ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.84.1
यदाऽवसो नन्दने कामरूपी ।
संवत्सराणामयुतं शतानाम्।
किं कारणं कार्तयुगप्रधान ।
हित्वा च त्वं वसुधामन्वपद्यः ॥ १.८४.१ ॥
ಕೃತಯುಗದ ಪ್ರಧಾನನೇ! ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ನೀನು ನಂದನವನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಮಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?
1.84.2
ज्ञातिः सुहृत्स्वजनो वा यथेह ।
क्षीणे वित्ते त्यज्यते मानवैर्हि।
तथा तत्र क्षीणपुण्यं मनुष्यं ।
त्यजन्ति सद्यः सेश्वरा देवसङ्घाः ॥ १.८४.२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯರು ಬಂಧು, ಮಿತ್ರರು, ಸ್ವಜನರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವನನ್ನು ದೇವಗಣಗಳು ತಮ್ಮ ಅಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತವೆ.
1.84.3
तस्मिन्कथं क्षीणपुण्या भवन्ति ।
संमुह्यते मेऽत्र मनोऽतिमात्रम्।
किं वा विशिष्टाः कस्य धामोपयान्ति ।
तद्वै ब्रूहि क्षेत्रवित्त्वं मतो मे ॥ १.८४.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಹೇಗೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ? ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದೆ. ಅಥವಾ ಆ ವಿಶಿಷ್ಟರು ಯಾರ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ; ನೀವು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞರೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.84.4
इमं भौमं नरकं ते पतन्ति ।
ललाप्यमाना नरदेव सर्वे।
ते कङ्कगोमायुबलाशनार्थे ।
क्षीणे पुण्ये बहुधा प्रव्रजन्ति ॥ १.८४.४ ॥
ಓ ನರದೇವನೇ! ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅಳುತ್ತಾ ಈ ಭೂಮಿಯ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಹದ್ದುಗಳಿಗೂ ನರಿಗಳಿಗೂ ಆಹಾರವಾಗಲು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ.
1.84.5
तस्मादेतद्वर्जनीयं नरेन्द्र ।
दुष्टं लोके गर्हणीयं च कर्म।
आख्यातं ते पार्थिव सर्वमेव ।
भूयश्चेदानीं वद किं ते वदामि ॥ १.८४.५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ನರೇಂದ್ರನೇ, ಈ ದುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದನೀಯವಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಓ ರಾಜನೇ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಹೇಳು.
1.84.6
यदा तु तान्वितुदन्ते वयांसि ।
तथा गृध्राः शितिकण्ठाः पतङ्गाः।
कथं भवन्ति कथमाभवन्ति ।
न भौममन्यं नरकं शृणोमि ॥ १.८४.६ ॥
ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಹರಿದು ತಿನ್ನುವಾಗ, ಹದ್ದುಗಳು, ನೀಲಕಂಠಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರುವ ಜೀವಿಗಳು (ಹರಿದಾಗ), ಅವರು ಹೇಗಾಗುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಈ ಭೌಮ ನರಕಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ನರಕವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿಲ್ಲ.
1.84.7
ऊर्ध्वं देहात्कर्मणो जृम्भमाणा-
द्व्यक्तं पृथिव्यामनुसंचरन्ति।
इमं भौमं नरकं ते पतन्ति ।
नावेक्षन्ते वर्षपूगाननेकान् ॥ १.८४.७ ॥
ದೇಹದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಊದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭೌಮ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.84.8
षष्टिं सहस्राणि पतन्ति व्योम्नि ।
तथा अशीतिं परिवत्सराणि।
तान्वै तुदन्ति पततः प्रपातं ।
भीमा भौमा राक्षसास्तीक्ष्णदंष्ट्राः ॥ १.८४.८ ॥
ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ (ವರ್ಷಗಳು) ಬೀಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ. ಬೀಳುವ ಅವರನ್ನು ಭಯಂಕರ, ಭೌಮ, ಚೂಪು ದಾಡೆಯ ರಾಕ್ಷಸರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.84.9
यदेनसस्ते पततस्तुदन्ति ।
भीमा भौमा राक्षसास्तीक्ष्णदंष्ट्राः।
कथं भवन्ति कथमाभवन्ति ।
कथंभूता गर्भभूता भवन्ति ॥ १.८४.९ ॥
ಪಾಪದಿಂದ ಬೀಳುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಭಯಂಕರ, ಭೌಮ, ಚೂಪು ದಾಡೆಯ ರಾಕ್ಷಸರು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಗಾಗುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ರೂಪದವರು, ಗರ್ಭರೂಪರಾಗಿ ಹೇಗಾಗುತ್ತಾರೆ?
1.84.10
अस्रं रेतः पुष्पफलानुपृक्त-
मन्वेति तद्वै पुरुषेण सृष्टम्।
स वै तस्या रज आपद्यते वै ।
स गर्भभूतः समुपैति तत्र ॥ १.८४.१० ॥
ರಕ್ತ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ರಸದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಪುರುಷನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ (ಜೀವನನ್ನು) ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವಳ ರಜಸ್ಸನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ; ಅದು ಗರ್ಭವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡುತ್ತದೆ.
1.84.11
वनस्पतीनोषधीश्चाविशन्ति ।
आपो वायुं पृथिवीं चान्तरिक्षम्।
चतुष्पदं द्विपदं चाति सर्व-
मेवंभूता गर्भभूता भवन्ति ॥ १.८४.११ ॥
ಅವು ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಓಷಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ. ನೀರು, ವಾಯು, ಭೂಮಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ; ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಮತ್ತು ಎರಡು ಕಾಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ. ಹೀಗೆ ಅವು ಗರ್ಭಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
1.84.12
अन्यद्वपुर्विदधातीह गर्भ-
मुताहोस्वित्स्वेन कायेन याति।
आपद्यमानो नरयोनिमेता-
माचक्ष्व मे संशयात्प्रब्रवीमि ॥ १.८४.१२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವು ಹೊಸ ದೇಹವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಅಥವಾ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆಯೇ? ಮಾನವ ಯೋನಿಯನ್ನು ಸೇರುವಾಗ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ; ಸಂದೇಹದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
1.84.13
शरीरदेहातिसमुच्छ्रयं च ।
चक्षुःश्रोत्रे लभते केन संज्ञाम्।
एतत्तत्त्वं सर्वमाचक्ष्व पृष्टः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तात मन्याम सर्वे ॥ १.८४.१३ ॥
ದೇಹ, ಶರೀರದ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿ ಯಾವುದರಿಂದ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ? ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿ. ಅಯ್ಯಾ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.
1.84.14
वायुः समुत्कर्षति गर्भयोनि-
मृतौ रेतः पुष्पफलानुपृक्तम्।
स तत्र तन्मात्रकृताधिकारः ।
क्रमेण संवर्धयतीह गर्भम् ॥ १.८४.१४ ॥
ವಾಯು ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಗರ್ಭಯೋನಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಆ ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ.
1.84.15
स जायमानो विगृहीतमात्रः ।
संज्ञामधिष्ठाय ततो मनुष्यः।
स श्रोत्राभ्यां वेदयतीह शब्दं ।
स वै रूपं पश्यति चक्षुषा च ॥ १.८४.१५ ॥
ಅವನು ಜನಿಸುತ್ತಾ, ಆಕಾರ ಪಡೆದು, ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅಧಿಷ್ಠಿಸಿ, ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರೂಪವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
1.84.16
घ्राणेन गन्धं जिह्वयाऽथो रसं च ।
त्वचा स्पर्शं मनसा वेदभावम्।
इत्यष्टकेहोपहितं हि विद्धि ।
महात्मनः प्राणभृतः शरीरे ॥ १.८४.१६ ॥
ಮೂಗಿನಿಂದ ಗಂಧ, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ರಸ, ಚರ್ಮದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ಞಾನಭಾವ—ಓ ಅಷ್ಟಕ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಾಣಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
1.84.17
यः संस्थितः पुरुषो दह्यते वा ।
निखन्यते वापि निकृष्यते वा।
अभावभूतः स विनाशमेत्य ।
केनात्मानं चेतयते परस्तात् ॥ १.८४.१७ ॥
ಇರುವ ಪುರುಷನು ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅಭಾವಸ್ಥಿತನಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ—ಹಾಗಾದರೆ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಯಾವುದರಿಂದ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ?
1.84.18
हित्वा सोऽसून्सुप्तवन्निष्टनित्वा ।
पुरोधाय सुकृतं दुष्कृतं वा।
अन्यां योनिं पवनाग्रानुसारी ।
हित्वा देहं भजते राजसिंह ॥ १.८४.१८ ॥
ಅವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಿದ್ರಿಸುವವನಂತೆ ನರಳಿ, ಸತ್ಕರ್ಮ ಅಥವಾ ದುಷ್ಕರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ವಾಯುವಿನ ಮುಂದಾಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದು ಇನ್ನೊಂದು ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಓ ರಾಜಸಿಂಹ.
1.84.19
पुण्यां योनिं पुण्यकृतो व्रजन्ति ।
पापां योनिं पापकृतो व्रजन्ति।
कीटाः पतङ्गाश्च भवन्ति पापा ।
न मे विवक्षास्ति महानुभाव ॥ १.८४.१९ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಪುಣ್ಯ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಪಾಪ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಪತಂಗಗಳೂ ಪಾಪಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಓ ಮಹಾನುಭಾವ, ಇನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ನನಗಿಲ್ಲ.
1.84.20
चतुष्पदा द्विपदाः षट्पदाश्च ।
तथाभूता गर्भभूता भवन्ति।
आख्यातमेतन्निखिलेन सर्वं ।
भूयस्तु किं पृच्छसि राजसिंह ॥ १.८४.२० ॥
ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ, ಎರಡು ಕಾಲಿನ, ಆರು ಕಾಲಿನ ಜೀವಿಗಳೂ ಇಂಥ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಓ ರಾಜಸಿಂಹ, ಇನ್ನೂ ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೀ?
1.84.21
किंस्वित्कृत्वा लभते तात लोका-
न्मर्त्यः श्रेष्ठांस्तपसा विद्यया च।
तन्मे पृष्टः शंस सर्वं यथाव-
च्छुभाँल्लोकान्येन गच्छेत्क्रमेण ॥ १.८४.२१ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಮನುಷ್ಯನು ಏನನ್ನು ಮಾಡಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಯಾವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು.
1.84.22
पुंसः सदैवेति वदन्ति सन्तः ॥ १.८४.२२ ॥
ಸತ್ಪುರುಷರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮನುಷ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
1.84.23
अधीयानः पण्डितंमन्यमानो ।
यो विद्यया हन्ति यशः परेषाम्।
तस्यान्तवन्तश्च भवन्ति लोका ।
न चास्य तद्ब्रह्म फलं ददाति ॥ १.८४.२३ ॥
ಓದಿ ತನ್ನನ್ನು ಪಂಡಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಇತರರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನ ಲೋಕಗಳು ಅಂತ್ಯವುಳ್ಳವು; ಆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಅವನಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
1.84.24
चत्वारि कर्माण्यभयङ्कराणि ।
भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि।
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं ।
मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ॥ १.८४.२४ ॥
ನಾಲ್ಕು ಕರ್ಮಗಳು ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂತವು; ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಅವು ಭಯವನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತವೆ: ಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮೌನ, ಮಾನದಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ, ಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞ.
1.84.25
न मानमान्यो मुदमाददीत ।
न सन्तापं प्राप्नुयाच्चावमानात्।
सन्तः सतः पूजयन्तीह लोके ।
नासाधवः साधुबुद्धिं लभन्ते ॥ १.८४.२५ ॥
ಮಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದವನು ಗೌರವದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಬಾರದು, ಅವಮಾನದಿಂದ ದುಃಖಪಡಬಾರದು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಪುರುಷರೇ ಸತ್ಪುರುಷರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟರು ಸದ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
1.84.26
इति दद्यामिति यज इत्यदीय इति व्रतम् ।
इत्येतानि भयान्याहुस्तानि वर्ज्यानि सर्वशः ॥ १.८४.२६ ॥
'ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ', 'ನಾನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ', 'ನಾನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ', 'ಇದು ವ್ರತ' ಎಂಬ ಇವುಗಳನ್ನು ಭಯಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
1.84.27
ये चाश्रयं वेदयन्ते पुराणं ।
मनीषिणो मानसमार्गरुद्धम्।
तन्निःश्रेयस्तेन संयोगमेत्य ।
परां शान्तिं प्रत्युः प्रेत्य चेह ॥ १.८४.२७ ॥
ಪುರಾತನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮನೀಷಿಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅದರ ಮೂಲಕ ನಿಃಶ್ರೇಯಸದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮರಣಾನಂತರವೂ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.