മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
यदपृच्छत्तदा राजा मन्त्रिणो जनमेजयः ।
पितुः स्वर्गगतिं तन्मे विस्तरेण पुनर्वद ॥ १.४९.१ ॥
അന്ന് രാജാവായ ജനമേജയൻ മന്ത്രിമാരോട് ചോദിച്ചതും, പിതാവിന്റെ സ്വർഗ്ഗഗമനത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതും, എനിക്ക് വിസ്തരിച്ച് വീണ്ടും പറഞ്ഞുതരിക.
1.49.2
शृणु ब्रह्मन्यथाऽपृच्छन्मन्त्रिणो नृपतिस्तदा ।
यथा चाख्यातवन्तस्ते निधनं तत्परिक्षितः ॥ १.४९.२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, കേൾക്കുക! അന്ന് രാജാവ് മന്ത്രിമാരോട് ചോദിച്ചതുപോലെയും, അവർ പരീക്ഷിത്തിന്റെ മരണം പറഞ്ഞതുപോലെയും കേൾക്കുക.
1.49.3
जानन्ति स्म भवन्तस्तद्यथावृत्तं पितुर्मम ।
आसीद्यथा स निधनं गतः काले महायशाः ॥ १.४९.३ ॥
എന്റെ പിതാവിന്റെ വൃത്താന്തം നിങ്ങൾക്ക് അറിയാം, മഹായശസ്വി കാലമായപ്പോൾ എങ്ങനെ മരിച്ചുവെന്ന്.
1.49.4
श्रुत्वा भवत्सकाशाद्धि पितुर्वृत्तमशेषतः ।
कल्याणं प्रतिपत्स्यामि विपरीतं न जातुचित् ॥ १.४९.४ ॥
നിങ്ങളിൽ നിന്ന് പിതാവിന്റെ വൃത്താന്തം പൂർണ്ണമായി കേട്ടിട്ട്, ഞാൻ ശുഭം തന്നെ നേടും, ഒരിക്കലും വിപരീതമല്ല.
1.49.5
मन्त्रिणोऽथाब्रुवन्वाक्यं पृष्टास्तेन महात्मना ।
सर्वे धर्मविदः प्राज्ञा राजानं जनमेजयम् ॥ १.४९.५ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവ് ചോദിച്ച മന്ത്രിമാർ, ധർമ്മജ്ഞരും പ്രാജ്ഞരുമായവർ, രാജാവായ ജനമേജയനോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.49.6
शृणु पार्थिव यद्ब्रूषे पितुस्तव महात्मनः ।
चरितं पार्थिवेन्द्रस्य यथा निष्ठां गतश्च सः ॥ १.४९.६ ॥
രാജാവേ, കേൾക്കുക! നിങ്ങളുടെ മഹാത്മാവായ പിതാവ്, രാജാധിരാജന്റെ ചരിത്രം നിങ്ങൾ പറയുന്നത്, അദ്ദേഹം എങ്ങനെ അന്ത്യം പ്രാപിച്ചു എന്നത്.
1.49.7
धर्मात्मा च महात्मा च प्रजापालः पिता तव ।
आसीदिहायथा वृत्तः स महात्मा शृणुष्व तत् ॥ १.४९.७ ॥
നിന്റെ പിതാവ് ധർമ്മാത്മാവും മഹാത്മാവും പ്രജാപാലകനുമായിരുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് ഇവിടെ എങ്ങനെ പെരുമാറി എന്നത് കേൾക്കുക.
1.49.8
चातुर्वर्ण्यं स्वधर्मस्थं स कृत्वा पर्यरक्षत ।
धर्मतो धर्मविद्राजा धर्मो विग्रहवानिव ॥ १.४९.८ ॥
ആ രാജാവ് നാല് വർണ്ണങ്ങളെയും അവരവരുടെ സ്വധർമ്മത്തിൽ ഉറപ്പിച്ച് നന്നായി സംരക്ഷിച്ചു. ധർമ്മജ്ഞനായ ആ രാജാവ് ധർമ്മപ്രകാരം ഭരിച്ചു; ശരീരം ധരിച്ച ധർമ്മം പോലെയായിരുന്നു അവൻ.
1.49.9
ररक्ष पृथिवीं देवीं श्रीमानतुलविक्रमः ।
द्वेष्टारस्तस्य नैवासन्स च द्वेष्टि न कंचन ॥ १.४९.९ ॥
അതുല്യ പരാക്രമിയായ ആ ശ്രീമാൻ ദേവിയായ ഭൂമിയെ രക്ഷിച്ചു. അവന് ശത്രുക്കളുണ്ടായിരുന്നില്ല; അവൻ ആരെയും വെറുത്തതുമില്ല.
1.49.10
समः सर्वेषु भूतेषु प्रजापतिरिवाभवत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव स्वकर्मसु ॥ १.४९.१० ॥
അവൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും പ്രജാപതിയെപ്പോലെ സമദൃഷ്ടിയുള്ളവനായി. ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും അവരവരുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടു.
1.49.11
स्थितः सुमनसो राजंस्तेन राज्ञा स्वधिष्ठिताः ।
विधवानाथविकलान्कृपणांश्च बभार सः ॥ १.४९.११ ॥
ഹേ രാജാവേ, ആ രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിൽ ജനങ്ങൾ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടു. വിധവകളെയും അനാഥരെയും അംഗവൈകല്യമുള്ളവരെയും ദീനരെയും അവൻ പോറ്റി.
1.49.12
सुदर्शः सर्वभूतानामासीत्सोम इवापरः ।
तुष्टपुष्टजनः श्रीमान्सत्यवाग्दृढविक्रमः ॥ १.४९.१२ ॥
അവൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും സുദർശനനായിരുന്നു; മറ്റൊരു ചന്ദ്രനെപ്പോലെ. അവന്റെ പ്രജകൾ തൃപ്തരും സമൃദ്ധരുമായിരുന്നു; അവൻ ശ്രീമാൻ, സത്യവാദി, ഉറച്ച പരാക്രമമുള്ളവൻ.
1.49.13
धनुर्वेदे तु शिष्योऽभून्नृपः शारद्वतस्य सः ।
गोविन्दस्य प्रियश्चासीत्पिता ते जनमेजय ॥ १.४९.१३ ॥
ധനുർവേദത്തിൽ അദ്ദേഹം ശാരദ്വതന്റെ (കൃപന്റെ) ശിഷ്യനായി; ഗോവിന്ദന് പ്രിയനുമായിരുന്നു. ജനമേജയാ, അദ്ദേഹമാണ് നിന്റെ പിതാവ്.
1.49.14
लोकस्य चैव सर्वस्य प्रिय आसीन्महायशाः ।
परिक्षीणेषु कुरुषु सोत्तरायामजीजनत् ॥ १.४९.१४ ॥
അദ്ദേഹം ലോകത്തിനെല്ലാം പ്രിയനും മഹായശസ്വിയുമായിരുന്നു. കുരുക്കൾ ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ഉത്തരയിൽ അദ്ദേഹം (ഒരു പുത്രനെ) ജനിപ്പിച്ചു.
1.49.15
परिक्षिदभवत्तेन सौभद्रस्यात्मजो बली ।
राजधर्मार्थकुशलो युक्तः सर्वगुणैर्वृतः ॥ १.४९.१५ ॥
അതിൽ നിന്ന് സുഭദ്രയുടെ പുത്രനായ (അഭിമന്യുവിന്റെ) ബലവാനായ പുത്രൻ പരീക്ഷിത്ത് ജനിച്ചു; രാജധർമ്മത്തിലും രാജകാര്യങ്ങളിലും കുശലനും സകലഗുണങ്ങളോടും കൂടിയവനുമായിരുന്നു.
1.49.16
जितेन्द्रियश्चात्मवांश्च मेधावी धर्मसेविता ।
षड्वर्गजिन्महाबुद्धिर्नीतिशास्त्रविदुत्तमः ॥ १.४९.१६ ॥
അദ്ദേഹം ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനും ആത്മസംയമമുള്ളവനും ബുദ്ധിമാനും ധർമ്മം സേവിച്ചവനുമായിരുന്നു; ആറ് വികാരങ്ങളെ ജയിച്ചവനും മഹാബുദ്ധിയും നീതിശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായിരുന്നു.
1.49.17
प्रजा इमास्तव पिता षष्टिवर्षाण्यपालयत् ।
ततो दिष्टान्तमापन्नः सर्वेषां दुःखमावहन् ॥ १.४९.१७ ॥
നിന്റെ പിതാവ് ഈ പ്രജകളെ അറുപത് വർഷം പാലിച്ചു. പിന്നീട് വിധി നിശ്ചയിച്ച അന്തം പ്രാപിച്ച് എല്ലാവർക്കും ദുഃഖം വരുത്തി.
1.49.18
ततस्त्वं पुरुषश्रेष्ठ धर्मेण प्रतिपेदिवान् ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कुरुकुलागतम्।
बाल एवाभिषिक्तस्त्वं सर्वभूतानुपालकः ॥ १.४९.१८ ॥
അപ്പോൾ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നീ ധർമ്മപ്രകാരം കുരുകുലത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ഈ രാജ്യം ആയിരം വർഷത്തേക്ക് പ്രാപിച്ചു. ബാലനായിരിക്കെത്തന്നെ നിനക്ക് അഭിഷേകം ലഭിച്ചു; നീ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും പാലകനാണ്.
1.49.19
नास्मिन्कुले जातु बभूव राजा ।
यो न प्रजानां प्रियकृत्प्रियश्च।
विशेषतः प्रेक्ष्य पितामहानां ।
वृत्तं महद्वृत्तपरायणानाम् ॥ १.४९.१९ ॥
ഈ വംശത്തിൽ ഒരിക്കലും പ്രജകൾക്ക് പ്രിയം ചെയ്യുന്നവനും അവർക്ക് പ്രിയനുമായ ഒരു രാജാവ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല; വിശേഷിച്ച് മഹത്തായ നടപ്പിൽ നിലകൊണ്ട പിതാമഹന്മാരുടെ നടപ്പ് നോക്കുമ്പോൾ.
1.49.20
कथं निधनमापन्नः पिता मम तथाविधः ।
आचक्षध्वं यथावन्मे श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.४९.२० ॥
അങ്ങനെയുള്ള എന്റെ പിതാവ് എങ്ങനെ മരണം പ്രാപിച്ചു? അത് യഥാവിധി എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ; സത്യമായി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.49.21
एवं संचोदिता राज्ञा मन्त्रिणस्ते नराधिपम् ।
ऊचुः सर्वे यथावृत्तं राज्ञः प्रियहितैषिणः ॥ १.४९.२१ ॥
രാജാവിനാൽ ഇങ്ങനെ പ്രേരിതരായ, രാജാവിന്റെ പ്രിയവും ഹിതവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ മന്ത്രിമാരെല്ലാം നടന്നതുപോലെതന്നെ ആ നരാധിപനോട് പറഞ്ഞു.
1.49.22
स राजा पृथिवीपालः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
बभूव मृगयाशीलस्तव राजन्पिता सदा ॥ १.४९.२२ ॥
ആ രാജാവ്, ഭൂമിയെ പാലിക്കുന്നവൻ, ശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; രാജാവേ, നിന്റെ പിതാവ് എപ്പോഴും വേട്ടയിൽ താല്പര്യമുള്ളവനായിരുന്നു.
1.49.23
यथा पाण्डुर्महाबाहुर्धनुर्धरवरो युधि ।
अस्मास्वासज्य सर्वाणि राजकार्याण्यशेषतः ॥ १.४९.२३ ॥
മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡു, യുദ്ധത്തിൽ വില്ലാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, എല്ലാ രാജകാര്യങ്ങളും ഞങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായി ഏല്പിച്ചതുപോലെ.
1.49.24
स कदाचिद्वनगतो मृगं विव्याध पत्रिणा ।
विद्ध्वा चान्वसरत्तूर्णं तं मृगं गहने वने ॥ १.४९.२४ ॥
അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ കാട്ടിൽ പോയി, അമ്പുകൊണ്ട് ഒരു മാനിനെ എയ്തു; എയ്ത ആ മാനിനെ ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ വേഗത്തിൽ പിന്തുടർന്നു.
1.49.25
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशस्ततायुधकलापवान् ।
न चाससाद गहने मृगं नष्टं पिता तव ॥ १.४९.२५ ॥
കാൽനടയായി, വാൾ കെട്ടി, ആവനാഴിയും ആയുധങ്ങളും ധരിച്ച്, ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ ഓടിപ്പോയ ആ മാനിനെ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന് കണ്ടെത്താനായില്ല.
1.49.26
परिश्रान्तो वयस्थश्च षष्टिवर्षो जरान्वितः ।
क्षुधितः स महारण्ये ददर्श मुनिसत्तमम् ॥ १.४९.२६ ॥
ക്ഷീണിച്ച്, വാർധക്യത്തിലായി, അറുപതു വയസ്സുള്ളവനായി, ജരയാൽ പീഡിതനായി, വിശന്ന് അവൻ ആ മഹാവനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മുനിയെ കണ്ടു.
1.49.27
स तं पप्रच्छ राजेन्द्रो मुनिं मौनव्रते स्थितम् ।
न च किंचिदुवाचेदं पृष्टोऽपि समुनिस्तदा ॥ १.४९.२७ ॥
ആ രാജേന്ദ്രൻ മൗനവ്രതത്തിൽ നിന്ന ആ മുനിയോട് ചോദിച്ചു; ചോദിച്ചിട്ടും ആ മുനി അപ്പോൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
1.49.28
ततो राजा क्षुच्छ्रमार्तस्तं मुनिं स्थाणुवत्स्थितम् ।
मौनव्रतधरं शान्तं सद्यो मन्युवशं गतः ॥ १.४९.२८ ॥
അപ്പോൾ വിശപ്പും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് പീഡിതനായ രാജാവ്, തൂണുപോലെ നിന്ന, മൗനവ്രതം പൂണ്ട, ശാന്തനായ ആ മുനിയുടെ നേർക്ക് ഉടൻ കോപത്തിന് വശനായി.
1.49.29
न बुबोध च तं राजा मौनव्रतधरं मुनिम् ।
स तं क्रोधसमाविष्टो धर्षयामास ते पिता ॥ १.४९.२९ ॥
മൗനവ്രതം പൂണ്ട ആ മുനിയെ രാജാവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല; കോപത്താൽ നിറഞ്ഞ അവൻ, നിങ്ങളുടെ പിതാവ്, ആ മുനിയെ അപമാനിച്ചു.
1.49.30
मृतं सर्पं धनुष्कोट्या समुत्क्षिप्य धरातलात् ।
तस्य शुद्धात्मनः प्रादात्स्कन्धे भरतसत्तम ॥ १.४९.३० ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വില്ലിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് നിലത്തുനിന്ന് ചത്ത പാമ്പിനെ ഉയർത്തി ആ ശുദ്ധാത്മാവിന്റെ തോളിൽ വെച്ചു.
1.49.31
न चोवाच स मेधावी तमथो साध्वसाधु वा ।
तस्थौ तथैव चाक्रुद्धः सर्पं स्कन्धेन धारयन् ॥ १.४९.३१ ॥
ആ ബുദ്ധിമാൻ അവനോട് നല്ലതോ ചീത്തയോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; കോപമില്ലാതെ അതുപോലെതന്നെ നിന്നു, പാമ്പിനെ തോളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്.