மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.75.1
अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तम ।
वनं तदेव निर्याता क्रीडार्थं वरवर्णिनी ॥ १.७५.१ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, அரசர்களில் சிறந்தவனே, அழகிய நிறம் கொண்ட தேவயானி விளையாடுவதற்காக அதே காட்டிற்குச் சென்றாள்.
1.75.2
तेन दासीसहस्रेण सार्धं शर्मिष्ठया तदा ।
तमेव देशं संप्राप्ता यथाकामं चचार सा ॥ १.७५.२ ॥
அப்போது அவள் ஆயிரம் பணிப்பெண்களுடனும் சர்மிஷ்டையுடனும் அதே இடத்தை அடைந்து, தன் விருப்பப்படி உலாவினாள்.
1.75.3
ताभिः सखीभिः सहिता सर्वाभिर्मुदिता भृशम् ।
क्रीडन्त्योऽभिरताः सर्वाः पिबन्त्यो मधुमाधवीं ॥ १.७५.३ ॥
அந்த தோழிகள் அனைவருடனும் சேர்ந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடியபடி, இனிய மாதவீ மதுவை அருந்தினர்.
1.75.4
खादन्त्यो विविधान्भक्ष्यान्विदशन्त्यः फलानि च ।
पुनश्च नाडुषो राजा मृगलिप्सुर्यदृच्छया ॥ १.७५.४ ॥
பல்வகை உணவுகளை உண்டும், பழங்களைக் கடித்தும் அவர்கள் இருந்தனர். அப்போது நகுஷனின் மகன் அரசன், மான்களைத் தேடி, தற்செயலாக அங்கு வந்தான்.
1.75.5
तमेव देशं संप्राप्तो जलार्थी श्रमकर्शितः ।
ददर्श देवयानीं स शर्मिष्ठां ताश्च योषितः ॥ १.७५.५ ॥
நீரைத் தேடி, களைப்பால் வாடியவனாக அவன் அதே இடத்தை அடைந்து, தேவயானியையும் சர்மிஷ்டையையும் அந்தப் பெண்களையும் கண்டான்.
1.75.6
पिबन्तीर्ललमानाश्च दिव्याभरणभूषिताः ।
आसनप्रवरे दिव्ये सर्वरत्नविभूषिते।
उपविष्टां च ददृशे देवयानीं शुचिस्मिताम् ॥ १.७५.६ ॥
அவர்கள் அருந்திக்கொண்டும் விளையாடிக்கொண்டும், தெய்வீக அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தனர். சகல இரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த தூய புன்னகையுடைய தேவயானியை அவன் கண்டான்.
1.75.7
रूपेणाप्रतिमां तासां स्त्रीणां मध्ये वराङ्गनम् ।
आसनाच्च ततः किंचिद्विहीनां हेमभीषिताम् ॥ १.७५.७ ॥
அவர்களுக்கு நடுவில் அழகில் ஒப்பற்றவளும், சிறந்த பெண்களில் ஒருத்தியுமான அவள், இருக்கையிலிருந்து சற்றே எழுந்து, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாக இருந்தாள்.
1.75.8
असुरेन्द्रसुतां चापि निषण्णां चारुहासिनीम् ।
ददर्श पादौ विप्रायाः संवहन्तीमनिन्दिताम् ॥ १.७५.८ ॥
அசுரர் தலைவனின் மகளையும், அமர்ந்திருந்தவளும், அழகாகச் சிரிப்பவளுமான அவளை அவன் கண்டான்; குற்றமற்ற அந்தணப் பெண்ணின் பாதங்களை அவள் வருடிக்கொண்டிருந்தாள்.
1.75.9
गायन्त्योऽथ प्रनृत्यन्त्यो वादयन्त्योऽथ भारत ।
दृष्ट्वा ययातिमतुलं लज्जयाऽवनताः स्थिताः ॥ १.७५.९ ॥
பாடியும், நடனமாடியும், இசைக்கருவிகள் வாசித்தும் கொண்டிருந்த அவர்கள், ஓ பாரதா, ஒப்பற்ற யயாதியைக் கண்டு நாணத்தால் தலை தாழ்த்தி நின்றனர்.
1.75.10
द्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां द्वे कन्ये परिवारिते ।
गोत्रे च नामनी चैव द्वयोः पृच्छाम्यहं शुभे। ॥ १.७५.१० ॥
ஆயிரக்கணக்கான கன்னியரால் சூழப்பட்ட இரண்டு கன்னியரின் கோத்திரத்தையும் பெயர்களையும் நான் கேட்கிறேன், ஓ சுபையே.
1.75.11
आख्यास्याम्यहमादत्स्व वचनं मे नराधिप ।
शुक्रो नामासुरगुरुः सुतां जानीहि तस्य माम् ॥ १.७५.११ ॥
நான் சொல்வேன்; ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, என் சொல்லைக் கேள். அசுரர்களின் குருவான சுக்கிரர் எனும் பெயருடையவர்; அவருடைய மகள் என்று என்னை அறிவாயாக.
1.75.12
इयं च मे सखी दासी यत्राहं तत्र गामिनी ।
दुहिता दानवेन्द्रस्य शर्मिष्ठा वृषपर्वणः ॥ १.७५.१२ ॥
இவள் என் தோழியும் பணிப்பெண்ணும்; நான் எங்கு செல்கிறேனோ அங்கே வருபவள். இவள் தானவர் தலைவன் விருஷபர்வனின் மகள் சர்மிஷ்டா.
1.75.13
कथं तु ते सखी दासी कन्येयं वरवर्णिनी ।
असुरेन्द्रसुता सुभ्रूः परं कौतूहलं हि मे ॥ १.७५.१३ ॥
உன் தோழியும் பணிப்பெண்ணுமான இவள், சிறந்த நிறமுடைய இந்தக் கன்னி, எவ்வாறு இருக்கிறாள்? அசுரேந்திரனின் மகள், அழகிய புருவமுடையவள்; எனக்கு இதில் பெரும் ஆர்வம் உள்ளது.
1.75.14
नैव देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किन्नरी ।
नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा महीतले ॥ १.७५.१४ ॥
தேவி இல்லை, கந்தர்வி இல்லை, யக்ஷி இல்லை, கின்னரியும் இல்லை; இத்தகைய வடிவுடைய பெண்ணை இப்பூமியில் நான் முன்பு கண்டதில்லை.
1.75.15
श्रीरिवायतपद्माक्षी सर्वलक्षणशोभना ।
असुरेन्द्रसुता कन्या सर्वालङ्कारभूषिता ॥ १.७५.१५ ॥
இவள் லட்சுமியைப் போன்றவள், விரிந்த தாமரைக் கண்களுடையவள், எல்லா நற்குறிகளாலும் அழகுற்றவள்; அசுரேந்திரனின் மகளாகிய இக்கன்னி எல்லா அணிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறாள்.
1.75.16
दैवेनोपहता सुभ्रूरुताहो तपसापि वा ।
अन्यथैषाऽनवद्याङ्गी दासी नेह भविष्यति ॥ १.७५.१६ ॥
விதியால் வருத்தப்பட்டவளா, அழகிய புருவமுடையவளே, அல்லது தவத்தால் இப்படி ஆனவளா? இல்லையென்றால், குற்றமற்ற அங்கங்களுடைய இவள் இங்கு பணிப்பெண்ணாக இருக்க மாட்டாள்.
1.75.17
अस्या रूपेण ते रूपं न किंचित्सदृशं भवेत् ।
पुरा दुश्चरितेनेयं तव दासी भवत्यहो ॥ १.७५.१७ ॥
இவளுடைய அழகுக்கு ஒப்பாக உன் அழகு சிறிதும் இருக்காது. முற்காலத்தில் ஏதோ தீய நடத்தையால் இவள் உன் பணிப்பெண்ணாகி விட்டாள், அந்தோ!
1.75.18
सर्व एव नरश्रेष्ठ विधानमनुवर्तते ।
विधानविहितं मत्वा मा विचित्राः कथाःकृथाः ॥ १.७५.१८ ॥
நரஸ்ரேஷ்டனே, எல்லோரும் விதியையே பின்பற்றுகிறார்கள். இதை விதியால் விதிக்கப்பட்டதாக எண்ணி விசித்திரமான கதைகளைப் பேசாதே.
1.75.19
राजवद्रूपवेषौ ते ब्राह्मीं वाचं बिभर्षि च ।
को नाम त्वं कुतश्चासि कस्य पुत्रश्च शस मे ॥ १.७५.१९ ॥
உன் உருவும் உடையும் அரசனைப் போல் இருக்கின்றன; ஆயினும் நீ பிராமண மொழியைப் பேசுகிறாய். நீ யார், எங்கிருந்து வந்தாய், யாருடைய மகன்? எனக்குச் சொல்.
1.75.20
ब्रहमचर्येण वेदो मे कृत्स्रः श्रुतिपथं गतः ।
राजाहं राजपुत्रश्च ययातिरिति विश्रुतः ॥ १.७५.२० ॥
பிரம்மசரியத்தால் நான் முழு வேதத்தையும் கேட்டறிந்தேன். நான் அரசன், அரசகுமாரன்; யயாதி என்ற பெயரில் புகழ் பெற்றவன்.
1.75.21
केनास्यर्थेन नृपते इमं देशमुपागतः ।
जिघृक्षुर्वारिजं किंचिदथवा मृगलिप्सया ॥ १.७५.२१ ॥
அரசே, எந்த நோக்கத்திற்காக இந்த இடத்திற்கு வந்தாய்? நீரில் பிறந்த ஏதேனும் ஒன்றைப் பெறும் ஆசையாலா, அல்லது மானைப் பிடிக்கும் விருப்பத்தாலா?
1.75.22
मृगलिप्सुरहं भद्रे पानीयार्थमुपागतः ।
बहुधाऽप्यनुयुक्तोऽस्मि तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.७५.२२ ॥
நல்லவளே, நான் மானை விரும்பி அல்ல, நீருக்காகவே வந்தேன். பலமுறை வேண்டிக் கேட்கப்பட்டேன்; எனவே எனக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
1.75.23
द्वाभ्यां कन्यासहस्राभ्यां दास्या शर्मिष्ठया सह ।
त्वदधीनाऽस्मि भद्रं ते सखा भर्ता च मे भव ॥ १.७५.२३ ॥
இரண்டாயிரம் கன்னியருடனும் அடிமைப் பெண் சர்மிஷ்டையுடனும் நான் உன் வசத்தில் இருக்கிறேன். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீ என் தோழனும் கணவனுமாக ஆகு.
1.75.24
असुरेन्द्रसुतामीक्ष्य तस्यां सक्तेन चेतसा ।
शर्मिष्ठा महिषी मह्यमिति मत्वा वचोऽब्रवीत् ॥ १.७५.२४ ॥
அசுரர் தலைவனின் மகளைக் கண்டு, அவளிடம் மனம் பற்றியவனாய், 'சர்மிஷ்டை எனக்கு முதன்மை மனைவியாவாள்' என்று எண்ணி அவன் இச்சொல்லைச் சொன்னான்.
1.75.25
विद्ध्यौशनसि भद्रं ते न त्वामर्होऽस्मि भामिनि ।
अविवाह्या हि राजानो देवयानि पितुस्तव ॥ १.७५.२५ ॥
உசனஸின் மகளே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். அழகியே, நான் உனக்குத் தகுதியானவன் அல்லன். தேவயானியே, உன் தந்தையின் குலத்துப் பெண்களை அரசர்கள் மணக்க மாட்டார்கள்.
1.75.26
परभार्या स्वसा श्रेष्ठा सगोत्रा पतिता स्नुषा ।
अवरा भिक्षुकाऽस्वस्था अगम्याः कीर्तिता बुधैः ॥ १.७५.२६ ॥
பிறன் மனைவி, சகோதரி, உயர்ந்தவள், ஒரே கோத்திரத்தவள், வீழ்ந்தவள், மருமகள், தாழ்ந்தவள், பிச்சைக்காரி, நோயுற்றவள் — இவர்களை அறிஞர்கள் அணுகத் தகாதவர்கள் என்று கூறியுள்ளனர்.
1.75.27
संसृष्टं ब्रह्मणा क्षत्रं क्षत्रेण ब्रह्म संहितम् ।
अन्यत्वमस्ति न तयोरेकान्ततरमास्थिते।
ऋषिश्चाप्यृषिपुत्रश्च नाहुषाङ्ग वहस्व माम् ॥ १.७५.२७ ॥
பிராமணத்துடன் க்ஷத்திரியம் கலந்துள்ளது; க்ஷத்திரியத்துடன் பிராமணம் இணைந்துள்ளது. இவ்விருவருக்கும் முற்றிலும் வேறுபாடு இல்லை. முனிவரும் முனிவரின் மகனும் ஆவீர். நாகுஷனின் மகனே, என்னை ஏற்றுக்கொள்.
1.75.28
एकदेहोद्भवा वर्णाश्चत्वारोऽपि वराङ्गने ।
पृथग्धर्माः पृथक्शौचास्तेषां तु ब्राह्मणो वरः ॥ १.७५.२८ ॥
அழகியே, நான்கு வருணங்களும் ஒரே உடலிலிருந்து தோன்றினாலும், அவற்றின் தர்மங்களும் தூய்மையும் வேறு வேறு. அவர்களுள் பிராமணனே சிறந்தவன்.
1.75.29
पाणि धर्मो नाहुषाऽयं न पुंभिः सेवितः पुरा ।
तं मे त्वमग्रहीरग्रे वृणोमि त्वामहं ततः ॥ १.७५.२९ ॥
நாகுஷனின் மகனே, கையைப் பற்றும் இந்த தர்மம் முன்பு ஆண்களால் கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை. என் கையை நீ முதலில் பற்றினாய்; ஆகவே நான் உன்னையே தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.
1.75.30
कथं नु मे मनस्विन्याः पाणिमन्यः पुमान्स्पृशेत् ।
गृहीतमृषिपुत्रेण स्वयं वाप्यृषिणा त्वया ॥ १.७५.३० ॥
ரிஷியின் மகனால் பற்றப்பட்ட, அல்லது நீயே — ஒரு முனிவராக இருந்தும் — பற்றிய என் கையை வேறொரு ஆண் எவ்வாறு தொடுவான்?
1.75.31
क्रुद्धादाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात् ।
दुराधर्षतरो विप्रो ज्ञेयः पुंसा विजानता ॥ १.७५.३१ ॥
கோபித்த விஷப் பாம்பைவிடவும், எல்லாப் பக்கமும் எரியும் நெருப்பைவிடவும் அந்தணன் வெல்லுவதற்கு மிகக் கடினமானவன் என்று அறிவுடையோன் அறியவேண்டும்.
1.75.32
कथमाशीविषात्सर्पाज्ज्वलनात्सर्वतोमुखात् ।
दुराधर्षतरो विप्र इत्यात्थ पुरुषर्षभ ॥ १.७५.३२ ॥
ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, விஷப் பாம்பைவிடவும், எல்லாப் பக்கமும் எரியும் நெருப்பைவிடவும் அந்தணன் கடினமானவன் என்று நீ எப்படிச் சொல்கிறாய்?
1.75.33
एकमाशीविषो हन्ति शस्त्रेणैकश्च वध्यते ।
हन्ति विप्रः सराष्ट्राणि पुराण्यपि हि कोपितः ॥ १.७५.३३ ॥
விஷப் பாம்பு ஒருவனையே கொல்கிறது; ஆயுதத்தால் ஒருவனே கொல்லப்படுகிறான். ஆனால் கோபித்த அந்தணன் நாடுகளோடும் நகரங்களோடும் அழித்துவிடுகிறான்.
1.75.34
दुराधर्षतरो विप्रस्तस्माद्भीरु मतो मम ।
अतोऽदत्तां च पित्रा त्वां भद्रे न विवहाम्यहम् ॥ १.७५.३४ ॥
அந்தணன் வெல்லுவதற்கு கடினமானவன் என்பதே என் கருத்து, அஞ்சுபவளே. ஆகையால், ஓ நல்லவளே, உன் தந்தை கொடுக்காத உன்னை நான் மணக்கமாட்டேன்.
1.75.35
दत्तां वहस्व तन्मा त्वं पित्रा राजन्वृतो मया ।
आयचतो भयं नास्ति दत्तां च प्रतिगृह्णतः ॥ १.७५.३५ ॥
ஓ அரசே, என் தந்தை கொடுத்ததாக என்னை மணந்துகொள்; நான் உன்னையே தேர்ந்தெடுத்தேன். கேட்பவனுக்கு அச்சமில்லை; கொடையை ஏற்பவனுக்கும் அச்சமில்லை.
1.75.36
तिष्ठ राजन्मुहूर्तं च प्रेषयिष्याम्यहं पितुः ।
गच्छ त्वं धात्रिके शीघ्रं ब्रह्मकल्पमिहानय।
स्वयंवरे वृतं शीघ्रं निवेदय च नाहुषम् ॥ १.७५.३६ ॥
ஓ அரசே, ஒரு கணம் நில்; நான் என் தந்தையிடம் ஆள் அனுப்புவேன். ஓ செவிலித்தாயே, விரைந்து சென்று அந்தணன்போன்ற ஒருவனை இங்கே அழைத்துவா. சுயம்வரத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நகுஷனின் மகனைப் பற்றி விரைவில் தெரிவி.
1.75.37
त्वरितं देवयान्याथ संदिष्टं पितुरात्मनः ।
सर्वं निवेदयामास धात्री तस्मै यथातथम् ॥ १.७५.३७ ॥
பின்னர் தேவயானி தன் தந்தையின் கட்டளையை விரைவாகக் கூறினாள்; செவிலித்தாய் அதை அவருக்கு உள்ளபடியே தெரிவித்தாள்.
1.75.38
श्रुत्वैव च स राजानं दर्शयामास भार्गवः ।
दृष्ट्वैव चागतं शुक्रं ययातिः पृथिवीपतिः।
ववन्दे ब्राह्मणं काव्यं प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः ॥ १.७५.३८ ॥
இதைக் கேட்டதும் பார்கவர் (சுக்கிரர்) அரசனை அழைத்துச் சென்றார்; வந்த சுக்கிரரைக் கண்டதும் பூமியின் அதிபதியான யயாதி காவ்யரான அந்தணரை வணங்கினார்; கைகூப்பி, தாழ்ந்து நின்றார்.
1.75.39
राजायं नाहुषस्तात दुर्गमे पाणिमग्रहीत् ।
नान्यपूर्वगृहीतं मे तेनाहमभया कृता।
नमस्ते देहि मामस्मै लोके नान्यं पतिं वृणे ॥ १.७५.३९ ॥
தந்தையே, இந்த நகுஷனின் மகன் அரசன் கடினமான நிலையில் என் கையைப் பிடித்தான். எனது கையை முன்பு வேறெவரும் பற்றவில்லை; அவன் என்னை அச்சமற்றவளாக்கினான். உமக்கு வணக்கம்; என்னை இவனுக்குக் கொடுங்கள், உலகில் வேறொரு கணவனை நான் தேர்ந்தெடுக்க மாட்டேன்.
1.75.40
अन्यो धर्मः प्रियस्त्वन्यो वृतस्ते नाहुषः पतिः ।
कचशापात्त्वया पूर्वं नान्यद्भवितुमर्हति ॥ १.७५.४० ॥
ஒரு தர்மம் அன்பானது; மற்றொன்று வேறானது. நகுஷனின் மகனையே நீ கணவனாகத் தேர்ந்தாய். கசனின் சாபத்தால் முன்பு நீ வேறொருவனாக இருப்பது தகாது.
1.75.41
वृतोऽनया पतिर्वीर सुतया त्वं ममेष्टया ।
स्वयं ग्रहे महान्दोषो ब्राह्मण्या वर्णसंकरात्।
गृहाणेमां मया दत्तां महिषीं नहुषात्मज ॥ १.७५.४१ ॥
வீரனே, என் அன்பு மகள் இவனைக் கணவனாகத் தேர்ந்தாள். தானே மணம் செய்வது அந்தணப் பெண்ணுக்கு வருணசங்கரத்தால் பெரிய குற்றம். நகுஷனின் மகனே, நான் கொடுக்கும் இந்த அரசியை ஏற்றுக்கொள்.
1.75.42
अधर्मो न स्पृशेदेष महान्मामिह भार्गव ।
वर्णसंकरजो ब्रह्मन्निति त्वां प्रवृणोम्यहम् ॥ १.७५.४२ ॥
பார்கவரே, இங்கே இந்த பெரிய அதர்மம் என்னைத் தொடாது. பிராமணரே, வர்ணக்கலப்பால் பிறந்தவனாகிய நான் உம்மையே இவ்வாறு வரிக்கிறேன்.
1.75.43
अधर्मात्त्वां विमुञ्चामि शृणु त्वं वरमीप्सितम् ।
अस्मिन्विवाहे मा म्लासीरहं पापं नुदामि ते ॥ १.७५.४३ ॥
அதர்மத்திலிருந்து உன்னை விடுவிக்கிறேன். நீ விரும்பிய வரத்தைக் கேள். இந்தத் திருமணத்தில் வருந்தாதே; உன் பாவத்தை நான் போக்குகிறேன்.
1.75.44
वहस्व भार्यां धर्मेण देवयानीं सुमध्यमाम् ।
अनया सह संप्रीतिमतुलां समवाप्नुहि ॥ १.७५.४४ ॥
தர்மப்படி நற்சிற்றிடையாளான தேவயானியை மனைவியாக ஏற்றுக்கொள். இவளுடன் ஒப்பற்ற அன்பைப் பெறுவாய்.
1.75.45
इयं चापि कुमारी ते शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
संपूज्या सततं राजन्मा चैनां शयने ह्वयेः ॥ १.७५.४५ ॥
அரசே, விருஷபர்வனின் மகளான இந்தக் கன்னி சர்மிஷ்டை உன்னால் எப்போதும் மதிக்கப்பட வேண்டியவள். அவளைப் படுக்கைக்கு அழைக்காதே.
1.75.46
रहस्येनां समाहूय न वदेर्न च संस्पृशेः ।
वहस्व भार्यां भद्रं ते यथा काममवाप्स्यसि ॥ १.७५.४६ ॥
தனியாக அவளை அழைத்துப் பேசாதே, தொடவும் வேண்டாம். மனைவியை ஏற்றுக்கொள்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், உன் விருப்பம் நிறைவேறும்.
1.75.47
एवमुक्तो ययातिस्तु शुक्रं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
शास्त्रोक्तविधिना राजा विवाहमकरोच्छुभम् ॥ १.७५.४७ ॥
சுக்கிரர் இவ்வாறு சொன்னதும், அரசன் யயாதி சுக்கிரரை வலம் வந்து, சாஸ்திரம் கூறிய முறைப்படி மங்கல திருமணத்தைச் செய்தான்.
1.75.48
लब्ध्वा शुक्रान्महद्वित्तं देवयानीं तदोत्तमाम् ।
द्विसहस्रेण कन्यानां तथा शर्मिष्ठया सह ॥ १.७५.४८ ॥
சுக்கிரனிடமிருந்து பெரும் செல்வத்தையும் உயர்ந்த தேவயானியையும் பெற்று, இரண்டாயிரம் கன்னியருடனும் சர்மிஷ்டையுடனும்.
1.75.49
संपूजितश्च शुक्रेण दैत्यैश्च नृपसत्तमः ।
जगाम स्वपुरं हृष्टोऽनुज्ञातोऽथ महात्मना ॥ १.७५.४९ ॥
சுக்கிரனாலும் தைத்தியர்களாலும் மதிக்கப்பட்ட அந்த சிறந்த அரசன், மகாத்மாவின் அனுமதி பெற்று மகிழ்ச்சியுடன் தன் நகரத்திற்குச் சென்றான்.