Mahābhārata · Adhyāya 1.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.77.1
तस्मिन्नक्षत्रसंयोगे शुक्ले पुण्यर्क्षगेन्दुना ।
स राजा मुमुदे सम्राट् तया शर्मिष्ठया सह ॥ १.७७.१ ॥
Naquela conjunção das mansões lunares, na quinzena clara, quando a lua estava numa mansão auspiciosa, aquele rei supremo regozijou-se junto com Śarmiṣṭhā.
1.77.2
प्रजानां श्रीरिवाभ्याशे शर्मिष्ठा ह्यभवद्वधूः ।
पन्नगीवोग्ररूपा वै देवयानी ममाप्यभूत् ॥ १.७७.२ ॥
Śarmiṣṭhā, próxima como a própria Śrī dos povos, tornou-se esposa; e Devayānī, de forma feroz como uma mulher-serpente, também se tornou minha.
1.77.3
पर्जन्य इव सस्यानां देवानाममृतं यथा ।
तद्वन्ममापि संभूता शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी।
इत्येवं मनसा ज्ञात्वा देवयानीमवर्जयत् ॥ १.७७.३ ॥
Assim como a nuvem de chuva para as colheitas e o néctar para os deuses, também Śarmiṣṭhā, como a festa da estação das chuvas, nasceu para mim. Pensando assim em sua mente, afastou Devayānī.
1.77.4
श्रुत्वा कुमारं जातं तु देवयानी शुचिस्मिता ।
चिन्तयामास दुःखार्ता शर्मिष्ठां प्रति भारत ॥ १.७७.४ ॥
Ao ouvir que um filho havia nascido, Devayānī de sorriso puro, ó Bhārata, afligida pela dor, começou a ponderar sobre Śarmiṣṭhā.
1.77.5
अभिगम्य च शर्मिष्ठां देवयान्यब्रवीदिदम् ।
किमिदं वृजिनं सुभ्रु कृतं वै कामलुब्धया ॥ १.७७.५ ॥
Aproximando-se de Śarmiṣṭhā, Devayānī disse isto: 'Ó de belas sobrancelhas, que mal é este que cometeste, movida pela cobiça do desejo?'
1.77.6
ऋषिरभ्यागतः कश्चिद्धर्मात्मा वेदपारगः ।
स मया वरदः कामं याचितो धर्मसंहितम् ॥ १.७७.६ ॥
Um sábio, justo de alma e mestre dos Vedas, veio como hóspede. Àquele doador de dádivas pedi, como desejava, uma dádiva conforme o dharma.
1.77.7
अपत्यार्थे स तु मया वृतो वै चारुहासिनि ।
नाहमन्यायतः काममाचरामि शुचिस्मिते।
तस्मादृषेर्ममापत्यमिति सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७७.७ ॥
Śarmiṣṭhā disse: Ó de sorriso encantador, ele foi escolhido por mim para ter descendência. Ó de sorriso puro, não ajo injustamente por desejo. Por isso te digo com verdade que o filho é do sábio.
1.77.8
शोभनं भीरु यद्येवमथ स ज्ञायते द्विजः ।
गोत्रनामाभिजनतो वेत्तुमिच्छामि तं द्विजम् ॥ १.७७.८ ॥
Devayānī disse: Ó tímida, se assim é, está bem. Agora desejo conhecer aquele brâmane pela linhagem, nome e família.
1.77.9
तपसा तेजसा चैव दीप्यमानं यथा रविम् ।
तं दृष्ट्वा मम संप्रष्टुं शक्तिर्नासीच्छुचिस्मिते ॥ १.७७.९ ॥
Śarmiṣṭhā disse: Ó de sorriso puro, ao vê-lo brilhar como o sol pela austeridade e esplendor, não tive forças para perguntar-lhe.
1.77.10
यद्येतदेवं शर्मिष्ठे न मन्युर्विद्यते मम ।
अपत्यं यदि ते लब्धं ज्येष्ठाच्छ्रेष्ठाच्च वै द्विजात् ॥ १.७७.१० ॥
Devayānī disse: Ó Śarmiṣṭhā, se assim é, não há ira em mim, se obtiveste descendência de um brâmane mais velho e o melhor.
1.77.11
अन्योन्यमेवमुक्त्वा तु संप्रहस्य च ते मिथः ।
जगाम भार्गवी वेश्म तथ्यमित्यवजग्मुषी ॥ १.७७.११ ॥
Tendo assim falado uma à outra e rido muito juntas, aceitando como verdade, a filha de Bhṛgu foi para sua casa.
1.77.12
ययातिर्देवयान्यां तु पुत्रावजनयन्नृपः ।
यदुं च तुर्वसुं चैव शक्रविष्णू इवापरौ ॥ १.७७.१२ ॥
O rei Yayāti gerou de Devayānī dois filhos, Yadu e Turvasu, que eram como outros dois Indras e Viṣṇus.
1.77.13
तस्मिन्काले तु राजर्षिर्ययातिः पृथिवीपतिः ।
माध्वीकरससंयुक्तां मदिरां मदवर्धनीम् ॥ १.७७.१३ ॥
Naquele tempo, o rei sábio Yayāti, senhor da terra, [tinha] uma bebida misturada com o suco do vinho de mel, que aumentava a embriaguez.
1.77.14
पाययामास शुक्रस्य तनयां रक्तपिङ्गलाम् ।
पीत्वा पीत्वा च मदिरां देवयानी मुमोह सा ॥ १.७७.१४ ॥
Fez com que Devayānī, a filha de Śukra, de tom rubro-pardo, bebesse [a bebida]. Bebendo a bebida repetidas vezes, Devayānī ficou confusa.
1.77.15
रुदती गायमाना च नृत्यन्ती च मुहुर्मुहुः ।
बहु प्रलपती देवी राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.७७.१५ ॥
Chorando, cantando e dançando repetidas vezes, a deusa, lamentando muito, disse isto ao rei.
1.77.16
राजवद्रूपवेषौ ते किमर्थं त्वमिहागतः ।
केन कार्येण संप्राप्तो निर्जनं गहनं वनम् ॥ १.७७.१६ ॥
Por que vieste aqui, tu que tens a forma e os trajes de um rei? Com que propósito chegaste a esta floresta solitária e densa?
1.77.17
द्विजश्रेष्ठ नृपश्रेष्ठो ययातिश्चोग्रदर्शनः ।
तस्मादितः पलायस्व हितमिच्छसि चेद्द्विज ॥ १.७७.१७ ॥
Ó melhor dos duas-vezes-nascidos, Yayāti, o melhor dos reis, tem aparência feroz. Portanto, ó duas-vezes-nascido, foge daqui, se desejas teu bem.
1.77.18
इत्येवं प्रलपन्तीं तां देवयानीं तु नाहुषः ।
भर्त्सयामास वचनैरनर्हां पापवर्धनीम् ॥ १.७७.१८ ॥
Assim lamentando-se, Devayānī foi repreendida por Yayāti, filho de Nahuṣa, com palavras indignas que aumentavam o pecado.
1.77.19
ततो वर्षवरान्मूकान्व्यङ्गान्वृद्धांश्च पङ्गुकान् ।
रक्षणे देवयान्याः स पोषणे च शशास तान् ॥ १.७७.१९ ॥
Então designou os mudos, os deformados, os velhos, os coxos e os eunucos para proteger e sustentar Devayānī.
1.77.20
ततस्तु नाहुषो राजा शर्मिष्ठां प्राप्य बुद्धिमान् ।
रेमे च सुचिरं कालं तया शर्मिष्ठया सह ॥ १.७७.२० ॥
Então o sábio rei, filho de Nahuṣa, tendo obtido Śarmiṣṭhā, deleitou-se com ela por muito tempo.
1.77.21
तस्मादेव तु राजर्षेः शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ।
द्रुह्युं चानुं च पूरुं च त्रीन्कुमारानजीजनत् ॥ १.७७.२१ ॥
Daquele rei sábio, Śarmiṣṭhā, filha de Vṛṣaparvan, deu à luz três filhos: Druhyu, Anu e Pūru.
1.77.22
ततः काले तु कस्मिंश्चिद्देवयानी शुचिस्मिता ।
ययातिसहिता राजञ्जगाम रहितं वनम् ॥ १.७७.२२ ॥
Então, ó rei, em certa ocasião, Devayānī de sorriso puro foi com Yayāti a uma floresta isolada.
1.77.23
ददर्श च तदा तत्र कुमारान्देवरूपिणः ।
क्रीडमानान्सुविश्रब्धान्विस्मिता चेदमब्रवीत् ॥ १.७७.२३ ॥
Ali viu meninos de forma divina brincando sem temor, e, espantada, disse isto.
1.77.24
कस्यैते दारका राजन्देवपुत्रोपमाः शुभाः ।
वर्चसा रूपतश्चैव सदृशा मे मतास्तव ॥ १.७७.२४ ॥
De quem são estes belos meninos, semelhantes a filhos de deuses, ó rei? Em esplendor e forma parecem-me semelhantes a ti.
1.77.25
एवं पृष्ट्वा तु राजानं कुमारान्पर्यपृच्छत ॥ १.७७.२५ ॥
Tendo assim interrogado o rei, ela também questionou os rapazes.
1.77.26
तस्मिन्काले तु तच्छ्रुत्वा धात्री तेषां वचोऽब्रवीत् ।
किं न ब्रूत कुमारा वः पितरं वै द्विजर्षभम् ॥ १.७७.२६ ॥
Ouvindo isso, a ama respondeu às suas palavras: "Meninos, por que não falais do vosso pai, aquele touro entre os duas vezes nascidos?"
1.77.27
ऋषिश्च ब्राह्मणश्चैव द्विजातिश्चैव नः पिता ।
शर्मिष्ठा नानृतं ब्रूते देवयानि क्षमस्व नः ॥ १.७७.२७ ॥
"Nosso pai é um sábio, um brâmane e um duas vezes nascido. Śarmiṣṭhā não diz falsidade. Devayānī, perdoa-nos."
1.77.28
किंनामधेयगोत्रो वः पुत्रका ब्राह्मणः पिता ।
प्रब्रूत तत्त्वतः क्षिप्रं कश्चासौ क्व च वर्तते ॥ १.७७.२८ ॥
"Filhos, qual é o nome e a linhagem do vosso pai brâmane? Dizei-me verdadeiramente e depressa: quem é ele, e onde habita?"
1.77.29
प्रब्रूत मे यथा तथ्यं श्रोतुमिच्छामि तं ह्यहम् ।
एवमुक्ताः कुमारस्ते देवयान्या सुमध्यया ॥ १.७७.२९ ॥
"Dizei-me a verdade como ela é; desejo ouvir sobre ele." Quando Devayānī, de cintura delgada, falou assim, aqueles rapazes…
1.77.30
तेऽदर्शयन्प्रदेशिन्या तमेव नृपसत्तमम् ।
शर्मिष्ठां मातरं चैव तथाऽऽचख्युश्च दारकाः ॥ १.७७.३० ॥
Apontaram com o dedo indicador para aquele mesmo melhor dos reis, e os rapazes falaram igualmente de sua mãe Śarmiṣṭhā.
1.77.31
इत्युक्त्वा सहितास्ते तु राजानमुपचक्रमुः ।
नाभ्यनन्दत तान्राजा देवयान्यास्तदान्तिके ॥ १.७७.३१ ॥
Tendo dito isso, todos juntos se aproximaram do rei, mas, na presença de Devayānī, o rei não os acolheu.
1.77.32
रुदन्तस्तेऽथ शर्मिष्ठामभ्ययुर्बालकास्ततः ।
अविब्रुवन्ती किंचिच्च राजानं चारुलोचना ॥ १.७७.३२ ॥
Chorando, as crianças então foram até Śarmiṣṭhā; a de belos olhos nada disse, nem falou nada ao rei.
1.77.33
नातिदूराच्च राजानं सा चातिष्ठदवाङ्मुखी ।
श्रुत्वा तेषां तु बालानां सव्रीड इव पार्थिवः ॥ १.७७.३३ ॥
Não longe do rei, ela permaneceu de pé, com o rosto voltado para baixo; ao ouvir aquelas crianças, o rei pareceu envergonhado.
1.77.34
प्रतिवक्तुमशक्तोऽभूत्तूष्णींभूतोऽभवन्नृपः ।
दृष्ट्वा तु तेषां बालानां प्रणयं पार्थिवं प्रति ॥ १.७७.३४ ॥
Incapaz de responder, o rei calou-se, ao ver o afeto daquelas crianças por ele.
1.77.35
बुद्ध्वा तु तत्त्वतो देवी शर्मिष्ठापिदमब्रवीत् ।
अभ्यागच्छति मां कश्चिदृषिरित्येवमब्रवीः ॥ १.७७.३५ ॥
Compreendendo a verdade, a deusa Śarmiṣṭhā também disse isto: 'Assim disseste que algum sábio vem a mim.'
1.77.36
ययातिमेवं राजानं त्वं गोपायसि भामिनि ।
पूर्वमेव मया प्रोक्तं त्वया तु वृजिनं कृतम् ॥ १.७७.३६ ॥
'Ó senhora, assim proteges o rei Yayāti; eu já o havia dito antes, mas tu cometeste um erro.'
1.77.37
मदधीना सती कस्मादकार्षीर्विप्रियं मम ।
तमेवाऽऽसुरधर्मं त्वमास्थिता न बिभेषि मे ॥ १.७७.३७ ॥
Dependente de mim, ó virtuosa, por que fizeste o que me desagrada? Tendo adotado essa conduta demoníaca, não me temes?
1.77.38
यदुक्तमृषिरित्येव तत्सत्यं चारुहासिनि ।
न्यायतो धर्मतश्चैव चरन्ती न बिभेमि ते ॥ १.७७.३८ ॥
O que foi dito, que ele é um sábio, é de fato verdade, ó de doce sorriso. Agindo segundo a justiça e o dharma, não te temo.
1.77.39
यदा त्वया वृतो भर्ता वृत एव तदा मया ।
सखीभर्ता हि धर्मेण भर्ता भवति शोभने ॥ १.७७.३९ ॥
Quando escolheste o marido, então também eu o escolhi. Pois segundo o dharma, ó radiante, o marido da amiga torna-se o marido de alguém.
1.77.40
पूज्यासि मम मान्या च ज्येष्ठा च ब्राह्मणी ह्यसि ।
त्वत्तोपि मे पूज्यतमो राजर्षिः किं न वेत्थ तत् ॥ १.७७.४० ॥
Tu és digna de minha honra e respeito, e, como brâmane, és também a mais velha. Mas mais digno de honra para mim do que tu é o rei sábio. Não sabes disso?
1.77.41
त्वत्पित्रा मम गुरुणा सह दत्ते उभे शुभे ।
ततो भर्ता च पूज्यश्च पोष्यां पोषयतीह माम् ॥ १.७७.४१ ॥
Teu pai nos deu a ambas, ó auspiciosa, junto com meu mestre. Portanto o marido também é digno de honra; aqui, quem sustenta, sustenta a mim, que sou sustentada.
1.77.42
श्रुत्वा तस्यास्ततो वाक्यं देवयान्यब्रवीदिदम् ।
रमस्वेह यथाकामं देव्या शर्मिष्ठया सह ॥ १.७७.४२ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Devayānī disse isto: «Aqui, deleita-te como desejares com a rainha Śarmiṣṭhā.»
1.77.43
राजन्नाद्येह वत्स्यामि विप्रियं मे कृतं त्वया ।
इति जज्वाल कोपेन देवयानी ततो भृशम् ॥ १.७७.४३ ॥
"Ó rei, hoje não ficarei aqui; fizeste-me uma injustiça." Assim Devayānī inflamou-se muito de cólera.
1.77.44
निर्दहन्तीव सव्रीडां शर्मिष्ठां समुदीक्ष्य च ।
अपविध्य च सर्वाणि भूषणान्यसितेक्षणा ॥ १.७७.४४ ॥
Olhando para Śarmiṣṭhā envergonhada como se a queimasse, e lançando fora todos os seus adornos, a de olhos escuros.
1.77.45
सहसोत्पतितां श्यामां दृष्ट्वा तां साश्रुलोचनाम् ।
तूर्णं सकाशं काव्यस्य प्रस्थितां व्यथितस्तदा ॥ १.७७.४५ ॥
Ao ver aquela de tez escura, subitamente levantada e partindo apressadamente para Kāvya (Śukra), com os olhos cheios de lágrimas, então o rei ficou aflito.
1.77.46
अनुवव्राज संभ्रान्तः पृष्ठतः सान्त्वयन्नृपः ।
न्यवर्तत नचैव स्म क्रोधसंरक्तलोचना ॥ १.७७.४६ ॥
O rei, agitado, seguia-a por trás consolando-a; mas ela, com os olhos avermelhados de cólera, não voltou de modo algum.
1.77.47
अविब्रुवन्ती किंचित्सा राजानं साश्रुलोचना ।
अचिरादेव संप्राप्ता काव्यस्योशनसोऽन्तिकम् ॥ १.७७.४७ ॥
Sem dizer nada ao rei, de olhos cheios de lágrimas, chegou logo à presença de Uśanas, Kāvya (Śukra).
1.77.48
सा तु दृष्ट्वै पितरमभिवाद्याग्रतः स्थिता ।
अनन्तरं यायातिस्तु पूजयामास भार्गवम् ॥ १.७७.४८ ॥
Ela, ao ver o pai, saudou-o com reverência e ficou de pé diante dele. Depois Yayāti também honrou o descendente de Bhṛgu.
1.77.49
अधर्मेण जितो धर्मः प्रवृत्तमधरोत्तरम् ।
शर्मिष्ठयाऽतिवृत्ताऽस्मि दुहित्रा वृषपर्वणः ॥ १.७७.४९ ॥
O dharma foi vencido pelo adharma, e o curso invertido prevaleceu; Śarmiṣṭhā, filha de Vṛṣaparvan, me ultrapassou.
1.77.50
त्रयोऽस्यां जनिताः पुत्रा राज्ञाऽनेन ययातिना ।
दुर्भगाया मम द्वौ तु पुत्रौ तात ब्रवीमि ते ॥ १.७७.५० ॥
O rei Yayāti gerou três filhos com ela; mas eu, infeliz, tenho dois filhos, pai, e isso te digo.
1.77.51
धर्मज्ञ इति विख्यात एष राजा भृगूद्वह ।
अतिक्रान्तश्च मर्यादां काव्यैतत्कथयामि ते ॥ १.७७.५१ ॥
Este rei é renomado como conhecedor do dharma, mas ultrapassou o limite; isto te digo, ó Kāvya, ó melhor dos Bhṛgu.
1.77.52
धर्मज्ञः सन्महाराज योऽधर्ममकृथाः प्रियम् ।
तस्माज्जरा त्वामचिराद्धर्षयिष्यति दुर्जया ॥ १.७७.५२ ॥
Ó grande rei, embora conheças o dharma, cometeste adharma por causa do prazer; por isso a velhice invencível logo te dominará.
1.77.53
ऋतुं वै याचमानाया भगवन्नान्यचेतसा ।
दुहितुर्दानवेन्द्रस्य धर्म्यमेतत्कृतं मया ॥ १.७७.५३ ॥
Ó venerável, fiz isto legitimamente pela filha do senhor dos Dānava, que pedia o ṛtu, e não com a mente em outra coisa.
1.77.54
ऋतुं वै याचमानाया न ददाति पुमानृतुम् ।
भ्रूणहेत्युच्यते ब्रह्मन् स इह ब्रह्मवादिभिः ॥ १.७७.५४ ॥
O homem que não dá o ṛtu à mulher que o pede, ó brâmane, é aqui chamado assassino de embriões pelos que falam de Brahman.
1.77.55
अभिकामां स्त्रियं यश्च गम्यां रहसि याचितः ।
नोपैति स च धर्मेषु भ्रूणहेत्युच्यते बुधैः ॥ १.७७.५५ ॥
Aquele que, segundo o dharma, não se aproxima de uma mulher desejosa que o pede em privado e que pode ser procurada, é chamado pelos sábios de matador de embriões.
1.77.56
यद्यद्वृणोति मां कश्चित्तत्तद्देयमिति व्रतम् ।
त्वया च सापि दत्ता मे नान्यं नाथमिहेच्छति ॥ १.७७.५६ ॥
Tudo o que alguém me pedir deve ser dado: este é o meu voto. Você também a deu para mim, e ela aqui não deseja outro senhor.
1.77.57
इत्येतानि समीक्ष्याहं कारणानि भृगूद्वह ।
अधर्मभयसंविग्नः शर्मिष्ठामुपजग्मिवान्।
मत्वैतन्मे धर्म इति कृतं ब्रह्मन्क्षमस्व माम् ॥ १.७७.५७ ॥
Tendo considerado estas razões, ó melhor dos Bhṛgu, eu, abalado pelo temor da injustiça, fui até Śarmiṣṭhā. Crendo ser este o meu dever, eu o fiz; ó brâmane, perdoa-me.
1.77.58
नन्वहं प्रत्यवेक्ष्यस्ते मदधीनोऽसि पार्थिव ।
मिथ्याचारस्य धर्मेषु चौर्यं भवति नाहुष ॥ १.७७.५८ ॥
Certamente te examinarei, pois dependes de mim, ó rei. Ó filho de Nahuṣa, para quem age falsamente nas questões do dharma há a falta do roubo.
1.77.59
क्रुद्धेनोशनसा शप्तो ययातिर्नाहुषस्तदा ।
पूर्वं वयः परित्यज्य जरां सद्योऽन्वपद्यत ॥ १.७७.५९ ॥
Amaldiçoado pelo irado Uśanas, Yayāti, filho de Nahuṣa, imediatamente abandonou sua juventude e caiu na velhice.
1.77.60
अतृप्तो यौवनस्याहं देवयान्यां भृगूद्वह ।
प्रसादं कुरु मे ब्रह्मञ्जरेयं न विशेच्च माम् ॥ १.७७.६० ॥
Ó melhor dos Bhṛgu, ainda não estou saciado de juventude com Devayānī. Ó brâmane, concede-me tua graça: que esta velhice não entre em mim.
1.77.61
नाहं मृषा ब्रवीम्येतज्जरां प्राप्तोऽसि भूमिप ।
जरां त्वेतां त्वमन्यस्मिन्संक्रामय यदीच्छसि ॥ १.७७.६१ ॥
Śukra disse: Não digo isto em vão; a velhice te alcançou, ó senhor da terra. Se desejas, transfere esta velhice a outro.
1.77.62
राज्यभाक्स भवेद्ब्रह्मन्पुण्यभाक्कीर्तिभाक्तथा ।
यो मे दद्याद्वयः पुत्रस्तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १.७७.६२ ॥
Yayāti disse: Ó brâmane, o filho que me der sua juventude terá parte no reino, no mérito e na fama; que consintas nisto.
1.77.63
संक्रामयिष्यसि जरां येथेष्टं नहुषात्मज ।
मामनुध्याय भावेन न च पापमवाप्स्यसि ॥ १.७७.६३ ॥
Śukra disse: Ó filho de Nahuṣa, transferirás a velhice como desejares; medita em mim com devoção e não incorrerás em pecado.
1.77.64
वयो दास्यति ते पुत्रो यः स राजा भविष्यति ।
आयुष्मान्कीर्तिमांश्चैव बह्वपत्यस्तथैव च ॥ १.७७.६४ ॥
Śukra disse: O filho que te der a juventude será rei; será longevo, famoso e terá muitos descendentes.