Mahābhārata · Adhyāya 1.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.41.1
एवमुक्तः स तेजस्वी शृङ्गी कोपसमन्वितः ।
मृतधारं गुरुं श्रुत्वा पर्यतप्यत मन्युना ॥ १.४१.१ ॥
Assim falado, o resplandecente Śṛṅgī, cheio de ira, ao ouvir sobre seu pai Mṛtadhāra, foi atormentado pela indignação.
1.41.2
स त कृशमक्षिप्रेक्ष्य सूनृतां वाचमुत्सृजन् ।
अपृच्छत्तं कथं तातः सर्वभूतहिते रतः ॥ १.४१.२ ॥
Olhando para o magro Kṛśa e proferindo palavras gentis e verdadeiras, perguntou-lhe como morrera seu pai, dedicado ao bem de todos os seres.
1.41.3
अनन्यचेताः सततं विष्णुं दवेमतोषयत् ।
वन्यान्नभोजी सततं मुनिर्मौनव्रते स्थितः।
एवंभूतः स तेजस्वी स मेऽद्य मृतधारकः ॥ १.४१.३ ॥
O sábio que, com mente indivisa, agradava constantemente a Viṣṇu, comendo alimentos da floresta e firme no voto de silêncio — tal resplandecente tornou-se hoje meu Mṛtadhāraka.
1.41.4
राज्ञा परिक्षिता तात मृगयां परिधावता ।
अवसक्तः पितुस्तेऽद्य मृतः स्कन्धे भुजङ्गमः ॥ १.४१.४ ॥
Querido filho, pelo rei Parīkṣit, enquanto corria à caça, uma serpente pendurada no ombro do teu pai morreu hoje.
1.41.5
किं मे पित्रा कृतं तस्य राज्ञोऽनिष्टं दुरात्मनः ।
ब्रूहि तत्कृश तत्त्वेन पश्य मे तपसो बलम् ॥ १.४१.५ ॥
Que mal meu pai havia feito àquele rei de mente perversa? Diz-me isso com verdade, Kṛśa. Vê o poder da minha austeridade.
1.41.6
स राजा मृगयां यातः परिक्षिदभिमन्युजः ।
ससार मृगमेकाकी विद्ध्वा बाणेन शीघ्रगम् ॥ १.४१.६ ॥
Aquele rei, Parīkṣit, filho de Abhimanyu, saíra à caça; tendo atravessado com uma flecha um veado veloz, perseguiu-o sozinho.
1.41.7
न चापश्यन्मृगं राजा चरंस्तस्मिन्महावने ।
पितरं ते स दृष्ट्वैव पप्रच्छानभिभाषिणम् ॥ १.४१.७ ॥
O rei, vagando por aquela grande floresta, não viu o cervo. Ao ver teu pai, perguntou a ele, que não falava.
1.41.8
तं स्थाणुभूतं तिष्ठन्तं क्षुत्पिपासाश्रमातुरः ।
पुनःपुनर्मृगं नष्टं प्रपच्छ पितरं तव ॥ १.४१.८ ॥
Afligido pela fome, pela sede e pelo cansaço, o rei perguntou repetidamente a teu pai, que estava de pé como um toco, sobre o cervo perdido.
1.41.9
स च मौनव्रतोपेतो नैव तं प्रत्यभाषत ।
तस्य राजा धनुष्कोट्या सर्पं स्कन्धे समासजत् ॥ १.४१.९ ॥
Mas ele, que havia feito o voto de silêncio, não lhe respondeu. Então o rei pendurou uma serpente em seu ombro com a ponta do seu arco.
1.41.10
शृङ्गिंस्तव पिता सोऽपि तथैवास्ते यतव्रतः ।
सोऽपि राजा स्वनगरं प्रस्थितो गजसाह्वयम् ॥ १.४१.१० ॥
Ó Śṛṅgin, teu pai também permanece assim, firme em seu voto. E aquele rei também partiu para sua cidade, Gajasāhvaya.
1.41.11
श्रुत्वैवमृषिपुत्रस्तु शवं स्कन्धे प्रतिष्ठितम् ।
कोपसंरक्तनयनः प्रज्वलन्निव मन्युना ॥ १.४१.११ ॥
Ao ouvir isto, o filho do sábio, com o cadáver posto sobre o ombro, os olhos avermelhados de cólera, ardia como se queimasse de ira.
1.41.12
आविष्टः स हि कोपेन शशाप नृपतिं तदा ।
वार्युपस्पृश्य तेजस्वी क्रोधवेगबलात्कृतः ॥ १.४१.१२ ॥
Tomado pela ira, o radiante, tendo bebido água ritual, impelido pela força do seu furor, então amaldiçoou o rei.
1.41.13
योऽसौ वृद्धस्य तातस्य तथा कृच्छ्रगतस्य ह ।
स्कन्धे मृतं समास्राक्षीत्पन्नगं राजकिल्विषी ॥ १.४१.१३ ॥
Aquele que, quando meu velho pai estava em apuros, colocou sobre seu ombro uma serpente morta, aquele pecador culpado de ofensa contra o rei.
1.41.14
तं पापमतिसंक्रुद्धस्तक्षकः पन्नगेश्वरः ।
आशीविषस्तिग्मतेजा मद्वाक्यबलचोदितः ॥ १.४१.१४ ॥
Takṣaka, senhor das serpentes, serpente venenosa de poder ardente, grandemente irado contra aquele pecador, impelido pela força das minhas palavras.
1.41.15
सप्तरात्रादितो नेता यमस्य सदनं प्रति ।
द्विजानामवमन्तारं कुरूणामयशस्करम् ॥ १.४१.१५ ॥
Dentro de sete noites a partir de agora, ele será levado à morada de Yama, ele que insultou os duas vezes nascidos e trouxe desonra aos Kurus.
1.41.16
इति शप्त्वातिसंक्रुद्धः शृङ्गी पितरमभ्यगात् ।
आसीनं ग्रोव्रजे तस्मिन्वहन्तं शवपन्नगम् ॥ १.४१.१६ ॥
Tendo amaldiçoado assim, Śṛṅgī, grandemente irado, foi até seu pai, que estava sentado no curral das vacas, carregando a serpente morta.
1.41.17
स तमलक्ष्य पितरं शृङ्गी स्कन्धगतेन वै ।
शवेन भुजगेनासीद्भूयः क्रोधसमाकुलः ॥ १.४१.१७ ॥
Śṛṅgī, ao notar seu pai com a serpente morta sobre o ombro, ficou novamente agitado de raiva.
1.41.18
दुःखाच्चाश्रूणि मुमुचे पितरं चेदमब्रवीत् ।
श्रुत्वेमां धर्षणां तात तव तेन दुरात्मना ॥ १.४१.१८ ॥
A dor fez-lhe brotar lágrimas, e ele falou ao pai: Pai, tendo ouvido este insulto que aquele malvado te fez...
1.41.19
राज्ञा परिक्षिता कोपादशपं तमहं नृपम् ।
यथार्हति स एवोग्रं शापं कुरुकुलाधमः।
सप्तमेऽहनि तं पापं तक्षकः पन्नगोत्तमः ॥ १.४१.१९ ॥
O rei Parikṣit insultou-me com raiva, por isso amaldiçoei aquele rei. Aquele mais baixo da linhagem dos Kuru merece esta terrível maldição. No sétimo dia, Takṣaka, o melhor das serpentes, morderá esse pecador.
1.41.20
वैवस्वतस्य सदनं नेता परमदारुणम् ।
तमब्रवीत्पिता ब्रह्मंस्तथा कोपसमन्वितम् ॥ १.४१.२० ॥
Ele o levará à morada mais terrível de Vaivasvata (Yama). Ó brâmane, seu pai falou-lhe assim, cheio de ira.
1.41.21
न मे प्रियं कृतं तात नैष धर्मस्तपस्विनाम् ।
वयं तस्य नरेन्द्रस्य विषये निवसामहे ॥ १.४१.२१ ॥
Querido filho, não fizeste o que me agrada. Este não é o dever dos ascetas. Nós habitamos no reino daquele rei.
1.41.22
न्यायतो रक्षितास्तेन तस्य पापं न रोचये ।
सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञो ह्यस्मद्विधैः सदा ॥ १.४१.२२ ॥
Fomos protegidos por ele com justiça. Não aprovo o seu mal. Para um rei que sempre se conduz em tudo para com homens como nós, este pecado não é aceitável.
1.41.23
क्षन्तव्यं पुत्र धर्मो हि हतो हन्ति न संशयः ।
यदि राजा न संरक्षेत्पीडा नः परमा भवेत् ॥ १.४१.२३ ॥
Filho, deve-se perdoar; o dharma destruído destrói por sua vez, não há dúvida. Se o rei não nos proteger, grande aflição nos sobrevirá.
1.41.24
न शक्नुयाम चरितुं धर्मं पुत्र यथासुखम् ।
रक्षमाणा वयं तात राजभिर्धर्मदृष्टिभिः ॥ १.४१.२४ ॥
Filho, não podemos praticar o dharma com tranquilidade. Querido filho, só protegidos por reis que zelam pelo dharma podemos fazê-lo.
1.41.25
चरामो विपुलं धर्मं तेषां भागोऽस्ति धर्मतः ।
सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञः क्षन्तव्यमेव हि ॥ १.४१.२५ ॥
Praticamos o vasto dharma, e eles também têm uma parte justa nele. Ao rei que procede em tudo deve-se, de fato, perdoar.
1.41.26
परिक्षित्तु विशेषेण यथाऽस्य प्रपितामहः ।
रक्षत्यस्मांस्तथा राज्ञा रक्षितव्याः प्रजा विभो ॥ १.४१.२६ ॥
Parikṣit especialmente: assim como seu bisavô nos protege, assim o rei deve proteger os súditos, ó poderoso.
1.41.27
अराजके जनपदे दोषा जायन्ति वै सदा ।
उद्वृत्तं सततं लोकं राजा दण्डेन शास्ति वै ॥ १.४१.२७ ॥
Em um reino sem rei, sempre surgem faltas; o rei constantemente refreia os desordeiros com o castigo.
1.41.28
दण्डात्प्रतिभयं भूयः शान्तिरुत्पद्यते तदा ।
नोद्विग्नश्चरते धर्मं नोद्विग्नश्चरते क्रियाम् ॥ १.४१.२८ ॥
Do castigo surge de novo o temor, e então nasce a paz. Sem inquietação pratica-se o dharma; sem inquietação realizam-se os ritos.
1.41.29
राज्ञा प्रतिष्ठितो धर्मो धर्मात्स्वर्गः प्रतिष्ठितः ।
राज्ञो यज्ञक्रियाः सर्वा यज्ञाद्देवाः प्रतिष्ठिताः ॥ १.४१.२९ ॥
O dharma é estabelecido pelo rei, e pelo dharma o céu é estabelecido. Todos os ritos sacrificiais são do rei, e pelo sacrifício os deuses são estabelecidos.
1.41.30
देवाद्वृष्टिः प्रवर्तेत वृष्टेरोषधयः स्मृताः ।
ओषधिभ्यो मनुष्याणां धारयन्सततं हितम् ॥ १.४१.३० ॥
Do deus vem a chuva; da chuva, dizem, nascem as ervas; e das ervas vem o bem constante dos homens.
1.41.31
मनुष्याणां च यो धाता राजा राज्यकरः पुनः ।
दशश्रोत्रियसमो राजा इत्येवं मनुरब्रवीत् ॥ १.४१.३१ ॥
O rei que sustenta os homens e governa o reino é igual a dez brâmanes versados nos Vedas — assim disse Manu.
1.41.32
तेनेह क्षुधितेनैत्य श्रान्तेन मृगलिप्सुना ।
अजानता कृतं मन्ये व्रतमेतदिदं मम ॥ १.४१.३२ ॥
Aqui, faminto e exausto, chegou em busca de um veado; creio que, sem saber, cumpriu este meu voto.
1.41.33
कस्मादिदं त्वया बाल्यात्सहसा दुष्कृतं कृतम् ।
न ह्यर्हति नृपः शापमस्मत्तः पुत्र सर्वथा ॥ १.४१.३३ ॥
Por que, filho, por juventude, cometeste precipitadamente esta má ação? O rei de modo algum merece uma maldição de nós.