மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.94.1
सुव्यक्तं राजपुत्री त्वं यथा कल्याणि भाषसे ।
भार्या मे भव सुश्रोणि ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १.९४.१ ॥
கல்யாணியே, நீ அரச குமாரி என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அழகிய இடையவளே, என் மனைவியாக ஆவாய். சொல், உனக்காக நான் என்ன செய்யட்டும்?
1.94.2
सुवर्णमालां वासांसि कुण्डले परिहाटके ।
नानापत्तनजे शुभ्रे मणिरत्ने च शोभने ॥ १.९४.२ ॥
தங்கச் சரம், ஆடைகள், குண்டலங்கள், பொன் அணிகலன்கள், பல நகரங்களில் உருவான ஒளிரும் அழகிய மணிகளும் ரத்தினங்களும்.
1.94.3
आहरामि तवाद्याहं निष्कादीन्यजिनानि च ।
सर्वं राज्यं तवाद्यास्तु भार्या मे भव शोभने ॥ १.९४.३ ॥
நான் இப்போதே உனக்காக நிஷ்க நாணயங்களையும் தோல்களையும் கொண்டு வருகிறேன். இன்றிலிருந்து இந்த முழு அரசும் உனதாகட்டும். அழகியே, என் மனைவியாகு.
1.94.4
गान्धर्वेण च मां भीरु विवाहेनैहि सुन्दरि ।
विवाहानां हि रम्भोरु गान्धर्वः श्रेष्ठ उच्यते ॥ १.९४.४ ॥
அஞ்சுபவளே, அழகியே, காந்தர்வ மணத்தால் என்னுடன் வா. கதலித்தொடையவளே, மணங்களுள் காந்தர்வமே சிறந்தது என்று சொல்லப்படுகிறது.
1.94.5
फलाहारो गतो राजन्पिता मे इत आश्रमात् ।
मुहूर्तं संप्रतीक्षस्व स मां तुभ्यं प्रदास्यति ॥ १.९४.५ ॥
அரசே, என் தந்தை பழம் உண்பதற்காக இந்த ஆசிரமத்திலிருந்து சென்றிருக்கிறார். ஒரு முகூர்த்தம் காத்திரு, அவர் என்னை உனக்குக் கொடுப்பார்.
1.94.6
पिता हि मे प्रभुर्नित्यं दैवतं परमं मम ।
यस्मै मां दास्यति पिता स मे भर्ता भविष्यति ॥ १.९४.६ ॥
என் தந்தையே எப்போதும் என் தலைவரும் என் உயர்ந்த தெய்வமும் ஆவார். எவருக்கு என் தந்தை என்னைக் கொடுப்பாரோ, அவரே என் கணவராவார்.
1.94.7
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १.९४.७ ॥
இளமையில் தந்தை காக்கிறார், இளமையில் கணவன் காக்கிறான், முதுமையில் மகன் காக்கிறான். பெண் சுதந்திரத்திற்கு தகுதியற்றவள்.
1.94.8
समन्यमाना राजेन्द्र पितरं मे तपस्विनम् ।
अधर्मेण हि धर्मिष्ठ कथं वरमुपास्महे ॥ १.९४.८ ॥
அரசர்களின் தலைவரே, என் தவம் செய்யும் தந்தையை எண்ணி, அறமற்ற முறையில் அறவாளியே, நாங்கள் எவ்வாறு வரனை வழிபடுவது?
1.94.9
मामैवं वद कल्याणि तपोराशिं दमात्मकम् ।
मन्युप्रहरणा विप्रा न विप्राः शस्त्रपाणयः ॥ १.९४.९ ॥
நல்லவளே, என்னைப் பற்றி இவ்வாறு சொல்லாதே; தவத்தின் குவியலும் அடக்கமுள்ளவனுமானவனைப் பற்றி. பிராமணர்கள் கோபத்தையே ஆயுதமாகக் கொள்வர், கையில் ஆயுதம் ஏந்தாதவர்கள்.
1.94.10
मन्युना घ्नन्ति ते शत्रून्वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ।
अग्निर्दहति तेजोभिः सूर्यो दहति रश्मिभिः ॥ १.९४.१० ॥
அவர்கள் கோபத்தால் பகைவரைக் கொல்வர், இந்திரன் வஜ்ரத்தால் அசுரர்களைக் கொல்வது போல. நெருப்பு தன் சுடர்களால் எரிக்கிறது, சூரியன் தன் கதிர்களால் எரிக்கிறான்.
1.94.11
राजा दहति दण्डेन ब्राह्मणो मन्युना दहेत् ।
क्रोधिता मन्युना घ्नन्ति वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ १.९४.११ ॥
அரசன் தண்டத்தால் எரிக்கிறான்; பிராமணன் கோபத்தால் எரிக்கலாம். கோபமுற்றவர்கள் வஜ்ரம் ஏந்தியவனைப் போல அசுரர்களைக் கொல்வர்.
1.94.12
जाने भद्रे महर्षिं तं तस्य मन्युर्न विद्यते ।
इच्छामि त्वां वरारोहे भजमानामनिन्दिते।
त्वदर्थं मां स्थितं विद्धि त्वद्गतं हि मनो मम ॥ १.९४.१२ ॥
நல்லவளே, அந்த மகரிஷி கோபமற்றவர் என்பதை நான் அறிவேன். அழகிய இடையுடையவளே, குற்றமற்றவளே, உன்னை விரும்புகிறேன், என்னைப் பணிவிடை செய்பவளே. உனக்காகவே நான் நிற்கிறேன் என்று அறிவாயாக; என் மனம் உன்னிடம் சென்றுவிட்டது.
1.94.13
आत्मनो बन्धुरात्मैव गतिरात्मैव चात्मनः ।
आत्मनैवात्मनो दानं कर्तुमर्हसि धर्मतः ॥ १.९४.१३ ॥
தனக்குத்தானே உறவினன்; தனக்குத்தானே புகலிடம். தர்மப்படி நீயே உன்னைத் தானமாக அளிக்கத் தகுந்தவள்.
1.94.14
अष्टावेव समासेन विवाहा धर्मतः स्मृताः ।
ब्राह्मो दैवस्तथैवार्षः प्राजापत्यस्तथाऽऽसुरः ॥ १.९४.१४ ॥
சுருக்கமாகச் சொன்னால், தர்மப்படி திருமணங்கள் எட்டே என நினைவுகூரப்படுகின்றன: பிராஹ்மம், தைவம், ஆர்ஷம், பிராஜாபத்யம் மற்றும் ஆசுரம்.
1.94.15
गान्धर्वो राक्षसश्चैव पैशाचश्चाष्टमः स्मृतः ।
तेषां धर्म्यान्यथापूर्वं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.९४.१५ ॥
கந்தர்வம், ராக்ஷசம், பைசாசம் — இதுவே எட்டாவது என நினைவுகூரப்படுகிறது. அவற்றில் தர்மமானவை முன்வரிசைப்படி என்று ஸ்வாயம்புவ மனு கூறினார்.
1.94.16
प्रशस्तांश्चतुरः पूर्वान्ब्राह्मणस्योपधारय ।
षडानुपूर्व्या क्षत्रस्य विद्धि धर्म्याननिन्दिते ॥ १.९४.१६ ॥
பிராமணனுக்கு முதல் நான்கு சிறந்த திருமணங்களைக் கருது. க்ஷத்திரியனுக்கு வரிசைப்படி ஆறு தர்மமானவை என்று அறி, குற்றமற்றவளே.
1.94.17
राज्ञां तु राक्षसोऽप्युक्तो विट्शूद्रेष्वासुरः स्मृतः ।
पञ्चानां तु त्रयो धर्म्या अधर्म्यौ द्वौ स्मृताविह ॥ १.९४.१७ ॥
அரசர்களுக்கு ராக்ஷசத் திருமணமும் கூறப்பட்டுள்ளது; வைசியர் மற்றும் சூத்திரர்களுக்கு ஆசுரம் நினைவுகூரப்படுகிறது. ஐந்தில் மூன்று தர்மமானவை; இங்கே இரண்டு அதர்மமானவை என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.
1.94.18
पैशाच आसुरश्चैव न कर्तव्यौ कदाचन ।
अनेन विधिना कार्यो धर्मस्यैषा गतिः स्मृता ॥ १.९४.१८ ॥
பைசாசமும் ஆசுரமும் ஒருபோதும் செய்யப்படக்கூடாதவை. இந்த விதியின்படியே செய்யப்பட வேண்டும்; இதுவே தர்மத்தின் பாதை என நினைவுகூரப்படுகிறது.
1.94.19
गान्धर्वराक्षसौ क्षत्रे धर्म्यौ तौ मा विशङ्किथाः ।
पृथग्वा यदि वा मिश्रौ कर्तव्यौ नात्र संशयः ॥ १.९४.१९ ॥
காந்தர்வமும் ராக்ஷஸமும் க்ஷத்திரியனுக்குத் தர்மமானவை; அவற்றில் ஐயம் கொள்ளாதே. அவை தனியாகவோ கலந்தோ செய்யப்படலாம்; இதில் சந்தேகமில்லை.
1.94.20
सा त्वं मम सकामस्य सकामा वरवर्णिनी ।
गान्धर्वेण विवाहेन भार्या भवितुमर्हसि ॥ १.९४.२० ॥
அழகிய நிறமுடையவளே, என்னை விரும்புகிற நீ என் விருப்பம் கொண்டவளாய், காந்தர்வ விவாகத்தால் என் மனைவியாக ஆவதற்கு உரியவள்.
1.94.21
यदि धर्मपथस्त्वेव यदि चात्मा प्रभुर्मम ।
प्रदाने पौरवश्रेष्ठ शृणु मे समयं प्रभो ॥ १.९४.२१ ॥
இதுவே தர்மநெறியானால், என் உயிர் என் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தால், பௌரவர்களில் சிறந்தவனே, பிரபுவே, என்னை அளிப்பதில் என் நிபந்தனையைக் கேள்.
1.94.22
सत्यं मे प्रतिजानीहि यथा वक्ष्याम्यहं रहः ।
मयि जायेत यः पुत्रः स भवेत्त्वदनन्तरः ॥ १.९४.२२ ॥
நான் தனித்துச் சொல்வதை நீ உண்மையாக எனக்கு வாக்குறுதியாகத் தா: என்னிடம் பிறக்கும் மகன் உனக்குப் பின் வாரிசாக இருக்க வேண்டும்.
1.94.23
युवराजो महाराज सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
यद्येतदेवं दुष्यन्त अस्तु मे सङ्गमस्त्वया ॥ १.९४.२३ ॥
மகாராஜனே, இளவரசனே, இதை உண்மையாக உனக்குச் சொல்கிறேன். துஷ்யந்தா, இது அப்படியே இருந்தால், உன்னுடன் எனக்குச் சேர்க்கை உண்டாகட்டும்.
1.94.24
तस्यास्तु सर्वं संश्रुत्य यथोक्तं स विशांपतिः ।
दुष्यन्तः पुनरेवाह यद्यदिच्छसि तद्वद ॥ १.९४.२४ ॥
அவள் சொன்ன அனைத்தையும் கேட்டு, அந்த மன்னன் துஷ்யந்தன் மீண்டும் சொன்னான்: நீ எது விரும்புகிறாயோ அதைச் சொல்.
1.94.25
ख्यातो लोकप्रवादोयं विवाह इति शास्त्रतः ।
वैवाहिकीं क्रियां सन्तः प्रशंसन्ति प्रजाहिताम् ॥ १.९४.२५ ॥
திருமணம் என்பது சாஸ்திரத்தின்படி நிலைபெற்ற உலக வழக்கு என்று பிரசித்தமானது; நல்லோர் திருமணச் சடங்கை புகழ்கின்றனர், அது குழந்தைகளுக்கு நன்மை தருவது.
1.94.26
लोकप्रवादशान्त्यर्थं विवाहं विधिना कुरु ।
सन्त्यत्र यज्ञपात्राणि दर्भाः सुमनसोऽक्षताः ॥ १.९४.२६ ॥
உலகப் பேச்சை அடக்குவதற்காக விதிப்படி திருமணம் செய்யுங்கள். இங்கே யாகப் பாத்திரங்கள், தர்ப்பைகள், மலர்கள், அட்சதைகள் உள்ளன.
1.94.27
यथा युक्तो विवाहः स्यात्तथा युक्ता प्रजा भवेत् ।
तस्मादाज्यं हविर्लाजाः सिकता ब्राह्मणास्तव ॥ १.९४.२७ ॥
திருமணம் முறையானதாகவும் குழந்தை முறையானதாகவும் இருக்கும்படி — அதற்காக நெய், ஹவிஸ், பொரி, மணல், உங்கள் பிராமணர்கள் இங்கே உள்ளனர்.
1.94.28
वैवाहिकानि चान्यानि समस्तानीह पार्थिव ।
दुरुक्तमपि राजेन्द्र क्षन्तव्यं धर्मकारणात् ॥ १.९४.२८ ॥
அரசே, திருமணத்துக்குரிய மற்ற அனைத்தும் இங்கே உள்ளன. அரசர்களின் தலைவரே, தர்மத்தின் பொருட்டு என் கடுஞ்சொற்களையும் பொறுத்தருள வேண்டும்.
1.94.29
एवमस्त्विति तां राजा प्रत्युवाचाविचारयन् ।
अपि च त्वां हि नेष्यामि नगरं स्वं शुचिस्मिते ॥ १.९४.२९ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அரசன் ஆலோசிக்காமல் அவளுக்கு மறுமொழி கூறினான்: 'தூய புன்னகை உடையவளே, உன்னை என் நகருக்கே அழைத்துச் செல்வேன்.'
1.94.30
यथा त्वमर्हा सुश्रोणि मन्यसे तद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्त्वा स राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ॥ १.९४.३० ॥
'அழகிய இடையுடையவளே, நீ எவ்வாறு தகுதியானவள் என்று நினைக்கிறாயோ, அதையே உனக்குச் சொல்கிறேன்.' இவ்வாறு சொல்லி அந்த ராஜரிஷி, குற்றமற்ற நடையுடைய அவளிடம்...
1.94.31
पुरोहितं समाहूय वचनं युक्तमब्रवीत् ।
राजपुत्र्या यदुक्तं वै न वृथा कर्तुमुत्सहे ॥ १.९४.३१ ॥
புரோகிதரை அழைத்து அவர் தகுந்த சொல்லைச் சொன்னார்: 'அரசகுமாரி கூறியதை வீணாக்க நான் விரும்பவில்லை.'
1.94.32
क्रियाहीनो हि न भवेन्मम पुत्रो महाद्युतिः ।
तथा कुरुष्व शास्त्रोक्तं विवाहं मा चिरंकुरु ॥ १.९४.३२ ॥
என் ஒளிமிக்க மகன் சடங்கின்றி இருக்கக்கூடாது; ஆகையால் சாத்திரப்படி திருமணத்தைச் செய்; தாமதிக்காதே.
1.94.33
एवमुक्तो नृपतिना द्विजः परमयन्त्रितः ।
शोभनं राजराजेति विधिना कृतवान्द्विजः ॥ १.९४.३३ ॥
அரசன் இவ்வாறு கூறியதும், அந்த பிராமணர் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடன், 'அரசர்களின் அரசே, நன்று' என்று கூறி விதிப்படி செய்தார்.
1.94.34
शासनाद्विप्रमुख्यस्य कृतकौतुकमङ्गलः ।
जग्राह विधिवत्पाणावुवास च तया सह ॥ १.९४.३४ ॥
முதன்மை விப்ரரின் ஆணையால் மங்கள சடங்குகளைச் செய்து, அவர் விதிப்படி அவளது கையைப் பற்றினார்; அவளுடன் வாழ்ந்தார்.
1.94.35
विश्वास्य चैनां स प्रायादब्रवीच्च पुनः पुनः ।
प्रेषयिष्ये तवार्थाय वाहिनीं चतुरङ्गिणीम् ॥ १.९४.३५ ॥
அவளுக்கு ஆறுதல் கூறிவிட்டு அவர் சென்றார்; மீண்டும் மீண்டும் சொன்னார்: 'உனக்காக நான் நால்வகைப் படையை அனுப்புவேன்.'
1.94.36
त्रैविद्यवृद्धैः सहितां नानाराजजनैः सह ।
शिबिकासहस्रैः सहिता वयमायान्ति बान्धवाः ॥ १.९४.३६ ॥
மூன்று வேதங்களில் முதிர்ந்த அந்தணர்களும் பல அரசகுடியினரும் சேர்ந்து, ஆயிரக்கணக்கான பல்லக்குகளுடன் நாம் உறவினர்கள் வருகிறோம்.
1.94.37
मूकाश्चैव किराताश्च कुब्जा वामनकैः सह ।
सहिताः कञ्चुकिवरैर्वाहिनी सूतमागधैः ॥ १.९४.३७ ॥
ஊமைகளும் கிராதர்களும், கூனர்களும் குள்ளர்களும் சேர்ந்து, சிறந்த காவலர்களும் சூதர்களும் மாகதர்களுமான படையும் வரும்.
1.94.38
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्वनं च समुपैष्यति ।
तथा त्वामानयिष्यामि नगरं स्वं शुचिस्मिते ॥ १.९४.३८ ॥
சங்கு, துந்துபி முழக்கங்களுடன் காட்டையும் படை அடையும்; இவ்வாறு, தூய புன்னகையுடையவளே, உன்னை உன் நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன்.
1.94.39
अन्यथा त्वां न नेष्यामि स्वनिवेशमसत्कृताम् ।
सर्वमङ्गलसत्कारैः सुभ्रु सत्यं करोमि ते ॥ १.९४.३९ ॥
இல்லையெனில், மதிக்கப்படாதவளாக உன்னை என் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்லமாட்டேன்; எல்லா மங்கல மரியாதைகளுடனும், அழகிய புருவமுடையவளே, இதை உனக்காக உண்மையாக்குகிறேன்.
1.94.40
एवमुक्त्वा स राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ।
परिष्वज्य च बाहुभ्यां स्मितपूर्वमुदैक्षत ॥ १.९४.४० ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, அந்த ராஜரிஷி குறையற்ற நடையுடையவளை இரு கைகளாலும் தழுவி, புன்னகையுடன் அவளை நோக்கினான்.
1.94.41
प्रदक्षिणीकृतां देवीं पुनस्तां परिषस्वजे ।
शकुन्तला सा सुमुखी पपात नृपपादयोः ॥ १.९४.४१ ॥
வலம் வரப்பட்ட அந்த தேவியை அவன் மீண்டும் தழுவினான்; அழகிய முகமுடைய சகுந்தலை அரசனின் பாதங்களில் விழுந்தாள்.
1.94.42
तां देवीं पुनरुत्थाप्य मा शुचेति पुनः पुनः ।
शपेयं सुकृतेनैव प्रापयिष्ये नृपात्मजे ॥ १.९४.४२ ॥
அந்த தேவியை மீண்டும் தூக்கி, 'துயரப்படாதே' என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி, என் நற்செயலின் மேல் ஆணையிடுகிறேன்; அரசன் மகளே, இதை நிறைவேற்றுவேன்.
1.94.43
इति तस्याः प्रतिश्रुत्य स नृपो जनमेजय ।
मनसा चिन्तयन्प्रायात्काश्यपं प्रति पार्थिव ॥ १.९४.४३ ॥
ஜனமேஜயா, இவ்வாறு அவளுக்கு வாக்களித்து அந்த அரசன் மனதில் சிந்தித்தவாறு காசியபரை நோக்கிச் சென்றான், ஓ அரசே.
1.94.44
भगवांस्तपसा युक्तः श्रुत्वा किं नु करिष्यति ।
तं न प्रसाद्यागतोऽहं प्रसीदेति द्विजोत्तमम्।
एवं संचिन्तयन्नेव प्रविवेश स्वकं पुरम् ॥ १.९४.४४ ॥
தவத்தால் நிறைந்த பகவான் கேட்டபின் என்ன செய்வார்? அவரை சமாதானப்படுத்தாமல் நான் வந்துவிட்டேன். 'கருணை செய்க' என்று அந்த சிறந்த இருபிறப்பாளரிடம் சொல்ல வேண்டும். இவ்வாறு சிந்தித்தபடியே அவன் தன் நகரத்தில் நுழைந்தான்.
1.94.45
ततो मुहूर्ते याते तु कण्वोऽप्याश्रममागमत् ।
शकुन्तला च पितरं ह्रिया नोपजगाम तम् ॥ १.९४.४५ ॥
பின்னர் ஒரு முகூர்த்தம் கழிந்ததும் கண்வரும் ஆசிரமத்திற்கு வந்தார். சகுந்தலை வெட்கத்தால் தன் தந்தையை அணுகவில்லை.
1.94.46
शङ्कितेव च विप्रर्षिमुपचक्राम सा शनैः ।
ततोऽस्य भारं जग्राह आसनं चाप्यकल्पयत् ॥ १.९४.४६ ॥
அவள் சற்று அஞ்சியவள் போல மெல்ல அந்த விப்ர ரிஷியை நெருங்கினாள். பின்னர் அவரது சுமையை வாங்கி ஆசனத்தையும் அமைத்தாள்.
1.94.47
प्राक्षालयच्च सा पादौ काश्यपस्य महात्मनः ।
न चैनं लज्जयाऽशक्नोदक्षिभ्यामभिवीक्षितुम् ॥ १.९४.४७ ॥
மகாத்மா காசியபரின் பாதங்களை அவள் கழுவினாள். வெட்கத்தால் கண்களால் அவரை நேராகப் பார்க்கவும் இயலவில்லை.
1.94.48
शकुन्तला च सव्रीडा तमृषिं नाभ्यभाषत ।
तस्मात्स्वधर्मात्स्खलिता भीता सा भरतर्षभ ॥ १.९४.४८ ॥
சகுந்தலை வெட்கத்துடன் அந்த ரிஷியிடம் ஏதும் பேசவில்லை. ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, தன் கடமையிலிருந்து தவறியதால் அவள் அஞ்சினாள்.
1.94.49
अभवद्दोषदर्शित्वाद्ब्रह्मचारिण्ययन्त्रिता ।
स तदा व्रीडितां दृष्ट्वा ऋषिस्तां प्रत्यभाषत ॥ १.९४.४९ ॥
குற்றம் கண்டதால் அவள் பிரம்மசாரிணியாக இருந்தும் கட்டுப்பாடற்றவளானாள். அப்போது அவள் வெட்கப்படுவதைக் கண்ட முனிவர் அவளிடம் பேசினார்.
1.94.50
सव्रीडैव च दीर्घायुः पुरेव भविता न च ।
वृत्तं कथय रम्भोरु मा त्रासं च प्रकल्पय ॥ १.९४.५० ॥
வெட்கத்துடன் நீ நீண்ட ஆயுளுடன் இருப்பாய்; முன்பு போல் அல்ல. ரம்போரு, நடந்ததைச் சொல்; பயப்படாதே.
1.94.51
ततः प्रक्षाल्य पादौ सा विश्रान्तं पुनरब्रवीत् ।
निधाय कामं तस्यर्षेः कन्दानि च फलानि च ॥ १.९४.५१ ॥
பின் அவள் கால்களைக் கழுவி, ஓய்வு கொண்டவளாய் மீண்டும் பேசினாள்; அந்த முனிவருக்கு விரும்பிய கிழங்குகளையும் பழங்களையும் வைத்து.
1.94.52
ततः संवाह्य पादौ सा विश्रान्तं वेदिमध्यमा ।
शकुन्तला पौरवाणां दुष्यन्तं जग्मुषी पतिम् ॥ १.९४.५२ ॥
பின் அந்த மெல்லிடை சகுந்தலை கால்களை அமுக்கி, ஓய்வு கொண்டு, பௌரவர் துஷ்யந்தனாகிய கணவனிடம் சென்றாள்.
1.94.53
ततः कृच्छ्रादतिशुभा सव्रीडा श्रमती तदा ।
सगद्गदमुवाचेदं काश्यपं सा शुचिस्मिता ॥ १.९४.५३ ॥
அப்போது மிக அழகியவளும், வெட்கமும் சோர்வும் கொண்டவளும், தூய புன்னகையுடையவளுமான அவள் சிரமத்துடன், தழுதழுத்த குரலில் காசியபரிடம் இதைச் சொன்னாள்.
1.94.54
राजा ताताजगामेह दुष्यन्त इलिलात्मजः ।
मया पतिर्वृतो योऽसौ दैवयोगादिहागतः ॥ १.९४.५४ ॥
தந்தையே, இலையின் மகனான அரசன் துஷ்யந்தன் இங்கு வந்திருக்கிறான். நான் கணவனாக வரித்தவன் அவனே; தெய்வ வசத்தால் இங்கு வந்திருக்கிறான்.
1.94.55
तस्य तात प्रसीद त्वं भर्ता मे सुमहायशाः ।
अतः सर्वं तु यद्वृत्तं दिव्यज्ञानेन पश्यसि ॥ १.९४.५५ ॥
தந்தையே, என் கணவரும் மிகுந்த புகழ் பெற்றவருமான அவரிடம் நீங்கள் கருணை காட்டுங்கள். நடந்த அனைத்தையும் நீங்கள் தெய்வீக ஞானத்தால் காண்கிறீர்கள்.
1.94.56
अभयं क्षत्रियकुले प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
चक्षुषा स तु दिव्येन सर्वं विज्ञाय काश्यपः ॥ १.९४.५६ ॥
க்ஷத்திரிய குலத்திற்கு அபயமும் கருணையும் அளிப்பது உங்களுக்குத் தகும். காசியபரான அவர் தெய்வீகக் கண்ணால் அனைத்தையும் அறிந்து...
1.94.57
ततो धर्मिष्ठतां मत्वा धर्मे चास्खलितं मनः ।
उवाच भगवान्प्रीतस्तद्वृत्तं सुमहातपाः ॥ १.९४.५७ ॥
பின்னர், தர்மத்தில் உறுதியான மனதைக் கண்டு மகிழ்ந்த மகாதபஸ்வியான பகவான் அந்நிகழ்வைக் குறித்துப் பேசினார்.
1.94.58
एवमेतन्मया ज्ञातं दृष्टं दिव्येन चक्षुषा ।
त्वयाऽद्य राजान्वयया मामनादृत्य यत्कृतम् ॥ १.९४.५८ ॥
இதை நான் தெய்வீகக் கண்ணால் அறிந்தும் கண்டும் உள்ளேன். அரச குலக் கன்னியே, இன்று நீ என்னைப் புறக்கணித்துச் செய்தது...
1.94.59
पुंसा सह समायोगो न स धर्मोपघातकः ।
न भयं विद्यते भद्रे मा शुचः सुकृतं कृतम् ॥ १.९४.५९ ॥
ஒரு ஆணுடன் அத்தகைய சேர்க்கை தர்மத்திற்கு ஊறு விளைவிப்பதல்ல. நல்லவளே, அஞ்சாதே. வருந்தாதே; செய்தது நன்றே.
1.94.60
क्षत्रियस्य तु गान्धर्वो विवाहः श्रेष्ठ उच्यते ।
सकामायाः सकामेन निमन्त्रः श्रेष्ठ उच्यते ॥ १.९४.६० ॥
க்ஷத்திரியனுக்கு காந்தர்வ திருமணமே சிறந்தது என்று சொல்லப்படுகிறது. விருப்பமுள்ள பெண்ணுக்கும் விருப்பமுள்ள ஆணுக்கும் இடையிலான பரஸ்பர உடன்படிக்கை சிறந்தது என்று சொல்லப்படுகிறது.
1.94.61
किं पुनर्विधिवत्कृत्वा सुप्रजस्त्वमवाप्स्यसि ।
धर्मात्मा च महात्मा च दुष्यन्तः पुरुषोत्तमः ॥ १.९४.६१ ॥
முறைப்படி திருமணம் செய்தால் நீ இன்னும் சிறந்த மக்களைப் பெறுவாய். தர்மாத்மாவும் மகாத்மாவுமான துஷ்யந்தன் புருஷோத்தமன்.
1.94.62
अभ्यागच्छत्पतिर्यस्त्वां भजमानां शकुन्तले ।
महात्मा जनिता लोके पुत्रस्तव महायशाः ॥ १.९४.६२ ॥
சகுந்தலையே, உன்னை விரும்பி வந்த கணவன் மகாத்மா; உலகில் தந்தையாவார். உன் மகன் மிகுந்த புகழுடையவனாவான்.
1.94.63
स च सर्वां समुद्रान्तां कृत्स्नां भोक्ष्यति मेदिनीम् ।
परं चाभिप्रयातस्य चक्रं तस्य महात्मनः ॥ १.९४.६३ ॥
அவன் கடல் சூழ்ந்த முழு பூமியையும் ஆள்வான்; அந்த மகாத்மா முன்னேறும்போது அவனது சக்கரம் மிகச் சிறந்ததாகும்.
1.94.64
भविष्यत्यप्रतिहतं सततं चक्रवर्तिनः ।
प्रसन्न एव तस्याहं त्वकृते वरवर्णिनि ॥ १.९४.६४ ॥
சக்கரவர்த்தியின் சக்கரம் இடையறாது தடையின்றி இருக்கும். அழகிய நிறமுடையவளே, நான் அவனால் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; உன் பொருட்டும் அவ்வாறே.
1.94.65
ऋतवो बहवस्ते वै गता व्यर्थाः शुचिस्मिते ।
सार्थकं सांप्रतं ह्येतन्न च पाप्मास्ति तेऽनघे।
गृहाण च वरं मत्तस्तत्कृते यदभीप्सितम् ॥ १.९४.६५ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, உன் பல பருவங்கள் வீணாகக் கழிந்தன; ஆனால் இப்போது இது பயனுள்ளது. குற்றமற்றவளே, உனக்கு பாவம் இல்லை. உனக்கு விருப்பமான வரத்தை என்னிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்.
1.94.66
मया पतिर्वृतो योऽसौ दुष्यन्तः पुरुषोत्तमः ।
मम चैव पतिर्दृष्टो देवतानां समक्षतः।
तस्मै ससचिवाय त्वं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १.९४.६६ ॥
நான் வரித்த கணவன் அந்தப் புருஷோத்தமன் துஷ்யந்தன்; தேவர்களின் முன்னிலையில் என் கணவனாக அவன் காணப்பட்டான். அமைச்சர்களுடன் கூடிய அவனுக்கு நீங்கள் அருள் புரிய வேண்டும்.
1.94.67
इत्येवमुक्त्वा मनसा प्रणिधाय मनस्विनी ।
ततो धर्मिष्ठतां वव्रे राज्ये चास्खलनं तथा ॥ १.९४.६७ ॥
இவ்வாறு மனத்தால் சொல்லி மனத்தை ஒருமுகப்படுத்திய அந்த மனஸ்வினி, தர்மத்தில் மிக்க நிலையையும், அரசில் தளராத உறுதியையும் வரமாகத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
1.94.68
शकुन्तलां पौरवाणां दुष्यन्तहितकाम्यया ।
एवमस्त्विति तां प्राह कण्वो धर्मभृतां वरः ॥ १.९४.६८ ॥
பௌரவர்களுக்குரிய சகுந்தலையிடம், துஷ்யந்தனின் நலத்தை விரும்பி, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த கண்வர், "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்றார்.
1.94.69
पस्पर्श चापि पाणिभ्यां सुतां श्रीमिवरूपिणीम् ॥ १.९४.६९ ॥
மேலும் அவர் தம் இரு கைகளால், ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) போன்ற வடிவுடைய மகளைத் தொட்டார்.
1.94.70
अद्यप्रभृति देवी त्वं दुष्यन्तस्य महात्मनः ।
पतिव्रतानां या वृत्तिस्तां वृत्तिमनुपालय ॥ १.९४.७० ॥
இன்று முதல் நீ மகாத்மா துஷ்யந்தனின் தேவி (அரசி). பதிவிரதைகளின் எந்த நடத்தையோ அந்த நடத்தையைக் கடைப்பிடி.
1.94.71
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा तां विशुद्ध्यर्थमस्पृशत् ।
स्पृष्टमात्रे शरीरे तु परं हर्षमवाप सा ॥ १.९४.७१ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, தர்மாத்மாவான கண்வர், அவளைத் தூய்மைப்படுத்தும் பொருட்டுத் தொட்டார். உடலில் தொட்டவுடனே அவள் பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்தாள்.