மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
यदपृच्छत्तदा राजा मन्त्रिणो जनमेजयः ।
पितुः स्वर्गगतिं तन्मे विस्तरेण पुनर्वद ॥ १.४९.१ ॥
அப்போது அரசன் ஜனமேஜயன் அமைச்சர்களிடம் கேட்டதை, தன் தந்தையின் சொர்க்கப் பயணத்தைப் பற்றியதை, எனக்கு விரிவாக மீண்டும் சொல்லுங்கள்.
1.49.2
शृणु ब्रह्मन्यथाऽपृच्छन्मन्त्रिणो नृपतिस्तदा ।
यथा चाख्यातवन्तस्ते निधनं तत्परिक्षितः ॥ १.४९.२ ॥
கேளுங்கள், பிராமணரே! அப்போது அரசன் அமைச்சர்களிடம் கேட்டவாறும், அவர்கள் பரீட்சித்தின் மரணத்தைச் சொன்னவாறும் கேளுங்கள்.
1.49.3
जानन्ति स्म भवन्तस्तद्यथावृत्तं पितुर्मम ।
आसीद्यथा स निधनं गतः काले महायशाः ॥ १.४९.३ ॥
என் தந்தையின் அந்த நிகழ்வுகளை நீங்கள் அறிவீர்கள், மகா புகழ் பெற்றவர் காலம் வந்தபோது எவ்வாறு மரணமடைந்தார் என்பதை.
1.49.4
श्रुत्वा भवत्सकाशाद्धि पितुर्वृत्तमशेषतः ।
कल्याणं प्रतिपत्स्यामि विपरीतं न जातुचित् ॥ १.४९.४ ॥
உங்களிடமிருந்து என் தந்தையின் வரலாற்றை முழுமையாகக் கேட்டு, நான் நலமே அடைவேன், ஒருபோதும் தீமை அல்ல.
1.49.5
मन्त्रिणोऽथाब्रुवन्वाक्यं पृष्टास्तेन महात्मना ।
सर्वे धर्मविदः प्राज्ञा राजानं जनमेजयम् ॥ १.४९.५ ॥
அப்போது அந்த மகாத்மாவால் கேட்கப்பட்ட அமைச்சர்கள், தர்மத்தை அறிந்த ஞானிகளாக, அரசன் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார்கள்.
1.49.6
शृणु पार्थिव यद्ब्रूषे पितुस्तव महात्मनः ।
चरितं पार्थिवेन्द्रस्य यथा निष्ठां गतश्च सः ॥ १.४९.६ ॥
அரசே, கேளுங்கள்! உங்கள் மகாத்மா தந்தையாகிய அரசர்களின் அரசனின் நடத்தையைப் பற்றி நீங்கள் சொல்வது, அவர் எவ்வாறு முடிவை அடைந்தார் என்பதை.
1.49.7
धर्मात्मा च महात्मा च प्रजापालः पिता तव ।
आसीदिहायथा वृत्तः स महात्मा शृणुष्व तत् ॥ १.४९.७ ॥
உன் தந்தை தர்மாத்மாவும் மகாத்மாவும் மக்களைக் காப்பவரும் ஆவார். அந்த மகாத்மா இங்கு எவ்வாறு நடந்து கொண்டார் என்பதைக் கேள்.
1.49.8
चातुर्वर्ण्यं स्वधर्मस्थं स कृत्वा पर्यरक्षत ।
धर्मतो धर्मविद्राजा धर्मो विग्रहवानिव ॥ १.४९.८ ॥
அந்த அரசன் நால்வகை வருணத்தாரையும் அவரவர் தர்மத்தில் நிலைநிறுத்தி நன்கு காத்தான். தர்மத்தை அறிந்த அந்த அரசன் தர்மத்தின்படி ஆட்சி செய்தான்; அவன் உருவெடுத்த தர்மமே போல் இருந்தான்.
1.49.9
ररक्ष पृथिवीं देवीं श्रीमानतुलविक्रमः ।
द्वेष्टारस्तस्य नैवासन्स च द्वेष्टि न कंचन ॥ १.४९.९ ॥
ஒப்பற்ற வீரனான அந்த மகிமையுடையவன் தேவியான பூமியைக் காத்தான். அவனுக்கு எதிரிகள் எவரும் இல்லை; அவன் யாரையும் வெறுக்கவில்லை.
1.49.10
समः सर्वेषु भूतेषु प्रजापतिरिवाभवत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव स्वकर्मसु ॥ १.४९.१० ॥
அவன் எல்லா உயிர்களிடத்தும் பிரஜாபதியைப் போல் சமமானவனாக இருந்தான். பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோரும் தங்கள் தங்கள் கர்மங்களில் நிலைத்திருந்தனர்.
1.49.11
स्थितः सुमनसो राजंस्तेन राज्ञा स्वधिष्ठिताः ।
विधवानाथविकलान्कृपणांश्च बभार सः ॥ १.४९.११ ॥
ஓ அரசே, அந்த அரசனின் ஆட்சியில் மக்கள் மகிழ்ந்த மனத்துடன் தங்கள் நிலையில் நிலைத்திருந்தனர். அவன் விதவைகள், அனாதைகள், ஊனமுற்றோர் மற்றும் இரக்கத்திற்குரிய ஏழைகளைத் தாங்கிப் பராமரித்தான்.
1.49.12
सुदर्शः सर्वभूतानामासीत्सोम इवापरः ।
तुष्टपुष्टजनः श्रीमान्सत्यवाग्दृढविक्रमः ॥ १.४९.१२ ॥
அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் எளிதில் காணக்கூடியவனாக இருந்தான்; மற்றொரு சந்திரனைப் போல. அவனுடைய மக்கள் மனநிறைவுடனும் செழிப்புடனும் இருந்தனர்; அவன் மகிமையுடையவன், சத்தியம் பேசுபவன், உறுதியான வீரன்.
1.49.13
धनुर्वेदे तु शिष्योऽभून्नृपः शारद्वतस्य सः ।
गोविन्दस्य प्रियश्चासीत्पिता ते जनमेजय ॥ १.४९.१३ ॥
வில்வித்தையில் அவர் சாரத்வதனின் (கிருபரின்) சீடராக இருந்தார்; கோவிந்தனுக்கு அன்பானவராகவும் இருந்தார். ஜனமேஜயா, அவரே உன் தந்தை.
1.49.14
लोकस्य चैव सर्वस्य प्रिय आसीन्महायशाः ।
परिक्षीणेषु कुरुषु सोत्तरायामजीजनत् ॥ १.४९.१४ ॥
அவர் உலகம் முழுவதற்கும் அன்பானவரும் பெரும் புகழ் உடையவருமாக இருந்தார். குருக்கள் தேய்ந்து குறைந்தபோது, அவர் உத்தரையிடம் (ஒரு மகனைப்) பெற்றார்.
1.49.15
परिक्षिदभवत्तेन सौभद्रस्यात्मजो बली ।
राजधर्मार्थकुशलो युक्तः सर्वगुणैर्वृतः ॥ १.४९.१५ ॥
அவரிடமிருந்து சுபத்திரையின் மகனாகிய (அபிமன்யுவின்) வலிமை மிக்க மகன் பரிக்ஷித் பிறந்தார்; அவர் அரசு தர்மத்திலும் அரசு விவகாரங்களிலும் திறமையானவராகவும் எல்லா குணங்களும் நிறைந்தவராகவும் இருந்தார்.
1.49.16
जितेन्द्रियश्चात्मवांश्च मेधावी धर्मसेविता ।
षड्वर्गजिन्महाबुद्धिर्नीतिशास्त्रविदुत्तमः ॥ १.४९.१६ ॥
அவர் புலன்களை வென்றவர், தன்னடக்கம் உடையவர், அறிவாளி, தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்; ஆறு உணர்ச்சிகளை வென்றவர், மிக்க அறிவுடையவர், நீதிசாஸ்திரத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர்.
1.49.17
प्रजा इमास्तव पिता षष्टिवर्षाण्यपालयत् ।
ततो दिष्टान्तमापन्नः सर्वेषां दुःखमावहन् ॥ १.४९.१७ ॥
உன் தந்தை இந்த மக்களை அறுபது ஆண்டுகள் காத்தார். பிறகு விதி குறித்த முடிவை அடைந்து, அனைவருக்கும் துயரத்தைத் தந்தார்.
1.49.18
ततस्त्वं पुरुषश्रेष्ठ धर्मेण प्रतिपेदिवान् ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कुरुकुलागतम्।
बाल एवाभिषिक्तस्त्वं सर्वभूतानुपालकः ॥ १.४९.१८ ॥
பின்னர், ஆண்களில் சிறந்தவனே, நீ தர்மப்படி குரு குலத்திலிருந்து வந்த இந்த அரசை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு அடைந்தாய். குழந்தையாக இருக்கும்போதே நீ அபிஷேகம் பெற்றாய்; எல்லா உயிர்களையும் காப்பவன் நீ.
1.49.19
नास्मिन्कुले जातु बभूव राजा ।
यो न प्रजानां प्रियकृत्प्रियश्च।
विशेषतः प्रेक्ष्य पितामहानां ।
वृत्तं महद्वृत्तपरायणानाम् ॥ १.४९.१९ ॥
இந்தக் குலத்தில் எந்நாளும் குடிகளுக்கு நன்மை செய்பவனும் அவர்களுக்குப் பிரியமானவனுமான அரசன் இருந்ததில்லை; குறிப்பாக, உயர்ந்த நடத்தையில் நிலைத்திருந்த முன்னோர்களின் நடத்தையை எண்ணும்போது.
1.49.20
कथं निधनमापन्नः पिता मम तथाविधः ।
आचक्षध्वं यथावन्मे श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.४९.२० ॥
என் தந்தை அத்தகையவர் எப்படி இறந்தார்? அதை முறையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்; உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.49.21
एवं संचोदिता राज्ञा मन्त्रिणस्ते नराधिपम् ।
ऊचुः सर्वे यथावृत्तं राज्ञः प्रियहितैषिणः ॥ १.४९.२१ ॥
அரசனால் இவ்வாறு வேண்டப்பட்ட அமைச்சர்கள் அனைவரும், அரசனின் நலத்தையும் பிரியத்தையும் விரும்பியவர்களாய், நடந்தபடியே அந்த நராதிபனுக்குச் சொன்னார்கள்.
1.49.22
स राजा पृथिवीपालः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
बभूव मृगयाशीलस्तव राजन्पिता सदा ॥ १.४९.२२ ॥
அந்த அரசன், பூமியைக் காப்பவன், படைக்கலம் ஏந்துவோருள் சிறந்தவன்; ஓ அரசே, உன் தந்தை எப்போதும் வேட்டையில் விருப்பமுடையவராக இருந்தார்.
1.49.23
यथा पाण्डुर्महाबाहुर्धनुर्धरवरो युधि ।
अस्मास्वासज्य सर्वाणि राजकार्याण्यशेषतः ॥ १.४९.२३ ॥
மகாபாகுவான பாண்டு, போரில் வில்லாளர்களில் சிறந்தவர், எல்லா அரசுப் பணிகளையும் முழுவதுமாக எங்களிடம் ஒப்படைத்ததுபோல்.
1.49.24
स कदाचिद्वनगतो मृगं विव्याध पत्रिणा ।
विद्ध्वा चान्वसरत्तूर्णं तं मृगं गहने वने ॥ १.४९.२४ ॥
அவர் ஒருமுறை காட்டுக்குச் சென்று, அம்பால் ஒரு மானைத் துளைத்தார்; துளைத்த அந்த மானை அடர்ந்த காட்டில் விரைவாகப் பின்தொடர்ந்தார்.
1.49.25
पदातिर्बद्धनिस्त्रिंशस्ततायुधकलापवान् ।
न चाससाद गहने मृगं नष्टं पिता तव ॥ १.४९.२५ ॥
கால்நடையாக, வாளைக் கட்டிக்கொண்டு, அம்பறாத்தூணியும் ஆயுதங்களும் தரித்து, அடர்ந்த காட்டில் ஓடிப்போன அந்த மானை உங்கள் தந்தை அடைய முடியவில்லை.
1.49.26
परिश्रान्तो वयस्थश्च षष्टिवर्षो जरान्वितः ।
क्षुधितः स महारण्ये ददर्श मुनिसत्तमम् ॥ १.४९.२६ ॥
சோர்வுற்று, முதுமையடைந்து, அறுபது ஆண்டு வயதுடையவராய், முதுமையால் பீடிக்கப்பட்டு, பசியுடன் அவர் அந்தப் பெரிய காட்டில் சிறந்த முனிவரைக் கண்டார்.
1.49.27
स तं पप्रच्छ राजेन्द्रो मुनिं मौनव्रते स्थितम् ।
न च किंचिदुवाचेदं पृष्टोऽपि समुनिस्तदा ॥ १.४९.२७ ॥
அரசர்களின் தலைவனான அவன், மௌனவிரதத்தில் நின்றிருந்த அந்த முனிவரிடம் கேட்டான்; ஆனால் கேட்கப்பட்டும் அந்த முனிவர் அப்போது எதுவும் பேசவில்லை.
1.49.28
ततो राजा क्षुच्छ्रमार्तस्तं मुनिं स्थाणुवत्स्थितम् ।
मौनव्रतधरं शान्तं सद्यो मन्युवशं गतः ॥ १.४९.२८ ॥
அப்போது பசியாலும் களைப்பாலும் வருந்திய அரசன், மரக்கட்டை போல் நின்றிருந்த, மௌனவிரதம் பூண்ட, அமைதியான அந்த முனிவர் மீது உடனே கோபத்திற்கு ஆளானான்.
1.49.29
न बुबोध च तं राजा मौनव्रतधरं मुनिम् ।
स तं क्रोधसमाविष्टो धर्षयामास ते पिता ॥ १.४९.२९ ॥
அரசன் மௌனவிரதம் பூண்ட அந்த முனிவரை அறியவில்லை; கோபத்தால் நிரம்பிய அவன், உங்கள் தந்தை, அவரை அவமதித்தான்.
1.49.30
मृतं सर्पं धनुष्कोट्या समुत्क्षिप्य धरातलात् ।
तस्य शुद्धात्मनः प्रादात्स्कन्धे भरतसत्तम ॥ १.४९.३० ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, வில்லின் முனையால் தரையிலிருந்து இறந்த பாம்பைத் தூக்கி, அந்தத் தூயாத்மாவின் தோளில் வைத்தான்.
1.49.31
न चोवाच स मेधावी तमथो साध्वसाधु वा ।
तस्थौ तथैव चाक्रुद्धः सर्पं स्कन्धेन धारयन् ॥ १.४९.३१ ॥
அறிவுள்ள அவர் அவனிடம் நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் சொல்லவில்லை; கோபமின்றி அப்படியே நின்றார், பாம்பைத் தோளில் தாங்கியவாறு.