மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.86.1
कतरस्त्वनयोः पूर्वं देवानामेति साम्यताम् ।
उभयोर्धावतो राजन्सूर्याचन्द्रमसोरिव ॥ १.८६.१ ॥
அரசே, இவ்விருவரில் எவர் முதலில் தேவர்களின் நிலையை அடைவார், சூரியனும் சந்திரனும் ஓடுவது போல் இருவரும் விரைகையில்?
1.86.2
अनिकेतो गृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः ।
ग्राम एव वसन्भिक्षुस्तयोः पूर्वतरं गतः ॥ १.८६.२ ॥
இல்லறத்தாரிடையிலும் ஆசையின்படி வாழ்பவர்களிடையிலும் வீடற்றவனாகவும் அடக்கமுள்ளவனாகவும், ஊரில் இருந்தபடியே பிக்ஷுவாக இருப்பவன் அவ்விருவரில் முன்னதாகச் சென்றவன் ஆவான்.
1.86.3
अप्राप्य दीर्घमायुस्तु यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् ।
तप्यते यदि तत्कृत्वा चरेत्सोऽन्यत्तपस्ततः ॥ १.८६.३ ॥
நீண்ட ஆயுளைப் பெறாமல், சீரழிவை அடைந்தவன் அதன் காரணமாக வருந்தி, பின்னர் வேறு தவத்தைச் செய்யட்டும்.
1.86.4
पापानां कर्मणां नित्यं बिभीयाद्यस्तु मानवः ।
सुखमप्याचरन्नित्यं सोऽत्यन्तं सुखमेधते ॥ १.८६.४ ॥
பாவச் செயல்களுக்கு எப்போதும் அஞ்சும் மனிதன், எப்போதும் இன்பத்தைக் கடைப்பிடித்தாலும், மிகுந்த இன்பத்தில் செழிக்கிறான்.
1.86.5
यद्वै नृशंसं तदसत्यमाहु-
र्यः सेवते धर्ममनर्थबुद्धिः।
अस्वोऽप्यनीशश्च तथैव राजं-
स्तदार्जवं स समाधिस्तदार्यम् ॥ १.८६.५ ॥
கொடுமை என்பதை அசத்தியம் என்கின்றனர்; சுயநல நோக்கற்ற மனத்துடன் தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவன், செல்வமும் ஆற்றலும் இல்லாதவனாக இருந்தாலும், அரசே, அதுவே நேர்மை, அதுவே சமாதி, அதுவே ஆரிய நடத்தை.
1.86.6
केनासि हूतः प्रहितोऽसि राज-
न्युवा स्रग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः।
कुतऋ आयातः कतरस्यां दिशि त्व-
मुताहोस्वित्पार्थिवं स्थानमस्ति ॥ १.८६.६ ॥
அரசே, யாரால் நீ அழைக்கப்பட்டாய், அனுப்பப்பட்டாய்? நீ இளையவன், மாலை அணிந்தவன், அழகும் ஒளியும் உடையவன். எந்தத் திசையிலிருந்து வந்தாய்? அல்லது உனக்கு ஏதேனும் பூமிக்குரிய இடம் உண்டா?
1.86.7
त्वरन्ति मां लोकपा ब्राह्मणा ये ॥ १.८६.७ ॥
உலகக் காவலர்களும் அந்தணர்களும் எனக்கு விரைகின்றனர்.
1.86.8
सतां सकाशे तु वृतः प्रपात-
स्ते सङ्गता गुणवन्तश्च सर्वे।
शक्राच्च लब्धो हि वरो मयैष ।
पतिष्यता भूमितलं नरेन्द्र ॥ १.८६.८ ॥
நல்லோர் முன்னிலையில் என் வீழ்ச்சி நிச்சயிக்கப்பட்டது; அவர்கள் அனைவரும் குணவான்களாக ஒன்றுகூடியுள்ளனர். இந்திரனிடமிருந்து நான் இந்த வரத்தைப் பெற்றேன். ஓ மன்னர்களின் தலைவனே!
1.86.9
पृच्छामि त्वां मा प्रपत प्रपातं ।
यदि लोकाः पार्थिव सन्ति मेऽत्र।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि स्थिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८६.९ ॥
நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன் — வீழாதே. ஓ அரசனே, எனக்குரிய உலகங்கள் இங்கேயோ, வானிலோ, சொர்க்கத்திலோ இருந்தால், அந்த தர்மத்தை நீ அறிந்தவன் என்று நான் கருதுகிறேன்.
1.86.10
यावत्पृथिव्यां विहितं गवाश्वं ।
सहारण्यैः पशुभिः पार्वतैश्च।
तावल्लोका दिवि ते संस्थिता वै ।
तथा विजानीहि नरेन्द्रसिंह ॥ १.८६.१० ॥
பூமியில் பசுக்களும் குதிரைகளும், காடுகளும் விலங்குகளும் மலைகளும் எவ்வளவு உள்ளனவோ, அவ்வளவு உலகங்கள் உனக்கு வானில் நிலைபெற்றுள்ளன. ஓ மன்னர்களின் சிங்கமே, அப்படியே அறிந்துகொள்!
1.86.11
तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोका दिवि राजेन्द्र सन्ति।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः ॥ १.८६.११ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, வானில் உள்ள என் உலகங்களை உனக்குத் தருகிறேன்; வீழாதே. அவை அந்தரிக்ஷத்திலோ வானத்திலோ நிலைபெற்றிருந்தால், மயக்கம் நீங்கி உடனே அவற்றின் மேல் ஏறு.
1.86.12
नास्मद्विधोऽब्राह्मणो ब्रह्मविच्च ।
प्रतिग्रहे वर्तते राजमुख्य।
यथा प्रदेयं सततं द्विजेभ्य-
स्तथाऽददं पूर्वमहं नरेन्द्र ॥ १.८६.१२ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, என்னைப் போன்ற அந்தணரல்லாதவனும் பிரம்மஞானியும் தானம் ஏற்பதில் ஈடுபடுவதில்லை. நரேந்திரனே, இருபிறப்பாளர்களுக்குத் எப்போதும் கொடுக்க வேண்டியதைப் போலவே நான் முன்பு கொடுத்தேன்.
1.86.13
नाब्राह्मणः कृपणो जातु जीवे-
द्या चाप्यस्याऽब्राह्मणी वीरपत्नी।
सोऽहं नैवाकृतपूर्वं चरेयं ।
विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८६.१३ ॥
அந்தணரல்லாத கஞ்சனும், அவனுடைய அந்தணரல்லாத வீரன் மனைவியும் ஒருபோதும் வாழ்வதில்லை. முன்பு செய்யப்படாத செயலை நான் செய்யமாட்டேன்; கொடுக்க விரும்பும்போது அங்கே எது நல்லது?
1.86.14
पृच्छामि त्वां स्पृहणीयरूप ।
प्रतर्दनोऽहं यदि मे सन्ति लोकाः।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८६.१४ ॥
ஆசைக்குரிய வடிவம் உடையவனே, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்: நான் பிரதர்தனன். என் உலகங்கள் வானத்திலோ விண்ணிலோ இருந்தால், அந்த தர்மத்தை அறிந்தவனாக உன்னையே நான் கருதுகிறேன்.
1.86.15
सन्ति लोका बहवस्ते नरेन्द्र ।
अप्येकैकः सप्तसप्ताप्यहानि।
मधुच्युतो घृतपृक्ता विशोका-
स्ते नान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८६.१५ ॥
நரேந்திரனே, உனக்கு பல உலகங்கள் உண்டு; அவற்றில் ஒவ்வொன்றும் ஏழேழு நாட்கள் வரை கூட, தேன் சொட்டும், நெய் கலந்த, துக்கமற்ற, முடிவற்ற அவை உன்னை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கின்றன.
1.86.16
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः ॥ १.८६.१६ ॥
நான் அவற்றை உனக்குத் தருகிறேன்; வீழாதே, வீழ்ச்சியில் விழாதே. என் உலகங்கள் உனதாகட்டும், அவை அந்தரிக்ஷத்திலோ அல்லது சுவர்க்கத்திலோ இருந்தாலும்; மோகம் நீங்கி விரைவில் அவற்றின் மீது ஏறு.
1.86.17
न तुल्यतेजाः सुकृतं कामयेत ।
योगक्षेमं पार्थिव पार्थिवः सन्।
दैवादेशादापदं प्राप्य विद्वां-
श्चरेन्नृशंसं न हि जातु राजा ॥ १.८६.१७ ॥
சமமான தேஜஸ் உடையவன் நற்செயலை விரும்பக்கூடாது; அரசனாக இருப்பவன் யோகக்ஷேமத்தை விரும்பக்கூடாது. தெய்வக் கட்டளையால் ஆபத்து வந்தபோது, அறிவுடைய அரசன் ஒருபோதும் கொடுமையாக நடக்கக்கூடாது.
1.86.18
धर्म्यं मार्गं यतमानो यशस्यं ।
कुर्यान्नृपो धर्ममवेक्षमाणः।
न मद्विधो धर्मबुद्धिः प्रजान-
न्कुर्यादेवं कृपणं मां यथाऽत्थ ॥ १.८६.१८ ॥
தர்மமான, புகழ்பெற்ற வழியில் முயன்று, தர்மத்தைக் கவனித்துக் கொண்டு அரசன் செயல்பட வேண்டும். என்னைப் போன்ற தர்மபுத்தியுள்ளவன், அறிந்திருந்தும், நீ என்னிடம் கூறும்படி, அப்படிக் கருணையற்ற செயலைச் செய்யமாட்டான்.
1.86.19
कुर्यादपूर्वं न कृतं यदन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधु।
धर्माधर्मौ सुविनिश्चित्य सम्य-
क्कार्याकार्येष्वप्रमत्तश्चरेद्यः ॥ १.८६.१९ ॥
பிறரால் முன்பு செய்யப்படாத ஒன்றை, அதைச் செய்ய விரும்பினாலும், அங்கு எது நன்மையானது? தர்மம், அதர்மம் இரண்டையும் நன்கு தீர்மானித்து, செய்யத்தக்கது, செய்யத்தகாதது இவற்றில் கவனத்துடன் நடப்பவனே (உயர்ந்தவன்).
1.86.20
स वै धीमान्सत्यसन्धः कृतात्मा ।
राजा भवेल्लोकपालो महिम्ना।
यदा भवेत्संशयो धर्मकार्ये ।
कामार्थौ वा यत्र विन्दन्ति सम्यक् ॥ १.८६.२० ॥
அவர் அறிவுள்ளவர், சத்தியப் பிரதிஞ்ஞையுடையவர், தன்னை அடக்கியவர்; அரசன் தன் மகிமையால் உலகக் காவலனாக ஆவான். தர்மச் செயலில் ஐயம் எழும்போதும், காமமும் அர்த்தமும் எங்கு சரியாகப் பெறப்படுகின்றனவோ அப்போதும்.
1.86.21
कार्यं तत्र प्रथमं धर्मकार्यं ।
यन्नो विरुध्यादर्थकामौ स धर्मः
ब्रुवाणमेवं नृपतिं ययातिं ।
नृपोत्तमो वसुमानब्रवीत्तम् ॥ १.८६.२१ ॥
அங்கு முதல் கடமை தர்மச் செயலே. அர்த்தத்துக்கும் காமத்துக்கும் எதிராகாததே தர்மம். இவ்வாறு பேசிய யயாதியிடம் சிறந்த அரசன் வசுமான் கூறினான்.