มหาภารตะ · อัธยายะ 1.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.30.1

स्पष्टमात्रा तु पद्भ्यां सा गरुडेन बलीयसा ।
अभज्यत तरोः शाखा भग्नां चैकामधारयत् ॥ १.३०.१ ॥

ครุฑผู้ทรงพลังหักกิ่งไม้ด้วยเท้าของตน และนางยึดอยู่กับกิ่งหนึ่งที่หักแล้ว

1.30.2

तां भङ्क्त्वा स महाशाखां स्मयमानो विलोकयन् ।
अथात्रं लम्बतोऽपश्यद्वालखिल्यानधोमुखान् ॥ १.३०.२ ॥

เขาหักกิ่งใหญ่นั้น แล้วหัวเราะมองดู ต่อจากนั้นจึงเห็นฤๅษีวาลขิลยะห้อยหัวลงอยู่

1.30.3

ऋषयो ह्यत्र लम्बन्ते न हन्यामिति तानृषीन् ।
तपोरतांल्लम्बमानान्ब्रह्मर्षीनभिवीक्ष्य सः ॥ १.३०.३ ॥

ที่นี่มีฤๅษีห้อยอยู่ เราไม่ควรทำร้ายพวกท่าน ครั้นมองเห็นพรหมฤๅษีผู้ห้อยอยู่ จดจ่อในการบำเพ็ญตบะ เขา—

1.30.4

हन्यादेतान्संपतन्ती शाखेत्यथ विचिन्त्य सः ।
नखैर्दृढतरं वीरः संगृह्य गजकच्छपौ ॥ १.३०.४ ॥

คิดว่า กิ่งที่กำลังร่วงลงมานี้จะฆ่าพวกฤๅษีเหล่านี้เสีย วีรบุรุษจึงคว้าช้างและเต่าไว้ให้แน่นด้วยกรงเล็บ

1.30.5

स तद्विनाशसंत्रासादभिपत्य स्वगाधिपः ।
शाखामास्येन जग्राह तेषामेवान्ववेक्षया ॥ १.३०.५ ॥

เกรงว่าพวกฤๅษีจะพินาศ เจ้าแห่งนกจึงโฉบลงมาคาบกิ่งไม้ไว้ด้วยปาก เพียงเพราะเห็นแก่พวกฤๅษีเท่านั้น

1.30.6

अतिदैवं तु तत्तस्य कर्म दृष्ट्वा महर्षयः ।
विस्मयोत्कम्पहृदया नाम चक्रुर्महाखगे ॥ १.३०.६ ॥

มหาฤๅษีเห็นการกระทำอันเหนือมนุษย์ของเขา ด้วยหัวใจสั่นไหวด้วยความอัศจรรย์ จึงตั้งชื่อให้แก่นกใหญ่ตัวนั้น

1.30.7

गुरुं भारं समासाद्योड्डीन एष विहङ्गमः ।
गरुडस्तु खगश्रेष्ठस्तस्मात्पन्नगभोजनः ॥ १.३०.७ ॥

นกตัวนี้แบกภาระอันหนักแล้วบินขึ้นไป ครุฑ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นก จึงได้เป็นผู้กินงู

1.30.8

ततः शनैः पर्यपतत्पक्षैः शैलान्प्रकम्पयन् ।
एवं सोऽभ्यपतद्देशान्बहून्सगजकच्छपः ॥ १.३०.८ ॥

จากนั้นครุฑค่อย ๆ บินวน ทำให้ภูเขาสั่นไหวด้วยปีกของตน แล้วจึงโฉบลงสู่แผ่นดินหลายแห่งพร้อมทั้งช้างและเต่า

1.30.9

दयार्थं वालखिल्यानां न च स्थानमविन्दत ।
स गत्वा पर्वतश्रेष्ठं गन्धमादनमञ्जसा ॥ १.३०.९ ॥

เพราะต้องการแสดงความเมตตาต่อพวกวาลขิลยะ เขาจึงหาที่วางไม่พบ เขาจึงรีบไปยังคันธมาทนะ ภูเขาอันประเสริฐที่สุด

1.30.10

ददर्श कश्यपं तत्र पितरं तपसि स्थितम् ।
ददर्श तं पिता चापि दिव्यरूपं विहङ्गमम् ॥ १.३०.१० ॥

ที่นั่นเขาเห็นพระบิดาคือท่านกัศยปะกำลังตั้งอยู่ในการบำเพ็ญตบะ และพระบิดาก็เห็นนกผู้มีรูปทิพย์ตัวนั้นเช่นกัน

1.30.11

तेजोवीर्यबलोपेतं मनोमारुतरंहसम् ।
शैलशृङ्गप्रतीकाशं ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम् ॥ १.३०.११ ॥

ประกอบพร้อมด้วยรัศมี ความกล้าหาญ และกำลัง เร็วดุจใจและลม มีรูปคล้ายยอดเขา ดุจไม้พรหมทัณฑ์ที่ยกขึ้นเหนือศีรษะ

1.30.12

अचिन्त्यमनभिध्येयं सर्वभूतभयंकरम् ।
महावीर्यधरं रौद्रं साक्षादग्निमिवोद्यतम् ॥ १.३०.१२ ॥

ยากจะคาดคิดและไม่ควรจะพิจารณา น่าสะพรึงกลัวแก่สรรพสัตว์ทั้งปวง ทรงพลังอันยิ่งใหญ่ ดุร้าย ดุจไฟที่ลุกโชนขึ้นเอง

1.30.13

अप्रधृष्यमजेयं च देवदानवराक्षसैः ।
भेत्तारं गिरिशृङ्गाणां समुद्रजलशोषणम् ॥ १.३०.१३ ॥

ไม่มีใครพ่ายแพ้ได้ และไม่มีใครเอาชนะได้ ทั้งเทวดา ทานพ และรากษส เป็นผู้ทำลายยอดเขา และเป็นผู้ทำให้น้ำในมหาสมุทรแห้งเหือด

1.30.14

लोकसंलोडनं घोरं कृतान्तसमदर्शनम् ।
तमागतमभिप्रेक्ष्य भगवान्कश्यपस्तदा।
विदित्वा चास्यं संकल्पमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३०.१४ ॥

ทำให้โลกทั้งหลายสั่นสะเทือน น่ากลัว มีรูปดุจยมราช ครั้นเห็นเขาเข้ามาใกล้ ภควานกัศยปะ รู้ความตั้งใจของเขาแล้ว จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้

1.30.15

पुत्र मा साहसं कार्षीर्मा सद्यो लप्स्यसे व्यथाम् ।
मा त्वां दहेयुः संक्रुद्धा वालखिल्या मरीचिपाः ॥ १.३०.१५ ॥

ลูกเอ๋ย อย่าได้กระทำการอันบุ่มบ่ามนี้เลย ลูกจะได้รับความทุกข์ในทันที ขออย่าให้พวกวาลขิลยะผู้โกรธเคือง ผู้ดื่มกินรังสีของพระอาทิตย์ เผาลูกเสียเลย

1.30.16

ततः प्रसादयामास कश्यपः पुत्रकारणात् ।
वालखिल्यान्महाभागांस्तपसा हतकल्मषान् ॥ १.३०.१६ ॥

ต่อจากนั้น กัศยปะเพราะเห็นแก่บุตร จึงทำให้พวกวาลขิลยะผู้มีบุญยิ่งใหญ่ ซึ่งบาปได้ถูกทำลายด้วยการบำเพ็ญตบะ คลายความโกรธลง

1.30.17

प्रजाहितार्थमारम्भो गरुडस्य तपोधनाः ।
चिकीर्षति महत्कर्म तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.३०.१७ ॥

ข้าแต่ผู้มั่งคั่งด้วยตบะ ความพยายามของครุฑนั้นมีไว้เพื่อประโยชน์สุขของสัตว์ทั้งหลาย เขาปรารถนาจะกระทำกิจอันยิ่งใหญ่ ท่านทั้งหลายจึงควรอนุญาตให้เขาทำเถิด

1.30.18

एवमुक्ता भगवता मुनयस्ते समभ्ययुः ।
मुक्त्वा शाखां गिरिं पुण्यं हिमवन्त तपोऽर्थिनः ॥ १.३०.१८ ॥

ครั้นถูกพระภควานกล่าวดังนี้แล้ว บรรดามุนีเหล่านั้น ผู้ปรารถนาการบำเพ็ญตบะ จึงละกิ่งไม้ไว้แล้วไปยังภูเขาหิมวันต์อันศักดิ์สิทธิ์

1.30.19

ततस्तेष्वपयातेषु पितरं विनतासुतः ।
शाखाव्याक्षिप्तवदनः पर्यपृच्छत कश्यपम् ॥ १.३०.१९ ॥

เมื่อพวกเขาจากไปแล้ว บุตรของวินตา มีปากถูกกิ่งไม้ขัดขวาง จึงทูลถามพระบิดา ท่านกัศยปะ

1.30.20

भगवन्क्व विमुञ्चामि तरोः शाखामिमामहम् ।
वर्जितं मानुषैर्देशमाख्यातु भगवान्मम ॥ १.३०.२० ॥

ข้าแต่พระภควาน ข้าพเจ้าจะวางกิ่งไม้ของต้นไม้นี้ไว้ที่ใดดี ขอพระภควานโปรดบอกข้าพเจ้าถึงสถานที่ที่ปราศจากมนุษย์ด้วยเถิด

1.30.21

ततो निःपुरुषं शैलं हिमसंरुद्धकन्दरम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैस्तस्याचख्यौ स कश्यपः ॥ १.३०.२१ ॥

จากนั้น กัศยปได้บอกเขาถึงภูเขาที่ปราศจากมนุษย์ ถ้ำของมันถูกหิมะปิดทับ ซึ่งแม้แต่ใจของผู้อื่นก็ไม่อาจไปถึงได้

1.30.22

तं पर्वतं महाकुक्षिमुद्दिश्य स महाखगः ।
जवेनाभ्यपतत्तार्क्ष्यः सशाखागजकच्छपः ॥ १.३०.२२ ॥

นกใหญ่ตารกษยะมุ่งหมายภูเขาที่มีโพรงใหญ่นั้น โฉบลงอย่างรวดเร็วพร้อมกิ่งไม้ ช้าง และเต่า

1.30.23

न तां वध्री परिणहेच्छतचर्मा महातनुम् ।
शाखिनो महतीं शाखां यां प्रगृह्य ययौ खगः ॥ १.३०.२३ ॥

ไม่มีสัตว์อ่อนแอใดที่มีผิวหนังนับร้อยจะจับต้นใหญ่นั้นได้ นกตนนั้นบินไปพร้อมกิ่งใหญ่ของต้นไม้ที่มันคาบไว้

1.30.24

स ततः शतसाहस्रं योजनान्तरमागतः ।
कालेन नातिमहता गरुडः पतगेश्वरः ॥ १.३०.२४ ॥

จากนั้น ครุฑ เจ้าแห่งปักษา บินมาได้หนึ่งแสนโยชน์ ในเวลาไม่นานนัก

1.30.25

स तं गत्वा क्षणेनैव पर्वतं वचनात्पितुः ।
अमुञ्चन्महतीं शाखां सस्वनं तत्र खेचरः ॥ १.३०.२५ ॥

เมื่อไปถึงภูเขานั้นในพริบตา ตามคำสั่งของบิดา นกผู้ท่องฟ้าก็ปล่อยกิ่งใหญ่ลงพร้อมเสียงดังกึกก้อง

1.30.26

पक्षानिलहतश्चास्य प्राकम्पत स शैलराट् ।
मुमोच पुष्पवर्षं च समागलितपादप ॥ १.३०.२६ ॥

ภูเขาราชาแห่งขุนเขาสั่นสะเทือนเพราะลมจากปีกของมัน มันโปรยฝนดอกไม้ และต้นไม้บนนั้นก็ถูกถอนขึ้น

1.30.27

शृङ्गाणि च व्यशीर्यन्त गिरेस्तस्य समन्ततः ।
मणिकाञ्चनचित्राणि शोभयन्ति महागिरिम् ॥ १.३०.२७ ॥

ยอดเขาของภูเขานั้นหักกระเด็นไปทุกด้าน ยอดที่ประดับด้วยอัญมณีและทองคำ ซึ่งเคยทำให้ภูเขาใหญ่งดงาม

1.30.28

शाखिनो बहवश्चापि शाखयाऽभिहतास्तया ।
काञ्चनैः कुसुमैर्भान्ति विद्युत्वन्त इवाम्बुदाः ॥ १.३०.२८ ॥

ต้นไม้หลายต้นที่ถูกกิ่งนั้นฟาดก็เปล่งแสงด้วยดอกทองคำ เหมือนเมฆที่แบกสายฟ้าไว้

1.30.29

ते हेमविकचा भूमौ युताः पर्वतधातुभिः ।
व्यराजञ्छाखिनस्तत्र सूर्यांशुप्रतिरञ्जिताः ॥ १.३०.२९ ॥

ต้นไม้เหล่านั้นออกดอกเป็นทองคำ นอนอยู่บนพื้นดินพร้อมแร่ธาตุของภูเขา ส่องแสงอยู่ตรงนั้น ถูกรังสีของพระอาทิตย์ย้อมให้มีสี

1.30.30

ततस्तस्य गिरेः शृङ्गमास्थाय स खगोत्तमः ।
भक्षयामास गरुडस्तावुभौ गजकच्छपौ ॥ १.३०.३० ॥

จากนั้น ครุฑผู้เป็นยอดแห่งปักษา ขึ้นไปยืนบนยอดของภูเขานั้น แล้วกินทั้งช้างและเต่าทั้งสองตัว

1.30.31

तावुभौ भक्षयित्वा तु स तार्क्ष्यः कूर्मकुञ्जरौ ।
ततः पर्वतकूटाग्रादुत्पपात महाजवः ॥ १.३०.३१ ॥

เมื่อกินทั้งสองตัวคือเต่าและช้างแล้ว ตารกษยะผู้มีความเร็วยิ่งนั้นก็พุ่งขึ้นจากยอดภูเขาลูกนั้น

1.30.32

प्रावर्तन्ताथ देवानामुत्पाता भयशंसिनः ।
इन्द्रस्य वज्रं दयितं प्रजज्वाल भयात्ततः ॥ १.३०.३२ ॥

จากนั้น อาการอันบอกถึงความหวาดกลัวก็เริ่มปรากฏขึ้นในหมู่เทพ และจากความหวาดกลัวนั้น สายฟ้าอันเป็นที่รักของพระอินทร์ก็ลุกโชนขึ้น

1.30.33

सधूमा न्यपतत्सार्चिर्दिवोल्का नभसश्च्युता ।
तथा वसूनां रुद्राणामादित्यानां च सर्वशः ॥ १.३०.३३ ॥

มีควันและเปลวไฟ อุกกาบาตลุกไหม้ตกลงมาจากท้องฟ้า และในทำนองเดียวกันก็มาจากเหล่าวสุ เหล่ารุทระ และเหล่าอาทิตย์ จากทุกทิศ

1.30.34

साध्यानां मरुतां चैव ये चान्ये देवतागणाः ।
स्वं स्वं प्रहरणं तेषां परस्परमुपाद्रवत् ॥ १.३०.३४ ॥

และอาวุธของเหล่าสาธยะ มรุต กับกลุ่มเทพอื่นๆ ต่างคนต่างถืออาวุธของตน พุ่งเข้าใส่กัน

1.30.35

अभूतपूर्वं संग्रामे तदा देवासुरेऽपि च ।
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पेतुरुल्काः सहस्रशः ॥ १.३०.३५ ॥

ในการสู้รบระหว่างเทพกับอสูรครั้งนั้น ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ลมก็พัดพร้อมเสียงฟ้าผ่า และอุกกาบาตนับพันก็ตกลงมา

1.30.36

निरभ्रमेव चाकाशं प्रजगर्ज महास्वनम् ।
देवानामपि यो देवः सोऽप्यवर्षत शोणितम् ॥ १.३०.३६ ॥

ทั้งที่ท้องฟ้าไม่มีเมฆ มันกลับคำรามด้วยเสียงอันดังกึกก้อง และผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพทั้งปวง ก็ยังทำให้โลหิตตกลงมาเป็นฝน

1.30.37

मम्लुर्माल्यानि देवानां नेशुस्तेजांसि चैव हि ।
उत्पातमेघा रौद्राश्च ववृषुः शोणितं बहु ॥ १.३०.३७ ॥

พวงมาลัยของเหล่าเทพเหี่ยวเฉา และความรุ่งเรืองของพวกท่านก็มลายหายไป เมฆแห่งลางร้ายอันน่ากลัวได้โปรยโลหิตลงมามากมาย

1.30.38

रजांसि मुकुटान्येषामुत्थितानि व्यधर्षयन् ।
ततस्त्राससमुद्विग्नः सह देवैः शतक्रतुः।
उत्पातान्दारुणान्पश्यन्नित्युवाच बृहस्पतिम् ॥ १.३०.३८ ॥

ฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นทำให้มงกุฎของเหล่าเทพมัวหมอง จากนั้น พระอินทร์ผู้ทำยัญพิธีร้อยครั้ง ถูกความหวาดกลัวรบกวนใจ พร้อมกับเหล่าเทพ เมื่อเห็นลางร้ายอันน่าสะพรึงกลัว จึงกล่าวกับพระพฤหัสบดีดังนี้

1.30.39

किमर्थं भगवन्घोरा उत्पाताः सहसोत्थिताः ।
न च शत्रुं प्रपश्यामि युधि यो नः प्रधर्षयेत् ॥ १.३०.३९ ॥

ข้าแต่ท่านผู้ประเสริฐ เหตุใดลางร้ายอันน่ากลัวเหล่านี้จึงบังเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน ข้าไม่เห็นศัตรูผู้ใดที่จะโจมตีพวกเราได้ในการรบ

1.30.40

तवापराधाद्देवेन्द्र प्रमादाच्च शतक्रतो ।
तपसा वालखिल्यानां महर्षीणां महात्मनाम् ॥ १.३०.४० ॥

ข้าแต่พระอินทร์ผู้เป็นใหญ่แห่งเทพ ข้าแต่พระอินทร์ผู้ทำยัญพิธีร้อยครั้ง นี่เกิดจากความผิดของท่านและจากความประมาทของท่าน และจากการบำเพ็ญตบะของเหล่ามหาฤๅษีผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่คือพวกวาลขิลยะ

1.30.41

कश्यपस्य मुनेः पुत्रो विनतायाश्च खेचरः ।
हर्तुं सोममभिप्राप्तो बलवान्कामरूपधृक् ॥ १.३०.४१ ॥

บุตรของฤๅษีกัศยปและของวินตา ผู้ท่องเวหา มีกำลังมาก แปลงกายได้ตามใจปรารถนา มาเพื่อแย่งชิงโสม

1.30.42

समर्थो बलिनां श्रेष्ठो हर्तुं सोमं विहंगमः ।
सर्वं संभावयाम्यस्मिन्नसाध्यमपि साधयेत् ॥ १.३०.४२ ॥

ผู้นั้นเป็นเลิศในบรรดาผู้มีกำลัง ผู้นกนั้นสามารถแย่งชิงโสมได้ ข้าพเจ้าเห็นว่าทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับเขา เขาอาจทำแม้สิ่งที่ทำไม่ได้ให้สำเร็จ

1.30.43

श्रुत्वैतद्वचनं शक्रः प्रोवाचामृतरक्षिणः ।
महावीर्यबलः पक्षी हर्तुं सोममिहोद्यतः ॥ १.३०.४३ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำนี้ พระอินทร์จึงกล่าวแก่ผู้รักษาอมฤต ว่านกผู้มีกำลังและพลังอันยิ่งใหญ่นี้ กำลังตั้งใจจะแย่งชิงโสมที่นี่

1.30.44

युष्मान्संबोधयाम्येष गृहीत्वावरणायुधान् ।
परिवार्यामृतं सर्वे यूयं मद्वचनादिह ॥ १.३०.४४ ॥

ข้าพเจ้าขอเตือนท่านทั้งหลาย เขามาพร้อมเกราะและอาวุธ ตามคำของข้าพเจ้า ท่านทั้งหลายจงล้อมอมฤตไว้ที่นี่

1.30.45

रक्षध्वं विबुधा वीरा यथा न स हरेद्बलात् ।
अतुलं हि बलं तस्य बृहस्पतिरुवाच ह ॥ १.३०.४५ ॥

เทวดาผู้กล้าหาญทั้งหลาย จงรักษาไว้ มิให้เขาแย่งชิงอมฤตไปด้วยกำลัง เพราะกำลังของเขาหาใครเทียบมิได้ พระพฤหัสปติได้กล่าวไว้เช่นนั้น

1.30.46

तच्छ्रुत्वा विबुधा वाक्यं विस्मिता यत्नमास्थिताः ।
परिवार्यामृतं तस्थूर्वज्री चेन्द्रः प्रतापवान् ॥ १.३०.४६ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำนั้น เหล่าเทวดาต่างตื่นตะลึง จึงตั้งใจทำหน้าที่ ล้อมอมฤตไว้และยืนเฝ้า พระอินทร์ผู้ทรงสายฟ้าและทรงอานุภาพก็ยืนอยู่ที่นั่นด้วย

1.30.47

धारयन्तो विचित्राणि काञ्चनानि मनस्विनः ।
कवचानि महार्हाणि वैदूर्यविकृतानि च ॥ १.३०.४७ ॥

เทวดาผู้มีใจมั่นคงทรงเกราะอันวิจิตร ทำด้วยทอง มีค่ามาก ประดับด้วยหินไพทูรย์

1.30.48

चर्माण्यपि च गात्रेषु भानुमन्ति दृढानि च ।
विविधानि च शस्त्राणि घोररूपाण्यनेकशः ॥ १.३०.४८ ॥

ทรงโล่อันแวววาวและแข็งแรงบนร่างกาย และอาวุธหลายชนิดซึ่งมีรูปร่างน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วน

1.30.49

शिततीक्ष्णाग्रधाराणि समुद्यम्य सुरोत्तमः ।
सविस्फुलिङ्गज्वालानि सधूमानि च सर्वशः ॥ १.३०.४९ ॥

เหล่าเทวดาผู้ประเสริฐยกอาวุธที่มีปลายคมกริบขึ้นชูไว้ทุกทิศทาง มีประกายไฟ เปลวไฟ และควันพวยพุ่ง

1.30.50

चक्राणि परघांश्चैव त्रिशूलानि परश्वधान् ।
शक्तीश्च विविधास्तीक्ष्णाः करवालांश्च निर्मलान्।
स्वदेहरूपाण्यादाय गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः ॥ १.३०.५० ॥

พวกเขาถืออาวุธต่าง ๆ คือจักร ตะบองเหล็ก ตรีศูล ขวานรบ หอกคมหลายชนิด ดาบแวววาว และกระบองรูปร่างน่าเกรงขาม มีรูปร่างเหมือนร่างกายของตน

1.30.51

तैः शस्त्रैर्भानुमद्भिस्ते दिव्याभरणभूषिताः ।
भानुमन्तः सुरगणास्तस्थुर्विगतकल्मषाः ॥ १.३०.५१ ॥

ด้วยอาวุธอันแวววาวเหล่านั้น เหล่าเทวดาผู้รุ่งเรืองประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทิพย์ ปราศจากมลทินยืนหยัดอยู่

1.30.52

अनुपमबलवीर्यतेजसो ।
धृतमनसः परिरक्षणेऽमृतस्य।
असुरपुरविदारणाः सुरा ।
ज्वलनसमिद्धवपुःप्रकाशिनः ॥ १.३०.५२ ॥

เหล่าเทวดาผู้มีกำลัง ความกล้าหาญ และรัศมีหาใครเปรียบมิได้ มีใจมั่นคงในการปกป้องอมฤต ทำลายนครของอสูร ร่างกายเปล่งประกายดุจไฟที่ลุกโชน

1.30.53

इति समरवरं सुराः स्थितास्ते ।
परिघसहस्रशतैः समाकुलम्।
विगलितमिव चाम्बरान्तरं ।
तपनमरीचिविकाशितं बभासे ॥ १.३०.५३ ॥

เหล่าเทวดายืนอยู่ในสนามรบอันประเสริฐนั้น ซึ่งแออัดด้วยตะบองเหล็กนับร้อยนับพัน แวววาวด้วยรังสีของดวงอาทิตย์ ราวกับท้องฟ้าตรงกลางถูกแหวกออก