Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.36

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.36.1

आख्याता भुजगास्तात वीर्यवन्तो दुरासदाः ।
शापं तं तेऽभिविज्ञाय कृतवन्तः किमुत्तरम् ॥ १.३६.१ ॥

പ്രിയനേ, ശക്തരും സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്തവരുമായ സർപ്പങ്ങളുടെ പേരുകൾ പറയപ്പെട്ടു. ആ ശാപം അറിഞ്ഞ് അവർ എന്തു മറുപടി നൽകി?

1.36.2

तेषां तु भगवाञ्छेषः कद्रूं त्यक्त्वा महायशाः ।
उग्रं तपः समातस्थे वायुभक्षो यतव्रतः ॥ १.३६.२ ॥

അവരിൽ മഹായശസ്വിയായ ഭഗവാൻ ശേഷൻ, മാതാവ് കദ്രുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, വായു മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, നിയമവ്രതത്തോടെ കഠിന തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.

1.36.3

गन्धमादनमासाद्य बदर्यां च तपोरतः ।
गोकर्णे पुष्करारण्ये तथा हिमवतस्तटे ॥ १.३६.३ ॥

ഗന്ധമാദനത്തിലെത്തി, ബദരിയിലും, ഗോകർണ്ണത്തിലും, പുഷ്കരാരണ്യത്തിലും, ഹിമവാന്റെ തീരത്തും തപസ്സിൽ മുഴുകി.

1.36.4

तेषु तेषु च पुण्येषु तीर्थेष्वायतनेषु च ।
एकान्तशीलो नियतः सततं विजितेन्द्रियः ॥ १.३६.४ ॥

ഓരോ പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിലും ആലയങ്ങളിലും, ഏകാന്തശീലനായി, നിയമത്തോടെ, സതതം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനായി (അവൻ വസിച്ചു).

1.36.5

तप्यमानं तपो घोरं तं ददर्श पितामहः ।
संशुष्कमांसत्वक्स्नायुं जटाचीरधरं मुनिम् ॥ १.३६.५ ॥

കഠിന തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന അവനെ പിതാമഹൻ കണ്ടു — ഉണങ്ങിയ മാംസവും ത്വക്കും ഞരമ്പുമുള്ള, ജടയും വൽക്കലവും ധരിച്ച മുനിയെ.

1.36.6

तमब्रवीत्सत्यधृतिं तप्यमानं पितामहः ।
किमिदं कुरुषे शेष प्रजानां स्वस्ति वै कुरु ॥ १.३६.६ ॥

തപസ്സു ചെയ്യുന്ന സത്യധൃതിയായ അവനോട് പിതാമഹൻ പറഞ്ഞു — ശേഷാ, നീ ഇതെന്തു ചെയ്യുന്നു? പ്രജകൾക്ക് ക്ഷേമം വരുത്തുക.

1.36.7

त्वं हि तीव्रेण तपसा प्रजास्तापयसेऽनघ ।
ब्रूहि कामं च मे शेष यस्ते हृदि व्यवस्थितः ॥ १.३६.७ ॥

നിഷ്പാപനേ, നീ കഠിനമായ തപസ്സിനാൽ പ്രജകളെ താപിപ്പിക്കുന്നു. ശേഷാ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ളത് എനിക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ പറയൂ.

1.36.8

सोदर्या मम सर्वे हि भ्रातरो मन्दचेतसः ।
सह तैर्नोत्सहे वस्तुं तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १.३६.८ ॥

എന്റെ സഹോദരന്മാരെല്ലാവരും മന്ദബുദ്ധികളാണ്. അവരോടൊപ്പം വസിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല; അതിന് അങ്ങ് സമ്മതിക്കണം.

1.36.9

अभ्यसूयन्ति सततं परस्परममित्रवत् ।
ततोऽहं तप आतिष्ठे नैतन्पश्येयमित्युत ॥ १.३६.९ ॥

അവർ എപ്പോഴും ശത്രുക്കളെപ്പോലെ പരസ്പരം അസൂയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഇതു കാണാതിരിക്കാൻ ഞാൻ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.

1.36.10

न मर्षयन्ति ससुतां सततं विनतां च ते ।
अस्माकं चापरो भ्राता वैनतेयोऽन्तरिक्षगः ॥ १.३६.१० ॥

അവർ മകനോടൊപ്പമുള്ള വിനതയെ എപ്പോഴും സഹിക്കുന്നില്ല. നമ്മുടെ മറ്റൊരു സഹോദരൻ വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ), ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ.

1.36.11

तं च द्विषन्ति सततं स चापि बलवत्तरः ।
वरप्रदानात्स पितुः कश्यपस्य महात्मनः ॥ १.३६.११ ॥

അവർ അവനെയും എപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു. അവനും വളരെ ശക്തനാണ്; മഹാത്മാവായ പിതാവ് കശ്യപന്റെ വരദാനത്താൽ.

1.36.12

सोऽहं तपः समास्थाय मोक्ष्यामीदं कलेवरम् ।
कथं मे प्रेत्यभावेऽपि न तैः स्यात्सह सङ्गमः ॥ १.३६.१२ ॥

അതിനാൽ ഞാൻ തപസ്സിനെ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിച്ച് ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും. മരണശേഷവും അവരുമായി എനിക്ക് സംയോഗം ഇല്ലാതിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?

1.36.13

तमेवं वादिनं शेषं पितामह उवाच ह ।
जानामि शेष सर्वेषां भ्रातॄणां ते विचेष्टितम् ॥ १.३६.१३ ॥

ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച ശേഷനോട് പിതാമഹൻ പറഞ്ഞു: ഹേ ശേഷാ, നിന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ എല്ലാ പെരുമാറ്റവും ഞാൻ അറിയുന്നു.

1.36.14

मातुश्चाप्यपराधाद्वै भ्रातॄणां ते महद्भयम् ।
कृतोऽत्र परिहारश्च पूर्वमेव भुजङ्गम ॥ १.३६.१४ ॥

അമ്മയുടെ അപരാധം കാരണവും നിന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് വലിയ ഭയം ഉണ്ടായി; എന്നാൽ ഹേ സർപ്പശ്രേഷ്ഠാ, അതിനുള്ള പരിഹാരം മുമ്പേ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

1.36.15

भ्रातॄणां तव सर्वेषां न शोकं कर्तुमर्हसि ।
वृणीष्व च वरं मत्तः शेष यत्तेऽभिकाङ्क्षितम् ॥ १.३६.१५ ॥

നിന്റെ സഹോദരന്മാർക്കെല്ലാവർക്കുമായി നീ ദുഃഖിക്കരുത്. ഹേ ശേഷാ, നിനക്ക് ആഗ്രഹമുള്ള വരം എന്നോട് ചോദിക്കുക.

1.36.16

दास्यामि हि वरं तेऽद्य प्रीतिर्मे परमा त्वयि ।
दिष्ट्या बुद्धिश्च ते धर्मे निविष्टा पन्नगोत्तम।
भूयो भूयश्च ते बुद्धिर्धर्मे भवतु सुस्थिरा ॥ १.३६.१६ ॥

ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് വരം നൽകും; നിന്നിൽ എനിക്ക് പരമമായ പ്രീതിയുണ്ട്. ഭാഗ്യവശാൽ നിന്റെ ബുദ്ധി ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ഹേ സർപ്പോത്തമാ, നിന്റെ ബുദ്ധി ധർമ്മത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അത്യന്തം സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ.

1.36.17

एष एव वरो देव काङ्क्षितो मे पितामह ।
धर्मे मे रमतां बुद्धिः शमे तपसि चेश्वर ॥ १.३६.१७ ॥

ഹേ ദേവാ, പിതാമഹാ, ഇതുതന്നെയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച വരം: എന്റെ ബുദ്ധി ധർമ്മത്തിൽ രമിക്കട്ടെ; ഹേ ഈശ്വരാ, ശമത്തിലും തപസ്സിലും അതു രമിക്കട്ടെ.

1.36.18

प्रीतोऽस्म्यनेन ते शेष दमेन च शमेन च ।
त्वया त्विदं वचः कार्यं मन्नियोगात्प्रजाहितम् ॥ १.३६.१८ ॥

ഹേ ശേഷാ, നിന്റെ ദമവും ശമവും കൊണ്ട് ഞാൻ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ നിയോഗപ്രകാരം നീ ഈ വാക്ക് നിറവേറ്റണം; അത് പ്രജകളുടെ ഹിതത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.

1.36.19

इमां महीं शैलवनोपपन्नां ।
ससागरग्रामविहारपत्तनाम्
त्वं शेष सम्यक् चलितां यथाव-
त्संगृह्य तिष्ठस्व यथाऽचला स्यात् ॥ १.३६.१९ ॥

ശേഷാ, പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും വിഹാരസ്ഥലങ്ങളും നഗരങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ ഭൂമി ഇളകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നീ അതിനെ യഥാവിധി താങ്ങി നിശ്ചലമാക്കുക.

1.36.20

यथाऽऽह देवो वरदः प्रजापति-
र्महीपतिर्भूतपतिर्जगत्पतिः।
तथा महीं धारयिताऽस्मि निश्चलां ।
प्रयच्छतां मे विवरं प्रजापते ॥ १.३६.२० ॥

വരദായകനായ ദേവനും പ്രജാപതിയും മഹീപതിയും ഭൂതപതിയും ജഗത്പതിയുമായവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഈ ഭൂമിയെ നിശ്ചലമായി താങ്ങും. ഹേ പ്രജാപതേ, എനിക്ക് ഒരു വിടവ് തരിക.

1.36.21

अधो महीं गच्छ भुजङ्गमोत्तम ।
स्वयं तवैषा विवरं प्रदास्यति।
इमां धरां धारयता त्वया हि मे ।
महत्प्रियं शेष कृतं भविष्यति ॥ १.३६.२१ ॥

ഹേ ഉത്തമനാഗമേ, താഴേക്ക് ഭൂമിയിലേക്ക് പോകുക. ഈ ഭൂമി തന്നെ നിനക്കൊരു വിടവ് സ്വയം നൽകും. ഹേ ശേഷാ, ഈ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന നീ എനിക്ക് വലിയ പ്രിയകാര്യം ചെയ്യും.

1.36.22

तथैव कृत्वा विवरं प्रविश्य स ।
प्रभुर्भुवो भुजगवराग्रजः स्थितः।
बिभर्ति देवीं शिरसा महीमिमां ।
समुद्रनेमिं परिगृह्य सर्वतः ॥ १.३६.२२ ॥

അങ്ങനെതന്നെ വിടവുണ്ടാക്കി ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച്, സർപ്പശ്രേഷ്ഠരിൽ പ്രധാനിയായ ആ ഭുവനപ്രഭു അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട്, സമുദ്രം വലയമായ ഈ ദേവിയായ ഭൂമിയെ തലയിൽ എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും പിടിച്ച് താങ്ങി.

1.36.23

शेषोऽसि नागोत्तम धर्मदेवो ।
महीमिमां धारयसे यदेकः।
अनन्तभोगैः परिगृह्य सर्वां ।
यथाहमेवं बलभिद्यथा वा ॥ १.३६.२३ ॥

നാഗശ്രേഷ്ഠനായ ശേഷാ, നീ ധർമദേവനാണ്, കാരണം നീ തനിച്ച് ഈ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നു. നിന്റെ അനന്തമായ ചുരുളുകളാൽ മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, ഞാൻ ധരിക്കുന്നതുപോലെയും ഇന്ദ്രൻ ധരിക്കുന്നതുപോലെയും നീ താങ്ങുക.

1.36.24

अधो भूमौ वसत्येवं नागोऽनन्तः प्रतापवान् ।
धास्यन्वसुधामेकः शासनाद्ब्रह्मणो विभोः ॥ १.३६.२४ ॥

ഇങ്ങനെ ഭൂമിക്കടിയിൽ പ്രതാപശാലിയായ നാഗമായ അനന്തൻ വസിക്കുന്നു; സർവ്വശക്തനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പനയാൽ തനിച്ച് ഈ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നു.

1.36.25

सुपर्णं च सहायं वै भगवानमरोत्तमः ।
प्रादादनन्ताय तदा वैनतेयं पितामहः ॥ १.३६.२५ ॥

അപ്പോൾ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭഗവാനായ പിതാമഹൻ അനന്തന് സഹായിയായി വിനതയുടെ പുത്രനായ സുപർണ്ണനെ (ഗരുഡനെ) നൽകി.

1.36.26

अनन्तेऽभिप्रयाते तु वासुकिः स महाबलः ।
अभ्यषिच्यत नागैस्तु दैवतैरिव वासवः ॥ १.३६.२६ ॥

അനന്തൻ പോയപ്പോൾ മഹാബലനായ വാസുകിയെ നാഗങ്ങൾ ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെയെന്നപോലെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.