മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.40.1
जरत्कारुरिति ख्यातो यस्त्वया सूतनन्दन ।
इच्छामि तदहं श्रोतुं ऋषेस्तस्य महात्मनः ॥ १.४०.१ ॥
സൂതനന്ദനാ! ജരത്കാരു എന്നു പ്രസിദ്ധനായ ആ മഹാത്മാവായ ഋഷിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.40.2
किं कारणं जरत्कारोर्नामैतत्प्रथितं भुवि ।
जरत्कारुनिरुक्तिं त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १.४०.२ ॥
ജരത്കാരു എന്ന ഈ നാമം ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായതിന് കാരണമെന്ത്? ജരത്കാരു എന്ന പദത്തിന്റെ നിരുക്തി നീ യഥാവിധി പറയേണ്ടതാണ്.
1.40.3
जरेति क्षयमाहुर्वै दारुणं कारुसंज्ञितम् ।
शरीरं कारु तस्यासीत्तत्स धीमाञ्शनैःशनैः ॥ १.४०.३ ॥
വാർദ്ധക്യത്തെ ക്ഷയമെന്നു പറയുന്നു; അത് ഭയങ്കരമാണ്. കാരു എന്നു പേരുള്ള അവന്റെ ശരീരം കാരു ആയിരുന്നു. ആ ബുദ്ധിമാൻ ക്രമേണ (അതിനെ ക്ഷയിപ്പിച്ചു).
1.40.4
क्षपयामास तीव्रेण तपसेत्यत उच्यते ।
जरत्कारुरिति ब्रह्मन्वासुकेर्भगिनी तथा ॥ १.४०.४ ॥
അവൻ കഠിനമായ തപസ്സുകൊണ്ട് (ശരീരത്തെ) ക്ഷയിപ്പിച്ചു; അതിനാൽ അവൻ ജരത്കാരു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാവേ! വാസുകിയുടെ സഹോദരിയും അതുപോലെ (ജരത്കാരു എന്നറിയപ്പെടുന്നു).
1.40.5
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा शौनकः प्राहसत्तदा ।
उग्रश्रवसमामन्त्र्य उपपन्नमिति ब्रुवन् ॥ १.४०.५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ധർമ്മാത്മാവായ ശൗനകൻ അപ്പോൾ ചിരിച്ചു; ഉഗ്രശ്രവസ്സിനെ വിളിച്ച് "ഉചിതമായി" എന്നു പറഞ്ഞു.
1.40.6
उक्तं नाम यथा पूर्वं सर्वं तच्छ्रुतवानहम् ।
यथा तु जातो ह्यास्तीक एतदिच्छामि वेदितुम्।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सौतिः प्रोवाच शास्त्रतः ॥ १.४०.६ ॥
മുമ്പ് പറഞ്ഞ പേരിന്റെ വിവരമെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ആസ്തീകൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചുവെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സൗതി ശാസ്ത്രപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
1.40.7
संदिश्य पन्नगान्सर्वान्वासुकिः सुसमाहितः ।
स्वसारमुद्यम्य तदा जरत्कारुमृषिं प्रति ॥ १.४०.७ ॥
വാസുകി എല്ലാ നാഗങ്ങൾക്കും നിർദ്ദേശം നൽകി, അപ്പോൾ തന്റെ സഹോദരിയെ ജരത്കാരു മുനിയുടെ അടുത്തേക്ക് മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
1.40.8
अथ कालस्य महतः स मुनिः संशितव्रतः ।
तपस्यभिरतो धीमान्स दारान्नाभ्यकाङ्क्षत ॥ १.४०.८ ॥
പിന്നീട് ദീർഘകാലം, ദൃഢവ്രതനും തപസ്സിൽ ആനന്ദിച്ചവനുമായ ആ ബുദ്ധിമാനായ മുനി ഭാര്യമാരെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
1.40.9
स तूर्ध्वरेतास्तपसि प्रसक्तः ।
स्वाध्यायवान्वीतभयः कृतात्मा।
चचार सर्वां पृथिवीं महात्मा ।
न चापि दारान्मनसाध्यकाङ्क्षत् ॥ १.४०.९ ॥
ഊർധ്വരേതസ്സായി തപസ്സിൽ മുഴുകി, സ്വാധ്യായം ചെയ്തവനായി, ഭയമില്ലാതെ, ആത്മനിയന്ത്രിതനായ ആ മഹാത്മാവ് ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു; മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും ഭാര്യമാരെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
1.40.10
ततोऽपरस्मिन्संप्राप्ते काले कस्मिंश्चिदेव तु ।
परिक्षिन्नाम राजासीद्ब्रह्मन्कौरववंशजः ॥ १.४०.१० ॥
പിന്നീട് മറ്റൊരു കാലം വന്നപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണാ, കൗരവവംശത്തിൽ ജനിച്ച പരീക്ഷിത് എന്നു പേരുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
1.40.11
यथा पाण्डुर्महाबाहुर्धनुर्धरवरो युधि ।
बभूव मृगयाशीलः पुरास्य प्रपितामहः ॥ १.४०.११ ॥
മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡു, യുദ്ധത്തിൽ മികച്ച വില്ലാളിയായിരുന്നു; മുൻപ് വേട്ടയിൽ ആസക്തനായിരുന്നതുപോലെ, ഇവന്റെ പ്രപിതാമഹനും ആയിരുന്നു.
1.40.12
तथा विख्यातवाँल्लोके परीक्षिदभिमन्युजः ।
मृगान्विध्यन्वराहांश्च तरक्षून्महिषांस्तथा।
अन्यांश्च विविधान्वन्यांश्चचार पृथिवीपतिः ॥ १.४०.१२ ॥
അതുപോലെ ലോകത്ത് പ്രസിദ്ധനായ അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ പരീക്ഷിത്, മാനുകൾ, പന്നികൾ, തരക്ഷുക്കൾ, എരുമകൾ, മറ്റു വിവിധ കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ എന്നിവയെ വേട്ടയാടി ഭൂമിപതിയായി സഞ്ചരിച്ചു.
1.40.13
स कदाचिन्मृगं विद्ध्वा बाणेनानतपर्वणा ।
पृष्ठतो धनुरादाय ससार गहने वने ॥ १.४०.१३ ॥
ഒരിക്കൽ വളഞ്ഞ സന്ധിയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് ഒരു മാനിനെ എയ്ത്, വില്ലെടുത്ത് ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ പിന്നാലെ പോയി.
1.40.14
यथैव भगवान्रुद्रो विद्ध्वा यज्ञमृगं दिवि ।
अन्वगच्छद्धनुष्पाणिः पर्यन्वेष्टुमितस्ततः ॥ १.४०.१४ ॥
ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ആകാശത്തിൽ യജ്ഞമൃഗത്തെ എയ്തശേഷം, കയ്യിൽ വില്ലോടെ അതിനെ തിരഞ്ഞ് ഇവിടെയും അവിടെയും പിന്തുടർന്നതുപോലെ.
1.40.15
न हि तेन मृगो विद्धो जीवन्गच्छति वै वने ।
पूर्वरूपं तु तत्तूर्णं तस्यासीत्स्वर्गतिं प्रति ॥ १.४०.१५ ॥
അവൻ എയ്ത മാൻ ജീവനോടെ കാട്ടിൽ ഓടിപ്പോയില്ല; അതിന്റെ ആ പൂർവരൂപം ഉടൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകാനുള്ളതായിരുന്നു.
1.40.16
परिक्षितो नरेन्द्रस्य विद्धो यन्नष्टवान्मृगः ।
दूरं चापहृतस्तेन मृगेण स महीपतिः ॥ १.४०.१६ ॥
നരേന്ദ്രനായ പരീക്ഷിത്തിന്റെ എയ്ത മാൻ മറഞ്ഞുപോയി; ആ മാൻ ദൂരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയ ആ രാജാവ്.
1.40.17
परिश्रान्तः पिपासार्त आससाद मुनिं वने ।
गवां प्रचारेष्वासीनं वत्सानां मुखनिःसृतम् ॥ १.४०.१७ ॥
ക്ഷീണിതനും ദാഹത്താൽ പീഡിതനുമായി, കാട്ടിൽ പശുക്കൾ മേയുന്ന സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുന്ന ഒരു മുനിയുടെ അരികിലെത്തി; കിടാക്കളുടെ വായിൽനിന്ന് ഒഴുകിയ പാൽ നോക്കി.
1.40.18
भूयिष्ठमुपयुञ्जानं फेनमापिबतां पयः ।
तमभिद्रुत्य वेगेन स राजा संशितव्रतम् ॥ १.४०.१८ ॥
പാൽ കുടിക്കുന്ന കിടാക്കളുടെ നുര ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന, ദൃഢവ്രതനായ ആ മുനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ആ രാജാവ് വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചെന്നു.
1.40.19
अपृच्छद्धनुरुद्यम्य तं मुनिं क्षुच्छ्रमान्वितः ।
भोभो ब्रह्मन्नहं राजा परीक्षिदभिमन्युजः ॥ १.४०.१९ ॥
വിശപ്പും ക്ഷീണവും ബാധിച്ച ആ രാജാവ് വില്ലുയർത്തി ആ മുനിയോട് ചോദിച്ചു: ഓ ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് പരീക്ഷിത് ആകുന്നു.
1.40.20
मया विद्धो मृगो नष्टः कच्चित्तं दृष्टवानसि ।
स मुनिस्तं तु नोवाच किंचिन्मौनव्रते स्थितः ॥ १.४०.२० ॥
എന്റെ അമ്പേറ്റ മാൻ ഓടിപ്പോയി; അതിനെ നീ കണ്ടുവോ? എന്നാൽ മൗനവ്രതത്തിൽ നിന്ന ആ മുനി അവനോട് ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
1.40.21
तस्य स्कन्धे मृतं सर्पं क्रुद्धो राजा समासजत् ।
समुत्क्षिप्य धनुष्कोट्या स चैनं समुपैक्षत ॥ १.४०.२१ ॥
കോപിച്ച രാജാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ ചത്ത പാമ്പിനെ ഇട്ടു. വില്ലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് അതിനെ ഉയർത്തി അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി.
1.40.22
न स किंचिदुवाचैनं शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
स राजा क्रोधमुत्सृज्य व्यथितस्तं तथागतम्।
दृष्ट्वा जगाम नगरमृषिस्त्वासीत्तथैव सः ॥ १.४०.२२ ॥
അദ്ദേഹം അവനോട് നല്ലതോ ചീത്തയോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. രാജാവ് കോപം ഉപേക്ഷിച്ച് വ്യസനത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ ആ നിലയിൽ കണ്ട് നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ഋഷി അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു.
1.40.23
न हि तं राजशार्दूलं क्षमाशीलो महामुनिः ।
स्वधर्मनिरतं भूपं समाक्षिप्तोऽप्यधर्षयत् ॥ १.४०.२३ ॥
ക്ഷമാശീലനായ ആ മഹാമുനി, തന്റെ ധർമ്മത്തിൽ നിരതനായ ആ രാജശാർദൂലനെ അവഹേളിക്കപ്പെട്ടിട്ടും ആക്രമിച്ചില്ല.
1.40.24
न हि तं राजशार्दूलस्तथा धर्मपरायणम् ।
जानाति भरतश्रेष्ठस्तत एनमधर्षयत् ॥ १.४०.२४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ ആ രാജശാർദൂലൻ അദ്ദേഹം അങ്ങനെ ധർമ്മപരായണനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ അവഹേളിച്ചു.
1.40.25
तरुणस्तस्य पुत्रोऽभूत्तिग्मतेजा महातपाः ।
शृङ्गी नाम महाक्रोधो दुष्पसादोमहाव्रतः ॥ १.४०.२५ ॥
അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു യുവപുത്രനുണ്ടായിരുന്നു. തീക്ഷ്ണതേജസ്സും മഹാതപസ്സും ഉള്ളവൻ. ശൃംഗി എന്നായിരുന്നു പേര്; മഹാക്രോധിയും പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും മഹാവ്രതങ്ങളുള്ളവനുമായിരുന്നു അവൻ.
1.40.26
स देवं परमासीनं सर्वभूतहिते रतम् ।
ब्रह्माणमुपतस्थे वै काले काले सुंसयतः ॥ १.४०.२६ ॥
പരമാസനത്തിലിരുന്ന, സർവഭൂതഹിതത്തിൽ മുഴുകിയ ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ അവൻ ഉചിതകാലങ്ങളിൽ, നിയമത്തോടെ ഉപാസിച്ചു.
1.40.27
सतेन समनुज्ञातो ब्रह्मणा गृहमेयिवान् ।
सख्योक्तः क्रीडमानेन स तत्र हसता किल ॥ १.४०.२७ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച് അവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.
1.40.28
संरम्भात्कोपनोऽतीव विषकल्पो मुनेः सुतः ।
उद्दिश्य पितरं तस्य यच्छ्रुत्वा रोषमाहरत्।
ऋषिपुत्रेण नर्मार्थे कृशेन द्विजसत्तम ॥ १.४०.२८ ॥
ആവേശത്താൽ അതിരറ്റ് കോപിച്ച, വിഷതുല്യനായ മുനിപുത്രൻ, അവന്റെ പിതാവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പറഞ്ഞത് കേട്ട് രോഷം കൊണ്ടു. ഓ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഒരു ഋഷിപുത്രൻ തമാശയ്ക്കായി ക്ഷീണിച്ച കൃശനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
1.40.29
तेजस्विनस्तव पिता तथैव च तपस्विनः ।
शवं स्कन्धेन वहति मा शृङ्गिन्गर्वितो भव ॥ १.४०.२९ ॥
നിന്റെ പിതാവ് തേജസ്വിയും തപസ്വിയുമാണ്; അദ്ദേഹം ശവം തോളിൽ വഹിക്കുന്നു. ഓ ശൃംഗീ, അഹങ്കരിക്കരുത്.
1.40.30
व्याहरत्स्वृषिपुत्रेषु मा स्म किंचिद्वचो वद ।
अस्मद्विधेषु सिद्धेषु ब्रह्मवित्सु तपस्विषु ॥ १.४०.३० ॥
ഋഷിപുത്രന്മാർക്കിടയിൽ ഒന്നും പറയരുത്. നമ്മെപ്പോലെയുള്ള സിദ്ധന്മാർ, ബ്രഹ്മജ്ഞർ, തപസ്വികൾ എന്നിവരെക്കുറിച്ച് ഒരു വാക്കും പറയരുത്.
1.40.31
क्व ते पुरुषमानित्वं क्व ते वाचस्तथाविधाः ।
दर्पजाः पितरं द्रष्टा यस्त्वं शवधरं तथा ॥ १.४०.३१ ॥
നിന്റെ പുരുഷാഭിമാനം എവിടെ, നിന്റെ ഇത്തരം വാക്കുകൾ എവിടെ? അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനേ, പിതാവിനെ കണ്ടിട്ടും നീ ഇങ്ങനെ ശവം ചുമക്കുന്നുവല്ലോ!
1.40.32
पित्रा च तव तत्कर्म नानुरूपमिवात्मनः ।
कृतं मुनिजनश्रेष्ठ येनाहं भृशदुःखितः ॥ १.४०.३२ ॥
മുനിജനങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ പിതാവും തനിക്ക് യോജിക്കാത്ത ആ കർമ്മം ചെയ്തു; അതിനാൽ ഞാൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി.