മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.84.1
यदाऽवसो नन्दने कामरूपी ।
संवत्सराणामयुतं शतानाम्।
किं कारणं कार्तयुगप्रधान ।
हित्वा च त्वं वसुधामन्वपद्यः ॥ १.८४.१ ॥
കൃതയുഗത്തിലെ പ്രധാനനായ രാജാവേ! ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം ധരിക്കാവുന്ന നീ നന്ദനവനത്തിൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ വസിച്ചപ്പോൾ, അത് വിട്ട് ഭൂമിയിലേക്ക് മടങ്ങിയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
1.84.2
ज्ञातिः सुहृत्स्वजनो वा यथेह ।
क्षीणे वित्ते त्यज्यते मानवैर्हि।
तथा तत्र क्षीणपुण्यं मनुष्यं ।
त्यजन्ति सद्यः सेश्वरा देवसङ्घाः ॥ १.८४.२ ॥
ഇവിടെ സമ്പത്ത് നശിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യർ ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും സ്വജനങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, അവിടെ പുണ്യം ക്ഷയിച്ചവനെ ദേവസംഘങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നാഥന്മാരോടുകൂടി ഉടനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
1.84.3
तस्मिन्कथं क्षीणपुण्या भवन्ति ।
संमुह्यते मेऽत्र मनोऽतिमात्रम्।
किं वा विशिष्टाः कस्य धामोपयान्ति ।
तद्वै ब्रूहि क्षेत्रवित्त्वं मतो मे ॥ १.८४.३ ॥
അവിടെ പുണ്യം എങ്ങനെ ക്ഷയിക്കുന്നു? ഇവിടെ എന്റെ മനസ്സ് അത്യധികം മോഹിതമാകുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ആ വിശിഷ്ടർ ആരുടെ ധാമത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്? അത് എന്നോട് പറയുക; ക്ഷേത്രജ്ഞനായി ഞാൻ നിങ്ങളെ കരുതുന്നു.
1.84.4
इमं भौमं नरकं ते पतन्ति ।
ललाप्यमाना नरदेव सर्वे।
ते कङ्कगोमायुबलाशनार्थे ।
क्षीणे पुण्ये बहुधा प्रव्रजन्ति ॥ १.८४.४ ॥
ഓ നരദേവാ! അവരെല്ലാം വിലപിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയിലെ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു. പുണ്യം ക്ഷയിച്ചാൽ, കഴുകന്മാർക്കും കുറുക്കന്മാർക്കും ഭക്ഷണമാകാൻ അവർ പലവിധത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
1.84.5
तस्मादेतद्वर्जनीयं नरेन्द्र ।
दुष्टं लोके गर्हणीयं च कर्म।
आख्यातं ते पार्थिव सर्वमेव ।
भूयश्चेदानीं वद किं ते वदामि ॥ १.८४.५ ॥
അതിനാൽ, ഓ നരേന്ദ്രാ, ഈ ദുഷ്ടവും ലോകത്തിൽ നിന്ദ്യവുമായ കർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കണം. ഓ രാജാവേ! എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ഇനി എന്താണ് പറയേണ്ടത്, നീ പറയുക.
1.84.6
यदा तु तान्वितुदन्ते वयांसि ।
तथा गृध्राः शितिकण्ठाः पतङ्गाः।
कथं भवन्ति कथमाभवन्ति ।
न भौममन्यं नरकं शृणोमि ॥ १.८४.६ ॥
പക്ഷികൾ അവരെ കീറിമുറിക്കുമ്പോൾ, കഴുകന്മാരും നീലകണ്ഠന്മാരും പറക്കുന്ന ജീവികളും (കീറുമ്പോൾ), അവർ എങ്ങനെയാകുന്നു, എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു? ഈ ഭൗമ നരകത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരു നരകത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല.
1.84.7
ऊर्ध्वं देहात्कर्मणो जृम्भमाणा-
द्व्यक्तं पृथिव्यामनुसंचरन्ति।
इमं भौमं नरकं ते पतन्ति ।
नावेक्षन्ते वर्षपूगाननेकान् ॥ १.८४.७ ॥
ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക്, കർമ്മത്താൽ വീർത്തുയർന്ന്, അവർ വ്യക്തമായി ഭൂമിയിൽ അലയുന്നു. ഈ ഭൗമ നരകത്തിൽ അവർ വീഴുന്നു; അനേക വർഷങ്ങളെ അവർ കാത്തിരിക്കുന്നില്ല.
1.84.8
षष्टिं सहस्राणि पतन्ति व्योम्नि ।
तथा अशीतिं परिवत्सराणि।
तान्वै तुदन्ति पततः प्रपातं ।
भीमा भौमा राक्षसास्तीक्ष्णदंष्ट्राः ॥ १.८४.८ ॥
അവർ ആകാശത്തിൽ അറുപതിനായിരം (വർഷങ്ങൾ) വീഴുന്നു, അതുപോലെ എൺപത് വർഷങ്ങളും. വീഴുന്ന അവരെ ഭയങ്കരരായ, ഭൗമ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ള രാക്ഷസന്മാർ തീർച്ചയായും പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
1.84.9
यदेनसस्ते पततस्तुदन्ति ।
भीमा भौमा राक्षसास्तीक्ष्णदंष्ट्राः।
कथं भवन्ति कथमाभवन्ति ।
कथंभूता गर्भभूता भवन्ति ॥ १.८४.९ ॥
പാപത്താൽ വീഴുമ്പോൾ അവരെ ഭയങ്കരരായ, ഭൗമ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ള രാക്ഷസന്മാർ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. അവർ എങ്ങനെയാകുന്നു, എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു, ഏത് രൂപമുള്ളവർ, ഗർഭരൂപികളായി എങ്ങനെയാകുന്നു?
1.84.10
अस्रं रेतः पुष्पफलानुपृक्त-
मन्वेति तद्वै पुरुषेण सृष्टम्।
स वै तस्या रज आपद्यते वै ।
स गर्भभूतः समुपैति तत्र ॥ १.८४.१० ॥
രക്തവും ബീജവും, പുഷ്പത്തിന്റെയും ഫലത്തിന്റെയും സത്തുമായി കലർന്ന്, പുരുഷൻ പുറപ്പെടുവിച്ചതിനെ (ജീവനെ) പിന്തുടരുന്നു. അത് തീർച്ചയായും അവളുടെ രജസ്സിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അത് ഗർഭമായി മാറി അവിടെ ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു.
1.84.11
वनस्पतीनोषधीश्चाविशन्ति ।
आपो वायुं पृथिवीं चान्तरिक्षम्।
चतुष्पदं द्विपदं चाति सर्व-
मेवंभूता गर्भभूता भवन्ति ॥ १.८४.११ ॥
അവ വൃക്ഷങ്ങളിലും ഔഷധങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു. ജലത്തിലും വായുവിലും ഭൂമിയിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും; നാലുകാലുള്ളവയിലും രണ്ടുകാലുള്ളവയിലും എല്ലാറ്റിലും. ഇപ്രകാരം അവ ഗർഭങ്ങളായിത്തീരുന്നു.
1.84.12
अन्यद्वपुर्विदधातीह गर्भ-
मुताहोस्वित्स्वेन कायेन याति।
आपद्यमानो नरयोनिमेता-
माचक्ष्व मे संशयात्प्रब्रवीमि ॥ १.८४.१२ ॥
ഇവിടെ ഗർഭം ഒരു പുതിയ ശരീരം സൃഷ്ടിക്കുന്നുവോ, അതോ സ്വന്തം ശരീരത്തോടെ പോകുന്നുവോ? മനുഷ്യയോനിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ അത് എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചുതരൂ; സംശയത്താൽ ചോദിക്കുന്നു.
1.84.13
शरीरदेहातिसमुच्छ्रयं च ।
चक्षुःश्रोत्रे लभते केन संज्ञाम्।
एतत्तत्त्वं सर्वमाचक्ष्व पृष्टः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तात मन्याम सर्वे ॥ १.८४.१३ ॥
ശരീരവും ദേഹവും അതിന്റെ വളർച്ചയും, കണ്ണും ചെവിയും ഏതിനാൽ ബോധം നേടുന്നു? ചോദിച്ചതിനാൽ ഈ തത്ത്വം മുഴുവൻ വിശദീകരിക്കൂ. പ്രിയനേ, ഞങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങളെ ക്ഷേത്രജ്ഞനായി കരുതുന്നു.
1.84.14
वायुः समुत्कर्षति गर्भयोनि-
मृतौ रेतः पुष्पफलानुपृक्तम्।
स तत्र तन्मात्रकृताधिकारः ।
क्रमेण संवर्धयतीह गर्भम् ॥ १.८४.१४ ॥
ഋതുകാലത്ത് പുഷ്പഫലങ്ങളോട് ചേർന്ന ബീജത്തെ വായു ഗർഭയോനിയിലേക്ക് ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവിടെ അത് ആ തന്മാത്രകളുടെമേൽ അധികാരമുള്ളതായി, ക്രമേണ ഇവിടെ ഗർഭത്തെ വളർത്തുന്നു.
1.84.15
स जायमानो विगृहीतमात्रः ।
संज्ञामधिष्ठाय ततो मनुष्यः।
स श्रोत्राभ्यां वेदयतीह शब्दं ।
स वै रूपं पश्यति चक्षुषा च ॥ १.८४.१५ ॥
അവൻ ജനിക്കുമ്പോൾ രൂപം നേടി, ബോധത്തെ അധിഷ്ഠിച്ച് പിന്നീട് മനുഷ്യനാകുന്നു. അവൻ ഇവിടെ ചെവികളാൽ ശബ്ദം അറിയുന്നു; കണ്ണുകളാൽ രൂപവും കാണുന്നു.
1.84.16
घ्राणेन गन्धं जिह्वयाऽथो रसं च ।
त्वचा स्पर्शं मनसा वेदभावम्।
इत्यष्टकेहोपहितं हि विद्धि ।
महात्मनः प्राणभृतः शरीरे ॥ १.८४.१६ ॥
മൂക്കിനാൽ ഗന്ധം, നാക്കിനാൽ രസം, ത്വക്കിനാൽ സ്പർശം, മനസ്സിനാൽ ജ്ഞാനഭാവം—ഹേ അഷ്ടക, ഇവയെല്ലാം മഹാത്മാവായ ജീവിയുടെ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുവെന്ന് അറിയുക.
1.84.17
यः संस्थितः पुरुषो दह्यते वा ।
निखन्यते वापि निकृष्यते वा।
अभावभूतः स विनाशमेत्य ।
केनात्मानं चेतयते परस्तात् ॥ १.८४.१७ ॥
നിലനിന്നിരുന്ന പുരുഷൻ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടാലും, കുഴിച്ചിടപ്പെട്ടാലും, വലിച്ചിഴക്കപ്പെട്ടാലും, അഭാവസ്ഥിതനായി നാശത്തിലെത്തുന്നു—എങ്കിൽ പരലോകത്തുനിന്ന് അവൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ എന്തിനാൽ അറിയുന്നു?
1.84.18
हित्वा सोऽसून्सुप्तवन्निष्टनित्वा ।
पुरोधाय सुकृतं दुष्कृतं वा।
अन्यां योनिं पवनाग्रानुसारी ।
हित्वा देहं भजते राजसिंह ॥ १.८४.१८ ॥
അവൻ പ്രാണങ്ങളെ വെടിഞ്ഞ്, ഉറങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ ഞരങ്ങി, സുകൃതമോ ദുഷ്കൃതമോ മുന്നിൽ വെച്ച്, കാറ്റിന്റെ മുൻഭാഗത്തെ പിന്തുടർന്ന്, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു യോനി പ്രാപിക്കുന്നു, ഹേ രാജസിംഹ.
1.84.19
पुण्यां योनिं पुण्यकृतो व्रजन्ति ।
पापां योनिं पापकृतो व्रजन्ति।
कीटाः पतङ्गाश्च भवन्ति पापा ।
न मे विवक्षास्ति महानुभाव ॥ १.८४.१९ ॥
പുണ്യകർമ്മികൾ പുണ്യയോനി പ്രാപിക്കുന്നു, പാപകർമ്മികൾ പാപയോനി പ്രാപിക്കുന്നു; കീടങ്ങളും പതംഗങ്ങളും പാപികളായി ജനിക്കുന്നു. ഹേ മഹാനുഭാവ, ഇനിയും പറയാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല.
1.84.20
चतुष्पदा द्विपदाः षट्पदाश्च ।
तथाभूता गर्भभूता भवन्ति।
आख्यातमेतन्निखिलेन सर्वं ।
भूयस्तु किं पृच्छसि राजसिंह ॥ १.८४.२० ॥
നാലുകാലുള്ളതും രണ്ടുകാലുള്ളതും ആറുകാലുള്ളതുമായ ജീവികളും ഇതേ സ്വഭാവത്താൽ ഗർഭത്തിൽനിന്ന് ജനിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി പറയപ്പെട്ടു; ഹേ രാജസിംഹ, ഇനിയും നീ എന്താണ് ചോദിക്കുന്നത്?
1.84.21
किंस्वित्कृत्वा लभते तात लोका-
न्मर्त्यः श्रेष्ठांस्तपसा विद्यया च।
तन्मे पृष्टः शंस सर्वं यथाव-
च्छुभाँल्लोकान्येन गच्छेत्क्रमेण ॥ १.८४.२१ ॥
പ്രിയനേ, മനുഷ്യൻ എന്തു ചെയ്താൽ തപസ്സിനാലും വിദ്യയാലും ശ്രേഷ്ഠ ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു? ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു; എല്ലാം യഥാവിധി പറയണം, ഏത് ക്രമത്തിൽ ശുഭലോകങ്ങളിൽ പോകാമെന്ന്.
1.84.22
पुंसः सदैवेति वदन्ति सन्तः ॥ १.८४.२२ ॥
സജ്ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ തന്നെ പറയുന്നു.
1.84.23
अधीयानः पण्डितंमन्यमानो ।
यो विद्यया हन्ति यशः परेषाम्।
तस्यान्तवन्तश्च भवन्ति लोका ।
न चास्य तद्ब्रह्म फलं ददाति ॥ १.८४.२३ ॥
പഠിച്ചിട്ട് താൻ പണ്ഡിതനെന്ന് കരുതി വിദ്യയാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ യശസ്സ് നശിപ്പിക്കുന്നവന്റെ ലോകങ്ങൾ നശ്വരമാണ്; ആ ബ്രഹ്മജ്ഞാനം അവന് ഫലം നൽകുന്നില്ല.
1.84.24
चत्वारि कर्माण्यभयङ्कराणि ।
भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि।
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं ।
मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ॥ १.८४.२४ ॥
നാലു കർമങ്ങൾ ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നവയാണ്; ശരിയായി ചെയ്യാത്തപ്പോൾ അവ ഭയമേ നൽകുന്നു: മാനത്തിനായുള്ള അഗ്നിഹോത്രം, മാനത്തിനായുള്ള മൗനം, മാനത്താൽ പഠനം, മാനത്തിനായുള്ള യജ്ഞം.
1.84.25
न मानमान्यो मुदमाददीत ।
न सन्तापं प्राप्नुयाच्चावमानात्।
सन्तः सतः पूजयन्तीह लोके ।
नासाधवः साधुबुद्धिं लभन्ते ॥ १.८४.२५ ॥
മാനത്തിനർഹനായവൻ ബഹുമാനത്താൽ സന്തോഷിക്കരുത്; അപമാനത്താൽ ദുഃഖിക്കയുമരുത്. ഈ ലോകത്തിൽ സജ്ജനങ്ങളാണ് സജ്ജനങ്ങളെ ആദരിക്കുന്നത്; അസജ്ജനങ്ങൾ സദ്ബുദ്ധി നേടുന്നില്ല.
1.84.26
इति दद्यामिति यज इत्यदीय इति व्रतम् ।
इत्येतानि भयान्याहुस्तानि वर्ज्यानि सर्वशः ॥ १.८४.२६ ॥
'ഞാൻ നൽകും', 'ഞാൻ യജിക്കും', 'ഞാൻ പഠിക്കും', 'ഇതു വ്രതം' എന്നിവയെ ഭയങ്ങളെന്നു പറയുന്നു; അവയെല്ലാം പൂർണമായി വർജിക്കണം.
1.84.27
ये चाश्रयं वेदयन्ते पुराणं ।
मनीषिणो मानसमार्गरुद्धम्।
तन्निःश्रेयस्तेन संयोगमेत्य ।
परां शान्तिं प्रत्युः प्रेत्य चेह ॥ १.८४.२७ ॥
പുരാതനമായ ആശ്രയത്തെ അറിയിക്കുന്ന മനീഷികൾ, മനസ്സിന്റെ മാർഗത്താൽ തടയപ്പെട്ടതിനെ അതുവഴി നിഃശ്രേയസ്സുമായി ചേർന്ന്, ഇവിടെയും മരണശേഷവും പരമശാന്തി നേടുന്നു.