Mahābhārata · Adhyāya 1.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.76.1
ययातिः स्वपुरं प्राप्य महेन्द्रपुरसंनिभम् ।
प्रविश्यान्तःपुरं तत्र देवयानीं न्यवेशयत् ॥ १.७६.१ ॥
Yayāti, ao chegar à sua cidade, semelhante à cidade de Mahendra, entrou no palácio interior e ali instalou Devayānī.
1.76.2
देवयान्याश्चानुमते सुतां तां वृषपर्वणः ।
अशोकवनिकाभ्याशे गृहं कृत्वा न्यवेशयत् ॥ १.७६.२ ॥
Com o consentimento de Devayānī, mandou construir uma morada perto do bosque de Aśoka para aquela filha de Vṛṣaparvan e ali a instalou.
1.76.3
वृतां दासीसहस्रेण शर्मिष्ठां वार्षपर्वणीम् ।
वासोभरन्नपानैश्च संविभज्य सुसत्कृताम् ॥ १.७६.३ ॥
Śarmiṣṭhā, filha de Vṛṣaparvan, cercada por mil criadas, foi muito honrada, recebendo roupas, comida e bebida distribuídas.
1.76.4
देवयान्या तु सहितः स नृपो नहुषात्मजः ।
प्रीत्या परमया युक्तो मुमुदे शाश्वतीः समाः ॥ १.७६.४ ॥
Aquele rei, filho de Nahuṣa, unido a Devayānī com suprema afeição, regozijou-se durante incontáveis anos.
1.76.5
अशोकवनिकामध्ये देवयानी समागता ।
शर्मिष्ठया सा क्रीडित्वा रमणीये मनोरमे ॥ १.७६.५ ॥
No meio do bosque de Aśoka, Devayānī encontrou-se com Śarmiṣṭhā e, brincando naquele lugar encantador e delicioso, divertiu-se.
1.76.6
तत्रैव तां तु निर्दिश्य राज्ञा सह ययौ गृहम् ।
एवमेव सह प्रीत्या बहु कालं मुमोद च ॥ १.७६.६ ॥
Indicando-a ali mesmo, foi para casa com o rei; desta mesma maneira, vivendo juntos com afeição, regozijou-se por muito tempo.
1.76.7
विजहार बहूनब्दान्देववन्मुदितः सुखी ॥ १.७६.७ ॥
Viveu muitos anos, alegre e feliz como um deus.
1.76.8
ऋतुकाले तु संप्राप्ते देवयानी वराङ्गना ।
लेभे गर्भं प्रथमतः कुमारं च व्यजायत ॥ १.७६.८ ॥
Quando chegou a estação propícia, a excelente mulher Devayānī concebeu primeiro e deu à luz um filho.
1.76.9
गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
ददर्श यौवनं प्राप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत् ॥ १.७६.९ ॥
Passados mil anos, Śarmiṣṭhā atingiu a juventude; ao ver chegar sua estação, começou a refletir.
1.76.10
शुद्धा स्नाता तु शर्मिष्ठा सर्वालङ्कारशोभिता ।
अशोकशाखामालम्ब्य सुपुष्पस्तबकैर्वृताम् ॥ १.७६.१० ॥
Purificada e banhada, Śarmiṣṭhā, adornada com todas as joias, segurava um ramo de aśoka coberto de cachos de flores.
1.76.11
आदर्शे मुखमुद्वीक्ष्य भर्तुर्दर्शनलालसा ।
शोकमोहसमाविष्टा वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १.७६.११ ॥
Olhando seu rosto no espelho, ansiosa por ver seu marido, tomada de dor e confusão, disse estas palavras.
1.76.12
अशोक शोकापनुद शोकोपहतचेतसाम् ।
त्वन्नामानं कुरुष्वाद्य प्रियसंदर्शनेन माम्।
एवमुक्तवती सा तु शर्मिष्ठा पुनरब्रवीत् ॥ १.७६.१२ ॥
"Ó aśoka, removedor da dor, tu que tiras a aflição dos que têm a mente afligida, faze-me hoje, pela visão do meu amado, digna do teu nome." Tendo dito isso, Śarmiṣṭhā falou novamente.
1.76.13
ऋतुकालश्च संप्राप्तो न च मेऽस्ति वृतः पतिः ।
किं प्राप्तं किं नु कर्तव्यं किं वा कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.७६.१३ ॥
Chegou a estação fértil, mas não tenho um marido escolhido. O que obtive? O que devo fazer agora? Fazendo o quê poderia encontrar felicidade?
1.76.14
देवयानी प्रजाताऽसौ वृथाऽहं प्राप्तयौवना ।
यथा तया वृतो भर्ता तथैवाहं वृणोमि तम् ॥ १.७६.१४ ॥
Devayānī já deu à luz, enquanto eu, tendo alcançado a juventude, permaneço em vão. Assim como ela escolheu seu marido, também eu o escolho.
1.76.15
राज्ञा पुत्रफलं देयमिति मे निश्चिता मतिः ।
अपीदानीं स धर्मात्मा ईयान्मे दर्शनं रहः ॥ १.७६.१५ ॥
Minha decisão firme é que o rei deve conceder o fruto de um filho. Mesmo agora, que aquele de alma justa me conceda um encontro em particular.
1.76.16
केशैर्बध्या तु राजानं याचेऽहं सदृशं पतिम् ।
स्पृहेदिदं देवयानी पुत्रमीक्ष्य पुनःपुनः।
क्रीडन्नन्तःपुरे तस्याः क्वचित्क्षणमवाप्य च ॥ १.७६.१६ ॥
Com os cabelos presos, peço ao rei um marido digno de mim. Que Devayānī, vendo repetidamente este filho brincando nos aposentos internos, o deseje, e que o obtenha por um instante.
1.76.17
अथ निष्क्रम्य राजाऽसौ तस्मिन्काले यदृच्छया ।
अशोकवनिकाभ्याशे शर्मिष्ठां प्राप तिष्ठतीम् ॥ १.७६.१७ ॥
Então o rei, saindo naquele momento por acaso, encontrou Śarmiṣṭhā de pé perto do bosque de Aśoka.
1.76.18
तमेकं रहिते दृष्ट्वा शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
प्रत्युद्गम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७६.१८ ॥
Vendo-o sozinho num lugar isolado, a sorridente Śarmiṣṭhā adiantou-se para encontrá-lo, uniu as palmas e dirigiu estas palavras ao rei.
1.76.19
सोमस्येन्द्रस्य विष्णोर्वा यमस्य वरुणस्य वा ।
तव वा नाहुष गृहे कः स्त्रियं द्रष्टुमर्हति ॥ १.७६.१९ ॥
De Soma, de Indra, de Viṣṇu, de Yama ou de Varuṇa, ou o teu, ó filho de Nahuṣa? Quem em tua casa merece olhar para uma mulher?
1.76.20
रूपाभिजनशीलैर्हि त्वं राजन्वेत्थ मां सदा ।
सा त्वां याचे प्रसाद्याहमृतुं देहि नराधिप ॥ १.७६.२० ॥
Ó rei, pela beleza, linhagem e caráter sempre me conheces. Suplico-te, tendo conquistado o teu favor: concede-me a estação fértil, ó senhor dos homens.
1.76.21
वेद्मि त्वां शीलसंपन्नां दैत्यकन्यामनिन्दिताम् ।
रूपं च ते न पश्यामि सूच्यग्रमपि निन्दितम् ॥ १.७६.२१ ॥
Sei que és de bom caráter, filha dos Daitya, sem mácula; contudo, não vejo na tua beleza sequer uma falha do tamanho da ponta de uma agulha.
1.76.22
तदाप्रभृति दृष्ट्वा त्वां स्मराम्यनिशमुत्तमे ।
अब्रवीदुशना काव्यो देवयानीं यदाऽवहम्।
नेयमाह्वयितव्या ते शयने वार्षपर्वणी ॥ १.७६.२२ ॥
Desde então, tendo-te visto, recordo-me de ti sem cessar, ó excelente. Quando levei Devayānī, Uśanas, filho de Kavi, disse: «Na cama não deves chamar esta filha de Vṛṣaparvan.»
1.76.23
देवयान्याः प्रियं कृत्वा शर्मिष्ठामपि पोषय ॥ १.७६.२३ ॥
Tendo feito o que é caro a Devayānī, sustenta também Śarmiṣṭhā.
1.76.24
न नर्मयुक्तमनृतं हिनस्ति ।
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥ १.७६.२४ ॥
Uma mentira dita em tom de brincadeira não causa dano. Ó rei, para com as mulheres, no casamento, em perigo de vida e no roubo de toda a riqueza: diz-se que estas cinco falsidades não são pecaminosas.
1.76.25
पृष्टं तु साक्ष्ये प्रवदन्तमन्यथा ।
वदन्ति मिथ्या पतितं नरेन्द्र।
एकार्थतायां तु समाहितायां ।
मिथ्या वदन्तं ह्यनृतं हिनस्ति ॥ १.७६.२५ ॥
Quando interrogado como testemunha e fala de outro modo, chamam-no mentiroso e decaído, ó senhor dos homens. Mas quando o assunto é um só e a mente está concentrada, a própria mentira destrói quem mente.
1.76.26
अनृतं नानृतं स्त्रीषु परिहासविवाहयोः ।
आत्मप्राणार्थघाते च तदेवोत्तमतां व्रजेत् ॥ १.७६.२६ ॥
Uma mentira dita a mulheres, em brincadeira ou num casamento não é mentira. Mesmo quando a própria vida ou riqueza estão em risco, essa mesma mentira torna-se a mais alta virtude.
1.76.27
राजा प्रमाणं भूतानां स नश्येत मृषा वदन् ।
अर्थकृच्छ्रमपि प्राप्य न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ १.७६.२७ ॥
O rei é a medida para os seres; se falar falsamente, perecerá. Mesmo que eu caia em aperto financeiro, não ousarei agir falsamente.
1.76.28
समावेतौ मतो राजन्पतिः सख्याश्च यः पतिः ।
समं विवाहमित्याहुः सख्या मेऽसि वृतः पतिः ॥ १.७६.२८ ॥
Ó rei, o marido de uma amiga e aquele que é marido são considerados iguais. Dizem que o casamento é igual; tu foste escolhido por mim como marido da minha amiga.
1.76.29
सह दत्तास्मि काव्येन देवयान्या मनीषिणा ।
पूज्या पोषयितव्येति न मृषा कर्तुमर्हसि ॥ १.७६.२९ ॥
Fui dada, junto com Devayānī, ao sábio Kāvya. Devo ser honrada e sustentada; portanto não deves agir falsamente.
1.76.30
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च ।
याचितॄणां ददासि त्वं गोभूम्यादीनि यानि च ॥ १.७६.३० ॥
Ouro, gemas, pérolas, vestes, adornos, vacas, terras e tudo o mais, tu dás aos que pedem.
1.76.31
बहिःस्थं दानमित्युक्तं न शरीराश्रितं नृप ।
दुष्करं पुत्रदानं च आत्मदानं च दुष्करम् ॥ १.७६.३१ ॥
Diz-se que o dom é o que é externo, não o que depende do corpo, ó rei. Dar um filho é difícil, e dar-se a si mesmo é ainda mais difícil.
1.76.32
शरीरदानात्तत्सर्वं दत्तं भवति मारिष ।
यस्य यस्य यथा कामस्तस्य तस्य ददाम्यहम् ॥ १.७६.३२ ॥
Pelo dom do corpo, tudo está dado, ó nobre. A quem desejar algo, a ele eu dou.
1.76.33
इत्युक्त्वा नगरे राजंस्त्रिकालं घोषितं त्वया ।
त्वयोक्तमनृतं राजन्वृथा घोषितमेव वा।
तत्सत्यं कुरु राजेन्द्र यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १.७६.३३ ॥
Tendo dito isso, ó rei, mandaste proclamá-lo três vezes na cidade. O que disseste, ó rei, foi falso, ou foi proclamado em vão. Ó senhor dos reis, torna-o verdadeiro, como Vaiśravaṇa o é.
1.76.34
दातव्यं याचमानेभ्य इति मे व्रतमाहितम् ।
त्वं च याचसि मां कामं ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १.७६.३४ ॥
Aos que pedem deve-se dar; este é o voto que estabeleci. Tu também me pedes. Diz-me o teu desejo, o que devo fazer por ti?
1.76.35
धनं वा यदि वा किंचिद्राज्यं वाऽपि शुचिस्मिते ।
अधर्मात्पाहि मां राजन्धर्मं च प्रतिपादय ॥ १.७६.३५ ॥
Riqueza, ou outra coisa, ou mesmo um reino, ó tu de sorriso puro. Ó rei, protege-me da injustiça e estabelece o dharma.
1.76.36
नान्यं वृणे पुत्रकामा पुत्रात्परतरं न च ।
त्वत्तोऽपत्यवती लोके चरेयं धर्ममुत्तमम् ॥ १.७६.३६ ॥
Desejando um filho, não escolho outra coisa, e nada é superior a um filho. Tendo descendência de ti, poderia seguir o dharma supremo no mundo.
1.76.37
त्रय एवाधना राजन्भार्या दासस्तथा सुतः ।
यत्ते समधिगच्छन्ति यस्यैते तस्य तद्धनम् ॥ १.७६.३७ ॥
Ó rei, a esposa, o escravo e o filho — estes três não têm riqueza própria; o que obtêm pertence àquele a quem pertencem.
1.76.38
पुत्रार्थं भर्तृपोषार्थं स्त्रियः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
अपतिर्वापि या कन्या अनपत्या च या भवेत्।
तासां जन्म वृथा लोके गतिस्तासां न विद्यते ॥ १.७६.३८ ॥
O Autoexistente criou as mulheres para terem filhos e sustentarem o marido. O nascimento de uma donzela sem marido, ou de uma mulher sem descendência, é vão no mundo; para elas não há caminho.
1.76.39
देवयान्या भुजिष्याऽस्मि वश्या च तव भार्गवी ।
सा चाहं च त्वया राजन्भजनीये भजस्व माम् ॥ १.७६.३९ ॥
Eu sou a serva de Devayānī, e a Bhārgavī (Devayānī) está sob teu domínio. Ela e eu, ó rei, somos dignas do teu desfrute; aceita-me.
1.76.40
एवमुक्तस्तु राजा स तथ्यमित्यभिजज्ञिवान् ।
पूजयामास शर्मिष्ठां धर्मं च प्रत्यपादयत् ॥ १.७६.४० ॥
Assim interpelado, o rei reconheceu isso como verdade; honrou Śarmiṣṭhā e expôs o dharma.
1.76.41
स समागम्य शर्मिष्ठां यथा काममवाप्य च ।
अन्योन्यं चाभिसंपूज्य जग्मतुस्तौ यथागतम् ॥ १.७६.४१ ॥
Tendo se unido a Śarmiṣṭhā e a obtido segundo o desejo, e tendo se honrado mutuamente, os dois voltaram pelo caminho por onde tinham vindo.
1.76.42
तस्मिन्समागमे सुभ्रूः शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
लेभे गर्भं प्रथमतस्तस्मान्नृपतिसत्तमात् ॥ १.७६.४२ ॥
Naquela união, Śarmiṣṭhā, de belas sobrancelhas e doce sorriso, concebeu pela primeira vez daquele melhor dos reis.
1.76.43
प्रयज्ञे च ततः काले राजन्राजीवलोचना ।
कुमारं देवगर्भाभं राजीवनिभलोचनम् ॥ १.७६.४३ ॥
Então, no devido tempo, ó rei, a de olhos de lótus deu à luz um filho, radiante como uma criança divina, de olhos semelhantes a lótus.