ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.76.1
ययातिः स्वपुरं प्राप्य महेन्द्रपुरसंनिभम् ।
प्रविश्यान्तःपुरं तत्र देवयानीं न्यवेशयत् ॥ १.७६.१ ॥
ਯਯਾਤੀ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਗਰ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਅੰਤਹਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ।
1.76.2
देवयान्याश्चानुमते सुतां तां वृषपर्वणः ।
अशोकवनिकाभ्याशे गृहं कृत्वा न्यवेशयत् ॥ १.७६.२ ॥
ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਦੀ ਉਸ ਧੀ ਲਈ ਅਸ਼ੋਕਵਾਟਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘਰ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਵਸਾਇਆ।
1.76.3
वृतां दासीसहस्रेण शर्मिष्ठां वार्षपर्वणीम् ।
वासोभरन्नपानैश्च संविभज्य सुसत्कृताम् ॥ १.७६.३ ॥
ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਟਾ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ, ਅੰਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਵੰਡ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
1.76.4
देवयान्या तु सहितः स नृपो नहुषात्मजः ।
प्रीत्या परमया युक्तो मुमुदे शाश्वतीः समाः ॥ १.७६.४ ॥
ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ।
1.76.5
अशोकवनिकामध्ये देवयानी समागता ।
शर्मिष्ठया सा क्रीडित्वा रमणीये मनोरमे ॥ १.७६.५ ॥
ਅਸ਼ੋਕਵਾਟਿਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਟਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ; ਉਸ ਰਮਣੀਕ, ਮਨੋਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਖੇਡ ਖੇਡੇ।
1.76.6
तत्रैव तां तु निर्दिश्य राज्ञा सह ययौ गृहम् ।
एवमेव सह प्रीत्या बहु कालं मुमोद च ॥ १.७६.६ ॥
ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
1.76.7
विजहार बहूनब्दान्देववन्मुदितः सुखी ॥ १.७६.७ ॥
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
1.76.8
ऋतुकाले तु संप्राप्ते देवयानी वराङ्गना ।
लेभे गर्भं प्रथमतः कुमारं च व्यजायत ॥ १.७६.८ ॥
ਰੁੱਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਰੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
1.76.9
गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
ददर्श यौवनं प्राप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत् ॥ १.७६.९ ॥
ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤਣ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਜਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰੁੱਤਕਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ।
1.76.10
शुद्धा स्नाता तु शर्मिष्ठा सर्वालङ्कारशोभिता ।
अशोकशाखामालम्ब्य सुपुष्पस्तबकैर्वृताम् ॥ १.७६.१० ॥
ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਫੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
1.76.11
आदर्शे मुखमुद्वीक्ष्य भर्तुर्दर्शनलालसा ।
शोकमोहसमाविष्टा वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १.७६.११ ॥
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੋਕ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਉਹ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੀ।
1.76.12
अशोक शोकापनुद शोकोपहतचेतसाम् ।
त्वन्नामानं कुरुष्वाद्य प्रियसंदर्शनेन माम्।
एवमुक्तवती सा तु शर्मिष्ठा पुनरब्रवीत् ॥ १.७६.१२ ॥
"ਹੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਸ਼ੋਕ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਮਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਕ ਹਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਫਿਰ ਬੋਲੀ।
1.76.13
ऋतुकालश्च संप्राप्तो न च मेऽस्ति वृतः पतिः ।
किं प्राप्तं किं नु कर्तव्यं किं वा कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.७६.१३ ॥
ਰੁੱਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਵਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਪਾਇਆ? ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੁਖ ਹੋਵੇਗਾ?
1.76.14
देवयानी प्रजाताऽसौ वृथाऽहं प्राप्तयौवना ।
यथा तया वृतो भर्ता तथैवाहं वृणोमि तम् ॥ १.७६.१४ ॥
ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਜਵਾਨੀ ਪਾ ਕੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿ ਗਈ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਪਤੀ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸੇ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ।
1.76.15
राज्ञा पुत्रफलं देयमिति मे निश्चिता मतिः ।
अपीदानीं स धर्मात्मा ईयान्मे दर्शनं रहः ॥ १.७६.१५ ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਫਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇ।
1.76.16
केशैर्बध्या तु राजानं याचेऽहं सदृशं पतिम् ।
स्पृहेदिदं देवयानी पुत्रमीक्ष्य पुनःपुनः।
क्रीडन्नन्तःपुरे तस्याः क्वचित्क्षणमवाप्य च ॥ १.७६.१६ ॥
ਵਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਪਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਅੰਤਹਪੁਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਲਲਚਾਵੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਪਾਵੇ।
1.76.17
अथ निष्क्रम्य राजाऽसौ तस्मिन्काले यदृच्छया ।
अशोकवनिकाभ्याशे शर्मिष्ठां प्राप तिष्ठतीम् ॥ १.७६.१७ ॥
ਤਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ੋਕ-ਵਾਟਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
1.76.18
तमेकं रहिते दृष्ट्वा शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
प्रत्युद्गम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७६.१८ ॥
ਉਸਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਹਣੀ ਹੱਸਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੀ।
1.76.19
सोमस्येन्द्रस्य विष्णोर्वा यमस्य वरुणस्य वा ।
तव वा नाहुष गृहे कः स्त्रियं द्रष्टुमर्हति ॥ १.७६.१९ ॥
ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਤੇਰੇ — ਹੇ ਨਹੁਸ਼ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਹੱਕ ਕਿਸ ਨੂੰ ਹੈ?
1.76.20
रूपाभिजनशीलैर्हि त्वं राजन्वेत्थ मां सदा ।
सा त्वां याचे प्रसाद्याहमृतुं देहि नराधिप ॥ १.७६.२० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰੂਪ, ਕੁਲ ਅਤੇ ਸ਼ੀਲ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਯਾਚਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ — ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਮੈਨੂੰ ਰੁਤੂਦਾਨ ਦੇ।
1.76.21
वेद्मि त्वां शीलसंपन्नां दैत्यकन्यामनिन्दिताम् ।
रूपं च ते न पश्यामि सूच्यग्रमपि निन्दितम् ॥ १.७६.२१ ॥
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸ਼ੀਲਵਾਨ, ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈਂ; ਪਰ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ।
1.76.22
तदाप्रभृति दृष्ट्वा त्वां स्मराम्यनिशमुत्तमे ।
अब्रवीदुशना काव्यो देवयानीं यदाऽवहम्।
नेयमाह्वयितव्या ते शयने वार्षपर्वणी ॥ १.७६.२२ ॥
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਨਿਰੰਤਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮੇ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ: 'ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨਾ ਬੁਲਾਵੀਂ।'
1.76.23
देवयान्याः प्रियं कृत्वा शर्मिष्ठामपि पोषय ॥ १.७६.२३ ॥
ਦੇਵਯਾਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਵੀ ਪਾਲਣ ਕਰ।
1.76.24
न नर्मयुक्तमनृतं हिनस्ति ।
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥ १.७६.२४ ॥
ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਝੂਠ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਬਾਰੇ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਨ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰਾ ਧਨ ਖੋਹੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਝੂਠਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
1.76.25
पृष्टं तु साक्ष्ये प्रवदन्तमन्यथा ।
वदन्ति मिथ्या पतितं नरेन्द्र।
एकार्थतायां तु समाहितायां ।
मिथ्या वदन्तं ह्यनृतं हिनस्ति ॥ १.७६.२५ ॥
ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜੋ ਉਲਟਾ ਬੋਲੇ, ਹੇ ਨਰੇਂਦਰ, ਉਸਨੂੰ ਝੂਠਾ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਝੂਠ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
1.76.26
अनृतं नानृतं स्त्रीषु परिहासविवाहयोः ।
आत्मप्राणार्थघाते च तदेवोत्तमतां व्रजेत् ॥ १.७६.२६ ॥
ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ ਝੂਠ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਜਾਂ ਧਨ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉਹੀ ਝੂਠ ਉੱਤਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
1.76.27
राजा प्रमाणं भूतानां स नश्येत मृषा वदन् ।
अर्थकृच्छ्रमपि प्राप्य न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ १.७६.२७ ॥
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ। ਝੂਠ ਬੋਲੇ ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਧਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਵੀ ਮੈਂ ਝੂਠ ਕਰਨ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
1.76.28
समावेतौ मतो राजन्पतिः सख्याश्च यः पतिः ।
समं विवाहमित्याहुः सख्या मेऽसि वृतः पतिः ॥ १.७६.२८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਹੇਲੀ ਦਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਪਤੀ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
1.76.29
सह दत्तास्मि काव्येन देवयान्या मनीषिणा ।
पूज्या पोषयितव्येति न मृषा कर्तुमर्हसि ॥ १.७६.२९ ॥
ਮੈਂ ਗਿਆਨੀ ਕਾਵਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਪਾਲਣਯੋਗ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
1.76.30
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च ।
याचितॄणां ददासि त्वं गोभूम्यादीनि यानि च ॥ १.७६.३० ॥
ਸੋਨਾ, ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ, ਵਸਤਰ, ਗਹਿਣੇ, ਗਾਵਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਆਦਿ ਜੋ ਵੀ ਹਨ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
1.76.31
बहिःस्थं दानमित्युक्तं न शरीराश्रितं नृप ।
दुष्करं पुत्रदानं च आत्मदानं च दुष्करम् ॥ १.७६.३१ ॥
ਬਾਹਰਲੀ ਵਸਤੂ ਦਾ ਦਾਨ ਹੀ ਦਾਨ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਪੁੱਤਰ ਦਾਨ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਤਮ-ਦਾਨ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
1.76.32
शरीरदानात्तत्सर्वं दत्तं भवति मारिष ।
यस्य यस्य यथा कामस्तस्य तस्य ददाम्यहम् ॥ १.७६.३२ ॥
ਸਰੀਰ-ਦਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਰਿਸ਼। ਜਿਸ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਵੇਂ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
1.76.33
इत्युक्त्वा नगरे राजंस्त्रिकालं घोषितं त्वया ।
त्वयोक्तमनृतं राजन्वृथा घोषितमेव वा।
तत्सत्यं कुरु राजेन्द्र यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १.७६.३३ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਐਲਾਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਅਰਥ ਐਲਾਨਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਵੈਸ਼੍ਰਵਣ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚ ਬਣਾਓ।
1.76.34
दातव्यं याचमानेभ्य इति मे व्रतमाहितम् ।
त्वं च याचसि मां कामं ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १.७६.३४ ॥
ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦੀ ਹੈਂ। ਦੱਸ, ਤੇਰੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
1.76.35
धनं वा यदि वा किंचिद्राज्यं वाऽपि शुचिस्मिते ।
अधर्मात्पाहि मां राजन्धर्मं च प्रतिपादय ॥ १.७६.३५ ॥
ਧਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼, ਜਾਂ ਰਾਜ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
1.76.36
नान्यं वृणे पुत्रकामा पुत्रात्परतरं न च ।
त्वत्तोऽपत्यवती लोके चरेयं धर्ममुत्तमम् ॥ १.७६.३६ ॥
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ; ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਔਲਾਦ ਪਾ ਕੇ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰ ਸਕਾਂ।
1.76.37
त्रय एवाधना राजन्भार्या दासस्तथा सुतः ।
यत्ते समधिगच्छन्ति यस्यैते तस्य तद्धनम् ॥ १.७६.३७ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਤਨੀ, ਦਾਸ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਧਨਹੀਣ ਹਨ। ਇਹ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਸੇ ਦਾ ਧਨ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਇਹ ਹਨ।
1.76.38
पुत्रार्थं भर्तृपोषार्थं स्त्रियः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
अपतिर्वापि या कन्या अनपत्या च या भवेत्।
तासां जन्म वृथा लोके गतिस्तासां न विद्यते ॥ १.७६.३८ ॥
ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਰਚਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਕੁੜੀ ਬਿਨਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੰਤਾਨਹੀਣ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਤੀ ਨਹੀਂ।
1.76.39
देवयान्या भुजिष्याऽस्मि वश्या च तव भार्गवी ।
सा चाहं च त्वया राजन्भजनीये भजस्व माम् ॥ १.७६.३९ ॥
ਮੈਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਦਾਸੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਭਾਰਗਵੀ (ਦੇਵਯਾਨੀ) ਤੁਹਾਡੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭੋਗ ਯੋਗ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
1.76.40
एवमुक्तस्तु राजा स तथ्यमित्यभिजज्ञिवान् ।
पूजयामास शर्मिष्ठां धर्मं च प्रत्यपादयत् ॥ १.७६.४० ॥
ਏਦਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚ ਮੰਨਿਆ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।
1.76.41
स समागम्य शर्मिष्ठां यथा काममवाप्य च ।
अन्योन्यं चाभिसंपूज्य जग्मतुस्तौ यथागतम् ॥ १.७६.४१ ॥
ਉਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਆਏ ਸਨ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਮੁੜ ਗਏ।
1.76.42
तस्मिन्समागमे सुभ्रूः शर्मिष्ठा चारुहासिनी ।
लेभे गर्भं प्रथमतस्तस्मान्नृपतिसत्तमात् ॥ १.७६.४२ ॥
ਉਸ ਮੇਲ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਹੱਸੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ।
1.76.43
प्रयज्ञे च ततः काले राजन्राजीवलोचना ।
कुमारं देवगर्भाभं राजीवनिभलोचनम् ॥ १.७६.४३ ॥
ਫਿਰ ਢੁੱਕਵੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਮਲ-ਨੈਣੀ (ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ) ਨੇ ਦੇਵ-ਗਰਭ ਵਰਗੀ ਆਭਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।