മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.81.1
स्वर्गतः स तु राजेन्द्रो निवसन्देववेश्मनि ।
पूजितस्त्रिदशैः साध्यैर्मरुद्भिर्वसुभिस्तथा ॥ १.८१.१ ॥
സ്വർഗത്തിലെത്തിയ ആ രാജേന്ദ്രൻ ദേവഭവനത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ, മുപ്പത് ദേവന്മാരാലും സാധ്യന്മാരാലും മരുത്തുക്കളാലും വസുക്കളാലും ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
1.81.2
देवलोकं ब्रह्मलोकं संचरन्पुण्यकृद्वशी ।
अवसत्पृथिवीपालो दीर्घकालमिति श्रुतिः ॥ १.८१.२ ॥
ദേവലോകത്തിലും ബ്രഹ്മലോകത്തിലും സഞ്ചരിച്ച്, പുണ്യം ചെയ്തവനും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവനുമായ ആ ഭൂപാലൻ ദീർഘകാലം വസിച്ചുവെന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
1.81.3
स कदाचिन्नृपश्रेष्ठो ययातिः शक्रमागमत् ।
कथान्ते तत्र शक्रेण स पृष्टः पृथिवीपतिः ॥ १.८१.३ ॥
ആ രാജശ്രേഷ്ഠനായ യയാതി ഒരിക്കൽ ഇന്ദ്രന്റെ അടുത്തെത്തി. അവിടെ സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം ഇന്ദ്രൻ ആ ഭൂപതിയോട് ചോദിച്ചു.
1.81.4
यदा स पूरुस्तव रूपेण राज-
ञ्जरां गृहीत्वा प्रचचार भूमौ।
तदा च राज्यं संप्रदायैव तस्मै ।
त्वया किमुक्तः कथयेह सत्यम् ॥ १.८१.४ ॥
രാജാവേ, പൂരു നിന്റെ രൂപത്തിൽ വാർദ്ധക്യം സ്വീകരിച്ച് ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, നീ അവന് രാജ്യം ഏൽപിച്ചു. അപ്പോൾ നീ അവനോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? ഇവിടെ സത്യം പറയൂ.
1.81.5
गङ्गायमुनयोर्मध्ये कृत्स्नोयं विषयस्तव ।
मध्ये पृथिव्यास्त्वं राजा भ्रातरोऽन्त्याधिपास्तव ॥ १.८१.५ ॥
ഗംഗയ്ക്കും യമുനയ്ക്കും മധ്യേയുള്ള ഈ മുഴുവൻ രാജ്യവും നിന്റേതാണ്. ഭൂമിയുടെ മധ്യത്തിൽ നീ രാജാവാണ്, നിന്റെ സഹോദരന്മാർ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളുടെ അധിപന്മാരാണ്.
1.81.6
न च कुर्यान्नरो दैन्यं शाठ्यं क्रोधं तथैव च ।
जैहयं च मत्सरं वैरं सर्वत्रेदं न कारयेत् ॥ १.८१.६ ॥
മനുഷ്യൻ ദൈന്യം, വഞ്ചന, ക്രോധം, ജയഗർവം, അസൂയ, വൈരം എന്നിവ ചെയ്യരുത്; എവിടെയും ഇവ ചെയ്യിക്കുകയും അരുത്.
1.81.7
मातरं पितरं ज्येष्ठं विद्वांसं च तपोधनम् ।
क्षमावन्तं च राजेन्द्र नावमन्येत बुद्धिमान् ॥ १.८१.७ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ബുദ്ധിമാൻ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും മുതിർന്നവരെയും പണ്ഡിതരെയും തപോധനരെയും ക്ഷമാശീലരെയും അവമതിക്കരുത്.
1.81.8
ळशक्तस्तु क्षमते नित्यमशक्तः क्रुध्यते नरः ।
दुर्जनः सुजनं द्वेष्टि दुर्बलो बलवत्तरम् ॥ १.८१.८ ॥
ശക്തൻ എപ്പോഴും ക്ഷമിക്കുന്നു; അശക്തൻ കോപിക്കുന്നു. ദുർജനൻ സജ്ജനത്തെ വെറുക്കുന്നു; ദുർബലൻ ബലവാനെ വെറുക്കുന്നു.
1.81.9
रूपवन्तमरूपी च धनवन्तं च निर्धनः ।
अकर्मी कर्मिणं द्वेष्टि धार्मिकं च नधार्मिकः ॥ १.८१.९ ॥
അരൂപി രൂപവാനെയും നിർധനൻ ധനവാനെയും അകർമി കർമിയെയും അധാർമികൻ ധാർമികനെയും വെറുക്കുന്നു.
1.81.10
निर्गुणो गुणवन्तं च पुत्रैतत्कलिलक्षणम् ।
विपरीतं च राजेन्द्र एतेषु कृतलक्षणम् ॥ १.८१.१० ॥
മകനേ, ഗുണരഹിതൻ ഗുണവാനെ വെറുക്കുന്നത് കലിയുഗ ലക്ഷണം. രാജേന്ദ്രാ, ഇതിനു വിപരീതമായി ഇവയിൽ കൃതയുഗ ലക്ഷണമുണ്ട്.
1.81.11
ब्राह्मणो वाथ वा राजा वैश्यो वा शूद्र एव वा ।
प्रशस्तेषु प्रसक्ताश्चेत्प्रशस्यन्ते यशस्विनः ॥ १.८१.११ ॥
ബ്രാഹ്മണനോ രാജാവോ വൈശ്യനോ ശൂദ്രനോ ആകട്ടെ — പ്രശംസാർഹരിൽ അനുരക്തനാണെങ്കിൽ യശസ്വികൾ അവനെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
1.81.12
तस्मात्प्रशस्ते राजेन्द्र नरः सक्तमना भवेत् ।
अलोकज्ञा ह्यप्रशस्ता भ्रातरस्ते ह्यबुद्धयः ॥ १.८१.१२ ॥
അതിനാൽ, രാജേന്ദ്രാ, മനുഷ്യൻ പ്രശംസാർഹരിൽ മനസ്സ് ഉറപ്പിക്കണം. ലോകജ്ഞാനമില്ലാത്ത, പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹരല്ലാത്ത നിന്റെ സഹോദരന്മാർ തീർച്ചയായും ബുദ്ധിഹീനർ.
1.81.13
अन्त्याधिपतयः सर्वे ह्यभवन्गुरुशासनात् ।
त्वं हि धर्मविदो राजन्कत्थसे धर्मसुत्तमम्।
कथयस्व पुनर्मेऽद्य लोकवृत्तान्तमुत्तमम् ॥ १.८१.१३ ॥
അന്ത്യാധിപതികളെല്ലാം ഗുരുശാസനത്താൽ ആയി. ഹേ രാജാവേ, ധർമ്മം അറിയുന്ന നീ ഉത്തമധർമ്മത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നു. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഉത്തമമായ ലോകവൃത്താന്തം വീണ്ടും പറയൂ.
1.81.14
अक्रोधनः क्रोधनेभ्यो विशिष्ट-
स्तथा तितिक्षुरतितिक्षोर्विशिष्टः।
अमानुषेभ्यो मानुषाश्च प्रधाना ।
विद्वांस्तथैवाविदुषः प्रधानः ॥ १.८१.१४ ॥
കോപമില്ലാത്തവൻ കോപമുള്ളവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠൻ; അതുപോലെ ക്ഷമയുള്ളവൻ ക്ഷമയില്ലാത്തവനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠൻ. അമാനുഷരെക്കാൾ മനുഷ്യർ പ്രധാനർ; പണ്ഡിതൻ അവിദ്വാനെക്കാൾ പ്രധാനൻ.
1.81.15
आक्रुश्यमानो नाकोशेन्मन्युरेव तितिक्षतः ।
आक्रोष्टारं निर्दहति सुकृतं चास्य विन्दति ॥ १.८१.१५ ॥
ആക്ഷേപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ തിരിച്ച് ആക്ഷേപിക്കരുത്; ക്ഷമിക്കുന്നവന്റെ കോപം തന്നെയാണ് ദഹിപ്പിക്കുന്നത്. അത് ആക്ഷേപിക്കുന്നവനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു; അവന്റെ പുണ്യം നേടുന്നു.
1.81.16
नारुन्तुदः स्यान्न नृशंसवादी ।
न हीनतः परमभ्याददीत।
ययाऽस्य वाचा पर उद्विजेत ।
न तां वदेद्रुशतीं पापलोक्याम् ॥ १.८१.१६ ॥
മനസ്സിനെ മുറിപ്പെടുത്തുന്നവനാകരുത്; ക്രൂരവാക്ക് പറയുന്നവനാകരുത്. താഴ്ന്നവനിൽ നിന്ന് ഉത്തമമായത് സ്വീകരിക്കരുത്. ഏത് വാക്കിനാൽ മറ്റുള്ളവർ വേദനിക്കുമോ, പാപലോകങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ആ പരുഷവാക്ക് പറയരുത്.
1.81.17
अरुन्तुदं पुरुषं तीक्ष्णवाचं ।
वाक्कण्टकैर्वितुदन्तं मनुष्यन्।
विद्यादलक्ष्मीकतमं जनानां ।
मुखे निबद्धां निर्ऋतिं वहन्तम् ॥ १.८१.१७ ॥
മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുള്ളവനും വാക്കുകളാകുന്ന മുള്ളുകളാൽ മനുഷ്യരെ കുത്തി നോവിക്കുന്നവനുമായ പുരുഷനെ — മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും അമംഗളനായവനെന്ന് അറിയുക; വായിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിർഋതിയെ വഹിക്കുന്നവനാണ് അവൻ.
1.81.18
सद्भिः पुरस्तादभिपूजितः स्या-
त्सद्भिस्तथा पृष्ठतो रक्षितः स्यात्।
सदाऽसतामतिवादांस्तितिक्षे-
त्सतां वृत्तं चाददीतार्यवृत्तः ॥ १.८१.१८ ॥
സജ്ജനങ്ങളാൽ മുന്നിൽ ആദരിക്കപ്പെടട്ടെ; സജ്ജനങ്ങളാൽ പിന്നിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. ദുർജനങ്ങളുടെ കഠിനവാക്കുകൾ എപ്പോഴും സഹിക്കണം; സജ്ജനങ്ങളുടെ നടപ്പ് സ്വീകരിക്കണം; ആര്യവൃത്തനായിരിക്കണം.
1.81.19
वाक्सायका वदनान्निष्पतन्ति ।
यैराहतः शोचति रात्र्यहानि।
परस्य ये मर्मसु संपतन्ति ।
तान्पण्डितो नावसृजेत्परेषु ॥ १.८१.१९ ॥
വാക്കുകളാകുന്ന അമ്പുകൾ വായിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു. അവയാൽ മുറിവേറ്റവൻ രാവും പകലും ദുഃഖിക്കുന്നു; അവ മറ്റുള്ളവരുടെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിൽ വീഴുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവയെ പണ്ഡിതൻ മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ പ്രയോഗിക്കരുത്.
1.81.20
नहीदृशं संवननं त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
दया मैत्री च भूतेषु दानं च मधुरा च वाक् ॥ १.८१.२० ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇതുപോലെയുള്ള ബന്ധമില്ല: ജീവികളോടുള്ള ദയയും സൗഹൃദവും, ദാനവും, മധുരമായ വാക്കും.
1.81.21
तस्मात्सान्त्वं सदा वाच्यं न वाच्यं परुषं क्वचित् ।
पूज्यान्संपूजयेद्दद्यान्न च याचेत्कदाचन ॥ १.८१.२१ ॥
അതിനാൽ എപ്പോഴും സാന്ത്വന വാക്കുകൾ മാത്രം പറയണം; ഒരിക്കലും കഠിന വാക്കുകൾ പറയരുത്. പൂജ്യരെ ആദരിക്കണം, ദാനം നൽകണം, ഒരിക്കലും യാചിക്കരുത്.