మహాభారతం · అధ్యాయం 1.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.77.1
तस्मिन्नक्षत्रसंयोगे शुक्ले पुण्यर्क्षगेन्दुना ।
स राजा मुमुदे सम्राट् तया शर्मिष्ठया सह ॥ १.७७.१ ॥
ఆ నక్షత్ర సంయోగంలో, శుక్ల పక్షంలో, చంద్రుడు శుభ నక్షత్రంలో ఉన్నప్పుడు, ఆ సమ్రాట్ రాజు శర్మిష్ఠతో కలిసి ఆనందించాడు.
1.77.2
प्रजानां श्रीरिवाभ्याशे शर्मिष्ठा ह्यभवद्वधूः ।
पन्नगीवोग्ररूपा वै देवयानी ममाप्यभूत् ॥ १.७७.२ ॥
ప్రజల శ్రీవలె సమీపంలో ఉన్న శర్మిష్ఠ భార్య అయింది; ఉగ్రరూపిణి అయిన సర్పిణివలె దేవయాని నాకు కూడా అయింది.
1.77.3
पर्जन्य इव सस्यानां देवानाममृतं यथा ।
तद्वन्ममापि संभूता शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी।
इत्येवं मनसा ज्ञात्वा देवयानीमवर्जयत् ॥ १.७७.३ ॥
పంటలకు వర్షమేఘంవలె, దేవతలకు అమృతంవలె, నాకూ వర్షపర్వంలా శర్మిష్ఠ కలిగిందని మనసులో తలచి, అతడు దేవయానిని విడిచిపెట్టాడు.
1.77.4
श्रुत्वा कुमारं जातं तु देवयानी शुचिस्मिता ।
चिन्तयामास दुःखार्ता शर्मिष्ठां प्रति भारत ॥ १.७७.४ ॥
కుమారుడు జన్మించాడని విని, పవిత్ర నవ్వు గల దేవయాని, ఓ భరతా, దుఃఖంతో బాధపడుతూ శర్మిష్ఠ గురించి ఆలోచించసాగింది.
1.77.5
अभिगम्य च शर्मिष्ठां देवयान्यब्रवीदिदम् ।
किमिदं वृजिनं सुभ्रु कृतं वै कामलुब्धया ॥ १.७७.५ ॥
శర్మిష్ఠ వద్దకు వెళ్లి దేవయాని ఇలా అంది—'ఓ అందమైన కనుబొమ్మల స్త్రీ, కామలోభంతో నువ్వు ఈ దుష్కార్యం ఎందుకు చేశావు?'
1.77.6
ऋषिरभ्यागतः कश्चिद्धर्मात्मा वेदपारगः ।
स मया वरदः कामं याचितो धर्मसंहितम् ॥ १.७७.६ ॥
ఒక ధర్మాత్ముడైన, వేదపారంగతుడైన ఋషి అతిథిగా వచ్చాడు. ఆ వరదాతను నేను ధర్మానుసారంగా కోరిన వరం కోరాను.
1.77.7
अपत्यार्थे स तु मया वृतो वै चारुहासिनि ।
नाहमन्यायतः काममाचरामि शुचिस्मिते।
तस्मादृषेर्ममापत्यमिति सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७७.७ ॥
శర్మిష్ఠ ఇలా అన్నది: ఓ చారుహాసినీ, సంతానం కోసం ఆయన నాచేత వరించబడ్డాడు. ఓ శుచిస్మితా, నేను అన్యాయంగా కామాన్ని నెరవేర్చను. కాబట్టి ఆ బిడ్డ ఋషి పుత్రుడే అని నీతో సత్యం చెబుతున్నాను.
1.77.8
शोभनं भीरु यद्येवमथ स ज्ञायते द्विजः ।
गोत्रनामाभिजनतो वेत्तुमिच्छामि तं द्विजम् ॥ १.७७.८ ॥
దేవయాని ఇలా అన్నది: ఓ భీరూ, అలా అయితే మంచిది. ఇప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడిని అతని గోత్రం, నామం, కులం ద్వారా తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
1.77.9
तपसा तेजसा चैव दीप्यमानं यथा रविम् ।
तं दृष्ट्वा मम संप्रष्टुं शक्तिर्नासीच्छुचिस्मिते ॥ १.७७.९ ॥
శర్మిష్ఠ ఇలా అన్నది: ఓ శుచిస్మితా, తపస్సుతో, తేజస్సుతో సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తున్న ఆయనను చూసి, ఆయనను అడగగల శక్తి నాకు లేకపోయింది.
1.77.10
यद्येतदेवं शर्मिष्ठे न मन्युर्विद्यते मम ।
अपत्यं यदि ते लब्धं ज्येष्ठाच्छ्रेष्ठाच्च वै द्विजात् ॥ १.७७.१० ॥
దేవయాని ఇలా అన్నది: ఓ శర్మిష్ఠా, ఇది అలా అయితే, నాలో కోపం లేదు. జ్యేష్ఠుడు, శ్రేష్ఠుడు అయిన బ్రాహ్మణుని నుండి నీవు సంతానాన్ని పొందితే.
1.77.11
अन्योन्यमेवमुक्त्वा तु संप्रहस्य च ते मिथः ।
जगाम भार्गवी वेश्म तथ्यमित्यवजग्मुषी ॥ १.७७.११ ॥
ఇలా ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకుని, పరస్పరం బాగా నవ్వి, అది సత్యమని అంగీకరించి, భార్గవి తన ఇంటికి వెళ్లింది.
1.77.12
ययातिर्देवयान्यां तु पुत्रावजनयन्नृपः ।
यदुं च तुर्वसुं चैव शक्रविष्णू इवापरौ ॥ १.७७.१२ ॥
రాజు యయాతి దేవయాని ద్వారా యదు, తుర్వసు అనే ఇద్దరు కుమారులను కన్నాడు; వారు ఇంద్రుడు, విష్ణువులవంటి మరో ఇద్దరివలె ఉన్నారు.
1.77.13
तस्मिन्काले तु राजर्षिर्ययातिः पृथिवीपतिः ।
माध्वीकरससंयुक्तां मदिरां मदवर्धनीम् ॥ १.७७.१३ ॥
ఆ సమయంలో రాజర్షి యయాతి, భూమికి అధిపతి, మాధ్వీక రసంతో కలిసిన, మత్తును పెంచే మదిరను [కలిగి ఉన్నాడు].
1.77.14
पाययामास शुक्रस्य तनयां रक्तपिङ्गलाम् ।
पीत्वा पीत्वा च मदिरां देवयानी मुमोह सा ॥ १.७७.१४ ॥
అతడు శుక్రుని కుమార్తె, ఎర్రని పసుపు రంగు గల [దేవయానికి] మదిరను త్రాగించాడు. పదే పదే మదిరను త్రాగి దేవయాని మూర్ఛపోయింది.
1.77.15
रुदती गायमाना च नृत्यन्ती च मुहुर्मुहुः ।
बहु प्रलपती देवी राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.७७.१५ ॥
ఏడుస్తూ, పాడుతూ, పదే పదే నాట్యం చేస్తూ, ఎంతో విలపిస్తూ ఆ దేవి రాజుతో ఇలా అన్నది.
1.77.16
राजवद्रूपवेषौ ते किमर्थं त्वमिहागतः ।
केन कार्येण संप्राप्तो निर्जनं गहनं वनम् ॥ १.७७.१६ ॥
రాజుని పోలిన రూపం, వేషం కలిగిన నీవు ఎందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు? ఏ పని కోసం ఈ నిర్జనమైన దట్టమైన అడవికి చేరుకున్నావు?
1.77.17
द्विजश्रेष्ठ नृपश्रेष्ठो ययातिश्चोग्रदर्शनः ।
तस्मादितः पलायस्व हितमिच्छसि चेद्द्विज ॥ १.७७.१७ ॥
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠుడా! రాజులలో శ్రేష్ఠుడైన యయాతి భయంకరంగా కనిపిస్తున్నాడు. కాబట్టి, ఓ ద్విజా, నీకు మేలు కావాలంటే ఇక్కడి నుండి పారిపో.
1.77.18
इत्येवं प्रलपन्तीं तां देवयानीं तु नाहुषः ।
भर्त्सयामास वचनैरनर्हां पापवर्धनीम् ॥ १.७७.१८ ॥
ఈ విధంగా విలపిస్తున్న దేవయానిని నహుషుని కుమారుడు యయాతి, తగనివి, పాపాన్ని పెంచేవైన మాటలతో తిట్టాడు.
1.77.19
ततो वर्षवरान्मूकान्व्यङ्गान्वृद्धांश्च पङ्गुकान् ।
रक्षणे देवयान्याः स पोषणे च शशास तान् ॥ १.७७.१९ ॥
అప్పుడు అతడు దేవయానిని రక్షించడానికి, పోషించడానికి మూగవారిని, అంగవికలురను, వృద్ధులను, కుంటివారిని, నపుంసకులను నియమించాడు.
1.77.20
ततस्तु नाहुषो राजा शर्मिष्ठां प्राप्य बुद्धिमान् ।
रेमे च सुचिरं कालं तया शर्मिष्ठया सह ॥ १.७७.२० ॥
అప్పుడు బుద్ధిమంతుడైన నహుష రాజు శర్మిష్ఠను పొంది, ఆమెతో చాలాకాలం రమించాడు.
1.77.21
तस्मादेव तु राजर्षेः शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
द्रुह्युं चानुं च पूरुं च त्रीन्कुमारानजीजनत् ॥ १.७७.२१ ॥
ఆ రాజర్షి వల్ల వృషపర్వుని కుమార్తె శర్మిష్ఠ ద్రుహ్యు, అను, పూరు అనే ముగ్గురు కుమారులను కన్నది.
1.77.22
ततः काले तु कस्मिंश्चिद्देवयानी शुचिस्मिता ।
ययातिसहिता राजञ्जगाम रहितं वनम् ॥ १.७७.२२ ॥
ఓ రాజా, తరువాత ఒకప్పుడు పవిత్రమైన నవ్వు గల దేవయాని యయాతితో కలిసి నిర్జనమైన అరణ్యానికి వెళ్ళింది.
1.77.23
ददर्श च तदा तत्र कुमारान्देवरूपिणः ।
क्रीडमानान्सुविश्रब्धान्विस्मिता चेदमब्रवीत् ॥ १.७७.२३ ॥
అప్పుడు ఆమె అక్కడ దేవరూపులైన బాలురు భయం లేకుండా ఆడుకోవడం చూసి, ఆశ్చర్యంతో ఇలా అన్నది.
1.77.24
कस्यैते दारका राजन्देवपुत्रोपमाः शुभाः ।
वर्चसा रूपतश्चैव सदृशा मे मतास्तव ॥ १.७७.२४ ॥
ఓ రాజా, దేవపుత్రులవంటి ఈ అందమైన బాలురు ఎవరివి? తేజస్సులో, రూపంలో వీరు నాకూ నీకూ సమానులుగా కనిపిస్తున్నారు.
1.77.25
एवं पृष्ट्वा तु राजानं कुमारान्पर्यपृच्छत ॥ १.७७.२५ ॥
ఈ విధంగా రాజును అడిగిన తర్వాత, ఆమె ఆ కుమారులను కూడా విచారించింది.
1.77.26
तस्मिन्काले तु तच्छ्रुत्वा धात्री तेषां वचोऽब्रवीत् ।
किं न ब्रूत कुमारा वः पितरं वै द्विजर्षभम् ॥ १.७७.२६ ॥
అప్పుడు అది విని, దాది వారి మాటలకు ఇలా అన్నది: "కుమారులారా, మీ తండ్రి, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడి గురించి ఎందుకు చెప్పరు?"
1.77.27
ऋषिश्च ब्राह्मणश्चैव द्विजातिश्चैव नः पिता ।
शर्मिष्ठा नानृतं ब्रूते देवयानि क्षमस्व नः ॥ १.७७.२७ ॥
"మా తండ్రి ఋషి, బ్రాహ్మణుడు, ద్విజాతి. శర్మిష్ఠ అబద్ధం చెప్పదు. దేవయానీ, మమ్మల్ని క్షమించు."
1.77.28
किंनामधेयगोत्रो वः पुत्रका ब्राह्मणः पिता ।
प्रब्रूत तत्त्वतः क्षिप्रं कश्चासौ क्व च वर्तते ॥ १.७७.२८ ॥
"కుమారులారా, మీ ఆ బ్రాహ్మణ తండ్రి పేరు, గోత్రం ఏమిటి? నిజంగా త్వరగా చెప్పండి, ఆయన ఎవరు, ఎక్కడ ఉన్నాడు?"
1.77.29
प्रब्रूत मे यथा तथ्यं श्रोतुमिच्छामि तं ह्यहम् ।
एवमुक्ताः कुमारस्ते देवयान्या सुमध्यया ॥ १.७७.२९ ॥
"ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పండి, నేను ఆయన గురించి వినాలనుకుంటున్నాను." సుమధ్యురాలైన దేవయానీ ఇలా అడగగా, ఆ కుమారులు…
1.77.30
तेऽदर्शयन्प्रदेशिन्या तमेव नृपसत्तमम् ।
शर्मिष्ठां मातरं चैव तथाऽऽचख्युश्च दारकाः ॥ १.७७.३० ॥
వారు చూపుడు వేలితో ఆ శ్రేష్ఠ రాజునే చూపారు; ఆ బాలురు తల్లి శర్మిష్ఠ గురించీ అలాగే చెప్పారు.
1.77.31
इत्युक्त्वा सहितास्ते तु राजानमुपचक्रमुः ।
नाभ्यनन्दत तान्राजा देवयान्यास्तदान्तिके ॥ १.७७.३१ ॥
ఇలా చెప్పి వారందరూ కలిసి రాజు వద్దకు చేరారు; కాని దేవయాని సమక్షంలో రాజు వారిని ఆదరించలేదు.
1.77.32
रुदन्तस्तेऽथ शर्मिष्ठामभ्ययुर्बालकास्ततः ।
अविब्रुवन्ती किंचिच्च राजानं चारुलोचना ॥ १.७७.३२ ॥
ఏడుస్తూ ఆ బాలురు శర్మిష్ఠ వద్దకు వెళ్లారు; అందమైన కన్నులున్న ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు, రాజుతోనూ ఏమీ అనలేదు.
1.77.33
नातिदूराच्च राजानं सा चातिष्ठदवाङ्मुखी ।
श्रुत्वा तेषां तु बालानां सव्रीड इव पार्थिवः ॥ १.७७.३३ ॥
ఆమె రాజుకు దూరంగా లేకుండా, ముఖం వంచుకుని నిలిచింది; ఆ బాలుర మాటలు విని రాజు సిగ్గుపడినట్లయ్యాడు.
1.77.34
प्रतिवक्तुमशक्तोऽभूत्तूष्णींभूतोऽभवन्नृपः ।
दृष्ट्वा तु तेषां बालानां प्रणयं पार्थिवं प्रति ॥ १.७७.३४ ॥
రాజు సమాధానం చెప్పలేక మౌనంగా ఉండిపోయాడు; ఆ బాలురు రాజుపై చూపిన ప్రేమను చూసి.
1.77.35
बुद्ध्वा तु तत्त्वतो देवी शर्मिष्ठापिदमब्रवीत् ।
अभ्यागच्छति मां कश्चिदृषिरित्येवमब्रवीः ॥ १.७७.३५ ॥
నిజాన్ని తెలుసుకున్న దేవి శర్మిష్ఠ కూడా ఇలా అంది: 'నా వద్దకు ఒక ఋషి వస్తున్నాడని నువ్వు ఇలా చెప్పావు.'
1.77.36
ययातिमेवं राजानं त्वं गोपायसि भामिनि ।
पूर्वमेव मया प्रोक्तं त्वया तु वृजिनं कृतम् ॥ १.७७.३६ ॥
'ఓ సుందరీ, ఈ విధంగా నీవు రాజు యయాతిని కాపాడుతున్నావు; నేను ముందే చెప్పాను, కాని నీవు తప్పు చేశావు.'
1.77.37
मदधीना सती कस्मादकार्षीर्विप्रियं मम ।
तमेवाऽऽसुरधर्मं त्वमास्थिता न बिभेषि मे ॥ १.७७.३७ ॥
నాపై ఆధారపడి ఉండి, ఓ సతీ, నాకు అప్రియమైనదాన్ని ఎందుకు చేశావు? ఆ అసుర ధర్మాన్నే అనుసరించి నువ్వు నాకు భయపడవా?
1.77.38
यदुक्तमृषिरित्येव तत्सत्यं चारुहासिनि ।
न्यायतो धर्मतश्चैव चरन्ती न बिभेमि ते ॥ १.७७.३८ ॥
"ఋషి" అని అన్నది నిజమే, ఓ చారుహాసినీ. న్యాయంగా, ధర్మంగా నడుచుకుంటున్న నేను నీకు భయపడను.
1.77.39
यदा त्वया वृतो भर्ता वृत एव तदा मया ।
सखीभर्ता हि धर्मेण भर्ता भवति शोभने ॥ १.७७.३९ ॥
నువ్వు భర్తను వరించినప్పుడే నేను కూడా అతన్ని వరించాను. ఓ శోభనా, ధర్మప్రకారం స్నేహితురాలి భర్త కూడా భర్తే అవుతాడు.
1.77.40
पूज्यासि मम मान्या च ज्येष्ठा च ब्राह्मणी ह्यसि ।
त्वत्तोपि मे पूज्यतमो राजर्षिः किं न वेत्थ तत् ॥ १.७७.४० ॥
నువ్వు నాకు పూజనీయురాలివి, మాన్యురాలివి; బ్రాహ్మణ స్త్రీవి కాబట్టి జ్యేష్ఠురాలివి కూడా. కానీ నీకన్నా నాకు అత్యంత పూజనీయుడు రాజర్షి. అది నీకు తెలియదా?
1.77.41
त्वत्पित्रा मम गुरुणा सह दत्ते उभे शुभे ।
ततो भर्ता च पूज्यश्च पोष्यां पोषयतीह माम् ॥ १.७७.४१ ॥
నీ తండ్రి నా గురువుతో కలిపి మనిద్దరినీ ఇచ్చాడు, ఓ శుభే. అందుకే భర్త కూడా పూజనీయుడు; ఇక్కడ పోషించేవాడు పోషణ పొందే నన్ను పోషిస్తున్నాడు.
1.77.42
श्रुत्वा तस्यास्ततो वाक्यं देवयान्यब्रवीदिदम् ।
रमस्वेह यथाकामं देव्या शर्मिष्ठया सह ॥ १.७७.४२ ॥
ఆమె మాటలు విని దేవయాని ఇలా అంది — "ఇక్కడ దేవి శర్మిష్ఠతో నీ ఇష్టం వచ్చినట్లు రమించు."
1.77.43
राजन्नाद्येह वत्स्यामि विप्रियं मे कृतं त्वया ।
इति जज्वाल कोपेन देवयानी ततो भृशम् ॥ १.७७.४३ ॥
రాజా, నేను ఈరోజు ఇక్కడ ఉండను; నీవు నాకు అపకారం చేశావు. ఇలా పలికి దేవయాని కోపంతో మిక్కిలిగా మండిపడింది.
1.77.44
निर्दहन्तीव सव्रीडां शर्मिष्ठां समुदीक्ष्य च ।
अपविध्य च सर्वाणि भूषणान्यसितेक्षणा ॥ १.७७.४४ ॥
సిగ్గుపడిన శర్మిష్ఠను కాల్చేసినట్లు చూసి, అన్ని ఆభరణాలను విసిరివేసి ఆ నల్లని కన్నులున్నది.
1.77.45
सहसोत्पतितां श्यामां दृष्ट्वा तां साश्रुलोचनाम् ।
तूर्णं सकाशं काव्यस्य प्रस्थितां व्यथितस्तदा ॥ १.७७.४५ ॥
అకస్మాత్తుగా లేచి, కన్నీటి నిండిన కన్నులతో కావ్యుని (శుక్రుని) వద్దకు వేగంగా వెళ్తున్న ఆ శ్యామవర్ణ స్త్రీని చూసి, అప్పుడు రాజు వ్యథ చెందాడు.
1.77.46
अनुवव्राज संभ्रान्तः पृष्ठतः सान्त्वयन्नृपः ।
न्यवर्तत नचैव स्म क्रोधसंरक्तलोचना ॥ १.७७.४६ ॥
కలత చెందిన రాజు వెనుక నుండి అనుసరిస్తూ ఆమెను ఓదార్చాడు; కానీ కోపంతో ఎర్రబడ్డ కన్నులున్న ఆమె తిరిగి రానే లేదు.
1.77.47
अविब्रुवन्ती किंचित्सा राजानं साश्रुलोचना ।
अचिरादेव संप्राप्ता काव्यस्योशनसोऽन्तिकम् ॥ १.७७.४७ ॥
రాజుతో ఏమీ మాట్లాడకుండా, కన్నీటి నిండిన కన్నులతో ఆమె త్వరలోనే ఉశనసుడు కావ్యుని (శుక్రుని) సమీపానికి చేరింది.
1.77.48
सा तु दृष्ट्वै पितरमभिवाद्याग्रतः स्थिता ।
अनन्तरं यायातिस्तु पूजयामास भार्गवम् ॥ १.७७.४८ ॥
ఆమె తండ్రిని చూసి, నమస్కరించి ఎదుట నిలిచింది. తరువాత యయాతి కూడా భార్గవుడిని (శుక్రుని) పూజించాడు.
1.77.49
अधर्मेण जितो धर्मः प्रवृत्तमधरोत्तरम् ।
शर्मिष्ठयाऽतिवृत्ताऽस्मि दुहित्रा वृषपर्वणः ॥ १.७७.४९ ॥
అధర్మంచే ధర్మం జయించబడింది; విపరీత ప్రవర్తన ప్రబలమైంది. వృషపర్వుని కుమార్తె శర్మిష్ఠ నన్ను అధిగమించింది.
1.77.50
त्रयोऽस्यां जनिताः पुत्रा राज्ञाऽनेन ययातिना ।
दुर्भगाया मम द्वौ तु पुत्रौ तात ब्रवीमि ते ॥ १.७७.५० ॥
ఈ రాజు యయాతి ఆమె ద్వారా ముగ్గురు కుమారులను కన్నాడు. తండ్రీ, దురదృష్టవంతురాలిని అయిన నాకు ఇద్దరు కుమారులే; ఇది నీకు చెబుతున్నాను.
1.77.51
धर्मज्ञ इति विख्यात एष राजा भृगूद्वह ।
अतिक्रान्तश्च मर्यादां काव्यैतत्कथयामि ते ॥ १.७७.५१ ॥
ఈ రాజు ధర్మజ్ఞుడిగా ప్రసిద్ధుడు; కానీ ఓ భృగువంశోత్తమా, అతడు మర్యాదను అతిక్రమించాడు. ఓ కావ్యా, ఇది నీకు చెబుతున్నాను.
1.77.52
धर्मज्ञः सन्महाराज योऽधर्ममकृथाः प्रियम् ।
तस्माज्जरा त्वामचिराद्धर्षयिष्यति दुर्जया ॥ १.७७.५२ ॥
ఓ మహారాజా, ధర్మజ్ఞుడవైనప్పటికీ నీవు ప్రియం కోసం అధర్మం చేశావు; అందువల్ల అజేయమైన వృద్ధాప్యం త్వరలోనే నిన్ను ఆక్రమిస్తుంది.
1.77.53
ऋतुं वै याचमानाया भगवन्नान्यचेतसा ।
दुहितुर्दानवेन्द्रस्य धर्म्यमेतत्कृतं मया ॥ १.७७.५३ ॥
ఓ భగవాన్, ఋతువును కోరిన దానవేంద్రుని కుమార్తెకు, మనసు వేరుపడక ధర్మబద్ధంగా నేనిది చేశాను.
1.77.54
ऋतुं वै याचमानाया न ददाति पुमानृतुम् ।
भ्रूणहेत्युच्यते ब्रह्मन् स इह ब्रह्मवादिभिः ॥ १.७७.५४ ॥
ఋతువును కోరే స్త్రీకి ఋతువును ఇవ్వని పురుషుడిని, ఓ బ్రాహ్మణా, ఇక్కడ బ్రహ్మవాదులు భ్రూణహంతకుడు అని అంటారు.
1.77.55
अभिकामां स्त्रियं यश्च गम्यां रहसि याचितः ।
नोपैति स च धर्मेषु भ्रूणहेत्युच्यते बुधैः ॥ १.७७.५५ ॥
రహస్యంలో కోరుతూ అడిగిన, కూడదగిన స్త్రీని ధర్మప్రకారం చేరనివాడిని విజ్ఞులు భ్రూణహంతకుడు అంటారు.
1.77.56
यद्यद्वृणोति मां कश्चित्तत्तद्देयमिति व्रतम् ।
त्वया च सापि दत्ता मे नान्यं नाथमिहेच्छति ॥ १.७७.५६ ॥
ఎవరు నన్ను ఏది అడిగినా అది ఇవ్వాలి అనేదే నా వ్రతం. నీవు కూడా ఆమెను నాకు ఇచ్చావు; ఆమె ఇక్కడ మరో నాథుడిని కోరదు.
1.77.57
इत्येतानि समीक्ष्याहं कारणानि भृगूद्वह ।
अधर्मभयसंविग्नः शर्मिष्ठामुपजग्मिवान्।
मत्वैतन्मे धर्म इति कृतं ब्रह्मन्क्षमस्व माम् ॥ १.७७.५७ ॥
భృగువంశ శ్రేష్ఠుడా, ఈ కారణాలను ఆలోచించి, అధర్మ భయంతో కంపించి నేను శర్మిష్ఠ వద్దకు వెళ్లాను. ఇది నా ధర్మమని భావించి చేశాను; బ్రాహ్మణా, నన్ను క్షమించు.
1.77.58
नन्वहं प्रत्यवेक्ष्यस्ते मदधीनोऽसि पार्थिव ।
मिथ्याचारस्य धर्मेषु चौर्यं भवति नाहुष ॥ १.७७.५८ ॥
రాజా, నేను నిన్ను పరిశీలించవలసిందే; నీవు నా అధీనంలో ఉన్నావు. నహుషుని కుమారా, ధర్మాలలో అసత్య ప్రవర్తన కలవాడికి దొంగతనం దోషం కలుగుతుంది.
1.77.59
क्रुद्धेनोशनसा शप्तो ययातिर्नाहुषस्तदा ।
पूर्वं वयः परित्यज्य जरां सद्योऽन्वपद्यत ॥ १.७७.५९ ॥
కోపించిన ఉశనసు శపించగా, నహుషుని కుమారుడు యయాతి అప్పుడే తన యౌవనాన్ని వదిలి ముసలితనాన్ని పొందాడు.
1.77.60
अतृप्तो यौवनस्याहं देवयान्यां भृगूद्वह ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मञ्जरेयं न विशेच्च माम् ॥ १.७७.६० ॥
భృగువంశ శ్రేష్ఠుడా, నేను దేవయానితో యౌవనంలో తృప్తి చెందలేదు. బ్రాహ్మణా, నాపై దయ చూపు; ఈ ముసలితనం నాలో ప్రవేశించకూడదు.
1.77.61
नाहं मृषा ब्रवीम्येतज्जरां प्राप्तोऽसि भूमिप ।
जरां त्वेतां त्वमन्यस्मिन्संक्रामय यदीच्छसि ॥ १.७७.६१ ॥
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: నేను అసత్యం చెప్పడం లేదు, భూమిపతీ, నీకు ముసలితనం వచ్చింది. నీవు కోరితే ఈ ముసలితనాన్ని మరొకరికి బదిలీ చేయి.
1.77.62
राज्यभाक्स भवेद्ब्रह्मन्पुण्यभाक्कीर्तिभाक्तथा ।
यो मे दद्याद्वयः पुत्रस्तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १.७७.६२ ॥
యయాతి ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణుడా, నాకు తన యౌవనాన్ని ఇచ్చే కుమారుడు రాజ్యానికి, పుణ్యానికి, కీర్తికి అర్హుడవుతాడు; దానికి మీరు అంగీకరించండి.
1.77.63
संक्रामयिष्यसि जरां येथेष्टं नहुषात्मज ।
मामनुध्याय भावेन न च पापमवाप्स्यसि ॥ १.७७.६३ ॥
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: నహుషుని కుమారుడా, నీకు ఇష్టమైనట్లు ముసలితనాన్ని బదిలీ చేస్తావు; భక్తితో నన్ను ధ్యానించు, నీకు పాపం అంటదు.
1.77.64
वयो दास्यति ते पुत्रो यः स राजा भविष्यति ।
आयुष्मान्कीर्तिमांश्चैव बह्वपत्यस्तथैव च ॥ १.७७.६४ ॥
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: ఏ కుమారుడు నీకు తన యౌవనాన్ని ఇస్తాడో, అతడు రాజు అవుతాడు; అతడు దీర్ఘాయుష్కుడు, కీర్తిమంతుడు, బహు సంతానవంతుడు కూడా అవుతాడు.