ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.75.1
अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तम ।
वनं तदेव निर्याता क्रीडार्थं वरवर्णिनी ॥ १.७५.१ ॥
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ହେ ନୃପୋତ୍ତମ, ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣା ଦେବଯାନୀ ଖେଳିବା ପାଇଁ ସେହି ବନକୁ ଗଲେ।
1.75.2
तेन दासीसहस्रेण सार्धं शर्मिष्ठया तदा ।
तमेव देशं संप्राप्ता यथाकामं चचार सा ॥ १.७५.२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ହଜାର ଦାସୀ ଓ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସହିତ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କଲେ।
1.75.3
ताभिः सखीभिः सहिता सर्वाभिर्मुदिता भृशम् ।
क्रीडन्त्योऽभिरताः सर्वाः पिबन्त्यो मधुमाधवीं ॥ १.७५.३ ॥
ସେହି ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଖେଳୁଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ମଧୁର ମାଧବୀ ମଦ ପାନ କରୁଥିଲେ।
1.75.4
खादन्त्यो विविधान्भक्ष्यान्विदशन्त्यः फलानि च ।
पुनश्च नाडुषो राजा मृगलिप्सुर्यदृच्छया ॥ १.७५.४ ॥
ସେମାନେ ବିବିଧ ଭୋଜ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ ଓ ଫଳ କାମୁଡ଼ୁଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ହରିଣ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ଦୈବାତ୍ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
1.75.5
तमेव देशं संप्राप्तो जलार्थी श्रमकर्शितः ।
ददर्श देवयानीं स शर्मिष्ठां ताश्च योषितः ॥ १.७५.५ ॥
ଜଳ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ, ଶ୍ରମରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ସେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି ଦେବଯାନୀ, ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଓ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.75.6
पिबन्तीर्ललमानाश्च दिव्याभरणभूषिताः ।
आसनप्रवरे दिव्ये सर्वरत्नविभूषिते।
उपविष्टां च ददृशे देवयानीं शुचिस्मिताम् ॥ १.७५.६ ॥
ସେମାନେ ପିଉଥିଲେ ଓ ଖେଳୁଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସର୍ବରତ୍ନ ବିଭୂଷିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଆସନରେ ବସିଥିବା ଶୁଚିସ୍ମିତା ଦେବଯାନୀଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
1.75.7
रूपेणाप्रतिमां तासां स्त्रीणां मध्ये वराङ्गनम् ।
आसनाच्च ततः किंचिद्विहीनां हेमभीषिताम् ॥ १.७५.७ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୂପରେ ଅତୁଳନୀୟା, ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଅଙ୍ଗନା ସେ ଆସନରୁ କିଛି ଉଠିଥିଲେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଭୂଷିତା ଥିଲେ।
1.75.8
असुरेन्द्रसुतां चापि निषण्णां चारुहासिनीम् ।
ददर्श पादौ विप्रायाः संवहन्तीमनिन्दिताम् ॥ १.७५.८ ॥
ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ବସିଥିଲେ ଓ ସୁନ୍ଦର ହସୁଥିଲେ, ସେ ଦେଖିଲେ; ନିର୍ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ-କନ୍ୟାଙ୍କ ପାଦ ସେ ଟିପୁଥିଲେ।
1.75.9
गायन्त्योऽथ प्रनृत्यन्त्यो वादयन्त्योऽथ भारत ।
दृष्ट्वा ययातिमतुलं लज्जयाऽवनताः स्थिताः ॥ १.७५.९ ॥
ଗାଉଥିବା, ନାଚୁଥିବା ଓ ବାଦ୍ୟ ବଜାଉଥିବା ସେମାନେ, ହେ ଭାରତ, ଅତୁଳନୀୟ ଯଯାତିଙ୍କୁ ଦେଖି ଲଜ୍ଜାରେ ନତ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
1.75.10
द्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां द्वे कन्ये परिवारिते ।
गोत्रे च नामनी चैव द्वयोः पृच्छाम्यहं शुभे। ॥ १.७५.१० ॥
ହଜାର ହଜାର କନ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରିତ ଦୁଇ କନ୍ୟାଙ୍କ ଗୋତ୍ର ଓ ନାମ ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ହେ ଶୁଭେ।
1.75.11
आख्यास्याम्यहमादत्स्व वचनं मे नराधिप ।
शुक्रो नामासुरगुरुः सुतां जानीहि तस्य माम् ॥ १.७५.११ ॥
ମୁଁ କହିବି; ହେ ନରାଧିପ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅସୁରଗୁରୁ ଶୁକ୍ର ନାମକ, ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ମୋତେ ଜାଣନ୍ତୁ।
1.75.12
इयं च मे सखी दासी यत्राहं तत्र गामिनी ।
दुहिता दानवेन्द्रस्य शर्मिष्ठा वृषपर्वणः ॥ १.७५.१२ ॥
ଏ ମୋ ସଖୀ ଓ ଦାସୀ; ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଯାଏ ସେଠି ଏ ଯାଏ। ଏ ଦାନବରାଜ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା।
1.75.13
कथं तु ते सखी दासी कन्येयं वरवर्णिनी ।
असुरेन्द्रसुता सुभ्रूः परं कौतूहलं हि मे ॥ १.७५.१३ ॥
ତୁମ ସଖୀ ଓ ଦାସୀ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠବର୍ଣ୍ଣା କନ୍ୟା କିପରି? ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟା, ସୁନ୍ଦର ଭ୍ରୂଯୁକ୍ତା; ଏହା ବିଷୟରେ ମୋର ବହୁତ କୌତୂହଳ।
1.75.14
नैव देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किन्नरी ।
नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा महीतले ॥ १.७५.१४ ॥
ନା ଦେବୀ, ନା ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ନା ଯକ୍ଷୀ, ନା କିନ୍ନରୀ; ଏହିପରି ରୂପର ନାରୀ ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିନାହିଁ।
1.75.15
श्रीरिवायतपद्माक्षी सर्वलक्षणशोभना ।
असुरेन्द्रसुता कन्या सर्वालङ्कारभूषिता ॥ १.७५.१५ ॥
ଏ ଯେପରି ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମାନ, ବିସ୍ତୃତ ପଦ୍ମନୟନା, ସବୁ ଶୁଭଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତା; ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟା ଏହି କନ୍ୟା ସବୁ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତା।
1.75.16
दैवेनोपहता सुभ्रूरुताहो तपसापि वा ।
अन्यथैषाऽनवद्याङ्गी दासी नेह भविष्यति ॥ १.७५.१६ ॥
ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତା, ହେ ସୁନ୍ଦର ଭ୍ରୂଯୁକ୍ତା, ନା ତପସ୍ୟାରୁ? ନହେଲେ ନିର୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା ଏ ଏଠାରେ ଦାସୀ ହୋଇନଥାନ୍ତା।
1.75.17
अस्या रूपेण ते रूपं न किंचित्सदृशं भवेत् ।
पुरा दुश्चरितेनेयं तव दासी भवत्यहो ॥ १.७५.१७ ॥
ଏହାର ରୂପ ସହ ତୁମ ରୂପ କିଛି ହେଲେ ସମାନ ହୁଏ ନାହିଁ। ପୂର୍ବରେ କୌଣସି ଦୁଶ୍ଚରିତ୍ରରୁ ଏ ତୁମ ଦାସୀ ହୋଇଛି, ଅହୋ!
1.75.18
सर्व एव नरश्रेष्ठ विधानमनुवर्तते ।
विधानविहितं मत्वा मा विचित्राः कथाःकृथाः ॥ १.७५.१८ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତେ ବିଧାନକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହାକୁ ବିଧାନରେ ବିହିତ ଜାଣି ବିଚିତ୍ର କଥା କହନାହିଁ।
1.75.19
राजवद्रूपवेषौ ते ब्राह्मीं वाचं बिभर्षि च ।
को नाम त्वं कुतश्चासि कस्य पुत्रश्च शस मे ॥ १.७५.१९ ॥
ତୁମର ରୂପ ଓ ବେଶ ରାଜାଙ୍କ ପରି, ତଥାପି ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ବାଣୀ କହୁଛ। ତୁମେ କିଏ, କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛ, ଏବଂ କାହାର ପୁତ୍ର? ମୋତେ କୁହ।
1.75.20
ब्रहमचर्येण वेदो मे कृत्स्रः श्रुतिपथं गतः ।
राजाहं राजपुत्रश्च ययातिरिति विश्रुतः ॥ १.७५.२० ॥
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବେଦ ଶୁଣିଛି। ମୁଁ ରାଜା, ରାଜପୁତ୍ର; ଯଯାତି ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ।
1.75.21
केनास्यर्थेन नृपते इमं देशमुपागतः ।
जिघृक्षुर्वारिजं किंचिदथवा मृगलिप्सया ॥ १.७५.२१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ଏହି ଦେଶକୁ ଆସିଛ? ଜଳଜ କିଛି ନେବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ନା ହରିଣ ଧରିବାର ଲାଳସାରେ?
1.75.22
मृगलिप्सुरहं भद्रे पानीयार्थमुपागतः ।
बहुधाऽप्यनुयुक्तोऽस्मि तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.७५.२२ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ମୁଁ ହରିଣ ଲାଳସାରେ ନୁହେଁ, ପାଣି ପାଇଁ ଆସିଛି। ମୋତେ ବହୁବାର ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି; ତେଣୁ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦେବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
1.75.23
द्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां दास्या शर्मिष्ठया सह ।
त्वदधीनाऽस्मि भद्रं ते सखा भर्ता च मे भव ॥ १.७५.२३ ॥
ଦୁଇ ହଜାର କନ୍ୟା ଓ ଦାସୀ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ଅଧୀନା। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ତୁମେ ମୋର ସଖା ଓ ସ୍ୱାମୀ ହୁଅ।
1.75.24
असुरेन्द्रसुतामीक्ष्य तस्यां सक्तेन चेतसा ।
शर्मिष्ठा महिषी मह्यमिति मत्वा वचोऽब्रवीत् ॥ १.७५.२४ ॥
ଅସୁରରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ମନ ଆସକ୍ତ ହୋଇ, 'ଶର୍ମିଷ୍ଠା ମୋର ପଟ୍ଟମହିଷୀ ହେବ' ବୋଲି ଭାବି ସେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
1.75.25
विद्ध्यौशनसि भद्रं ते न त्वामर्होऽस्मि भामिनि ।
अविवाह्या हि राजानो देवयानि पितुस्तव ॥ १.७५.२५ ॥
ଉଶନସଙ୍କ ଝିଅ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ତୁମ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ହେ ଦେବଯାନୀ, ରାଜାମାନେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ବଂଶର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
1.75.26
परभार्या स्वसा श्रेष्ठा सगोत्रा पतिता स्नुषा ।
अवरा भिक्षुकाऽस्वस्था अगम्याः कीर्तिता बुधैः ॥ १.७५.२६ ॥
ପରସ୍ତ୍ରୀ, ଭଉଣୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ସଗୋତ୍ରା, ପତିତା, ପୁତ୍ରବଧୂ, ନୀଚ ବର୍ଣ୍ଣର, ଭିକ୍ଷୁଣୀ, ରୋଗିଣୀ — ଏମାନେ ବିଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଗମ୍ୟ ବୋଲି କଥିତ।
1.75.27
संसृष्टं ब्रह्मणा क्षत्रं क्षत्रेण ब्रह्म संहितम् ।
अन्यत्वमस्ति न तयोरेकान्ततरमास्थिते।
ऋषिश्चाप्यृषिपुत्रश्च नाहुषाङ्ग वहस्व माम् ॥ १.७५.२७ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସହ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମିଶିଛି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଂଯୁକ୍ତ; ଏହି ଦୁଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭେଦ ନାହିଁ। ତୁମେ ଋଷି ଓ ଋଷିପୁତ୍ର — ହେ ନହୁଷପୁତ୍ର, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
1.75.28
एकदेहोद्भवा वर्णाश्चत्वारोऽपि वराङ्गने ।
पृथग्धर्माः पृथक्शौचास्तेषां तु ब्राह्मणो वरः ॥ १.७५.२८ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ଓ ଶୌଚ ପୃଥକ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
1.75.29
पाणि धर्मो नाहुषाऽयं न पुंभिः सेवितः पुरा ।
तं मे त्वमग्रहीरग्रे वृणोमि त्वामहं ततः ॥ १.७५.२९ ॥
ହେ ନହୁଷପୁତ୍ର, ହାତ ଧରିବାର ଏହି ଧର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ପୁରୁଷମାନେ ପାଳନ କରି ନ ଥିଲେ। ମୋ ହାତ ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଧରିଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ହିଁ ବରଣ କରୁଛି।
1.75.30
कथं नु मे मनस्विन्याः पाणिमन्यः पुमान्स्पृशेत् ।
गृहीतमृषिपुत्रेण स्वयं वाप्यृषिणा त्वया ॥ १.७५.३० ॥
ଋଷିପୁତ୍ର ଧରିଥିବା, କିମ୍ବା ଋଷି ଏହି ତୁମେ ନିଜେ ଧରିଥିବା — ଏହି ମନସ୍ୱିନୀର ହାତକୁ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ କିପରି ସ୍ପର୍ଶ କରିବ?
1.75.31
क्रुद्धादाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात् ।
दुराधर्षतरो विप्रो ज्ञेयः पुंसा विजानता ॥ १.७५.३१ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ବିଷଧର ସାପ ଓ ସର୍ବମୁଖୀ ଅଗ୍ନିଠାରୁ ବି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଧିକ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଏହା ବିଜ୍ଞ ପୁରୁଷେ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
1.75.32
कथमाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात् ।
दुराधर्षतरो विप्र इत्यात्थ पुरुषर्षभ ॥ १.७५.३२ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷଧର ସାପ ଓ ସର୍ବମୁଖୀ ଅଗ୍ନିଠାରୁ ବି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଧିକ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ବୋଲି ତୁମେ କେମିତି କହୁଛ?
1.75.33
एकमाशीविषो हन्ति शस्त्रेणैकश्च वध्यते ।
हन्ति विप्रः सराष्ट्राणि पुराण्यपि हि कोपितः ॥ १.७५.३३ ॥
ବିଷଧର ସାପ ଜଣକୁ ହିଁ ମାରେ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ଜଣେ ହିଁ ମରେ; କିନ୍ତୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଷ୍ଟ୍ର ସହିତ ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ବି ନଷ୍ଟ କରେ।
1.75.34
दुराधर्षतरो विप्रस्तस्माद्भीरु मतो मम ।
अतोऽदत्तां च पित्रा त्वां भद्रे न विवहाम्यहम् ॥ १.७५.३४ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଧିକ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ବୋଲି ମୋର ମତ, ହେ ଭୀରୁ। ତେଣୁ ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ପିତା ଦେଇ ନ ଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ବିବାହ କରିବି ନାହିଁ।
1.75.35
दत्तां वहस्व तन्मा त्वं पित्रा राजन्वृतो मया ।
आयचतो भयं नास्ति दत्तां च प्रतिगृह्णतः ॥ १.७५.३५ ॥
ହେ ରାଜା, ମୋ ପିତା ଦେଇଥିବା ଭାବେ ମୋତେ ବିବାହ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ହିଁ ବରଣ କରିଛି। ଯାଚକର ଭୟ ନାହିଁ, ଦାନ ଗ୍ରହଣକାରୀର ବି ଭୟ ନାହିଁ।
1.75.36
तिष्ठ राजन्मुहूर्तं च प्रेषयिष्याम्यहं पितुः ।
गच्छ त्वं धात्रिके शीघ्रं ब्रह्मकल्पमिहानय।
स्वयंवरे वृतं शीघ्रं निवेदय च नाहुषम् ॥ १.७५.३६ ॥
ହେ ରାଜା, ଗୋଟିଏ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର; ମୁଁ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୂତ ପଠାଇବି। ହେ ଧାତ୍ରୀ, ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରି ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ସ୍ୱୟଂବରରେ ବରଣ କରିଥିବା ନହୁଷପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୀଘ୍ର ଜଣାଅ।
1.75.37
त्वरितं देवयान्याथ संदिष्टं पितुरात्मनः ।
सर्वं निवेदयामास धात्री तस्मै यथातथम् ॥ १.७५.३७ ॥
ଏହାପରେ ଦେବଯାନୀ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ନିର୍ଦେଶ ଶୀଘ୍ର କହିଲା; ଧାତ୍ରୀ ତାହା ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲା।
1.75.38
श्रुत्वैव च स राजानं दर्शयामास भार्गवः ।
दृष्ट्वैव चागतं शुक्रं ययातिः पृथिवीपतिः।
ववन्दे ब्राह्मणं काव्यं प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः ॥ १.७५.३८ ॥
ଏହା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ଭାର୍ଗବ (ଶୁକ୍ର) ରାଜାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ଆସିଥିବା ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ପୃଥିବୀପତି ଯଯାତି ବ୍ରାହ୍ମଣ କାବ୍ୟଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ, କରଯୋଡ଼ି ନମ୍ର ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
1.75.39
राजायं नाहुषस्तात दुर्गमे पाणिमग्रहीत् ।
नान्यपूर्वगृहीतं मे तेनाहमभया कृता।
नमस्ते देहि मामस्मै लोके नान्यं पतिं वृणे ॥ १.७५.३९ ॥
ହେ ପିତା, ଏହି ନହୁଷପୁତ୍ର ରାଜା କଠିନ ଅବସ୍ଥାରେ ମୋର ହାତ ଧରିଥିଲେ। ମୋ ହାତ ପୂର୍ବରୁ କେହି ଧରିନଥିଲା; ସେ ମୋତେ ନିର୍ଭୟ କରିଥିଲେ। ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ମୋତେ ଏମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଜଗତରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ବରଣ କରିବି ନାହିଁ।
1.75.40
अन्यो धर्मः प्रियस्त्वन्यो वृतस्ते नाहुषः पतिः ।
कचशापात्त्वया पूर्वं नान्यद्भवितुमर्हति ॥ १.७५.४० ॥
ଗୋଟିଏ ଧର୍ମ ପ୍ରିୟ, ଅନ୍ୟଟି ଭିନ୍ନ; ତୁମେ ନହୁଷପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ବରଣ କରିଛ। କଚଙ୍କ ଶାପ ଯୋଗୁଁ ପୂର୍ବରୁ ତୁମର ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.75.41
वृतोऽनया पतिर्वीर सुतया त्वं ममेष्टया ।
स्वयं ग्रहे महान्दोषो ब्राह्मण्या वर्णसंकरात्।
गृहाणेमां मया दत्तां महिषीं नहुषात्मज ॥ १.७५.४१ ॥
ହେ ବୀର, ମୋ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା ଏହି ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବରଣ କରିଛି। ନିଜେ ବିବାହ କରିବା ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପାଇଁ ବର୍ଣସଙ୍କରରୁ ବଡ଼ ଦୋଷ। ହେ ନହୁଷପୁତ୍ର, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଥିବା ଏହି ମହିଷୀ (ରାଣୀ)ଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର।
1.75.42
अधर्मो न स्पृशेदेष महान्मामिह भार्गव ।
वर्णसंकरजो ब्रह्मन्निति त्वां प्रवृणोम्यहम् ॥ १.७५.४२ ॥
ହେ ଭାର୍ଗବ, ଏଠାରେ ଏହି ମହାନ ଅଧର୍ମ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରୁ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବର୍ଣସଂକରରୁ ଜାତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହିପରି ବରଣ କରୁଛି।
1.75.43
अधर्मात्त्वां विमुञ्चामि शृणु त्वं वरमीप्सितम् ।
अस्मिन्विवाहे मा म्लासीरहं पापं नुदामि ते ॥ १.७५.४३ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଧର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି। ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଶୁଣ। ଏହି ବିବାହରେ ଦୁଃଖୀ ହୁଅ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ପାପ ଦୂର କରୁଛି।
1.75.44
वहस्व भार्यां धर्मेण देवयानीं सुमध्यमाम् ।
अनया सह संप्रीतिमतुलां समवाप्नुहि ॥ १.७५.४४ ॥
ଧର୍ମାନୁସାରେ ସୁମଧ୍ୟମା ଦେବଯାନୀଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହାଙ୍କ ସହ ଅତୁଳନୀୟ ପ୍ରୀତି ପାଅ।
1.75.45
इयं चापि कुमारी ते शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
संपूज्या सततं राजन्मा चैनां शयने ह्वयेः ॥ १.७५.४५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ କନ୍ୟା ଏହି କୁମାରୀ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସଦା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ଶଯ୍ୟାକୁ ଡାକ ନାହିଁ।
1.75.46
रहस्येनां समाहूय न वदेर्न च संस्पृशेः ।
वहस्व भार्यां भद्रं ते यथा काममवाप्स्यसि ॥ १.७५.४६ ॥
ଏକାନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକି କଥା ହୁଅ ନାହିଁ, ନା ସ୍ପର୍ଶ କର। ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ।
1.75.47
एवमुक्तो ययातिस्तु शुक्रं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
शास्त्रोक्तविधिना राजा विवाहमकरोच्छुभम् ॥ १.७५.४७ ॥
ଶୁକ୍ର ଏହିପରି କହିବାରୁ ରାଜା ଯଯାତି ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ବିଧିରେ ଶୁଭ ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।
1.75.48
लब्ध्वा शुक्रान्महद्वित्तं देवयानीं तदोत्तमाम् ।
द्विसहस्रेण कन्यानां तथा शर्मिष्ठया सह ॥ १.७५.४८ ॥
ଶୁକ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମହାନ ଧନ ଓ ଉତ୍ତମା ଦେବଯାନୀଙ୍କୁ ପାଇ, ଦୁଇ ହଜାର କନ୍ୟା ଏବଂ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସହିତ।
1.75.49
संपूजितश्च शुक्रेण दैत्यैश्च नृपसत्तमः ।
जगाम स्वपुरं हृष्टोऽनुज्ञातोऽथ महात्मना ॥ १.७५.४९ ॥
ଶୁକ୍ର ଓ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ।