മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.41.1
एवमुक्तः स तेजस्वी शृङ्गी कोपसमन्वितः ।
मृतधारं गुरुं श्रुत्वा पर्यतप्यत मन्युना ॥ १.४१.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ആ തേജസ്വിയായ ശൃംഗി കോപം നിറഞ്ഞവനായി. തന്റെ പിതാവ് മൃതധാരനെക്കുറിച്ച് കേട്ട് മന്യുവിനാൽ അവൻ സന്തപ്തനായി.
1.41.2
स त कृशमक्षिप्रेक्ष्य सूनृतां वाचमुत्सृजन् ।
अपृच्छत्तं कथं तातः सर्वभूतहिते रतः ॥ १.४१.२ ॥
അവൻ കൃശനെ കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കി, മധുരമായ സത്യവാക്യം ഉരച്ചുകൊണ്ട്, സർവഭൂതഹിതത്തിൽ രമിച്ച എന്റെ പിതാവ് എങ്ങനെ (മരിച്ചു)? എന്ന് ചോദിച്ചു.
1.41.3
अनन्यचेताः सततं विष्णुं दवेमतोषयत् ।
वन्यान्नभोजी सततं मुनिर्मौनव्रते स्थितः।
एवंभूतः स तेजस्वी स मेऽद्य मृतधारकः ॥ १.४१.३ ॥
അനന്യചിത്തനായി നിരന്തരം വിഷ്ണുവിനെ (ദേവനെ) പ്രസാദിപ്പിച്ച്, വനഭക്ഷണം കഴിച്ച്, മൗനവ്രതത്തിൽ സ്ഥിതനായ മുനി — ഇങ്ങനെയുള്ള തേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം ഇന്ന് എനിക്ക് മൃതധാരകനായി.
1.41.4
राज्ञा परिक्षिता तात मृगयां परिधावता ।
अवसक्तः पितुस्तेऽद्य मृतः स्कन्धे भुजङ्गमः ॥ १.४१.४ ॥
പ്രിയമകനേ! വേട്ടയ്ക്ക് ഓടിനടന്ന പരീക്ഷിത്ത് രാജാവിനാൽ, ഇന്ന് നിന്റെ പിതാവിന്റെ തോളിൽ തൂക്കിയിട്ട പാമ്പിനാൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു.
1.41.5
किं मे पित्रा कृतं तस्य राज्ञोऽनिष्टं दुरात्मनः ।
ब्रूहि तत्कृश तत्त्वेन पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.४१.५ ॥
എന്റെ പിതാവ് ആ ദുരാത്മാവായ രാജാവിന് എന്ത് ദോഷം ചെയ്തു? കൃശാ, അത് യഥാർഥമായി പറയൂ. എന്റെ തപസ്സിന്റെ ബലം കാണൂ.
1.41.6
स राजा मृगयां यातः परिक्षिदभिमन्युजः ।
ससार मृगमेकाकी विद्ध्वा बाणेन शीघ्रगम् ॥ १.४१.६ ॥
ആ രാജാവ്, അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രനായ പരീക്ഷിത്ത്, വേട്ടയ്ക്ക് പോയി. വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന മാനെ അമ്പുകൊണ്ട് എയ്തു, തനിച്ച് അതിനെ പിന്തുടർന്നു.
1.41.7
न चापश्यन्मृगं राजा चरंस्तस्मिन्महावने ।
पितरं ते स दृष्ट्वैव पप्रच्छानभिभाषिणम् ॥ १.४१.७ ॥
ആ മഹാവനത്തിൽ അലഞ്ഞു നടന്ന രാജാവ് മാനിനെ കണ്ടില്ല. നിങ്ങളുടെ പിതാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, സംസാരിക്കാത്ത അദ്ദേഹത്തോട് അവൻ ചോദിച്ചു.
1.41.8
तं स्थाणुभूतं तिष्ठन्तं क्षुत्पिपासाश्रमातुरः ।
पुनःपुनर्मृगं नष्टं प्रपच्छ पितरं तव ॥ १.४१.८ ॥
വിശപ്പും ദാഹവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് വലഞ്ഞ രാജാവ്, സ്ഥാണുപോലെ നിന്നിരുന്ന ആ മുനിയോട് നഷ്ടപ്പെട്ട മാനിനെക്കുറിച്ച് ആവർത്തിച്ച് നിങ്ങളുടെ പിതാവിനോട് ചോദിച്ചു.
1.41.9
स च मौनव्रतोपेतो नैव तं प्रत्यभाषत ।
तस्य राजा धनुष्कोट्या सर्पं स्कन्धे समासजत् ॥ १.४१.९ ॥
എന്നാൽ മൗനവ്രതത്തിലായിരുന്ന അദ്ദേഹം അവനോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ വില്ലിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ ഒരു പാമ്പിനെ തൂക്കിയിട്ടു.
1.41.10
शृङ्गिंस्तव पिता सोऽपि तथैवास्ते यतव्रतः ।
सोऽपि राजा स्वनगरं प्रस्थितो गजसाह्वयम् ॥ १.४१.१० ॥
ശൃംഗീ! നിങ്ങളുടെ പിതാവും അതുപോലെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ആ രാജാവും തന്റെ നഗരമായ ഗജസാഹ്വയത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടുപോയി.
1.41.11
श्रुत्वैवमृषिपुत्रस्तु शवं स्कन्धे प्रतिष्ठितम् ।
कोपसंरक्तनयनः प्रज्वलन्निव मन्युना ॥ १.४१.११ ॥
ഇതു കേട്ട്, തോളിൽ ശവം വെക്കപ്പെട്ട ഋഷിപുത്രന്റെ കണ്ണുകൾ കോപത്താൽ ചുവന്നു; അവൻ മന്യുവിനാൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
1.41.12
आविष्टः स हि कोपेन शशाप नृपतिं तदा ।
वार्युपस्पृश्य तेजस्वी क्रोधवेगबलात्कृतः ॥ १.४१.१२ ॥
കോപത്താൽ ആവേശിതനായ ആ തേജസ്വി, അപ്പോൾ വെള്ളം തൊട്ട് ആചമനം ചെയ്തശേഷം, ക്രോധവേഗബലത്താൽ പ്രേരിതനായി രാജാവിനെ ശപിച്ചു.
1.41.13
योऽसौ वृद्धस्य तातस्य तथा कृच्छ्रगतस्य ह ।
स्कन्धे मृतं समास्राक्षीत्पन्नगं राजकिल्विषी ॥ १.४१.१३ ॥
വൃദ്ധനായ പിതാവ് ദുരിതത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ ചത്ത പാമ്പിനെ വെച്ച, രാജാവിനോട് അപരാധം ചെയ്ത ആ പാപിയെ.
1.41.14
तं पापमतिसंक्रुद्धस्तक्षकः पन्नगेश्वरः ।
आशीविषस्तिग्मतेजा मद्वाक्यबलचोदितः ॥ १.४१.१४ ॥
ആ പാപിയുടെ മേൽ അത്യധികം കോപിച്ച സർപ്പരാജാവായ തക്ഷകൻ, തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള വിഷസർപ്പം, എന്റെ വാക്കിന്റെ ബലത്താൽ പ്രേരിതനായി.
1.41.15
सप्तरात्रादितो नेता यमस्य सदनं प्रति ।
द्विजानामवमन्तारं कुरूणामयशस्करम् ॥ १.४१.१५ ॥
ഇന്നുമുതൽ ഏഴ് രാത്രികൾക്കുള്ളിൽ അവൻ യമന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടും; ബ്രാഹ്മണരെ അപമാനിക്കുകയും കുരുവംശത്തിന് അപകീർത്തി വരുത്തുകയും ചെയ്തവനാണ് അവൻ.
1.41.16
इति शप्त्वातिसंक्रुद्धः शृङ्गी पितरमभ्यगात् ।
आसीनं ग्रोव्रजे तस्मिन्वहन्तं शवपन्नगम् ॥ १.४१.१६ ॥
ഇങ്ങനെ ശപിച്ച് അത്യധികം കോപിച്ച ശൃംഗി, പശുത്തൊഴുത്തിൽ ഇരുന്ന്ചത്ത പാമ്പിനെ ചുമക്കുന്ന പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
1.41.17
स तमलक्ष्य पितरं शृङ्गी स्कन्धगतेन वै ।
शवेन भुजगेनासीद्भूयः क्रोधसमाकुलः ॥ १.४१.१७ ॥
ശൃംഗി പിതാവിനെ കണ്ടു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ ചത്ത പാമ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വീണ്ടും കോപത്താൽ വ്യാകുലനായി.
1.41.18
दुःखाच्चाश्रूणि मुमुचे पितरं चेदमब्रवीत् ।
श्रुत्वेमां धर्षणां तात तव तेन दुरात्मना ॥ १.४१.१८ ॥
ദുഃഖത്താൽ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകി; അവൻ പിതാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: അച്ഛാ, ആ ദുരാത്മാവ് അങ്ങയോട് കാണിച്ച ഈ അപമാനം ഞാൻ കേട്ടു.
1.41.19
राज्ञा परिक्षिता कोपादशपं तमहं नृपम् ।
यथार्हति स एवोग्रं शापं कुरुकुलाधमः।
सप्तमेऽहनि तं पापं तक्षकः पन्नगोत्तमः ॥ १.४१.१९ ॥
രാജാവായ പരീക്ഷിത്ത് കോപത്താൽ എന്നെ അപമാനിച്ചു; അതിനാൽ ആ രാജാവിന് ഞാൻ ശാപം നൽകി. കുരുകുലത്തിലെ അധമനായ അവൻ ആ ഭയങ്കര ശാപത്തിന് അർഹനാണ്. ഏഴാം ദിവസം ആ പാപിയെ സർപ്പങ്ങളിൽ ഉത്തമനായ തക്ഷകൻ ദംശിക്കും.
1.41.20
वैवस्वतस्य सदनं नेता परमदारुणम् ।
तमब्रवीत्पिता ब्रह्मंस्तथा कोपसमन्वितम् ॥ १.४१.२० ॥
അവനെ വൈവസ്വതന്റെ (യമന്റെ) അതിഭയങ്കരമായ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് തക്ഷകൻ കൊണ്ടുപോകും. ബ്രാഹ്മണാ, കോപം നിറഞ്ഞ അവനോട് പിതാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.41.21
न मे प्रियं कृतं तात नैष धर्मस्तपस्विनाम् ।
वयं तस्य नरेन्द्रस्य विषये निवसामहे ॥ १.४१.२१ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, നീ എനിക്കിഷ്ടമായ കാര്യം ചെയ്തില്ല. ഇത് തപസ്വികളുടെ ധർമമല്ല. നാമോ ആ രാജാവിന്റെ രാജ്യത്താണ് വസിക്കുന്നത്.
1.41.22
न्यायतो रक्षितास्तेन तस्य पापं न रोचये ।
सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञो ह्यस्मद्विधैः सदा ॥ १.४१.२२ ॥
അവനാൽ നീതിപൂർവം നാം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ഈ പാപം എനിക്കിഷ്ടമല്ല. ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ളവർക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ വിധത്തിലും വർത്തിക്കുന്ന ആ രാജാവിന്റെ ഈ പാപം ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
1.41.23
क्षन्तव्यं पुत्र धर्मो हि हतो हन्ति न संशयः ।
यदि राजा न संरक्षेत्पीडा नः परमा भवेत् ॥ १.४१.२३ ॥
പുത്രാ, ക്ഷമിക്കണം; നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ധർമം തന്നെയാണ് നശിപ്പിക്കുന്നത്, ഇതിൽ സംശയമില്ല. രാജാവ് നമ്മെ സംരക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് വലിയ പീഡ ഉണ്ടാകും.
1.41.24
न शक्नुयाम चरितुं धर्मं पुत्र यथासुखम् ।
रक्षमाणा वयं तात राजभिर्धर्मदृष्टिभिः ॥ १.४१.२४ ॥
പുത്രാ, നമുക്ക് ധർമം സുഖമായി അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയില്ല. പ്രിയ പുത്രാ, ധർമദൃഷ്ടിയുള്ള രാജാക്കന്മാരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടാൽ മാത്രമേ നമുക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാനാകൂ.
1.41.25
चरामो विपुलं धर्मं तेषां भागोऽस्ति धर्मतः ।
सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञः क्षन्तव्यमेव हि ॥ १.४१.२५ ॥
ഞങ്ങൾ വിപുലമായ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നു; ധർമ്മപ്രകാരം അതിൽ അവർക്കും പങ്കുണ്ട്. എല്ലാവിധത്തിലും പെരുമാറുന്ന രാജാവിനോട് ക്ഷമിക്കണം.
1.41.26
परिक्षित्तु विशेषेण यथाऽस्य प्रपितामहः ।
रक्षत्यस्मांस्तथा राज्ञा रक्षितव्याः प्रजा विभो ॥ १.४१.२६ ॥
പരിക്ഷിത്ത് വിശേഷിച്ച്, ഇവന്റെ പ്രപിതാമഹൻ നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ഓ വിഭോ, രാജാവ് പ്രജകളെ രക്ഷിക്കണം.
1.41.27
अराजके जनपदे दोषा जायन्ति वै सदा ।
उद्वृत्तं सततं लोकं राजा दण्डेन शास्ति वै ॥ १.४१.२७ ॥
രാജാവില്ലാത്ത നാട്ടിൽ എപ്പോഴും ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു; രാജാവ് ദണ്ഡംകൊണ്ട് അതിക്രമികളായ ജനങ്ങളെ എപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
1.41.28
दण्डात्प्रतिभयं भूयः शान्तिरुत्पद्यते तदा ।
नोद्विग्नश्चरते धर्मं नोद्विग्नश्चरते क्रियाम् ॥ १.४१.२८ ॥
ദണ്ഡത്താൽ വീണ്ടും ഭയം ഉണ്ടാകുന്നു; അപ്പോൾ ശാന്തി ഉദിക്കുന്നു. ഭയമില്ലാതെ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നു; ഭയമില്ലാതെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
1.41.29
राज्ञा प्रतिष्ठितो धर्मो धर्मात्स्वर्गः प्रतिष्ठितः ।
राज्ञो यज्ञक्रियाः सर्वा यज्ञाद्देवाः प्रतिष्ठिताः ॥ १.४१.२९ ॥
രാജാവിനാൽ ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; ധർമ്മത്താൽ സ്വർഗ്ഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. രാജാവിന്റെ എല്ലാ യജ്ഞക്രിയകളും ഉണ്ട്; യജ്ഞത്താൽ ദേവന്മാർ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
1.41.30
देवाद्वृष्टिः प्रवर्तेत वृष्टेरोषधयः स्मृताः ।
ओषधिभ्यो मनुष्याणां धारयन्सततं हितम् ॥ १.४१.३० ॥
ദേവനിൽനിന്ന് മഴ പെയ്യുന്നു; മഴയിൽനിന്ന് ഔഷധികൾ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; ഔഷധികളാൽ മനുഷ്യർക്ക് എപ്പോഴും ഹിതം ഉണ്ടാകുന്നു.
1.41.31
मनुष्याणां च यो धाता राजा राज्यकरः पुनः ।
दशश्रोत्रियसमो राजा इत्येवं मनुरब्रवीत् ॥ १.४१.३१ ॥
മനുഷ്യരെ പോറ്റുകയും രാജ്യം ഭരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാജാവ് പത്ത് ശ്രോത്രിയ ബ്രാഹ്മണർക്ക് തുല്യനാണ് — എന്ന് മനു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.41.32
तेनेह क्षुधितेनैत्य श्रान्तेन मृगलिप्सुना ।
अजानता कृतं मन्ये व्रतमेतदिदं मम ॥ १.४१.३२ ॥
ഇവിടെ വിശപ്പും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് മാനിനെ തേടി വന്ന അവൻ അറിയാതെ എന്റെ ഈ വ്രതം ചെയ്തുപോയി എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.41.33
कस्मादिदं त्वया बाल्यात्सहसा दुष्कृतं कृतम् ।
न ह्यर्हति नृपः शापमस्मत्तः पुत्र सर्वथा ॥ १.४१.३३ ॥
മകനേ, ബാല്യത്താൽ നീ എന്തിന് ഈ ദുഷ്കർമ്മം തിടുക്കത്തിൽ ചെയ്തു? രാജാവ് ഒരു വിധത്തിലും ഞങ്ങളുടെ ശാപത്തിന് അർഹനല്ല.