Mahābhārata · Adhyāya 1.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.94.1
सुव्यक्तं राजपुत्री त्वं यथा कल्याणि भाषसे ।
भार्या मे भव सुश्रोणि ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १.९४.१ ॥
Klar ist, dass du eine Königstochter bist, glückverheißende Frau, wie du sprichst. Schönhüftige, werde meine Gemahlin. Sag, was soll ich für dich tun?
1.94.2
सुवर्णमालां वासांसि कुण्डले परिहाटके ।
नानापत्तनजे शुभ्रे मणिरत्ने च शोभने ॥ १.९४.२ ॥
Eine goldene Girlande, Gewänder, Ohrringe, goldene Zierrat und leuchtende, prächtige Juwelen und Edelsteine aus verschiedenen Städten.
1.94.3
आहरामि तवाद्याहं निष्कादीन्यजिनानि च ।
सर्वं राज्यं तवाद्यास्तु भार्या मे भव शोभने ॥ १.९४.३ ॥
Ich werde dir sogleich Goldmünzen wie die niṣka und Felle holen. Von heute an sei das ganze Reich dein. Strahlende, werde meine Gemahlin.
1.94.4
गान्धर्वेण च मां भीरु विवाहेनैहि सुन्दरि ।
विवाहानां हि रम्भोरु गान्धर्वः श्रेष्ठ उच्यते ॥ १.९४.४ ॥
Scheue, Schöne, komm zu mir durch die gāndharva-Ehe. Bananenschenkelige, unter den Eheschließungen gilt die gāndharva als die beste.
1.94.5
फलाहारो गतो राजन्पिता मे इत आश्रमात् ।
मुहूर्तं संप्रतीक्षस्व स मां तुभ्यं प्रदास्यति ॥ १.९४.५ ॥
O König, mein Vater ist aus dieser Einsiedelei gegangen, um Früchte zu essen. Warte einen Augenblick, dann wird er mich dir geben.
1.94.6
पिता हि मे प्रभुर्नित्यं दैवतं परमं मम ।
यस्मै मां दास्यति पिता स मे भर्ता भविष्यति ॥ १.९४.६ ॥
Mein Vater ist stets mein Herr und meine höchste Gottheit. Wem mein Vater mich geben wird, der wird mein Gemahl sein.
1.94.7
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १.९४.७ ॥
In der Kindheit beschützt sie der Vater, in der Jugend der Ehemann, im Alter der Sohn; eine Frau verdient keine Unabhängigkeit.
1.94.8
समन्यमाना राजेन्द्र पितरं मे तपस्विनम् ।
अधर्मेण हि धर्मिष्ठ कथं वरमुपास्महे ॥ १.९४.८ ॥
O Herr der Könige, in Achtung meines asketischen Vaters, o Gerechtester, wie könnten wir einem Freier durch Unrecht dienen?
1.94.9
मामैवं वद कल्याणि तपोराशिं दमात्मकम् ।
मन्युप्रहरणा विप्रा न विप्राः शस्त्रपाणयः ॥ १.९४.९ ॥
Sprich nicht so von mir, o Glückliche, einem Haufen der Askese und Selbstbeherrschten; Brahmanen haben den Zorn als Waffe, nicht Waffen in der Hand.
1.94.10
मन्युना घ्नन्ति ते शत्रून्वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ।
अग्निर्दहति तेजोभिः सूर्यो दहति रश्मिभिः ॥ १.९४.१० ॥
Sie erschlagen ihre Feinde mit dem Zorn, wie Indra die Asuras mit dem Donnerkeil; das Feuer verbrennt mit seinen Flammen, die Sonne verbrennt mit ihren Strahlen.
1.94.11
राजा दहति दण्डेन ब्राह्मणो मन्युना दहेत् ।
क्रोधिता मन्युना घ्नन्ति वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ १.९४.११ ॥
Der König verbrennt mit dem Stab der Strafe, der Brahmane mag mit dem Zorn verbrennen. Die Zornigen erschlagen die Asuras wie der Träger des Donnerkeils.
1.94.12
जाने भद्रे महर्षिं तं तस्य मन्युर्न विद्यते ।
इच्छामि त्वां वरारोहे भजमानामनिन्दिते।
त्वदर्थं मां स्थितं विद्धि त्वद्गतं हि मनो मम ॥ १.९४.१२ ॥
O Glückliche, ich weiß, dass dieser große Weise keinen Zorn hat. O Schönhüftige, o Makellose, ich begehre dich, die du mir dienst. Wisse, dass ich um deinetwillen hier stehe; mein Geist ist zu dir gegangen.
1.94.13
आत्मनो बन्धुरात्मैव गतिरात्मैव चात्मनः ।
आत्मनैवात्मनो दानं कर्तुमर्हसि धर्मतः ॥ १.९४.१३ ॥
Das Selbst ist der Freund des Selbstes, das Selbst ist die Zuflucht des Selbstes. Gemäß dharma sollst du dich selbst durch dich selbst hingeben.
1.94.14
अष्टावेव समासेन विवाहा धर्मतः स्मृताः ।
ब्राह्मो दैवस्तथैवार्षः प्राजापत्यस्तथाऽऽसुरः ॥ १.९४.१४ ॥
Kurz gesagt, nach dharma werden acht Arten der Ehe überliefert: die brāhma, die daiva, ebenso die ārṣa, die prājāpatya und die āsura.
1.94.15
गान्धर्वो राक्षसश्चैव पैशाचश्चाष्टमः स्मृतः ।
तेषां धर्म्यान्यथापूर्वं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.९४.१५ ॥
Die gāndharva, die rākṣasa und die paiśāca — die achte ist so überliefert. Von ihnen erklärte Manu Svāyambhuva die rechtmäßigen in ihrer früheren Ordnung.
1.94.16
प्रशस्तांश्चतुरः पूर्वान्ब्राह्मणस्योपधारय ।
षडानुपूर्व्या क्षत्रस्य विद्धि धर्म्याननिन्दिते ॥ १.९४.१६ ॥
Für den Brahmanen betrachte die ersten vier gepriesenen Ehen. Für den Kṣatriya wisse, dass sechs in der richtigen Reihenfolge rechtmäßig sind, o Makellose.
1.94.17
राज्ञां तु राक्षसोऽप्युक्तो विट्शूद्रेष्वासुरः स्मृतः ।
पञ्चानां तु त्रयो धर्म्या अधर्म्यौ द्वौ स्मृताविह ॥ १.९४.१७ ॥
Für Könige wird auch die rākṣasa-Ehe genannt, und bei Vaiśyas und Śūdras gilt die āsura-Ehe als überliefert. Von den fünfen sind drei rechtmäßig; hier werden zwei als unrechtmäßig überliefert.
1.94.18
पैशाच आसुरश्चैव न कर्तव्यौ कदाचन ।
अनेन विधिना कार्यो धर्मस्यैषा गतिः स्मृता ॥ १.९४.१८ ॥
Die paiśāca- und die āsura-Ehe dürfen niemals vollzogen werden. Die Handlung soll nach dieser Regel geschehen; dies ist der überlieferte Pfad des dharma.
1.94.19
गान्धर्वराक्षसौ क्षत्रे धर्म्यौ तौ मा विशङ्किथाः ।
पृथग्वा यदि वा मिश्रौ कर्तव्यौ नात्र संशयः ॥ १.९४.१९ ॥
Die gāndharva- und rākṣasa-Formen sind für einen Krieger rechtmäßig; zweifle nicht an ihnen. Sie können getrennt oder vermischt vollzogen werden; daran besteht kein Zweifel.
1.94.20
सा त्वं मम सकामस्य सकामा वरवर्णिनी ।
गान्धर्वेण विवाहेन भार्या भवितुमर्हसि ॥ १.९४.२० ॥
Du, Schöngefärbte, teilst meine Begierde, da ich dich begehre; durch die gāndharva-Ehe bist du würdig, meine Gattin zu werden.
1.94.21
यदि धर्मपथस्त्वेव यदि चात्मा प्रभुर्मम ।
प्रदाने पौरवश्रेष्ठ शृणु मे समयं प्रभो ॥ १.९४.२१ ॥
Wenn dies wirklich der Pfad des Dharma ist und wenn mein Selbst mein eigener Herr ist, so höre meine Bedingung für meine Hingabe, o Bester der Pauravas, o Herr.
1.94.22
सत्यं मे प्रतिजानीहि यथा वक्ष्याम्यहं रहः ।
मयि जायेत यः पुत्रः स भवेत्त्वदनन्तरः ॥ १.९४.२२ ॥
Gib mir ein wahrhaftiges Versprechen, so wie ich es dir im Verborgenen sage: Der Sohn, der von mir geboren wird, soll nach dir dein Nachfolger sein.
1.94.23
युवराजो महाराज सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
यद्येतदेवं दुष्यन्त अस्तु मे सङ्गमस्त्वया ॥ १.९४.२३ ॥
O großer König, Kronprinz, ich sage dir dies in Wahrheit. O Duṣyanta, wenn es so ist, so möge die Vereinigung mit dir geschehen.
1.94.24
तस्यास्तु सर्वं संश्रुत्य यथोक्तं स विशांपतिः ।
दुष्यन्तः पुनरेवाह यद्यदिच्छसि तद्वद ॥ १.९४.२४ ॥
Nachdem er alles gehört und zugestimmt hatte, was sie gesagt hatte, sprach König Duṣyanta wieder: Sag, was immer du wünschst.
1.94.25
ख्यातो लोकप्रवादोयं विवाह इति शास्त्रतः ।
वैवाहिकीं क्रियां सन्तः प्रशंसन्ति प्रजाहिताम् ॥ १.९४.२५ ॥
Es ist ein bekanntes Sprichwort, dass die Ehe nach den Schriften gilt; die Weisen preisen das Hochzeitsritual, das den Nachkommen zum Nutzen ist.
1.94.26
लोकप्रवादशान्त्यर्थं विवाहं विधिना कुरु ।
सन्त्यत्र यज्ञपात्राणि दर्भाः सुमनसोऽक्षताः ॥ १.९४.२६ ॥
Um das Gerede der Leute zu beenden, vollziehe die Ehe nach der Vorschrift. Hier sind die Opfergefäße, Kuśa-Gras, Blumen und unversehrte Körner.
1.94.27
यथा युक्तो विवाहः स्यात्तथा युक्ता प्रजा भवेत् ।
तस्मादाज्यं हविर्लाजाः सिकता ब्राह्मणास्तव ॥ १.९४.२७ ॥
Damit die Ehe rechtmäßig und die Nachkommenschaft rechtmäßig sei: Hier sind Ghee, die Opfergabe, geröstete Körner, Sand und deine Brahmanen.
1.94.28
वैवाहिकानि चान्यानि समस्तानीह पार्थिव ।
दुरुक्तमपि राजेन्द्र क्षन्तव्यं धर्मकारणात् ॥ १.९४.२८ ॥
O König, alles andere, was zur Ehe gehört, ist auch hier. O Herr der Könige, um des Dharma willen mögen auch meine harten Worte vergeben werden.
1.94.29
एवमस्त्विति तां राजा प्रत्युवाचाविचारयन् ।
अपि च त्वां हि नेष्यामि नगरं स्वं शुचिस्मिते ॥ १.९४.२९ ॥
»So sei es«, antwortete ihr der König ohne Zögern. »O du mit dem reinen Lächeln, ich werde dich gewiss in meine eigene Stadt führen.«
1.94.30
यथा त्वमर्हा सुश्रोणि मन्यसे तद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्त्वा स राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ॥ १.९४.३० ॥
»O du mit den schönen Hüften, ich sage dir, was du für dich als angemessen erachtest.« So gesprochen wandte sich jener königliche Weise an sie, die tadellosen Schrittes war...
1.94.31
पुरोहितं समाहूय वचनं युक्तमब्रवीत् ।
राजपुत्र्या यदुक्तं वै न वृथा कर्तुमुत्सहे ॥ १.९४.३१ ॥
Den Hauspriester herbeirufend, sprach er ein passendes Wort: »Was die Königstochter gesagt hat, will ich nicht vergeblich machen.«
1.94.32
क्रियाहीनो हि न भवेन्मम पुत्रो महाद्युतिः ।
तथा कुरुष्व शास्त्रोक्तं विवाहं मा चिरंकुरु ॥ १.९४.३२ ॥
Mein strahlender Sohn soll nicht ohne die gebotenen Riten sein; vollziehe daher die Hochzeit, wie es die Schrift vorschreibt, und zögere nicht lange.
1.94.33
एवमुक्तो नृपतिना द्विजः परमयन्त्रितः ।
शोभनं राजराजेति विधिना कृतवान्द्विजः ॥ १.९४.३३ ॥
So angesprochen vom König, sprach der Brahmane, äußerst beherrscht: »Heil, o König der Könige«, und vollzog das Ritual nach der Vorschrift.
1.94.34
शासनाद्विप्रमुख्यस्य कृतकौतुकमङ्गलः ।
जग्राह विधिवत्पाणावुवास च तया सह ॥ १.९४.३४ ॥
Auf Geheiß des vornehmsten Priesters, nachdem er die glückbringenden Hochzeitsriten vollzogen hatte, ergriff er nach der Vorschrift ihre Hand und lebte mit ihr.
1.94.35
विश्वास्य चैनां स प्रायादब्रवीच्च पुनः पुनः ।
प्रेषयिष्ये तवार्थाय वाहिनीं चतुरङ्गिणीम् ॥ १.९४.३५ ॥
Nachdem er sie beruhigt hatte, ging er fort und sagte immer wieder: »Um deinetwillen will ich ein vierteiliges Heer senden.«
1.94.36
त्रैविद्यवृद्धैः सहितां नानाराजजनैः सह ।
शिबिकासहस्रैः सहिता वयमायान्ति बान्धवाः ॥ १.९४.३६ ॥
Begleitet von greisen Kundigen der drei Veden und vielen Menschen königlicher Abstammung, mit tausend Sänften kommen wir Verwandten.
1.94.37
मूकाश्चैव किराताश्च कुब्जा वामनकैः सह ।
सहिताः कञ्चुकिवरैर्वाहिनी सूतमागधैः ॥ १.९४.३७ ॥
Die Stummen und Kirātas, die Buckligen und Zwerge, zusammen mit den besten Kammerherren, Sūtas und Māgadhas, wird das Heer kommen.
1.94.38
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्वनं च समुपैष्यति ।
तथा त्वामानयिष्यामि नगरं स्वं शुचिस्मिते ॥ १.९४.३८ ॥
Mit dem Dröhnen von Muscheln und Trommeln wird das Heer sogar den Wald erreichen; so werde ich dich, o Reinlächelnde, in deine eigene Stadt bringen.
1.94.39
अन्यथा त्वां न नेष्यामि स्वनिवेशमसत्कृताम् ।
सर्वमङ्गलसत्कारैः सुभ्रु सत्यं करोमि ते ॥ १.९४.३९ ॥
Andernfalls werde ich dich, missachtet, nicht in meine Wohnung führen; mit allen glückverheißenden Ehren, o Schönbrauige, erfülle ich dies für dich.
1.94.40
एवमुक्त्वा स राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ।
परिष्वज्य च बाहुभ्यां स्मितपूर्वमुदैक्षत ॥ १.९४.४० ॥
So gesprochen umarmte der königliche Weise die makellos Schreitende mit beiden Armen und blickte sie zuerst lächelnd an.
1.94.41
प्रदक्षिणीकृतां देवीं पुनस्तां परिषस्वजे ।
शकुन्तला सा सुमुखी पपात नृपपादयोः ॥ १.९४.४१ ॥
Er umarmte die Göttin, die umschritten worden war, erneut; die schönangesichtige Śakuntalā fiel dem König zu Füßen.
1.94.42
तां देवीं पुनरुत्थाप्य मा शुचेति पुनः पुनः ।
शपेयं सुकृतेनैव प्रापयिष्ये नृपात्मजे ॥ १.९४.४२ ॥
Die Göttin erneut aufrichtend und immer wieder sagend: «Sei nicht betrübt», schwöre ich bei meiner guten Tat; o Königstochter, ich werde dies gewiss vollbringen.
1.94.43
इति तस्याः प्रतिश्रुत्य स नृपो जनमेजय ।
मनसा चिन्तयन्प्रायात्काश्यपं प्रति पार्थिव ॥ १.९४.४३ ॥
So, nachdem er ihr versprochen hatte, ging jener König, o Janamejaya, in Gedanken versunken zu Kāśyapa, o König.
1.94.44
भगवांस्तपसा युक्तः श्रुत्वा किं नु करिष्यति ।
तं न प्रसाद्यागतोऽहं प्रसीदेति द्विजोत्तमम्।
एवं संचिन्तयन्नेव प्रविवेश स्वकं पुरम् ॥ १.९४.४४ ॥
Was wird der ehrwürdige, mit Askese begabte tun, wenn er es hört? Ich bin gekommen, ohne ihn besänftigt zu haben. Zu diesem besten der Zweimalgeborenen muss ich sagen: 'Sei gnädig.' So denkend trat er in seine eigene Stadt ein.
1.94.45
ततो मुहूर्ते याते तु कण्वोऽप्याश्रममागमत् ।
शकुन्तला च पितरं ह्रिया नोपजगाम तम् ॥ १.९४.४५ ॥
Dann, nachdem ein Augenblick vergangen war, kam auch Kaṇva in die Einsiedelei. Und Śakuntalā ging aus Scham nicht zu ihrem Vater.
1.94.46
शङ्कितेव च विप्रर्षिमुपचक्राम सा शनैः ।
ततोऽस्य भारं जग्राह आसनं चाप्यकल्पयत् ॥ १.९४.४६ ॥
Und gleichsam ängstlich näherte sie sich langsam jenem brahmanischen Weisen. Dann nahm sie seine Last und richtete auch einen Sitz für ihn her.
1.94.47
प्राक्षालयच्च सा पादौ काश्यपस्य महात्मनः ।
न चैनं लज्जयाऽशक्नोदक्षिभ्यामभिवीक्षितुम् ॥ १.९४.४७ ॥
Und sie wusch die Füße des großherzigen Kāśyapa. Doch aus Scham konnte sie ihn mit den Augen nicht ansehen.
1.94.48
शकुन्तला च सव्रीडा तमृषिं नाभ्यभाषत ।
तस्मात्स्वधर्मात्स्खलिता भीता सा भरतर्षभ ॥ १.९४.४८ ॥
Und Śakuntalā, von Scham erfüllt, sprach nicht mit jenem Weisen. O Stier der Bharatas, da sie von ihrem eigenen Dharma abgewichen war, fürchtete sie sich.
1.94.49
अभवद्दोषदर्शित्वाद्ब्रह्मचारिण्ययन्त्रिता ।
स तदा व्रीडितां दृष्ट्वा ऋषिस्तां प्रत्यभाषत ॥ १.९४.४९ ॥
Weil sie einen Fehler gesehen hatte, wurde sie, obwohl sie eine keusche Brahmacārinī war, zügellos. Da sprach der Weise sie an, als er sie beschämt sah.
1.94.50
सव्रीडैव च दीर्घायुः पुरेव भविता न च ।
वृत्तं कथय रम्भोरु मा त्रासं च प्रकल्पय ॥ १.९४.५० ॥
Obwohl beschämt, wirst du langlebig sein, aber nicht wie zuvor. Erzähle, was geschehen ist, o du mit den Schenkeln wie Bananenstämmen; fürchte dich nicht.
1.94.51
ततः प्रक्षाल्य पादौ सा विश्रान्तं पुनरब्रवीत् ।
निधाय कामं तस्यर्षेः कन्दानि च फलानि च ॥ १.९४.५१ ॥
Dann wusch sie ihre Füße, ruhte sich aus und sprach wieder, nachdem sie Wurzeln und Früchte nach dem Wunsch jenes Weisen hingelegt hatte.
1.94.52
ततः संवाह्य पादौ सा विश्रान्तं वेदिमध्यमा ।
शकुन्तला पौरवाणां दुष्यन्तं जग्मुषी पतिम् ॥ १.९४.५२ ॥
Dann ging Śakuntalā, schlank in der Taille, nachdem sie ihre Füße massiert und sich ausgeruht hatte, zu ihrem Gemahl Duṣyanta, dem Pauravas.
1.94.53
ततः कृच्छ्रादतिशुभा सव्रीडा श्रमती तदा ।
सगद्गदमुवाचेदं काश्यपं सा शुचिस्मिता ॥ १.९४.५३ ॥
Da sprach Śakuntalā, überaus schön, beschämt und müde, mit reinem Lächeln, mühsam und mit erstickter Stimme, zu Kāśyapa dies.
1.94.54
राजा ताताजगामेह दुष्यन्त इलिलात्मजः ।
मया पतिर्वृतो योऽसौ दैवयोगादिहागतः ॥ १.९४.५४ ॥
Vater, König Duṣyanta, Sohn der Ilā, ist hierher gekommen. Der, den ich als Gemahl erwählt habe, ist durch Schicksalsfügung hierher gelangt.
1.94.55
तस्य तात प्रसीद त्वं भर्ता मे सुमहायशाः ।
अतः सर्वं तु यद्वृत्तं दिव्यज्ञानेन पश्यसि ॥ १.९४.५५ ॥
Vater, sei gnädig gegen ihn, meinen Gemahl, von großem Ruhm. Du siehst alles, was geschah, durch göttliche Erkenntnis.
1.94.56
अभयं क्षत्रियकुले प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
चक्षुषा स तु दिव्येन सर्वं विज्ञाय काश्यपः ॥ १.९४.५६ ॥
Es geziemt Euch, dem Kṣatriya-Geschlecht Schutz und Gnade zu gewähren. Kāśyapa, der alles durch sein göttliches Auge erkannte...
1.94.57
ततो धर्मिष्ठतां मत्वा धर्मे चास्खलितं मनः ।
उवाच भगवान्प्रीतस्तद्वृत्तं सुमहातपाः ॥ १.९४.५७ ॥
Da sprach der erfreute, verehrungswürdige Asket von großer Askese, der ihre Standhaftigkeit im Dharma und ihren unerschütterlichen Geist sah, über jenes Geschehen.
1.94.58
एवमेतन्मया ज्ञातं दृष्टं दिव्येन चक्षुषा ।
त्वयाऽद्य राजान्वयया मामनादृत्य यत्कृतम् ॥ १.९४.५८ ॥
Dies habe ich mit meinem göttlichen Auge erkannt und gesehen. O Prinzessin des königlichen Geschlechts, was du heute getan hast, indem du mich missachtetest...
1.94.59
पुंसा सह समायोगो न स धर्मोपघातकः ।
न भयं विद्यते भद्रे मा शुचः सुकृतं कृतम् ॥ १.९४.५९ ॥
Eine solche Verbindung mit einem Mann verletzt das Dharma nicht. O Glückliche, es gibt keinen Grund zur Furcht. Gräme dich nicht; was getan wurde, ist gut getan.
1.94.60
क्षत्रियस्य तु गान्धर्वो विवाहः श्रेष्ठ उच्यते ।
सकामायाः सकामेन निमन्त्रः श्रेष्ठ उच्यते ॥ १.९४.६० ॥
Für einen Kṣatriya gilt die Gāndharva-Ehe als die beste. Als das Beste gilt die gegenseitige Übereinkunft zwischen einer willigen Frau und einem willigen Mann.
1.94.61
किं पुनर्विधिवत्कृत्वा सुप्रजस्त्वमवाप्स्यसि ।
धर्मात्मा च महात्मा च दुष्यन्तः पुरुषोत्तमः ॥ १.९४.६१ ॥
Wenn du nach dem Ritus heiratest, wirst du noch edlere Nachkommen erlangen. Duṣyanta, rechtschaffen und großherzig, ist der Beste der Männer.
1.94.62
अभ्यागच्छत्पतिर्यस्त्वां भजमानां शकुन्तले ।
महात्मा जनिता लोके पुत्रस्तव महायशाः ॥ १.९४.६२ ॥
O Śakuntalā, der Gatte, der zu dir kam und dich begehrte, ist ein großherziger Mann; er wird der Vater in der Welt sein, und dein Sohn wird von großem Ruhm sein.
1.94.63
स च सर्वां समुद्रान्तां कृत्स्नां भोक्ष्यति मेदिनीम् ।
परं चाभिप्रयातस्य चक्रं तस्य महात्मनः ॥ १.९४.६३ ॥
Er wird die ganze Erde bis zum Ozean genießen; und das Rad jenes Großherzigen wird, wenn er aufbricht, das höchste sein.
1.94.64
भविष्यत्यप्रतिहतं सततं चक्रवर्तिनः ।
प्रसन्न एव तस्याहं त्वकृते वरवर्णिनि ॥ १.९४.६४ ॥
Das Rad des Weltherrschers wird ständig ungehindert sein. O Schöne, ich bin fürwahr mit ihm zufrieden, und auch um deinetwillen.
1.94.65
ऋतवो बहवस्ते वै गता व्यर्थाः शुचिस्मिते ।
सार्थकं सांप्रतं ह्येतन्न च पाप्मास्ति तेऽनघे।
गृहाण च वरं मत्तस्तत्कृते यदभीप्सितम् ॥ १.९४.६५ ॥
O Reinlächelnde, viele deiner Jahreszeiten sind vergeblich vergangen, doch nun hat dies einen Sinn; und an dir, O Makellose, ist keine Sünde. Nimm von mir die Gabe, die du dafür begehrst.
1.94.66
मया पतिर्वृतो योऽसौ दुष्यन्तः पुरुषोत्तमः ।
मम चैव पतिर्दृष्टो देवतानां समक्षतः।
तस्मै ससचिवाय त्वं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १.९४.६६ ॥
Der Gatte, den ich erwählt habe, ist jener Beste der Männer, Duṣyanta; und vor den Göttern wurde er als mein Gatte gesehen. Du solltest ihm und seinen Ministern deine Gunst erweisen.
1.94.67
इत्येवमुक्त्वा मनसा प्रणिधाय मनस्विनी ।
ततो धर्मिष्ठतां वव्रे राज्ये चास्खलनं तथा ॥ १.९४.६७ ॥
So im Geiste gesprochen und ihren Sinn gesammelt, wählte die hochgesinnte Frau Rechtschaffenheit und unerschütterliche Festigkeit im Königtum.
1.94.68
शकुन्तलां पौरवाणां दुष्यन्तहितकाम्यया ।
एवमस्त्विति तां प्राह कण्वो धर्मभृतां वरः ॥ १.९४.६८ ॥
Zu Śakuntalā aus dem Geschlecht der Paurava sprach Kaṇva, der Beste unter den Hütern des Dharma, aus Wunsch nach dem Wohl Duṣyantas: "So sei es."
1.94.69
पस्पर्श चापि पाणिभ्यां सुतां श्रीमिवरूपिणीम् ॥ १.९४.६९ ॥
Und er berührte mit beiden Händen die Tochter, die die Gestalt der Śrī besaß.
1.94.70
अद्यप्रभृति देवी त्वं दुष्यन्तस्य महात्मनः ।
पतिव्रतानां या वृत्तिस्तां वृत्तिमनुपालय ॥ १.९४.७० ॥
Von heute an bist du die Königin des großseligen Duṣyanta. Bewahre das Verhalten, das den hingebungsvollen Ehefrauen zukommt.
1.94.71
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा तां विशुद्ध्यर्थमस्पृशत् ।
स्पृष्टमात्रे शरीरे तु परं हर्षमवाप सा ॥ १.९४.७१ ॥
So gesprochen, berührte der rechtschaffene Kaṇva sie zu ihrer Reinigung; und bei der bloßen Berührung ihres Körpers erlangte sie höchste Freude.