மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.36.1
आख्याता भुजगास्तात वीर्यवन्तो दुरासदाः ।
शापं तं तेऽभिविज्ञाय कृतवन्तः किमुत्तरम् ॥ १.३६.१ ॥
அன்பனே, வலிமைமிக்கவரும் அணுக முடியாதவருமான பாம்புகள் பெயர் சொல்லப்பட்டன. அந்தச் சாபத்தை அறிந்து அவர்கள் என்ன பதில் செய்தார்கள்?
1.36.2
तेषां तु भगवाञ्छेषः कद्रूं त्यक्त्वा महायशाः ।
उग्रं तपः समातस्थे वायुभक्षो यतव्रतः ॥ १.३६.२ ॥
அவர்களில் மகாயசஸ்வியான பகவான் சேஷன், தாய் கத்ரூவைத் துறந்து, காற்றையே உணவாகக் கொண்டு, உறுதியான விரதத்துடன் கடும் தவத்தை மேற்கொண்டான்.
1.36.3
गन्धमादनमासाद्य बदर्यां च तपोरतः ।
गोकर्णे पुष्करारण्ये तथा हिमवतस्तटे ॥ १.३६.३ ॥
கந்தமாதனத்தை அடைந்து, பதரியிலும், கோகர்ணத்திலும், புஷ்கரக் காட்டிலும், இமயத்தின் சரிவிலும் தவத்தில் மகிழ்ந்திருந்தான்.
1.36.4
तेषु तेषु च पुण्येषु तीर्थेष्वायतनेषु च ।
एकान्तशीलो नियतः सततं विजितेन्द्रियः ॥ १.३६.४ ॥
அந்தந்தப் புண்ணிய தீர்த்தங்களிலும் ஆலயங்களிலும், தனிமையை விரும்பி, நியமத்துடன், எப்போதும், புலன்களை வென்றவராக (அவர் வாழ்ந்தார்).
1.36.5
तप्यमानं तपो घोरं तं ददर्श पितामहः ।
संशुष्कमांसत्वक्स्नायुं जटाचीरधरं मुनिम् ॥ १.३६.५ ॥
கடும் தவம் செய்துகொண்டிருந்த அவரைப் பிதாமகர் கண்டார் — வற்றிய சதை, தோல், நரம்புகளுடன், சடையும் மரவுரியும் அணிந்த முனிவரை.
1.36.6
तमब्रवीत्सत्यधृतिं तप्यमानं पितामहः ।
किमिदं कुरुषे शेष प्रजानां स्वस्ति वै कुरु ॥ १.३६.६ ॥
தவம் செய்துகொண்டிருந்த, சத்தியத்தில் உறுதியான அவரை பிதாமகர் நோக்கி, 'சேஷனே, நீ இது என்ன செய்கிறாய்? உயிரினங்களுக்கு நலம் செய்!' என்றார்.
1.36.7
त्वं हि तीव्रेण तपसा प्रजास्तापयसेऽनघ ।
ब्रूहि कामं च मे शेष यस्ते हृदि व्यवस्थितः ॥ १.३६.७ ॥
பாவமற்றவனே, நீ கடுமையான தவத்தால் உயிர்களை வருத்துகிறாய். ஷேஷனே, உன் இதயத்தில் உள்ளதை எனக்கு விருப்பம்போல் சொல்.
1.36.8
सोदर्या मम सर्वे हि भ्रातरो मन्दचेतसः ।
सह तैर्नोत्सहे वस्तुं तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १.३६.८ ॥
என் உடன்பிறந்த சகோதரர்கள் அனைவரும் மந்தபுத்தியுள்ளவர்கள். அவர்களுடன் வாழ நான் இயலேன்; அதற்கு நீங்கள் அனுமதி தாருங்கள்.
1.36.9
अभ्यसूयन्ति सततं परस्परममित्रवत् ।
ततोऽहं तप आतिष्ठे नैतन्पश्येयमित्युत ॥ १.३६.९ ॥
அவர்கள் எப்போதும் பகைவர்களைப் போல ஒருவரோடொருவர் பொறாமை கொண்டு சண்டையிடுகிறார்கள். ஆகவே நான் இதைக் காணாதிருக்கத் தவம் செய்யத் தொடங்கினேன்.
1.36.10
न मर्षयन्ति ससुतां सततं विनतां च ते ।
अस्माकं चापरो भ्राता वैनतेयोऽन्तरिक्षगः ॥ १.३६.१० ॥
அவர்கள் எப்போதும் மகனுடன் கூடிய வினதையைப் பொறுத்துக்கொள்வதில்லை. எங்களுடைய இன்னொரு சகோதரன் வைனதேயன் (கருடன்), வானில் சஞ்சரிப்பவன்.
1.36.11
तं च द्विषन्ति सततं स चापि बलवत्तरः ।
वरप्रदानात्स पितुः कश्यपस्य महात्मनः ॥ १.३६.११ ॥
அவர்கள் அவனையும் எப்போதும் வெறுக்கிறார்கள். அவனும் மிகவும் பலசாலி; மகாத்மாவான தந்தை காசியபரின் வரத்தால் அவன் அவ்வாறு ஆனான்.
1.36.12
सोऽहं तपः समास्थाय मोक्ष्यामीदं कलेवरम् ।
कथं मे प्रेत्यभावेऽपि न तैः स्यात्सह सङ्गमः ॥ १.३६.१२ ॥
ஆகவே நான் தவத்தை முழுமையாக மேற்கொண்டு இந்த உடலை விடுவேன். இறந்த பின்னரும் அவர்களுடன் எனக்குச் சேர்க்கை இல்லாமல் எப்படி இருக்கும்?
1.36.13
तमेवं वादिनं शेषं पितामह उवाच ह ।
जानामि शेष सर्वेषां भ्रातॄणां ते विचेष्टितम् ॥ १.३६.१३ ॥
இவ்வாறு பேசிய சேஷனிடம் பிதாமகர் கூறினார்: ஓ சேஷா, உன் சகோதரர்கள் அனைவரின் நடத்தையையும் நான் அறிவேன்.
1.36.14
मातुश्चाप्यपराधाद्वै भ्रातॄणां ते महद्भयम् ।
कृतोऽत्र परिहारश्च पूर्वमेव भुजङ्गम ॥ १.३६.१४ ॥
தாயின் குற்றத்தாலும் உன் சகோதரர்களுக்கு பெரிய பயம் வந்தது; ஆனால், ஓ பாம்பே, அதற்கான பரிகாரம் முன்பே செய்யப்பட்டுவிட்டது.
1.36.15
भ्रातॄणां तव सर्वेषां न शोकं कर्तुमर्हसि ।
वृणीष्व च वरं मत्तः शेष यत्तेऽभिकाङ्क्षितम् ॥ १.३६.१५ ॥
உன் சகோதரர்கள் அனைவருக்காகவும் நீ துக்கப்படக் கூடாது. ஓ சேஷா, உனக்கு விருப்பமான வரத்தை என்னிடம் கேள்.
1.36.16
दास्यामि हि वरं तेऽद्य प्रीतिर्मे परमा त्वयि ।
दिष्ट्या बुद्धिश्च ते धर्मे निविष्टा पन्नगोत्तम।
भूयो भूयश्च ते बुद्धिर्धर्मे भवतु सुस्थिरा ॥ १.३६.१६ ॥
இன்று நான் உனக்கு வரம் அளிப்பேன்; உன்னிடம் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி. நல்லவேளையாக உன் புத்தி தர்மத்தில் நிலைத்துள்ளது. ஓ பாம்புகளில் சிறந்தவனே, உன் புத்தி தர்மத்தில் மீண்டும் மீண்டும் உறுதியாக நிலைக்கட்டும்.
1.36.17
एष एव वरो देव काङ्क्षितो मे पितामह ।
धर्मे मे रमतां बुद्धिः शमे तपसि चेश्वर ॥ १.३६.१७ ॥
ஓ தேவா, பிதாமகரே, இதுவே நான் விரும்பும் வரம்: என் புத்தி தர்மத்திலும், ஓ ஈஸ்வரா, அமைதியிலும் தவத்திலும் மகிழ்ச்சியடையட்டும்.
1.36.18
प्रीतोऽस्म्यनेन ते शेष दमेन च शमेन च ।
त्वया त्विदं वचः कार्यं मन्नियोगात्प्रजाहितम् ॥ १.३६.१८ ॥
ஓ சேஷா, உன் தமம் மற்றும் சமத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன். ஆனால் என் ஆணையின்படி நீ இந்த வார்த்தையை நிறைவேற்ற வேண்டும்; அது உயிர்களின் நலனுக்காக.
1.36.19
इमां महीं शैलवनोपपन्नां ।
ससागरग्रामविहारपत्तनाम्
त्वं शेष सम्यक् चलितां यथाव-
त्संगृह्य तिष्ठस्व यथाऽचला स्यात् ॥ १.३६.१९ ॥
சேஷா, மலைகளும் காடுகளும் கடல்களும் ஊர்களும் உல்லாசத் தலங்களும் நகரங்களும் கொண்ட இந்தப் பூமி அசைந்து கொண்டிருக்கிறது. நீ அதை முறையாகத் தாங்கிப் பிடித்து நிலைநிறுத்து, அது அசையாததாக ஆகட்டும்.
1.36.20
यथाऽऽह देवो वरदः प्रजापति-
र्महीपतिर्भूतपतिर्जगत्पतिः।
तथा महीं धारयिताऽस्मि निश्चलां ।
प्रयच्छतां मे विवरं प्रजापते ॥ १.३६.२० ॥
வரம் அளிக்கும் தேவரான பிரஜாபதி, மஹீபதி, பூதபதி, ஜகத்பதி கூறியபடியே நான் இந்தப் பூமியை அசையாமல் தாங்குவேன். ஹே பிரஜாபதி, எனக்கு ஓர் இடைவெளியைக் கொடுங்கள்.
1.36.21
अधो महीं गच्छ भुजङ्गमोत्तम ।
स्वयं तवैषा विवरं प्रदास्यति।
इमां धरां धारयता त्वया हि मे ।
महत्प्रियं शेष कृतं भविष्यति ॥ १.३६.२१ ॥
சிறந்த பாம்பே, கீழே பூமிக்குள் செல். இந்தப் பூமியே உனக்குத் தானாக ஓர் இடைவெளியைத் தரும். ஹே சேஷா, இந்தத் தரையைத் தாங்கும் நீ எனக்கு மிகப் பெரிய நன்மையைச் செய்தவனாவாய்.
1.36.22
तथैव कृत्वा विवरं प्रविश्य स ।
प्रभुर्भुवो भुजगवराग्रजः स्थितः।
बिभर्ति देवीं शिरसा महीमिमां ।
समुद्रनेमिं परिगृह्य सर्वतः ॥ १.३६.२२ ॥
அவ்வாறே ஓர் இடைவெளி செய்து உள்ளே நுழைந்து, பாம்புகளில் சிறந்தவர்களுக்கு முதன்மையான அந்த பூமியின் இறைவன் நின்று, கடலைச் சுற்றளவாகக் கொண்ட இந்தத் தேவியாகிய பூமியைத் தன் தலையால் எல்லாப் பக்கமும் தாங்கினான்.
1.36.23
शेषोऽसि नागोत्तम धर्मदेवो ।
महीमिमां धारयसे यदेकः।
अनन्तभोगैः परिगृह्य सर्वां ।
यथाहमेवं बलभिद्यथा वा ॥ १.३६.२३ ॥
நாகர்களில் சிறந்தவனே சேஷா, நீ தர்மதேவன் ஆவாய், ஏனெனில் நீ தனியாக இந்தப் பூமியைத் தாங்குகிறாய். உன் எல்லையற்ற சுருள்களால் முழுப் பூமியையும் சுற்றிப் பிடித்து, நான் தாங்குவது போலவும், இந்திரன் தாங்குவது போலவும் தாங்குவாய்.
1.36.24
अधो भूमौ वसत्येवं नागोऽनन्तः प्रतापवान् ।
धास्यन्वसुधामेकः शासनाद्ब्रह्मणो विभोः ॥ १.३६.२४ ॥
இவ்வாறு பூமிக்கு அடியில் வலிமைமிக்க நாகனான அனந்தன் வசிக்கிறான்; எல்லாம் வல்ல பிரம்மாவின் கட்டளையால் தனியாக இந்தப் பூமியைத் தாங்குகிறான்.
1.36.25
सुपर्णं च सहायं वै भगवानमरोत्तमः ।
प्रादादनन्ताय तदा वैनतेयं पितामहः ॥ १.३६.२५ ॥
அப்போது தேவர்களில் சிறந்த பகவான் பிதாமகர் அனந்தனுக்கு உதவியாளராக வினதையின் மகனான சுபர்ணனை (கருடனை) அளித்தார்.
1.36.26
अनन्तेऽभिप्रयाते तु वासुकिः स महाबलः ।
अभ्यषिच्यत नागैस्तु दैवतैरिव वासवः ॥ १.३६.२६ ॥
அனந்தன் சென்றபின், வலிமை மிக்க அந்த வாசுகி நாகங்களால் தேவர்கள் இந்திரனுக்குச் செய்வது போல முடிசூட்டப்பட்டான்.