മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.76.1
ययातिः स्वपुरं प्राप्य महेन्द्रपुरसंनिभम् ।
प्रविश्यान्तःपुरं तत्र देवयानीं न्यवेशयत् ॥ १.७६.१ ॥
യയാതി തന്റെ നഗരത്തിലെത്തി, അത് മഹേന്ദ്രന്റെ പുരത്തിന് തുല്യമായിരുന്നു. അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവിടെ ദേവയാനിയെ പാർപ്പിച്ചു.
1.76.2
देवयान्याश्चानुमते सुतां तां वृषपर्वणः ।
अशोकवनिकाभ्याशे गृहं कृत्वा न्यवेशयत् ॥ १.७६.२ ॥
ദേവയാനിയുടെ സമ്മതത്തോടെ, വൃഷപർവ്വന്റെ ആ പുത്രിക്കായി അശോകവനികയുടെ സമീപം ഒരു ഗൃഹം പണിത് അവളെ പാർപ്പിച്ചു.
1.76.3
वृतां दासीसहस्रेण शर्मिष्ठां वार्षपर्वणीम् ।
वासोभरन्नपानैश्च संविभज्य सुसत्कृताम् ॥ १.७६.३ ॥
ആയിരം ദാസിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വൃഷപർവ്വന്റെ പുത്രി ശർമ്മിഷ്ഠയെ വസ്ത്രവും ഭക്ഷണവും പാനീയവും വിതരണം ചെയ്ത് നന്നായി ആദരിച്ചു.
1.76.4
देवयान्या तु सहितः स नृपो नहुषात्मजः ।
प्रीत्या परमया युक्तो मुमुदे शाश्वतीः समाः ॥ १.७६.४ ॥
നഹുഷപുത്രനായ ആ രാജാവ് ദേവയാനിയോടൊപ്പം പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ നിത്യമായ വർഷങ്ങളോളം ആനന്ദിച്ചു.
1.76.5
अशोकवनिकामध्ये देवयानी समागता ।
शर्मिष्ठया सा क्रीडित्वा रमणीये मनोरमे ॥ १.७६.५ ॥
അശോകവനികയുടെ മധ്യത്തിൽ ദേവയാനി ശർമ്മിഷ്ഠയോടൊപ്പം ഒത്തുചേർന്നു; ആ മനോഹരവും രമണീയവുമായ സ്ഥലത്ത് അവൾ കളിച്ചു.
1.76.6
तत्रैव तां तु निर्दिश्य राज्ञा सह ययौ गृहम् ।
एवमेव सह प्रीत्या बहु कालं मुमोद च ॥ १.७६.६ ॥
അവിടെത്തന്നെ അവളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി രാജാവിനോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് പോയി; ഇങ്ങനെതന്നെ സ്നേഹത്തോടെ ഒരുമിച്ച് ദീർഘകാലം ആനന്ദിച്ചു.
1.76.7
विजहार बहूनब्दान्देववन्मुदितः सुखी ॥ १.७६.७ ॥
അവൻ ദേവന്മാരെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടും സുഖത്തോടും കൂടി പല വർഷങ്ങൾ വിഹരിച്ചു.
1.76.8
ऋतुकाले तु संप्राप्ते देवयानी वराङ्गना ।
लेभे गर्भं प्रथमतः कुमारं च व्यजायत ॥ १.७६.८ ॥
ഋതുകാലം വന്നപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠയായ ദേവയാനി ആദ്യം ഗർഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
1.76.9
गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
ददर्श यौवनं प्राप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत् ॥ १.७६.९ ॥
ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശർമിഷ്ഠ യൗവനം പ്രാപിച്ചു; തന്റെ ഋതുകാലം വന്നതു കണ്ട് അവൾ ചിന്തിച്ചു.
1.76.10
शुद्धा स्नाता तु शर्मिष्ठा सर्वालङ्कारशोभिता ।
अशोकशाखामालम्ब्य सुपुष्पस्तबकैर्वृताम् ॥ १.७६.१० ॥
ശുദ്ധയായി കുളിച്ച് സർവാഭരണങ്ങളാൽ അലംകൃതയായ ശർമിഷ്ഠ, പുഷ്പക്കുലകൾ നിറഞ്ഞ അശോകശാഖയിൽ പിടിച്ചുനിന്നു.
1.76.11
आदर्शे मुखमुद्वीक्ष्य भर्तुर्दर्शनलालसा ।
शोकमोहसमाविष्टा वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १.७६.११ ॥
കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കി, ഭർത്താവിനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ, ശോകവും മോഹവും നിറഞ്ഞ അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.76.12
अशोक शोकापनुद शोकोपहतचेतसाम् ।
त्वन्नामानं कुरुष्वाद्य प्रियसंदर्शनेन माम्।
एवमुक्तवती सा तु शर्मिष्ठा पुनरब्रवीत् ॥ १.७६.१२ ॥
"അശോകമേ, ശോകം നീക്കുന്നവനേ! ശോകത്താൽ മനസ്സ് പീഡിതരായവരുടെ ദുഃഖം ഹരിക്കുന്നവനേ, ഇന്ന് പ്രിയന്റെ ദർശനത്താൽ എന്നെ നിന്റെ പേരിന് യോഗ്യയാക്കേണമേ." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശർമിഷ്ഠ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
1.76.13
ऋतुकालश्च संप्राप्तो न च मेऽस्ति वृतः पतिः ।
किं प्राप्तं किं नु कर्तव्यं किं वा कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.७६.१३ ॥
ഋതുകാലം വന്നെത്തി, എന്നാൽ എനിക്ക് വരിച്ച ഭർത്താവില്ല. ഞാൻ എന്ത് നേടി? ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? എന്ത് ചെയ്താൽ സുഖം ലഭിക്കും?
1.76.14
देवयानी प्रजाताऽसौ वृथाऽहं प्राप्तयौवना ।
यथा तया वृतो भर्ता तथैवाहं वृणोमि तम् ॥ १.७६.१४ ॥
ദേവയാനി പ്രസവിച്ചു; ഞാനോ യൗവനം നേടിയിട്ടും വ്യർഥയായി. അവൾ ഭർത്താവിനെ വരിച്ചതുപോലെ ഞാനും അവനെ വരിക്കുന്നു.
1.76.15
राज्ञा पुत्रफलं देयमिति मे निश्चिता मतिः ।
अपीदानीं स धर्मात्मा ईयान्मे दर्शनं रहः ॥ १.७६.१५ ॥
രാജാവ് പുത്രഫലം നൽകണം എന്നതാണ് എന്റെ ഉറച്ച അഭിപ്രായം. ഇപ്പോഴെങ്കിലും ആ ധർമ്മാത്മാവ് ഏകാന്തത്തിൽ എനിക്ക് ദർശനം നൽകട്ടെ.
1.76.16
केशैर्बध्या तु राजानं याचेऽहं सदृशं पतिम् ।
स्पृहेदिदं देवयानी पुत्रमीक्ष्य पुनःपुनः।
क्रीडन्नन्तःपुरे तस्याः क्वचित्क्षणमवाप्य च ॥ १.७६.१६ ॥
മുടി കെട്ടിയവളായി ഞാൻ രാജാവിനോട് എനിക്കു യോജിച്ച ഭർത്താവിനെ യാചിക്കുന്നു. അന്തഃപുരത്തിൽ കളിക്കുന്ന ഈ പുത്രനെ ദേവയാനി പലതവണ കണ്ട് കൊതിക്കട്ടെ; അവൾ അവനെ ഒരു നിമിഷം നേടട്ടെ.
1.76.17
अथ निष्क्रम्य राजाऽसौ तस्मिन्काले यदृच्छया ।
अशोकवनिकाभ्याशे शर्मिष्ठां प्राप तिष्ठतीम् ॥ १.७६.१७ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് പുറത്തിറങ്ങി, യാദൃച്ഛികമായി അശോകവനത്തിന് സമീപം നിൽക്കുന്ന ശർമ്മിഷ്ഠയെ കണ്ടു.
1.76.18
तमेकं रहिते दृष्ट्वा शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
प्रत्युद्गम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७६.१८ ॥
അവൻ ഏകാന്തതയിൽ തനിച്ചായിരിക്കുന്നത് കണ്ട മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്ന ശർമ്മിഷ്ഠ എതിരേറ്റു, കൈകൂപ്പി രാജാവിനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.76.19
सोमस्येन्द्रस्य विष्णोर्वा यमस्य वरुणस्य वा ।
तव वा नाहुष गृहे कः स्त्रियं द्रष्टुमर्हति ॥ १.७६.१९ ॥
സോമന്റെയോ ഇന്ദ്രന്റെയോ വിഷ്ണുവിന്റെയോ യമന്റെയോ വരുണന്റെയോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെയോ — ഹേ നഹുഷപുത്രാ, നിന്റെ വീട്ടിൽ സ്ത്രീയെ കാണാൻ ആർക്കാണ് അർഹത?
1.76.20
रूपाभिजनशीलैर्हि त्वं राजन्वेत्थ मां सदा ।
सा त्वां याचे प्रसाद्याहमृतुं देहि नराधिप ॥ १.७६.२० ॥
ഹേ രാജാവേ, രൂപം, കുലം, ശീലം എന്നിവയാൽ നീ എന്നെ എപ്പോഴും അറിയുന്നു. നിന്നെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് ഞാൻ യാചിക്കുന്നു — ഹേ നരാധിപാ, എനിക്ക് ഋതുദാനം നൽകൂ.
1.76.21
वेद्मि त्वां शीलसंपन्नां दैत्यकन्यामनिन्दिताम् ।
रूपं च ते न पश्यामि सूच्यग्रमपि निन्दितम् ॥ १.७६.२१ ॥
നീ ശീലസമ്പന്നയും ദൈത്യകന്യകയും കുറ്റമറ്റവളുമാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു; എന്നാൽ സൂചിമുനയോളം പോലും നിന്റെ രൂപത്തിൽ കുറ്റം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
1.76.22
तदाप्रभृति दृष्ट्वा त्वां स्मराम्यनिशमुत्तमे ।
अब्रवीदुशना काव्यो देवयानीं यदाऽवहम्।
नेयमाह्वयितव्या ते शयने वार्षपर्वणी ॥ १.७६.२२ ॥
അന്നുമുതൽ നിന്നെ കണ്ടിട്ട് ഞാൻ ഇടവിടാതെ ഓർക്കുന്നു, ഹേ ഉത്തമേ. ദേവയാനിയെ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ കവിപുത്രൻ ഉശനസ് പറഞ്ഞു: 'കിടക്കയിൽ വൃഷപർവ്വന്റെ ഈ മകളെ നീ വിളിക്കരുത്.'
1.76.23
देवयान्याः प्रियं कृत्वा शर्मिष्ठामपि पोषय ॥ १.७६.२३ ॥
ദേവയാനിക്ക് പ്രിയമായതു ചെയ്തു, ശർമ്മിഷ്ഠയെയും പോഷിപ്പിക്കൂ.
1.76.24
न नर्मयुक्तमनृतं हिनस्ति ।
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥ १.७६.२४ ॥
തമാശയ്ക്കായി പറഞ്ഞ നുണ ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ല; ഹേ രാജാവേ, സ്ത്രീകളോടും, വിവാഹസമയത്തും, പ്രാണാപായത്തിലും, സർവ്വധനാപഹാരത്തിലും — ഈ അഞ്ചു നുണകൾ പാപമില്ലാത്തവയെന്ന് പറയുന്നു.
1.76.25
पृष्टं तु साक्ष्ये प्रवदन्तमन्यथा ।
वदन्ति मिथ्या पतितं नरेन्द्र।
एकार्थतायां तु समाहितायां ।
मिथ्या वदन्तं ह्यनृतं हिनस्ति ॥ १.७६.२५ ॥
സാക്ഷ്യത്തിൽ ചോദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മറിച്ചു പറയുന്നവനെ, ഹേ നരേന്ദ്രാ, വ്യാജവാദിയെന്നും പതിതനെന്നും പറയുന്നു. എന്നാൽ കാര്യം ഒന്നുതന്നെയും മനസ്സ് ഏകാഗ്രവുമായിരിക്കുമ്പോൾ, വ്യാജം പറയുന്നവനെ വ്യാജം തന്നെ നശിപ്പിക്കും.
1.76.26
अनृतं नानृतं स्त्रीषु परिहासविवाहयोः ।
आत्मप्राणार्थघाते च तदेवोत्तमतां व्रजेत् ॥ १.७६.२६ ॥
സ്ത്രീകളോടും, തമാശയിലും, വിവാഹത്തിലും പറയുന്ന കള്ളം കള്ളമല്ല. സ്വന്തം പ്രാണനോ സമ്പത്തോ നശിക്കുന്ന സമയത്തും ആ കള്ളം ഉത്തമമായിത്തീരും.
1.76.27
राजा प्रमाणं भूतानां स नश्येत मृषा वदन् ।
अर्थकृच्छ्रमपि प्राप्य न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ १.७६.२७ ॥
രാജാവ് ജീവികൾക്ക് പ്രമാണമാണ്. കള്ളം പറഞ്ഞാൽ അവൻ നശിക്കും. ധനസങ്കടത്തിൽ അകപ്പെട്ടാലും ഞാൻ കള്ളം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപ്പെടുകയില്ല.
1.76.28
समावेतौ मतो राजन्पतिः सख्याश्च यः पतिः ।
समं विवाहमित्याहुः सख्या मेऽसि वृतः पतिः ॥ १.७६.२८ ॥
ഹേ രാജാവേ, സുഹൃത്തിന്റെ ഭർത്താവും ഭർത്താവായിരിക്കുന്നവനും രണ്ടുപേരും സമാനരെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. വിവാഹം സമമെന്ന് പറയുന്നു; എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ഭർത്താവായി നീ എന്നാൽ വരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
1.76.29
सह दत्तास्मि काव्येन देवयान्या मनीषिणा ।
पूज्या पोषयितव्येति न मृषा कर्तुमर्हसि ॥ १.७६.२९ ॥
ഞാൻ ജ്ഞാനിയായ കാവ്യനോടൊപ്പം, ദേവയാനിയോടൊപ്പം നൽകപ്പെട്ടവളാണ്. ഞാൻ പൂജനീയയും പോഷിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവളുമാണ്; അതിനാൽ നീ വ്യാജം ചെയ്യരുത്.
1.76.30
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च ।
याचितॄणां ददासि त्वं गोभूम्यादीनि यानि च ॥ १.७६.३० ॥
സ്വർണ്ണം, മണി, മുത്ത്, വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ, പശുക്കൾ, ഭൂമി മുതലായവ ഏതൊക്കെയുണ്ടോ അവ യാചിക്കുന്നവർക്ക് നീ നൽകുന്നു.
1.76.31
बहिःस्थं दानमित्युक्तं न शरीराश्रितं नृप ।
दुष्करं पुत्रदानं च आत्मदानं च दुष्करम् ॥ १.७६.३१ ॥
പുറത്തുള്ളതാണ് ദാനം എന്ന് പറയപ്പെട്ടു, ശരീരത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതല്ല, രാജാവേ. പുത്രദാനം ദുഷ്കരം; ആത്മദാനം അതിലും ദുഷ്കരം.
1.76.32
शरीरदानात्तत्सर्वं दत्तं भवति मारिष ।
यस्य यस्य यथा कामस्तस्य तस्य ददाम्यहम् ॥ १.७६.३२ ॥
ശരീരദാനത്താൽ അതെല്ലാം ദാനം ചെയ്തതായി ഭവിക്കുന്നു, മാരിഷാ. ആരുടെ ആഗ്രഹം എന്തോ, അവർക്ക് ഞാൻ അത് നൽകുന്നു.
1.76.33
इत्युक्त्वा नगरे राजंस्त्रिकालं घोषितं त्वया ।
त्वयोक्तमनृतं राजन्वृथा घोषितमेव वा।
तत्सत्यं कुरु राजेन्द्र यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १.७६.३३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവേ, നഗരത്തിൽ നീ മൂന്നു തവണ പ്രഖ്യാപിച്ചു. രാജാവേ, നീ പറഞ്ഞത് അസത്യമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതാണ്. രാജേന്ദ്രാ, വൈശ്രവണൻ പോലെ അതിനെ സത്യമാക്കുക.
1.76.34
दातव्यं याचमानेभ्य इति मे व्रतमाहितम् ।
त्वं च याचसि मां कामं ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १.७६.३४ ॥
യാചിക്കുന്നവർക്ക് നൽകണം എന്നതാണ് എന്റെ വ്രതം. നീയും എന്നോട് യാചിക്കുന്നു. നിന്റെ ആഗ്രഹം എന്തെന്ന് പറയൂ, നിനക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?
1.76.35
धनं वा यदि वा किंचिद्राज्यं वाऽपि शुचिस्मिते ।
अधर्मात्पाहि मां राजन्धर्मं च प्रतिपादय ॥ १.७६.३५ ॥
ധനമോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ, അല്ലെങ്കിൽ രാജ്യമോ പോലും, ശുചിസ്മിതേ. രാജാവേ, എന്നെ അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച് ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കുക.
1.76.36
नान्यं वृणे पुत्रकामा पुत्रात्परतरं न च ।
त्वत्तोऽपत्यवती लोके चरेयं धर्ममुत्तमम् ॥ १.७६.३६ ॥
പുത്രകാമിയായ ഞാൻ മറ്റൊന്നും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നില്ല; പുത്രനെക്കാൾ ഉയർന്നതൊന്നുമില്ല. നിന്നിൽ നിന്ന് സന്തതിയെ നേടി, ലോകത്ത് ഉത്തമധർമ്മം ആചരിക്കാം.
1.76.37
त्रय एवाधना राजन्भार्या दासस्तथा सुतः ।
यत्ते समधिगच्छन्ति यस्यैते तस्य तद्धनम् ॥ १.७६.३७ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഭാര്യ, ദാസൻ, പുത്രൻ — ഈ മൂവർക്കും സ്വന്തം ധനമില്ല. ഇവർ നേടുന്നതെല്ലാം ആരുടേതോ അവന്റേതാണ്.
1.76.38
पुत्रार्थं भर्तृपोषार्थं स्त्रियः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
अपतिर्वापि या कन्या अनपत्या च या भवेत्।
तासां जन्म वृथा लोके गतिस्तासां न विद्यते ॥ १.७६.३८ ॥
സ്വയംഭൂ സ്ത്രീകളെ സന്തതിക്കും ഭർത്താവിന്റെ പോഷണത്തിനുമായി സൃഷ്ടിച്ചു. ഭർത്താവില്ലാത്ത കന്യയോ സന്തതിയില്ലാത്ത സ്ത്രീയോ ആയാൽ അവരുടെ ജന്മം ലോകത്തിൽ വൃഥാ; അവർക്ക് ഗതിയില്ല.
1.76.39
देवयान्या भुजिष्याऽस्मि वश्या च तव भार्गवी ।
सा चाहं च त्वया राजन्भजनीये भजस्व माम् ॥ १.७६.३९ ॥
ഞാൻ ദേവയാനിയുടെ ദാസിയാണ്; ഭാർഗവി (ദേവയാനി) നിന്റെ വശത്താണ്. ഹേ രാജാവേ, അവളും ഞാനും നിന്റെ ഭോഗ്യരാണ്; എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ.
1.76.40
एवमुक्तस्तु राजा स तथ्यमित्यभिजज्ञिवान् ।
पूजयामास शर्मिष्ठां धर्मं च प्रत्यपादयत् ॥ १.७६.४० ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട രാജാവ് അത് സത്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി; ശർമിഷ്ഠയെ ബഹുമാനിച്ചു, ധർമ്മവും പ്രതിപാദിച്ചു.
1.76.41
स समागम्य शर्मिष्ठां यथा काममवाप्य च ।
अन्योन्यं चाभिसंपूज्य जग्मतुस्तौ यथागतम् ॥ १.७६.४१ ॥
അവൻ ശർമിഷ്ഠയുമായി ചേർന്ന് ഇഷ്ടപ്രകാരം അവളെ നേടി, പരസ്പരം ബഹുമാനിച്ച്, ഇരുവരും വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങിപ്പോയി.
1.76.42
तस्मिन्समागमे सुभ्रूः शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
लेभे गर्भं प्रथमतस्तस्मान्नृपतिसत्तमात् ॥ १.७६.४२ ॥
ആ സമാഗമത്തിൽ സുന്ദരഭ്രൂവായ, മധുരമായി ചിരിക്കുന്ന ശർമിഷ്ഠ ആ രാജശ്രേഷ്ഠനിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി ഗർഭം ധരിച്ചു.
1.76.43
प्रयज्ञे च ततः काले राजन्राजीवलोचना ।
कुमारं देवगर्भाभं राजीवनिभलोचनम् ॥ १.७६.४३ ॥
പിന്നീട് യഥാകാലം, രാജാവേ, താമരക്കണ്ണുള്ള (ശർമിഷ്ഠ) ദേവഗർഭത്തിനു സമാനമായ പ്രഭയും താമരക്കണ്ണുകളുമുള്ള ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.