥
尊い方よ、この木の枝をどこに置けばよいのですか。人の住まない場所を尊き方が私に教えてください。
1.30.21
ततो निःपुरुषं शैलं हिमसंरुद्धकन्दरम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैस्तस्याचख्यौ स कश्यपः ॥ १.३०.२१ ॥
するとカシュヤパは、人のいない山、雪に閉ざされた洞窟を持ち、他の者は心でさえ到達できない山を彼に説明した。
1.30.22
तं पर्वतं महाकुक्षिमुद्दिश्य स महाखगः ।
जवेनाभ्यपतत्तार्क्ष्यः सशाखागजकच्छपः ॥ १.३०.२२ ॥
その大きな窪みのある山を目指して、大鳥タールクシャは枝と象と亀を伴い、速やかに舞い降りた。
1.30.23
न तां वध्री परिणहेच्छतचर्मा महातनुम् ।
शाखिनो महतीं शाखां यां प्रगृह्य ययौ खगः ॥ १.३०.२३ ॥
百の皮をもつ弱い鳥では、あの巨大な体を掴むことはできなかった。鳥は掴んだ木の大きな枝を持ったまま飛び去った。
1.30.24
स ततः शतसाहस्रं योजनान्तरमागतः ।
कालेन नातिमहता गरुडः पतगेश्वरः ॥ १.३०.२४ ॥
そして鳥の王ガルダは、それほど長くない時間で十万ヨージャナの彼方に至った。
1.30.25
स तं गत्वा क्षणेनैव पर्वतं वचनात्पितुः ।
अमुञ्चन्महतीं शाखां सस्वनं तत्र खेचरः ॥ १.३०.२५ ॥
父の言葉によって、その山へ瞬時に至り、空を行く者はそこで大きな枝を轟音とともに落とした。
1.30.26
पक्षानिलहतश्चास्य प्राकम्पत स शैलराट् ।
मुमोच पुष्पवर्षं च समागलितपादप ॥ १.३०.२६ ॥
翼の風に打たれ、その山王は震えた。花の雨を降らせ、木々は根こそぎ倒れた。
1.30.27
शृङ्गाणि च व्यशीर्यन्त गिरेस्तस्य समन्ततः ।
मणिकाञ्चनचित्राणि शोभयन्ति महागिरिम् ॥ १.३०.२७ ॥
その山の峰々は四方で崩れ落ちた。宝石と黄金で彩られ、この大山を飾っていたものである。
1.30.28
शाखिनो बहवश्चापि शाखयाऽभिहतास्तया ।
काञ्चनैः कुसुमैर्भान्ति विद्युत्वन्त इवाम्बुदाः ॥ १.३०.२८ ॥
その枝に打たれた多くの木々もまた、金色の花で稲妻を帯びた雲のように輝いた。
1.30.29
ते हेमविकचा भूमौ युताः पर्वतधातुभिः ।
व्यराजञ्छाखिनस्तत्र सूर्यांशुप्रतिरञ्जिताः ॥ १.३०.२९ ॥
金の花を咲かせたそれらの木々は、山の鉱物と混じって地に横たわり、太陽の光に染められてそこで輝いた。
1.30.30
ततस्तस्य गिरेः शृङ्गमास्थाय स खगोत्तमः ।
भक्षयामास गरुडस्तावुभौ गजकच्छपौ ॥ १.३०.३० ॥
それから、その山の頂に登り、鳥の中の最良者ガルダは、象と亀の二者を食べ尽くした。
1.30.31
तावुभौ भक्षयित्वा तु स तार्क्ष्यः कूर्मकुञ्जरौ ।
ततः पर्वतकूटाग्रादुत्पपात महाजवः ॥ १.३०.३१ ॥
その亀と象の二つを喰らった後、そのタールクシュヤは大いなる速さで山の頂から飛び上がった。
1.30.32
प्रावर्तन्ताथ देवानामुत्पाता भयशंसिनः ।
इन्द्रस्य वज्रं दयितं प्रजज्वाल भयात्ततः ॥ १.३०.३२ ॥
そのとき、神々の間に恐怖を告げる凶兆が現れ始めた。恐れのあまり、インドラの愛する金剛杵が燃え上がった。
1.30.33
सधूमा न्यपतत्सार्चिर्दिवोल्का नभसश्च्युता ।
तथा वसूनां रुद्राणामादित्यानां च सर्वशः ॥ १.३०.३३ ॥
煙と炎を伴って、火の流星が空から落ちた。同様に、ヴァス神群、ルドラ神群、アーディティヤ神群からも、四方すべてに。
1.30.34
साध्यानां मरुतां चैव ये चान्ये देवतागणाः ।
स्वं स्वं प्रहरणं तेषां परस्परमुपाद्रवत् ॥ १.३०.३४ ॥
サーディヤ神群、マルート神群、その他の神々の群れの、それぞれの武器が互いに襲いかかった。
1.30.35
अभूतपूर्वं संग्रामे तदा देवासुरेऽपि च ।
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पेतुरुल्काः सहस्रशः ॥ १.३०.३५ ॥
神々と阿修羅の戦いにおいて、かつて起きたことのない事態として、雷鳴を伴う風が吹き、流星が幾千と落ちた。
1.30.36
निरभ्रमेव चाकाशं प्रजगर्ज महास्वनम् ।
देवानामपि यो देवः सोऽप्यवर्षत शोणितम् ॥ १.३०.३६ ॥
雲もないのに空は大音響をとどろかせた。神々の中の神である者もまた血の雨を降らせた。
1.30.37
मम्लुर्माल्यानि देवानां नेशुस्तेजांसि चैव हि ।
उत्पातमेघा रौद्राश्च ववृषुः शोणितं बहु ॥ १.३०.३७ ॥
神々の花輪は萎れ、その輝きも失われた。恐ろしい凶兆の雲が多量の血を降らせた。
1.30.38
रजांसि मुकुटान्येषामुत्थितानि व्यधर्षयन् ।
ततस्त्राससमुद्विग्नः सह देवैः शतक्रतुः।
उत्पातान्दारुणान्पश्यन्नित्युवाच बृहस्पतिम् ॥ १.३०.३८ ॥
舞い上がった塵が彼らの冠を汚した。そこで百祭のインドラは恐怖に動揺し、神々とともに恐ろしい凶兆を見て、ブリハスパティにこう言った。
1.30.39
किमर्थं भगवन्घोरा उत्पाताः सहसोत्थिताः ।
न च शत्रुं प्रपश्यामि युधि यो नः प्रधर्षयेत् ॥ १.३०.३९ ॥
尊き方よ、なぜこれらの恐ろしい凶兆が突然現れたのか。戦いで我々を襲いうる敵は見当たらない。
1.30.40
तवापराधाद्देवेन्द्र प्रमादाच्च शतक्रतो ।
तपसा वालखिल्यानां महर्षीणां महात्मनाम् ॥ १.३०.४० ॥
神々の主よ、百祭のインドラよ、これはお前の過ちと油断により、そして高潔なヴァーラキリヤの大聖仙たちの苦行によって生じたのだ。
1.30.41
कश्यपस्य मुनेः पुत्रो विनतायाश्च खेचरः ।
हर्तुं सोममभिप्राप्तो बलवान्कामरूपधृक् ॥ १.३०.४१ ॥
聖仙カシャパとヴィナターの息子、空を行くもの、力強く、望むままに姿を変える者が、ソーマを奪いに来た。
1.30.42
समर्थो बलिनां श्रेष्ठो हर्तुं सोमं विहंगमः ।
सर्वं संभावयाम्यस्मिन्नसाध्यमपि साधयेत् ॥ १.३०.४२ ॥
その鳥は強者の中で最も優れ、ソーマを奪うことができる。彼について私は何もかも可能と考える。不可能なことさえ成し遂げうるだろう。
1.30.43
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रः प्रोवाचामृतरक्षिणः ।
महावीर्यबलः पक्षी हर्तुं सोममिहोद्यतः ॥ १.३०.४३ ॥
この言葉を聞いて、インドラは甘露の守護者たちに言った。大いなる勇気と力をもつこの鳥が、ここでソーマを奪おうとしている。
1.30.44
युष्मान्संबोधयाम्येष गृहीत्वावरणायुधान् ।
परिवार्यामृतं सर्वे यूयं मद्वचनादिह ॥ १.३०.४४ ॥
警告する。彼は鎧と武器を携えて来ている。私の言葉に従い、皆でここにある甘露を取り囲め。
1.30.45
रक्षध्वं विबुधा वीरा यथा न स हरेद्बलात् ।
अतुलं हि बलं तस्य बृहस्पतिरुवाच ह ॥ १.३०.४५ ॥
勇敢な神々よ、彼が力づくで甘露を奪わぬよう守れ。彼の力は比べるものがないと、ブリハスパティが言った。
1.30.46
तच्छ्रुत्वा विबुधा वाक्यं विस्मिता यत्नमास्थिताः ।
परिवार्यामृतं तस्थूर्वज्री चेन्द्रः प्रतापवान् ॥ १.३०.४६ ॥
この言葉を聞いて神々は驚き、努力して甘露を取り囲み立ちはだかった。金剛杵を持つ威力あるインドラも、そこに立った。
1.30.47
धारयन्तो विचित्राणि काञ्चनानि मनस्विनः ।
कवचानि महार्हाणि वैदूर्यविकृतानि च ॥ १.३०.४७ ॥
色とりどりの金の、非常に貴重な鎧を身につけた意志堅固な神々。ラピスラズリで飾られた鎧も。
1.30.48
चर्माण्यपि च गात्रेषु भानुमन्ति दृढानि च ।
विविधानि च शस्त्राणि घोररूपाण्यनेकशः ॥ १.३०.४८ ॥
体には輝く堅固な盾があり、恐ろしい姿の様々な武器も多数あった。
1.30.49
शिततीक्ष्णाग्रधाराणि समुद्यम्य सुरोत्तमः ।
सविस्फुलिङ्गज्वालानि सधूमानि च सर्वशः ॥ १.३०.४९ ॥
鋭い刃先を持つ武器を掲げて、神々の中の最上の者は、火花と炎と煙とともに四方からそれらを振り上げた。
1.30.50
चक्राणि परघांश्चैव त्रिशूलानि परश्वधान् ।
शक्तीश्च विविधास्तीक्ष्णाः करवालांश्च निर्मलान्।
स्वदेहरूपाण्यादाय गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ॥ १.३०.५० ॥
円盤、鉄棍、三叉戟、戦斧、様々な鋭い槍、磨かれた剣、そして自分たちの身体の形をし恐ろしい様相のメイスを手にした。
1.30.51
तैः शस्त्रैर्भानुमद्भिस्ते दिव्याभरणभूषिताः ।
भानुमन्तः सुरगणास्तस्थुर्विगतकल्मषाः ॥ १.३०.५१ ॥
あの輝く武器を持ち、神聖な装飾で飾られ、輝く神々の群れは汚れなく立っていた。
1.30.52
अनुपमबलवीर्यतेजसो ।
धृतमनसः परिरक्षणेऽमृतस्य।
असुरपुरविदारणाः सुरा ।
ज्वलनसमिद्धवपुःप्रकाशिनः ॥ १.३०.५२ ॥
比類ない力と勇気と輝きを持ち、甘露を守ることに心を堅く定め、阿修羅の都市を砕く神々は、燃え上がる火のような身体で輝いていた。
1.30.53
इति समरवरं सुराः स्थितास्ते ।
परिघसहस्रशतैः समाकुलम्।
विगलितमिव चाम्बरान्तरं ।
तपनमरीचिविकाशितं बभासे ॥ १.३०.५३ ॥
こうして神々はその優れた戦場に立ち、何百何千という鉄棍に満たされ、あたかも空の中央が裂けたかのように、太陽の光に照らされて輝いた。