മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.86.1
कतरस्त्वनयोः पूर्वं देवानामेति साम्यताम् ।
उभयोर्धावतो राजन्सूर्याचन्द्रमसोरिव ॥ १.८६.१ ॥
ഹേ രാജാവേ, സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ഓടുന്നതുപോലെ ഇരുവരും വേഗത്തിൽ പോകുമ്പോൾ, ഇവരിൽ ആരാണ് ആദ്യം ദേവതുല്യത പ്രാപിക്കുക?
1.86.2
अनिकेतो गृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः ।
ग्राम एव वसन्भिक्षुस्तयोः पूर्वतरं गतः ॥ १.८६.२ ॥
ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്കിടയിലും കാമവൃത്തിയിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കിടയിലും ഗൃഹമില്ലാത്തവനായി, സംയമത്തോടെ, ഗ്രാമത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടും ഭിക്ഷുവായിരിക്കുന്നവൻ ഇവരിൽ നേരത്തെ പോയവനാകുന്നു.
1.86.3
अप्राप्य दीर्घमायुस्तु यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् ।
तप्यते यदि तत्कृत्वा चरेत्सोऽन्यत्तपस्ततः ॥ १.८६.३ ॥
ദീർഘായുസ്സ് നേടാതെ, അധഃപതനത്തിൽ വീണവൻ അതിനാൽ അനുതപിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പിന്നീട് മറ്റൊരു തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കട്ടെ.
1.86.4
पापानां कर्मणां नित्यं बिभीयाद्यस्तु मानवः ।
सुखमप्याचरन्नित्यं सोऽत्यन्तं सुखमेधते ॥ १.८६.४ ॥
പാപകർമ്മങ്ങളെ എപ്പോഴും ഭയക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, സുഖം ആചരിച്ചുകൊണ്ടും എപ്പോഴും അത്യധികം സുഖത്തിൽ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു.
1.86.5
यद्वै नृशंसं तदसत्यमाहु-
र्यः सेवते धर्ममनर्थबुद्धिः।
अस्वोऽप्यनीशश्च तथैव राजं-
स्तदार्जवं स समाधिस्तदार्यम् ॥ १.८६.५ ॥
ക്രൂരതയെ അസത്യമെന്ന് പറയുന്നു; സ്വാർത്ഥരഹിതമായ ബുദ്ധിയോടെ ധർമ്മം സേവിക്കുന്നവൻ, ധനമില്ലാത്തവനും അധികാരമില്ലാത്തവനും ആണെങ്കിലും, ഹേ രാജാവേ, അതുതന്നെയാണ് ഋജുത്വം, അതുതന്നെയാണ് സമാധി, അതുതന്നെയാണ് ആര്യാചാരം.
1.86.6
केनासि हूतः प्रहितोऽसि राज-
न्युवा स्रग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः।
कुतऋ आयातः कतरस्यां दिशि त्व-
मुताहोस्वित्पार्थिवं स्थानमस्ति ॥ १.८६.६ ॥
ഹേ രാജാവേ, നിന്നെ ആരാണ് വിളിച്ചത്, അയച്ചത്? നീ യുവാവാണ്, പൂമാല ധരിച്ചവനാണ്, സുന്ദരനും തേജസ്വിയുമാണ്. നീ ഏത് ദിക്കിൽ നിന്നാണ് വന്നത്? അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഭൂമിയിൽ സ്ഥാനമുണ്ടോ?
1.86.7
त्वरन्ति मां लोकपा ब्राह्मणा ये ॥ १.८६.७ ॥
ലോകപാലകരും ബ്രാഹ്മണരും എന്നെ ത്വരിപ്പിക്കുന്നു.
1.86.8
सतां सकाशे तु वृतः प्रपात-
स्ते सङ्गता गुणवन्तश्च सर्वे।
शक्राच्च लब्धो हि वरो मयैष ।
पतिष्यता भूमितलं नरेन्द्र ॥ १.८६.८ ॥
സജ്ജനങ്ങളുടെ സന്നിധിയിൽ എന്റെ പതനം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു; അവരെല്ലാം ഗുണവാന്മാരായി ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രനിൽനിന്ന് ഞാൻ ഈ വരം നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഹേ നരേന്ദ്രാ!
1.86.9
पृच्छामि त्वां मा प्रपत प्रपातं ।
यदि लोकाः पार्थिव सन्ति मेऽत्र।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि स्थिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८६.९ ॥
ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു — വീഴരുത്. ഹേ രാജാവേ, എനിക്കുള്ള ലോകങ്ങൾ ഇവിടെയോ ആകാശത്തോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ ധർമ്മം നീ അറിയുന്നവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.86.10
यावत्पृथिव्यां विहितं गवाश्वं ।
सहारण्यैः पशुभिः पार्वतैश्च।
तावल्लोका दिवि ते संस्थिता वै ।
तथा विजानीहि नरेन्द्रसिंह ॥ १.८६.१० ॥
ഭൂമിയിൽ പശുക്കളും കുതിരകളും വനങ്ങളും മൃഗങ്ങളും പർവ്വതങ്ങളും എത്രയുണ്ടോ, അത്രയും ലോകങ്ങൾ നിനക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഹേ നരേന്ദ്രസിംഹാ, അങ്ങനെ അറിയുക!
1.86.11
तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोका दिवि राजेन्द्र सन्ति।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः ॥ १.८६.११ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ള എന്റെ ലോകങ്ങൾ നിനക്ക് ഞാൻ തരുന്നു; വീഴരുത്. അവ അന്തരീക്ഷത്തിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മോഹം വിട്ട് ഉടൻ അവയിൽ കയറുക.
1.86.12
नास्मद्विधोऽब्राह्मणो ब्रह्मविच्च ।
प्रतिग्रहे वर्तते राजमुख्य।
यथा प्रदेयं सततं द्विजेभ्य-
स्तथाऽददं पूर्वमहं नरेन्द्र ॥ १.८६.१२ ॥
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എന്നെപ്പോലെയുള്ള അബ്രാഹ്മണനും ബ്രഹ്മജ്ഞനും ദാനസ്വീകരണത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നില്ല. നരേന്ദ്രാ, ദ്വിജർക്ക് എപ്പോഴും കൊടുക്കേണ്ടതുപോലെ ഞാൻ മുൻപ് കൊടുത്തു.
1.86.13
नाब्राह्मणः कृपणो जातु जीवे-
द्या चाप्यस्याऽब्राह्मणी वीरपत्नी।
सोऽहं नैवाकृतपूर्वं चरेयं ।
विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८६.१३ ॥
അബ്രാഹ്മണനായ പിശുക്കൻ ഒരിക്കലും ജീവിക്കുകയില്ല; അവന്റെ അബ്രാഹ്മണിയായ വീരപത്നിയും. മുൻപ് ചെയ്യാത്ത കാര്യം ഞാൻ ചെയ്യുകയില്ല; കൊടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ അവിടെ എന്താണ് ഉചിതം?
1.86.14
पृच्छामि त्वां स्पृहणीयरूप ।
प्रतर्दनोऽहं यदि मे सन्ति लोकाः।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८६.१४ ॥
ആഗ്രഹിക്കത്തക്ക രൂപമുള്ളവനേ, ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ പ്രതർദനനാണ്. എന്റെ ലോകങ്ങൾ അന്തരിക്ഷത്തിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ ധർമ്മത്തിന്റെ ജ്ഞാതാവായി ഞാൻ നിന്നെ കരുതുന്നു.
1.86.15
सन्ति लोका बहवस्ते नरेन्द्र ।
अप्येकैकः सप्तसप्ताप्यहानि।
मधुच्युतो घृतपृक्ता विशोका-
स्ते नान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८६.१५ ॥
നരേന്ദ്രാ, നിനക്ക് പല ലോകങ്ങളുണ്ട്; അവയിൽ ഓരോന്നും ഏഴേഴു ദിവസം വരെയും, തേൻ ഒലിക്കുന്ന, നെയ്യിൽ കുതിർന്ന, ദുഃഖരഹിതമായ, അന്തമില്ലാത്ത അവ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
1.86.16
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः ॥ १.८६.१६ ॥
ഞാൻ അവ നിനക്കു തരുന്നു; വീഴരുത്, പതനത്തിൽ പെടരുത്. എന്റെ ലോകങ്ങൾ നിന്റേതാകട്ടെ, അവ അന്തരീക്ഷത്തിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ആയിരുന്നാലും; മോഹം നീങ്ങി വേഗം അവയിൽ കയറുക.
1.86.17
न तुल्यतेजाः सुकृतं कामयेत ।
योगक्षेमं पार्थिव पार्थिवः सन्।
दैवादेशादापदं प्राप्य विद्वां-
श्चरेन्नृशंसं न हि जातु राजा ॥ १.८६.१७ ॥
തുല്യതേജസ്സുള്ളവൻ സുകൃതം ആഗ്രഹിക്കരുത്; രാജാവായിരിക്കെ യോഗക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കരുത്. ദൈവനിർദേശത്താൽ ആപത്ത് വന്നുചേർന്നാൽ, വിദ്വാനായ രാജാവ് ഒരിക്കലും ക്രൂരമായി പെരുമാറരുത്.
1.86.18
धर्म्यं मार्गं यतमानो यशस्यं ।
कुर्यान्नृपो धर्ममवेक्षमाणः।
न मद्विधो धर्मबुद्धिः प्रजान-
न्कुर्यादेवं कृपणं मां यथाऽत्थ ॥ १.८६.१८ ॥
ധർമ്മാനുസൃതവും കീർത്തിദായകവുമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ പരിശ്രമിച്ച്, ധർമ്മം ശ്രദ്ധിച്ച് രാജാവ് കർമ്മം ചെയ്യണം. എന്നെപ്പോലെ ധർമ്മബുദ്ധിയുള്ളവൻ, അറിഞ്ഞുകൊണ്ടും, നീ എന്നെ ദീനനെന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ അത് ചെയ്യില്ല.
1.86.19
कुर्यादपूर्वं न कृतं यदन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधु।
धर्माधर्मौ सुविनिश्चित्य सम्य-
क्कार्याकार्येष्वप्रमत्तश्चरेद्यः ॥ १.८६.१९ ॥
മറ്റുള്ളവർ മുമ്പ് ചെയ്യാത്ത ഒന്ന് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതിൽ എന്താണ് നന്ന്? ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളെ നന്നായി നിശ്ചയിച്ച്, ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും സൂക്ഷിച്ച് നടക്കുന്നവനാണ് (ഉത്തമൻ).
1.86.20
स वै धीमान्सत्यसन्धः कृतात्मा ।
राजा भवेल्लोकपालो महिम्ना।
यदा भवेत्संशयो धर्मकार्ये ।
कामार्थौ वा यत्र विन्दन्ति सम्यक् ॥ १.८६.२० ॥
ജ്ഞാനിയും സത്യപ്രതിജ്ഞനും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമായ രാജാവ് തന്റെ മഹിമകൊണ്ട് ലോകപാലകനാകും. ധർമകർമത്തിൽ സംശയം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും കാമവും അർഥവും ശരിയായി ലഭിക്കുന്നിടത്തും.
1.86.21
कार्यं तत्र प्रथमं धर्मकार्यं ।
यन्नो विरुध्यादर्थकामौ स धर्मः
ब्रुवाणमेवं नृपतिं ययातिं ।
नृपोत्तमो वसुमानब्रवीत्तम् ॥ १.८६.२१ ॥
അവിടെ ആദ്യകർത്തവ്യം ധർമകർമമാണ്. അർഥത്തിനും കാമത്തിനും വിരുദ്ധമാകാത്തതാണ് ധർമം. ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച യയാതിയോട് ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് വസുമാൻ പറഞ്ഞു.