ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.76.1
ययातिः स्वपुरं प्राप्य महेन्द्रपुरसंनिभम् ।
प्रविश्यान्तःपुरं तत्र देवयानीं न्यवेशयत् ॥ १.७६.१ ॥
ಯಯಾತಿಯು ತನ್ನ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಅದು ಮಹೇಂದ್ರನ ನಗರದಂತಿತ್ತು. ಅಂತಃಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು.
1.76.2
देवयान्याश्चानुमते सुतां तां वृषपर्वणः ।
अशोकवनिकाभ्याशे गृहं कृत्वा न्यवेशयत् ॥ १.७६.२ ॥
ದೇವಯಾನಿಯ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ವೃಷಪರ್ವನ ಆ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಅಶೋಕವನಿಕೆಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು.
1.76.3
वृतां दासीसहस्रेण शर्मिष्ठां वार्षपर्वणीम् ।
वासोभरन्नपानैश्च संविभज्य सुसत्कृताम् ॥ १.७६.३ ॥
ಸಾವಿರ ದಾಸಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳಾದ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ವಸ್ತ್ರ, ಆಹಾರ, ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು.
1.76.4
देवयान्या तु सहितः स नृपो नहुषात्मजः ।
प्रीत्या परमया युक्तो मुमुदे शाश्वतीः समाः ॥ १.७६.४ ॥
ನಹುಷನ ಮಗನಾದ ಆ ರಾಜನು ದೇವಯಾನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಬಹುಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು.
1.76.5
अशोकवनिकामध्ये देवयानी समागता ।
शर्मिष्ठया सा क्रीडित्वा रमणीये मनोरमे ॥ १.७६.५ ॥
ಅಶೋಕವನಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಯಾನಿಯು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಆ ರಮಣೀಯ ಮನೋಹರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದಳು.
1.76.6
तत्रैव तां तु निर्दिश्य राज्ञा सह ययौ गृहम् ।
एवमेव सह प्रीत्या बहु कालं मुमोद च ॥ १.७६.६ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು; ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಹುಕಾಲ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.
1.76.7
विजहार बहूनब्दान्देववन्मुदितः सुखी ॥ १.७६.७ ॥
ಅವನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸುಖದಿಂದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಹರಿಸಿದನು.
1.76.8
ऋतुकाले तु संप्राप्ते देवयानी वराङ्गना ।
लेभे गर्भं प्रथमतः कुमारं च व्यजायत ॥ १.७६.८ ॥
ಋತುಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀ ದೇವಯಾನಿ ಮೊದಲು ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
1.76.9
गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
ददर्श यौवनं प्राप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत् ॥ १.७६.९ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಯೌವನ ಪಡೆದು ತನ್ನ ಋತುಕಾಲವನ್ನು ಕಂಡು ಚಿಂತಿಸತೊಡಗಿದಳು.
1.76.10
शुद्धा स्नाता तु शर्मिष्ठा सर्वालङ्कारशोभिता ।
अशोकशाखामालम्ब्य सुपुष्पस्तबकैर्वृताम् ॥ १.७६.१० ॥
ಶುದ್ಧಳಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ, ಹೂಗೊಂಚಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಶೋಕ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು.
1.76.11
आदर्शे मुखमुद्वीक्ष्य भर्तुर्दर्शनलालसा ।
शोकमोहसमाविष्टा वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १.७६.११ ॥
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪತಿಯನ್ನು ಕಾಣುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ಆವೃತಳಾದ ಅವಳು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.76.12
अशोक शोकापनुद शोकोपहतचेतसाम् ।
त्वन्नामानं कुरुष्वाद्य प्रियसंदर्शनेन माम्।
एवमुक्तवती सा तु शर्मिष्ठा पुनरब्रवीत् ॥ १.७६.१२ ॥
"ಓ ಅಶೋಕವೇ, ಶೋಕವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವನೇ! ಶೋಕದಿಂದ ಮನ ಪೀಡಿತರಾದವರ ದುಃಖವನ್ನು ಹರಿಸುವವನೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕವಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತೆ ನುಡಿದಳು.
1.76.13
ऋतुकालश्च संप्राप्तो न च मेऽस्ति वृतः पतिः ।
किं प्राप्तं किं नु कर्तव्यं किं वा कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.७६.१३ ॥
ಋತುಕಾಲ ಬಂದಿದೆ, ಆದರೆ ನನಗೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪತಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಏನನ್ನು ಪಡೆದೆ? ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಸುಖ ದೊರೆಯುವುದು?
1.76.14
देवयानी प्रजाताऽसौ वृथाऽहं प्राप्तयौवना ।
यथा तया वृतो भर्ता तथैवाहं वृणोमि तम् ॥ १.७६.१४ ॥
ದೇವಯಾನಿಗೆ ಮಗು ಜನಿಸಿದೆ; ನಾನು ಯೌವನ ಪಡೆದೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳು ಪತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಾನೂ ಅವನನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.76.15
राज्ञा पुत्रफलं देयमिति मे निश्चिता मतिः ।
अपीदानीं स धर्मात्मा ईयान्मे दर्शनं रहः ॥ १.७६.१५ ॥
ರಾಜನು ಪುತ್ರಫಲವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಈಗಲಾದರೂ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಲಿ.
1.76.16
केशैर्बध्या तु राजानं याचेऽहं सदृशं पतिम् ।
स्पृहेदिदं देवयानी पुत्रमीक्ष्य पुनःपुनः।
क्रीडन्नन्तःपुरे तस्याः क्वचित्क्षणमवाप्य च ॥ १.७६.१६ ॥
ಕೂದಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಾನು ರಾಜನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಪತಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ. ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಈ ಮಗುವನ್ನು ದೇವಯಾನಿ ಪದೇಪದೇ ನೋಡಿ ಆಸೆಪಡಲಿ; ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಪಡೆಯಲಿ.
1.76.17
अथ निष्क्रम्य राजाऽसौ तस्मिन्काले यदृच्छया ।
अशोकवनिकाभ्याशे शर्मिष्ठां प्राप तिष्ठतीम् ॥ १.७६.१७ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಹೊರಬಂದು, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಶೋಕವನದ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
1.76.18
तमेकं रहिते दृष्ट्वा शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
प्रत्युद्गम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७६.१८ ॥
ಅವನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಸುಂದರ ನಗುವಿನ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಎದುರುಗೊಂಡು, ಅಂಜಲಿ ಮಾಡಿ ರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.76.19
सोमस्येन्द्रस्य विष्णोर्वा यमस्य वरुणस्य वा ।
तव वा नाहुष गृहे कः स्त्रियं द्रष्टुमर्हति ॥ १.७६.१९ ॥
ಸೋಮನ, ಇಂದ್ರನ, ವಿಷ್ಣುವಿನ, ಯಮನ, ವರುಣನ, ಅಥವಾ ನಿನ್ನ — ಹೇ ನಹುಷಪುತ್ರ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಲು ಯಾರು ಅರ್ಹ?
1.76.20
रूपाभिजनशीलैर्हि त्वं राजन्वेत्थ मां सदा ।
सा त्वां याचे प्रसाद्याहमृतुं देहि नराधिप ॥ १.७६.२० ॥
ಹೇ ರಾಜನೇ, ರೂಪ, ಕುಲ, ಶೀಲದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಬಲ್ಲೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ — ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ನನಗೆ ಋತುದಾನ ನೀಡು.
1.76.21
वेद्मि त्वां शीलसंपन्नां दैत्यकन्यामनिन्दिताम् ।
रूपं च ते न पश्यामि सूच्यग्रमपि निन्दितम् ॥ १.७६.२१ ॥
ನೀನು ಶೀಲಸಂಪನ್ನೆ, ದೈತ್ಯಕನ್ಯೆ, ನಿರ್ದೋಷೆ ಎಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ಆದರೆ ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಷ್ಟೂ ನಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೋಷ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
1.76.22
तदाप्रभृति दृष्ट्वा त्वां स्मराम्यनिशमुत्तमे ।
अब्रवीदुशना काव्यो देवयानीं यदाऽवहम्।
नेयमाह्वयितव्या ते शयने वार्षपर्वणी ॥ १.७६.२२ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ನಿರಂತರ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಉತ್ತಮೆ. ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ನಾನು ಕರೆತಂದಾಗ ಕವಿಪುತ್ರ ಉಶನನು ಹೇಳಿದ್ದ: 'ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಈ ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆಯಬಾರದು.'
1.76.23
देवयान्याः प्रियं कृत्वा शर्मिष्ठामपि पोषय ॥ १.७६.२३ ॥
ದೇವಯಾನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಪೋಷಿಸು.
1.76.24
न नर्मयुक्तमनृतं हिनस्ति ।
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥ १.७६.२४ ॥
ಹಾಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳು ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇ ರಾಜನೇ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ವಿವಾಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಧನ ಅಪಹರಣದಲ್ಲಿ — ಈ ಐದು ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಪಾಪವಿಲ್ಲದವು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
1.76.25
पृष्टं तु साक्ष्ये प्रवदन्तमन्यथा ।
वदन्ति मिथ्या पतितं नरेन्द्र।
एकार्थतायां तु समाहितायां ।
मिथ्या वदन्तं ह्यनृतं हिनस्ति ॥ १.७६.२५ ॥
ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನನ್ನು, ಓ ನರೇಂದ್ರ, ಸುಳ್ಳುಗಾರನೆಂದೂ ಪತಿತನೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಿಷಯ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದು ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನನ್ನು ಸುಳ್ಳೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
1.76.26
अनृतं नानृतं स्त्रीषु परिहासविवाहयोः ।
आत्मप्राणार्थघाते च तदेवोत्तमतां व्रजेत् ॥ १.७६.२६ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರೊಡನೆ, ಹಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಅಥವಾ ಧನ ನಾಶವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಸುಳ್ಳು ಉತ್ತಮವಾಗುತ್ತದೆ.
1.76.27
राजा प्रमाणं भूतानां स नश्येत मृषा वदन् ।
अर्थकृच्छ्रमपि प्राप्य न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ १.७६.२७ ॥
ರಾಜನು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣ. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದರೆ ಅವನು ನಾಶವಾಗುವನು. ಧನಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದರೂ ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಲು ಧೈರ್ಯಪಡೆನು.
1.76.28
समावेतौ मतो राजन्पतिः सख्याश्च यः पतिः ।
समं विवाहमित्याहुः सख्या मेऽसि वृतः पतिः ॥ १.७६.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಪತಿ ಮತ್ತು ಪತಿಯಾಗಿರುವವನು ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾನರೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ವಿವಾಹವು ಸಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಪತಿಯಾಗಿ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ.
1.76.29
सह दत्तास्मि काव्येन देवयान्या मनीषिणा ।
पूज्या पोषयितव्येति न मृषा कर्तुमर्हसि ॥ १.७६.२९ ॥
ನಾನು ಜ್ಞಾನಿ ಕಾವ್ಯನೊಡನೆ, ದೇವಯಾನಿಯೊಡನೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಪೂಜ್ಯಳು, ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಬಾರದು.
1.76.30
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च ।
याचितॄणां ददासि त्वं गोभूम्यादीनि यानि च ॥ १.७६.३० ॥
ಚಿನ್ನ, ರತ್ನ, ಮುತ್ತು, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಗೋವು, ಭೂಮಿ ಮುಂತಾದ ಯಾವುದೇ ಇದ್ದರೂ ಯಾಚಿಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ಕೊಡುತ್ತೀಯೆ.
1.76.31
बहिःस्थं दानमित्युक्तं न शरीराश्रितं नृप ।
दुष्करं पुत्रदानं च आत्मदानं च दुष्करम् ॥ १.७६.३१ ॥
ಹೊರಗಿನದೇ ದಾನ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದುದಲ್ಲ, ಓ ರಾಜನೇ. ಪುತ್ರದಾನ ಕಷ್ಟ; ಆತ್ಮದಾನವಂತೂ ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟ.
1.76.32
शरीरदानात्तत्सर्वं दत्तं भवति मारिष ।
यस्य यस्य यथा कामस्तस्य तस्य ददाम्यहम् ॥ १.७६.३२ ॥
ದೇಹದಾನದಿಂದ ಅದೆಲ್ಲವೂ ದತ್ತವಾದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಓ ಮಾರಿಷ. ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆ ಇದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
1.76.33
इत्युक्त्वा नगरे राजंस्त्रिकालं घोषितं त्वया ।
त्वयोक्तमनृतं राजन्वृथा घोषितमेव वा।
तत्सत्यं कुरु राजेन्द्र यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १.७६.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ನಗರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿಸಿದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಸುಳ್ಳು, ಅಥವಾ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ವೈಶ್ರವಣನಂತೆ ಅದನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿಸು.
1.76.34
दातव्यं याचमानेभ्य इति मे व्रतमाहितम् ।
त्वं च याचसि मां कामं ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १.७६.३४ ॥
ಯಾಚಿಸುವವರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢವ್ರತ. ನೀನೂ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿರುವೆ. ನಿನ್ನ ಬಯಕೆ ಏನು ಎಂದು ಹೇಳು, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?
1.76.35
धनं वा यदि वा किंचिद्राज्यं वाऽपि शुचिस्मिते ।
अधर्मात्पाहि मां राजन्धर्मं च प्रतिपादय ॥ १.७६.३५ ॥
ಧನವೋ, ಅಥವಾ ಬೇರೇನಾದರೂ, ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ. ಓ ರಾಜನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.
1.76.36
नान्यं वृणे पुत्रकामा पुत्रात्परतरं न च ।
त्वत्तोऽपत्यवती लोके चरेयं धर्ममुत्तमम् ॥ १.७६.३६ ॥
ಪುತ್ರಕಾಮಿನಿಯಾದ ನಾನು ಬೇರೊಂದನ್ನು ಆರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಪುತ್ರನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತತಿ ಪಡೆದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವೆ.
1.76.37
त्रय एवाधना राजन्भार्या दासस्तथा सुतः ।
यत्ते समधिगच्छन्ति यस्यैते तस्य तद्धनम् ॥ १.७६.३७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹೆಂಡತಿ, ದಾಸ, ಮಗ — ಈ ಮೂವರಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಧನವಿಲ್ಲ. ಇವರು ಪಡೆಯುವುದೆಲ್ಲ ಯಾರವರೋ ಅವರದೇ.
1.76.38
पुत्रार्थं भर्तृपोषार्थं स्त्रियः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
अपतिर्वापि या कन्या अनपत्या च या भवेत्।
तासां जन्म वृथा लोके गतिस्तासां न विद्यते ॥ १.७६.३८ ॥
ಸ್ವಯಂಭುವು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿಯೂ ಪತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ಕನ್ಯೆಯಾಗಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅವರ ಜನ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ; ಅವರಿಗೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ.
1.76.39
देवयान्या भुजिष्याऽस्मि वश्या च तव भार्गवी ।
सा चाहं च त्वया राजन्भजनीये भजस्व माम् ॥ १.७६.३९ ॥
ನಾನು ದೇವಯಾನಿಯ ದಾಸಿ; ಭಾರ್ಗವಿ (ದೇವಯಾನಿ) ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವಳೂ ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಭೋಗ್ಯರು; ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
1.76.40
एवमुक्तस्तु राजा स तथ्यमित्यभिजज्ञिवान् ।
पूजयामास शर्मिष्ठां धर्मं च प्रत्यपादयत् ॥ १.७६.४० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನು ಅದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದನು.
1.76.41
स समागम्य शर्मिष्ठां यथा काममवाप्य च ।
अन्योन्यं चाभिसंपूज्य जग्मतुस्तौ यथागतम् ॥ १.७६.४१ ॥
ಅವನು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
1.76.42
तस्मिन्समागमे सुभ्रूः शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
लेभे गर्भं प्रथमतस्तस्मान्नृपतिसत्तमात् ॥ १.७६.४२ ॥
ಆ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನ, ಮಧುರ ನಗೆಯ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.
1.76.43
प्रयज्ञे च ततः काले राजन्राजीवलोचना ।
कुमारं देवगर्भाभं राजीवनिभलोचनम् ॥ १.७६.४३ ॥
ನಂತರ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕಮಲನಯನೆ (ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ) ದೇವಗರ್ಭದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಕಮಲನೇತ್ರದ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.