مهابهاراتا · أدهيايا 1.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.84.1
यदाऽवसो नन्दने कामरूपी ।
संवत्सराणामयुतं शतानाम्।
किं कारणं कार्तयुगप्रधान ।
हित्वा च त्वं वसुधामन्वपद्यः ॥ १.८४.१ ॥
أيها الملك الأعظم في عصر كريتا! حين كنت تقيم في نندانا، قادرًا على اتخاذ أي هيئة تشاء، عشرات الآلاف من السنين، فما السبب الذي دعاك إلى مغادرتها والعودة إلى الأرض؟
1.84.2
ज्ञातिः सुहृत्स्वजनो वा यथेह ।
क्षीणे वित्ते त्यज्यते मानवैर्हि।
तथा तत्र क्षीणपुण्यं मनुष्यं ।
त्यजन्ति सद्यः सेश्वरा देवसङ्घाः ॥ १.८४.२ ॥
كما يتخلى الناس هنا، إذا نفد المال، عن أقاربهم وأصدقائهم وذويهم، كذلك هناك، إذا نفد الاستحقاق، تتخلى عنه جماعات الآلهة مع أربابها في الحال.
1.84.3
तस्मिन्कथं क्षीणपुण्या भवन्ति ।
संमुह्यते मेऽत्र मनोऽतिमात्रम्।
किं वा विशिष्टाः कस्य धामोपयान्ति ।
तद्वै ब्रूहि क्षेत्रवित्त्वं मतो मे ॥ १.८४.३ ॥
كيف يصبح هناك من نفد استحقاقه؟ إن ذهني هنا في حيرة شديدة. أو إلى مسكن من يذهب أولئك الفضلاء؟ أخبرني بذلك، فإني أعدك من العارفين بالحقل.
1.84.4
इमं भौमं नरकं ते पतन्ति ।
ललाप्यमाना नरदेव सर्वे।
ते कङ्कगोमायुबलाशनार्थे ।
क्षीणे पुण्ये बहुधा प्रव्रजन्ति ॥ १.८४.४ ॥
أيها ملك الناس، إنهم جميعًا يسقطون في هذه الجحيم الأرضية، يندبون، وإذا نفد الاستحقاق تاهوا بوجوه شتى ليصيروا طعامًا للنسور والذئاب.
1.84.5
तस्मादेतद्वर्जनीयं नरेन्द्र ।
दुष्टं लोके गर्हणीयं च कर्म।
आख्यातं ते पार्थिव सर्वमेव ।
भूयश्चेदानीं वद किं ते वदामि ॥ १.८४.५ ॥
لذلك، أيها ملك الناس، يجب اجتناب هذا العمل الشرير المذموم في العالم. أيها الملك، لقد أخبرتك بكل شيء؛ فقل الآن، ماذا أزيدك بعد؟
1.84.6
यदा तु तान्वितुदन्ते वयांसि ।
तथा गृध्राः शितिकण्ठाः पतङ्गाः।
कथं भवन्ति कथमाभवन्ति ।
न भौममन्यं नरकं शृणोमि ॥ १.८४.६ ॥
عندما تمزقهم الطيور، والنسور وذوات الأعناق الزرقاء والكائنات الطائرة (تمزقهم)، كيف يصيرون، وكيف ينشأون؟ لا أسمع بجحيم آخر غير هذا الجحيم الأرضي.
1.84.7
ऊर्ध्वं देहात्कर्मणो जृम्भमाणा-
द्व्यक्तं पृथिव्यामनुसंचरन्ति।
इमं भौमं नरकं ते पतन्ति ।
नावेक्षन्ते वर्षपूगाननेकान् ॥ १.८४.७ ॥
صاعدين من الجسد، منتفخين بأعمالهم، يتجولون بوضوح على الأرض. يسقطون في هذا الجحيم الأرضي ولا ينتظرون سنين كثيرة.
1.84.8
षष्टिं सहस्राणि पतन्ति व्योम्नि ।
तथा अशीतिं परिवत्सराणि।
तान्वै तुदन्ति पततः प्रपातं ।
भीमा भौमा राक्षसास्तीक्ष्णदंष्ट्राः ॥ १.८४.८ ॥
يسقطون في السماء ستين ألف عام، وكذلك ثمانين عامًا. وفيما هم يسقطون، تعذبهم حقًا شياطين أرضية مرعبة ذات أنياب حادة.
1.84.9
यदेनसस्ते पततस्तुदन्ति ।
भीमा भौमा राक्षसास्तीक्ष्णदंष्ट्राः।
कथं भवन्ति कथमाभवन्ति ।
कथंभूता गर्भभूता भवन्ति ॥ १.८४.९ ॥
وفيما هم يسقطون بسبب ذنوبهم، تعذبهم شياطين أرضية مرعبة ذات أنياب حادة. كيف يصيرون، وكيف ينشأون، وعلى أي هيئة هم، وكيف يصيرون في هيئة أجنة؟
1.84.10
अस्रं रेतः पुष्पफलानुपृक्त-
मन्वेति तद्वै पुरुषेण सृष्टम्।
स वै तस्या रज आपद्यते वै ।
स गर्भभूतः समुपैति तत्र ॥ १.८४.१० ॥
الدم والمني، ممزوجين بجوهر الزهر والثمر، يتبعان ما قذفه الرجل. إنه يدخل حقًا في دمها الحيضي؛ ويصير جنينًا فيجتمع هناك.
1.84.11
वनस्पतीनोषधीश्चाविशन्ति ।
आपो वायुं पृथिवीं चान्तरिक्षम्।
चतुष्पदं द्विपदं चाति सर्व-
मेवंभूता गर्भभूता भवन्ति ॥ १.८४.११ ॥
تدخل في الأشجار والأعشاب، وفي المياه والهواء والأرض والفضاء، وفي ذوات الأربع وذوات القدمين، وفي كل شيء؛ وهكذا تصير أجنّة.
1.84.12
अन्यद्वपुर्विदधातीह गर्भ-
मुताहोस्वित्स्वेन कायेन याति।
आपद्यमानो नरयोनिमेता-
माचक्ष्व मे संशयात्प्रब्रवीमि ॥ १.८४.१२ ॥
هل يتخذ الجنين هنا جسداً آخر، أم يمضي بجسده الخاص؟ فاشرحه لي عند دخوله هذا الرحم البشري؛ إنني أسأل من شك.
1.84.13
शरीरदेहातिसमुच्छ्रयं च ।
चक्षुःश्रोत्रे लभते केन संज्ञाम्।
एतत्तत्त्वं सर्वमाचक्ष्व पृष्टः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तात मन्याम सर्वे ॥ १.८४.१३ ॥
بماذا يكتسب الجسد وبنيته المتنامية، والعينان والأذنان، الوعي؟ وإذ سُئلت، فاشرح لي هذه الحقيقة كلها. يا سيدي العزيز، إننا جميعاً نعدّك عارفاً بالحقل.
1.84.14
वायुः समुत्कर्षति गर्भयोनि-
मृतौ रेतः पुष्पफलानुपृक्तम्।
स तत्र तन्मात्रकृताधिकारः ।
क्रमेण संवर्धयतीह गर्भम् ॥ १.८४.१४ ॥
في موسمه، تحمل الريح البذرة الممزوجة بالزهر والثمر صاعدةً إلى الرحم؛ وهناك، متسلّطةً على تلك العناصر اللطيفة، تغذّي الجنين هنا شيئاً فشيئاً.
1.84.15
स जायमानो विगृहीतमात्रः ।
संज्ञामधिष्ठाय ततो मनुष्यः।
स श्रोत्राभ्यां वेदयतीह शब्दं ।
स वै रूपं पश्यति चक्षुषा च ॥ १.८४.१५ ॥
وهو يولد، إذ يتخذ صورةً ويثبّت الوعي، ثم يصير إنساناً؛ فهو هنا يدرك الصوت بأذنيه، ويرى الصورة بعينيه.
1.84.16
घ्राणेन गन्धं जिह्वयाऽथो रसं च ।
त्वचा स्पर्शं मनसा वेदभावम्।
इत्यष्टकेहोपहितं हि विद्धि ।
महात्मनः प्राणभृतः शरीरे ॥ १.८४.१६ ॥
بالأنف الرائحة، وباللسان الذوق، وبالجلد اللمس، وبالعقل حالة المعرفة — اعلم يا أشتكا أن هذه كلها مستقرة في جسد الكائن الحي العظيم.
1.84.17
यः संस्थितः पुरुषो दह्यते वा ।
निखन्यते वापि निकृष्यते वा।
अभावभूतः स विनाशमेत्य ।
केनात्मानं चेतयते परस्तात् ॥ १.८४.१७ ॥
ذلك الإنسان الموجود، إذا أُحرق أو دُفن أو جُرّ، يصير عدمًا ويبلغ الفناء — فبأي شيء يدرك ذاته من وراء ذلك؟
1.84.18
हित्वा सोऽसून्सुप्तवन्निष्टनित्वा ।
पुरोधाय सुकृतं दुष्कृतं वा।
अन्यां योनिं पवनाग्रानुसारी ।
हित्वा देहं भजते राजसिंह ॥ १.८४.१८ ॥
فيترك الأنفاس ويئن كالنائم، ويضع أعماله الحسنة أو السيئة أمامه، ويتبع أول الرياح، فيترك الجسد ويبلغ رحمًا آخر، يا أسد الملوك.
1.84.19
पुण्यां योनिं पुण्यकृतो व्रजन्ति ।
पापां योनिं पापकृतो व्रजन्ति।
कीटाः पतङ्गाश्च भवन्ति पापा ।
न मे विवक्षास्ति महानुभाव ॥ १.८४.१९ ॥
الذين يعملون الأعمال الصالحة يذهبون إلى رحم صالح، والذين يعملون الأعمال الآثمة يذهبون إلى رحم آثم؛ وتصير الديدان والفراشات أيضًا كائنات آثمة. يا عظيم النفس، ليس لي رغبة في القول أكثر.
1.84.20
चतुष्पदा द्विपदाः षट्पदाश्च ।
तथाभूता गर्भभूता भवन्ति।
आख्यातमेतन्निखिलेन सर्वं ।
भूयस्तु किं पृच्छसि राजसिंह ॥ १.८४.२० ॥
وكذلك ذوات الأربع وذوات الرجلين وذوات الستة، على هذه الطبيعة، تولد من الرحم. وقد بُيّن هذا كله تمامًا؛ فلماذا تسأل بعد ذلك يا أسد الملوك؟
1.84.21
किंस्वित्कृत्वा लभते तात लोका-
न्मर्त्यः श्रेष्ठांस्तपसा विद्यया च।
तन्मे पृष्टः शंस सर्वं यथाव-
च्छुभाँल्लोकान्येन गच्छेत्क्रमेण ॥ १.८४.२१ ॥
يا عزيزي، بأي عمل يبلغ الفاني أفضل العوالم بالتقشف والعلم؟ إني أسألك، فأخبرني بكل شيء على وجهه، وبأي ترتيب يُمضى إلى العوالم المباركة.
1.84.22
पुंसः सदैवेति वदन्ति सन्तः ॥ १.८४.२२ ॥
هكذا يقول الأخيار دائماً عن الإنسان.
1.84.23
अधीयानः पण्डितंमन्यमानो ।
यो विद्यया हन्ति यशः परेषाम्।
तस्यान्तवन्तश्च भवन्ति लोका ।
न चास्य तद्ब्रह्म फलं ददाति ॥ १.८४.२३ ॥
من يدرس ويحسب نفسه عالماً، فيُهلك بعلمه شهرة الآخرين، تصير عوالمه فانية، ولا يعطيه ذلك العلم المقدس ثمرةً.
1.84.24
चत्वारि कर्माण्यभयङ्कराणि ।
भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि।
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं ।
मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ॥ १.८४.२४ ॥
أربعة أفعال تُحدث الخوف، وإن أُدّيت على غير وجهها أورثت الخوف: القربان بالنار طلباً للمجد، والصمت طلباً للمجد، والدرس بدافع الكبرياء، والقربان طلباً للمجد.
1.84.25
न मानमान्यो मुदमाददीत ।
न सन्तापं प्राप्नुयाच्चावमानात्।
सन्तः सतः पूजयन्तीह लोके ।
नासाधवः साधुबुद्धिं लभन्ते ॥ १.८४.२५ ॥
لا ينبغي لمن يستحق الإكرام أن يفرح بالإكرام، ولا أن يتألم من الإهانة. في هذا العالم يكرم الأخيار الأخيار، والأشرار لا ينالون العقل الصالح.
1.84.26
इति दद्यामिति यज इत्यदीय इति व्रतम् ।
इत्येतानि भयान्याहुस्तानि वर्ज्यानि सर्वशः ॥ १.८४.२६ ॥
«سأعطي»، «سأقدّم القربان»، «سأدرس»، «هذا نذري» — هذه تُسمّى مخاوف، ويجب اجتنابها جميعاً تماماً.
1.84.27
ये चाश्रयं वेदयन्ते पुराणं ।
मनीषिणो मानसमार्गरुद्धम्।
तन्निःश्रेयस्तेन संयोगमेत्य ।
परां शान्तिं प्रत्युः प्रेत्य चेह ॥ १.८४.२७ ॥
فالحكماء الذين يعلّمون الملجأ القديم، المحجوب بطريق العقل، إذ يتصلون به بالخير الأسمى، ينالون السلام الأعظم هنا وبعد الموت.