Mahābhārata · Adhyāya 1.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.86.1
कतरस्त्वनयोः पूर्वं देवानामेति साम्यताम् ।
उभयोर्धावतो राजन्सूर्याचन्द्रमसोरिव ॥ १.८६.१ ॥
Ó rei, destes dois que correm como o sol e a lua, qual alcançará primeiro a semelhança com os deuses?
1.86.2
अनिकेतो गृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः ।
ग्राम एव वसन्भिक्षुस्तयोः पूर्वतरं गतः ॥ १.८६.२ ॥
Aquele que, sem morada e dominado entre os chefes de família e os que vivem de desejo, habita na aldeia e ainda assim é mendicante, partiu antes daqueles dois.
1.86.3
अप्राप्य दीर्घमायुस्तु यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् ।
तप्यते यदि तत्कृत्वा चरेत्सोऽन्यत्तपस्ततः ॥ १.८६.३ ॥
Aquele que, sem ter alcançado vida longa e tendo caído na decadência, se atormenta por isso, deve então praticar outra austeridade.
1.86.4
पापानां कर्मणां नित्यं बिभीयाद्यस्तु मानवः ।
सुखमप्याचरन्नित्यं सोऽत्यन्तं सुखमेधते ॥ १.८६.४ ॥
O homem que sempre teme as ações más, mesmo praticando constantemente a felicidade, prospera em felicidade extrema.
1.86.5
यद्वै नृशंसं तदसत्यमाहु-
र्यः सेवते धर्ममनर्थबुद्धिः।
अस्वोऽप्यनीशश्च तथैव राजं-
स्तदार्जवं स समाधिस्तदार्यम् ॥ १.८६.५ ॥
À crueldade chamam falsidade. Quem serve ao dharma com uma mente livre de fins egoístas, mesmo sem riqueza e sem poder, ó rei, isso é retidão, isso é concentração, isso é conduta nobre.
1.86.6
केनासि हूतः प्रहितोऽसि राज-
न्युवा स्रग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः।
कुतऋ आयातः कतरस्यां दिशि त्व-
मुताहोस्वित्पार्थिवं स्थानमस्ति ॥ १.८६.६ ॥
Ó rei, por quem foste chamado e enviado? És jovem, coroado de guirlandas, belo e radiante. De que direção vieste? Ou tens algum lugar terreno?
1.86.7
त्वरन्ति मां लोकपा ब्राह्मणा ये ॥ १.८६.७ ॥
Os guardiões dos mundos e os brâmanes me apressam.
1.86.8
सतां सकाशे तु वृतः प्रपात-
स्ते सङ्गता गुणवन्तश्च सर्वे।
शक्राच्च लब्धो हि वरो मयैष ।
पतिष्यता भूमितलं नरेन्द्र ॥ १.८६.८ ॥
Na presença dos bons, minha queda foi decretada; estão todos reunidos, os virtuosos. Obtive este dom de Indra, ó senhor dos homens!
1.86.9
पृच्छामि त्वां मा प्रपत प्रपातं ।
यदि लोकाः पार्थिव सन्ति मेऽत्र।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि स्थिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८६.९ ॥
Pergunto-te: não caias. Ó rei, se existem para mim mundos aqui, no ar ou no céu, então penso que conheces esse dharma.
1.86.10
यावत्पृथिव्यां विहितं गवाश्वं ।
सहारण्यैः पशुभिः पार्वतैश्च।
तावल्लोका दिवि ते संस्थिता वै ।
तथा विजानीहि नरेन्द्रसिंह ॥ १.८६.१० ॥
Tanto gado, cavalos, florestas, animais e montanhas quanto são destinados à terra, tantos mundos teus se estabelecem no céu. Sabe-o assim, ó leão entre os reis!
1.86.11
तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोका दिवि राजेन्द्र सन्ति।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः ॥ १.८६.११ ॥
Ó senhor dos reis, os mundos meus que estão no céu eu tos dou; não caias. Se repousam no ar ou no céu, livre da ilusão, sobe a eles depressa.
1.86.12
नास्मद्विधोऽब्राह्मणो ब्रह्मविच्च ।
प्रतिग्रहे वर्तते राजमुख्य।
यथा प्रदेयं सततं द्विजेभ्य-
स्तथाऽददं पूर्वमहं नरेन्द्र ॥ १.८६.१२ ॥
Melhor dos reis, alguém como eu, não brâmane mas conhecedor de Brahman, não se dedica a aceitar presentes. Ó senhor dos homens, assim como sempre se deve dar aos dvijas, assim eu dei antes.
1.86.13
नाब्राह्मणः कृपणो जातु जीवे-
द्या चाप्यस्याऽब्राह्मणी वीरपत्नी।
सोऽहं नैवाकृतपूर्वं चरेयं ।
विधित्समानः किमु तत्र साधुः ॥ १.८६.१३ ॥
Um avarento não brâmane nunca vive, nem sua esposa não brâmane, esposa de herói. Eu não faria o que nunca foi feito antes; desejando dar, o que é bom ali?
1.86.14
पृच्छामि त्वां स्पृहणीयरूप ।
प्रतर्दनोऽहं यदि मे सन्ति लोकाः।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिताः ।
क्षेत्रज्ञं त्वां तस्य धर्मस्य मन्ये ॥ १.८६.१४ ॥
Ó tu de forma desejável, pergunto-te: sou Pratardana. Se os meus mundos existem, situados na atmosfera ou no céu, considero-te conhecedor desse dharma.
1.86.15
सन्ति लोका बहवस्ते नरेन्द्र ।
अप्येकैकः सप्तसप्ताप्यहानि।
मधुच्युतो घृतपृक्ता विशोका-
स्ते नान्तवन्तः प्रतिपालयन्ति ॥ १.८६.१५ ॥
Ó senhor dos homens, tens muitos mundos; cada um deles, mesmo por sete vezes sete dias, gotejando mel, misturado com ghee, livre de tristeza e sem fim, aguarda-te.
1.86.16
तांस्ते ददानि मा प्रपत प्रपातं ।
ये मे लोकास्तव ते वै भवन्तु।
यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता-
स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोहः ॥ १.८६.१६ ॥
Eu os dou a ti; não caias, não caias na queda. Que os mundos que são meus sejam teus, quer estejam no céu intermediário ou no céu; livre da ilusão, sobe rapidamente a eles.
1.86.17
न तुल्यतेजाः सुकृतं कामयेत ।
योगक्षेमं पार्थिव पार्थिवः सन्।
दैवादेशादापदं प्राप्य विद्वां-
श्चरेन्नृशंसं न हि जातु राजा ॥ १.८६.१७ ॥
Quem possui igual esplendor não deve desejar o mérito; um rei, sendo soberano, não deve desejar o ganho e a segurança. Quando a desgraça vem por decreto divino, o rei sábio nunca deve agir com crueldade.
1.86.18
धर्म्यं मार्गं यतमानो यशस्यं ।
कुर्यान्नृपो धर्ममवेक्षमाणः।
न मद्विधो धर्मबुद्धिः प्रजान-
न्कुर्यादेवं कृपणं मां यथाऽत्थ ॥ १.८६.१८ ॥
Esforçando-se pelo caminho justo e glorioso, atento ao dharma, o rei deve agir. Um homem de mente dhármica como eu, sabendo disso, não faria o que tu me dizes, eu que sou miserável.
1.86.19
कुर्यादपूर्वं न कृतं यदन्यै-
र्विधित्समानः किमु तत्र साधु।
धर्माधर्मौ सुविनिश्चित्य सम्य-
क्कार्याकार्येष्वप्रमत्तश्चरेद्यः ॥ १.८६.१९ ॥
Mesmo quem deseja fazer o que ninguém fez antes — que bem há nisso? Aquele que, tendo bem determinado o dharma e o adharma, age com atenção no que deve e no que não deve ser feito, esse é o melhor.
1.86.20
स वै धीमान्सत्यसन्धः कृतात्मा ।
राजा भवेल्लोकपालो महिम्ना।
यदा भवेत्संशयो धर्मकार्ये ।
कामार्थौ वा यत्र विन्दन्ति सम्यक् ॥ १.८६.२० ॥
Esse homem sábio, fiel à sua palavra e senhor de si, torna-se rei e guardião dos mundos por sua grandeza, quando surge dúvida em um assunto de dharma, ou onde desejo e riqueza são obtidos corretamente.
1.86.21
कार्यं तत्र प्रथमं धर्मकार्यं ।
यन्नो विरुध्यादर्थकामौ स धर्मः
ब्रुवाणमेवं नृपतिं ययातिं ।
नृपोत्तमो वसुमानब्रवीत्तम् ॥ १.८६.२१ ॥
Ali, o primeiro dever é a obra do dharma; aquilo que não se opõe à riqueza e ao desejo é dharma. Ao rei Yayāti, que assim falava, respondeu Vasumān, o melhor dos reis.