Mahābhārata · Adhyāya 1.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.75.1
अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तम ।
वनं तदेव निर्याता क्रीडार्थं वरवर्णिनी ॥ १.७५.१ ॥
Nach langer Zeit, o Bester der Könige, ging die schönfarbige Devayānī eben in jenen Wald hinaus, um zu spielen.
1.75.2
तेन दासीसहस्रेण सार्धं शर्मिष्ठया तदा ।
तमेव देशं संप्राप्ता यथाकामं चचार सा ॥ १.७५.२ ॥
Da gelangte sie zusammen mit tausend Dienerinnen und mit Śarmiṣṭhā an eben jenen Ort und wanderte, wie es ihr gefiel.
1.75.3
ताभिः सखीभिः सहिता सर्वाभिर्मुदिता भृशम् ।
क्रीडन्त्योऽभिरताः सर्वाः पिबन्त्यो मधुमाधवीं ॥ १.७५.३ ॥
Zusammen mit all ihren Gefährtinnen, hoch erfreut, spielend und ganz im Vergnügen versunken, tranken sie alle den süßen Mādhavī-Wein.
1.75.4
खादन्त्यो विविधान्भक्ष्यान्विदशन्त्यः फलानि च ।
पुनश्च नाडुषो राजा मृगलिप्सुर्यदृच्छया ॥ १.७५.४ ॥
Sie aßen verschiedene Speisen und bissen in Früchte. Und wieder kam der König, Sohn des Nahuṣa, auf der Suche nach Wild zufällig dorthin.
1.75.5
तमेव देशं संप्राप्तो जलार्थी श्रमकर्शितः ।
ददर्श देवयानीं स शर्मिष्ठां ताश्च योषितः ॥ १.७५.५ ॥
Auf der Suche nach Wasser und von Erschöpfung geschwächt, gelangte er an eben jenen Ort und sah Devayānī, Śarmiṣṭhā und jene Frauen.
1.75.6
पिबन्तीर्ललमानाश्च दिव्याभरणभूषिताः ।
आसनप्रवरे दिव्ये सर्वरत्नविभूषिते।
उपविष्टां च ददृशे देवयानीं शुचिस्मिताम् ॥ १.७५.६ ॥
Sie tranken und vergnügten sich, geschmückt mit göttlichen Gewändern. Er sah Devayānī, mit reinem Lächeln, auf einem erhabenen göttlichen Sitz sitzen, der mit allen Edelsteinen geschmückt war.
1.75.7
रूपेणाप्रतिमां तासां स्त्रीणां मध्ये वराङ्गनम् ।
आसनाच्च ततः किंचिद्विहीनां हेमभीषिताम् ॥ १.७५.७ ॥
Unter diesen Frauen, die an Schönheit Unvergleichliche, die beste der Frauen, etwas vom Sitz erhoben, mit Gold geschmückt.
1.75.8
असुरेन्द्रसुतां चापि निषण्णां चारुहासिनीम् ।
ददर्श पादौ विप्रायाः संवहन्तीमनिन्दिताम् ॥ १.७५.८ ॥
Er sah auch die Tochter des Herrn der Asuras, sitzend und lieblich lächelnd, wie sie die Füße der makellosen Brahmanen-Jungfrau massierte.
1.75.9
गायन्त्योऽथ प्रनृत्यन्त्यो वादयन्त्योऽथ भारत ।
दृष्ट्वा ययातिमतुलं लज्जयाऽवनताः स्थिताः ॥ १.७५.९ ॥
Singend, tanzend und Instrumente spielend, o Bhārata, sahen sie den unvergleichlichen Yayāti und standen beschämt und gesenkten Hauptes da.
1.75.10
द्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां द्वे कन्ये परिवारिते ।
गोत्रे च नामनी चैव द्वयोः पृच्छाम्यहं शुभे। ॥ १.७५.१० ॥
Ich frage nach Geschlecht und Namen der beiden Jungfrauen, die von zweitausend Jungfrauen umgeben sind, o Glückliche.
1.75.11
आख्यास्याम्यहमादत्स्व वचनं मे नराधिप ।
शुक्रो नामासुरगुरुः सुतां जानीहि तस्य माम् ॥ १.७५.११ ॥
Ich will es sagen; höre meine Worte, o Herr der Menschen. Wisse, ich bin die Tochter Śukras, des Lehrers der Asuras.
1.75.12
इयं च मे सखी दासी यत्राहं तत्र गामिनी ।
दुहिता दानवेन्द्रस्य शर्मिष्ठा वृषपर्वणः ॥ १.७५.१२ ॥
Dies ist meine Freundin und Dienerin, die dorthin geht, wohin ich gehe; sie ist Śarmiṣṭhā, die Tochter Vṛṣaparvans, des Herrn der Dānavas.
1.75.13
कथं तु ते सखी दासी कन्येयं वरवर्णिनी ।
असुरेन्द्रसुता सुभ्रूः परं कौतूहलं हि मे ॥ १.७५.१३ ॥
Wie kommt es, dass dieses schönfarbige Mädchen, deine Freundin und Dienerin, so ist? Sie ist die Tochter des Herrn der Asuras, mit schönen Augenbrauen; ich bin sehr neugierig auf sie.
1.75.14
नैव देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किन्नरी ।
नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा महीतले ॥ १.७५.१४ ॥
Sie ist weder eine Göttin noch eine Gandharvī, weder eine Yakṣī noch eine Kinnarī; eine Frau von solcher Gestalt habe ich auf der Erde zuvor nie gesehen.
1.75.15
श्रीरिवायतपद्माक्षी सर्वलक्षणशोभना ।
असुरेन्द्रसुता कन्या सर्वालङ्कारभूषिता ॥ १.७५.१५ ॥
Sie gleicht Śrī selbst, mit langen Lotusaugen, geschmückt mit allen glücklichen Zeichen; diese Jungfrau, die Tochter des Herrn der Asuras, ist mit allem Schmuck geschmückt.
1.75.16
दैवेनोपहता सुभ्रूरुताहो तपसापि वा ।
अन्यथैषाऽनवद्याङ्गी दासी नेह भविष्यति ॥ १.७५.१६ ॥
Hat das Schicksal sie getroffen, du Schönbrauige, oder kommt es von Askese? Sonst wäre diese Frau mit makellosen Gliedern hier keine Dienerin.
1.75.17
अस्या रूपेण ते रूपं न किंचित्सदृशं भवेत् ।
पुरा दुश्चरितेनेयं तव दासी भवत्यहो ॥ १.७५.१७ ॥
Deine Schönheit könnte der ihren in keiner Weise gleichkommen. Einst ist sie durch irgendein Fehlverhalten zu deiner Dienerin geworden. Ach!
1.75.18
सर्व एव नरश्रेष्ठ विधानमनुवर्तते ।
विधानविहितं मत्वा मा विचित्राः कथाःकृथाः ॥ १.७५.१८ ॥
O Bester der Männer, alle folgen der Ordnung. Wisse, dass dies vom Schicksal bestimmt ist, und erzähle keine seltsamen Geschichten.
1.75.19
राजवद्रूपवेषौ ते ब्राह्मीं वाचं बिभर्षि च ।
को नाम त्वं कुतश्चासि कस्य पुत्रश्च शस मे ॥ १.७५.१९ ॥
Deine Gestalt und Kleidung sind die eines Königs, und doch sprichst du die brahmanische Sprache. Wer bist du, woher kommst du, und wessen Sohn bist du? Sag es mir.
1.75.20
ब्रहमचर्येण वेदो मे कृत्स्रः श्रुतिपथं गतः ।
राजाहं राजपुत्रश्च ययातिरिति विश्रुतः ॥ १.७५.२० ॥
Durch keuschen Studienzustand habe ich den ganzen Veda gehört. Ich bin ein König, ein Königssohn, bekannt als Yayāti.
1.75.21
केनास्यर्थेन नृपते इमं देशमुपागतः ।
जिघृक्षुर्वारिजं किंचिदथवा मृगलिप्सया ॥ १.७५.२१ ॥
O König, zu welchem Zweck bist du in diese Gegend gekommen? Begierig, etwas Wassergeborenes zu nehmen, oder aus Verlangen nach Wild?
1.75.22
मृगलिप्सुरहं भद्रे पानीयार्थमुपागतः ।
बहुधाऽप्यनुयुक्तोऽस्मि तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.७५.२२ ॥
O gute Frau, nicht aus Verlangen nach Wild, sondern um Wasser zu holen, bin ich gekommen. Man hat mich vielfach gebeten; daher solltest du mir die Erlaubnis geben.
1.75.23
द्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां दास्या शर्मिष्ठया सह ।
त्वदधीनाऽस्मि भद्रं ते सखा भर्ता च मे भव ॥ १.७५.२३ ॥
Zusammen mit zweitausend Jungfrauen und der Dienerin Śarmiṣṭhā bin ich von dir abhängig. Dir sei Glück beschieden; sei mein Gefährte und mein Gemahl.
1.75.24
असुरेन्द्रसुतामीक्ष्य तस्यां सक्तेन चेतसा ।
शर्मिष्ठा महिषी मह्यमिति मत्वा वचोऽब्रवीत् ॥ १.७५.२४ ॥
Als er die Tochter des Herrn der Asuras sah, sein Herz an sie gebunden, dachte er: »Śarmiṣṭhā wird meine Hauptgemahlin sein«, und sprach diese Worte.
1.75.25
विद्ध्यौशनसि भद्रं ते न त्वामर्होऽस्मि भामिनि ।
अविवाह्या हि राजानो देवयानि पितुस्तव ॥ १.७५.२५ ॥
Wisse, Tochter des Uśanas, dass dir Glück beschieden sei: Ich bin nicht würdig für dich, Schöne. Könige heiraten nicht Frauen aus der Linie deines Vaters, Devayānī.
1.75.26
परभार्या स्वसा श्रेष्ठा सगोत्रा पतिता स्नुषा ।
अवरा भिक्षुकाऽस्वस्था अगम्याः कीर्तिता बुधैः ॥ १.७५.२६ ॥
Die Frau eines anderen, die Schwester, die edle Frau aus derselben Sippe, die Gefallene, die Schwiegertochter, die von niederer Geburt, die Bettlerin und die Kranke: diese erklären die Weisen für unberührbar.
1.75.27
संसृष्टं ब्रह्मणा क्षत्रं क्षत्रेण ब्रह्म संहितम् ।
अन्यत्वमस्ति न तयोरेकान्ततरमास्थिते।
ऋषिश्चाप्यृषिपुत्रश्च नाहुषाङ्ग वहस्व माम् ॥ १.७५.२७ ॥
Der Krieger ist mit dem Brahmanen verbunden, und der Brahmane mit dem Krieger; zwischen diesen beiden gibt es keinen absoluten Unterschied. Du bist sowohl Weiser als auch Sohn eines Weisen. Sohn des Nahuṣa, nimm mich.
1.75.28
एकदेहोद्भवा वर्णाश्चत्वारोऽपि वराङ्गने ।
पृथग्धर्माः पृथक्शौचास्तेषां तु ब्राह्मणो वरः ॥ १.७५.२८ ॥
Schöne, die vier Stände entstehen aus demselben Körper, doch ihre Pflichten und ihre Reinheit sind verschieden. Unter ihnen ist der Brahmane der Beste.
1.75.29
पाणि धर्मो नाहुषाऽयं न पुंभिः सेवितः पुरा ।
तं मे त्वमग्रहीरग्रे वृणोमि त्वामहं ततः ॥ १.७५.२९ ॥
Sohn des Nahuṣa, dieses Gesetz des Handreichens wurde früher von Männern nicht befolgt. Du hast zuerst meine Hand ergriffen, darum wähle ich dich nun.
1.75.30
कथं नु मे मनस्विन्याः पाणिमन्यः पुमान्स्पृशेत् ।
गृहीतमृषिपुत्रेण स्वयं वाप्यृषिणा त्वया ॥ १.७५.३० ॥
Wie könnte also ein anderer Mann die Hand einer stolzen Frau berühren, wenn sie vom Sohn eines Weisen ergriffen wurde, oder von dir selbst, der du ein Weiser bist?
1.75.31
क्रुद्धादाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात् ।
दुराधर्षतरो विप्रो ज्ञेयः पुंसा विजानता ॥ १.७५.३१ ॥
Ein Brahmane ist schwerer zu bezwingen als eine zornige Giftschlange oder ein allesverzehrendes Feuer; das soll ein weiser Mann wissen.
1.75.32
कथमाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात् ।
दुराधर्षतरो विप्र इत्यात्थ पुरुषर्षभ ॥ १.७५.३२ ॥
Wie kannst du sagen, o Bester der Männer, ein Brahmane sei schwerer zu bezwingen als eine Giftschlange oder ein allesverzehrendes Feuer?
1.75.33
एकमाशीविषो हन्ति शस्त्रेणैकश्च वध्यते ।
हन्ति विप्रः सराष्ट्राणि पुराण्यपि हि कोपितः ॥ १.७५.३३ ॥
Eine Giftschlange tötet nur einen, und durch eine Waffe stirbt nur einer; doch ein zorniger Brahmane vernichtet ganze Reiche samt ihren Städten.
1.75.34
दुराधर्षतरो विप्रस्तस्माद्भीरु मतो मम ।
अतोऽदत्तां च पित्रा त्वां भद्रे न विवहाम्यहम् ॥ १.७५.३४ ॥
Ein Brahmane ist schwerer zu bezwingen, das ist meine Ansicht, Furchtsame. Darum, Gute, werde ich dich nicht heiraten, da dein Vater dich nicht gegeben hat.
1.75.35
दत्तां वहस्व तन्मा त्वं पित्रा राजन्वृतो मया ।
आयचतो भयं नास्ति दत्तां च प्रतिगृह्णतः ॥ १.७५.३५ ॥
König, nimm mich zur Frau, wie mein Vater mich gegeben hat; ich selbst habe dich erwählt. Wer bittet, hat keine Furcht, und auch wer ein Geschenk annimmt nicht.
1.75.36
तिष्ठ राजन्मुहूर्तं च प्रेषयिष्याम्यहं पितुः ।
गच्छ त्वं धात्रिके शीघ्रं ब्रह्मकल्पमिहानय।
स्वयंवरे वृतं शीघ्रं निवेदय च नाहुषम् ॥ १.७५.३६ ॥
König, warte einen Augenblick; ich werde meinem Vater einen Boten schicken. Amme, geh schnell und bring einen brahmanengleichen Mann hierher. Melde schnell dem Sohn Nahuṣas, den ich beim Svayaṃvara erwählt habe.
1.75.37
त्वरितं देवयान्याथ संदिष्टं पितुरात्मनः ।
सर्वं निवेदयामास धात्री तस्मै यथातथम् ॥ १.७५.३७ ॥
Da berichtete Devayānī eilig, was ihr Vater aufgetragen hatte, und die Amme trug ihm alles genau so vor, wie es war.
1.75.38
श्रुत्वैव च स राजानं दर्शयामास भार्गवः ।
दृष्ट्वैव चागतं शुक्रं ययातिः पृथिवीपतिः।
ववन्दे ब्राह्मणं काव्यं प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः ॥ १.७५.३८ ॥
Sobald er das gehört hatte, ließ der Bhārgava den König vor. Als er Śukra kommen sah, verneigte sich König Yayāti, Herr der Erde, vor dem Brahmanen Kāvya und stand, die Hände gefaltet, tief gebeugt da.
1.75.39
राजायं नाहुषस्तात दुर्गमे पाणिमग्रहीत् ।
नान्यपूर्वगृहीतं मे तेनाहमभया कृता।
नमस्ते देहि मामस्मै लोके नान्यं पतिं वृणे ॥ १.७५.३९ ॥
Vater, dieser König, der Sohn Nahuṣas, hat in einer schwierigen Lage meine Hand ergriffen. Niemand hatte meine Hand vorher genommen, und er hat mich furchtlos gemacht. Verehrung dir; gib mich ihm, in dieser Welt wähle ich keinen anderen Gatten.
1.75.40
अन्यो धर्मः प्रियस्त्वन्यो वृतस्ते नाहुषः पतिः ।
कचशापात्त्वया पूर्वं नान्यद्भवितुमर्हति ॥ १.७५.४० ॥
Eine Pflicht ist lieb, eine andere ist verschieden; du hast den Sohn Nahuṣas zum Gatten gewählt. Wegen Kacas Fluch ziemt es dir nicht, zuvor einen anderen Gatten zu haben.
1.75.41
वृतोऽनया पतिर्वीर सुतया त्वं ममेष्टया ।
स्वयं ग्रहे महान्दोषो ब्राह्मण्या वर्णसंकरात्।
गृहाणेमां मया दत्तां महिषीं नहुषात्मज ॥ १.७५.४१ ॥
Held, meine geliebte Tochter hat diesen Gatten gewählt. Für eine Brahmanin, sich selbst zu wählen, ist ein großer Fehler, eine Vermischung der Stände. Sohn Nahuṣas, nimm diese Königin an, die ich dir gebe.
1.75.42
अधर्मो न स्पृशेदेष महान्मामिह भार्गव ।
वर्णसंकरजो ब्रह्मन्निति त्वां प्रवृणोम्यहम् ॥ १.७५.४२ ॥
O Bhārgava, möge diese große Adharma mich hier nicht berühren. O Brahmane, aus der Vermischung der Stände geboren, so wähle ich dich.
1.75.43
अधर्मात्त्वां विमुञ्चामि शृणु त्वं वरमीप्सितम् ।
अस्मिन्विवाहे मा म्लासीरहं पापं नुदामि ते ॥ १.७५.४३ ॥
Ich befreie dich vom Adharma. Höre das Ggewünschte Geschenk. Sei in dieser Ehe nicht betrübt; ich nehme deine Sünde hinweg.
1.75.44
वहस्व भार्यां धर्मेण देवयानीं सुमध्यमाम् ।
अनया सह संप्रीतिमतुलां समवाप्नुहि ॥ १.७५.४४ ॥
Nimm Devayānī mit der schlanken Taille gemäß dem Dharma zur Frau; mit ihr wirst du unvergleichliche Zuneigung erlangen.
1.75.45
इयं चापि कुमारी ते शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
संपूज्या सततं राजन्मा चैनां शयने ह्वयेः ॥ १.७५.४५ ॥
O König, diese Jungfrau Śarmiṣṭhā, Tochter Vṛṣaparvans, sollst du stets ehren; rufe sie nicht in dein Lager.
1.75.46
रहस्येनां समाहूय न वदेर्न च संस्पृशेः ।
वहस्व भार्यां भद्रं ते यथा काममवाप्स्यसि ॥ १.७५.४६ ॥
Rufe sie nicht heimlich zu dir, um mit ihr zu sprechen, und berühre sie nicht. Nimm sie zur Frau; mögest du Glück haben, und du wirst erlangen, was du begehrst.
1.75.47
एवमुक्तो ययातिस्तु शुक्रं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
शास्त्रोक्तविधिना राजा विवाहमकरोच्छुभम् ॥ १.७५.४७ ॥
So angesprochen umschritt König Yayāti Śukra und vollzog nach dem in den Schriften vorgeschriebenen Ritus die glückverheißende Hochzeit.
1.75.48
लब्ध्वा शुक्रान्महद्वित्तं देवयानीं तदोत्तमाम् ।
द्विसहस्रेण कन्यानां तथा शर्मिष्ठया सह ॥ १.७५.४८ ॥
Nachdem er von Śukra großen Reichtum und die vortreffliche Devayānī erhalten hatte, zusammen mit zweitausend Jungfrauen und ebenso Śarmiṣṭhā.
1.75.49
संपूजितश्च शुक्रेण दैत्यैश्च नृपसत्तमः ।
जगाम स्वपुरं हृष्टोऽनुज्ञातोऽथ महात्मना ॥ १.७५.४९ ॥
Von Śukra und den Daityas geehrt, zog jener beste der Könige, nachdem er vom Großmütigen die Erlaubnis erhalten hatte, freudig in seine eigene Stadt.