ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.4.1
दिष्ट्या ते प्रतिकर्तव्ये मतिर्जातेयमच्युत ।
न त्वां वारयितुं शक्तो वज्रपाणिरपि स्वयम् ॥ १०.४.१ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಈ ಸಂಕಲ್ಪ ಮೂಡಿದೆ, ಓ ಅಚ್ಯುತ. ವಜ್ರಪಾಣಿಯಾದ ಇಂದ್ರನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
10.4.2
अनुयास्यावहे त्वां तु प्रभाते सहितावुभौ ।
अद्य रात्रौ विश्रमस्व विमुक्तकवचध्वजः ॥ १०.४.२ ॥
ಬೆಳಗಾದಾಗ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಕವಚ ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು ಇಳಿಸಿಟ್ಟು ವಿಶ್ರಮಿಸು.
10.4.3
अहं त्वामनुयास्यामि कृतवर्मा च सात्वतः ।
परानभिमुखं यान्तं रथावास्थाय दंशितौ ॥ १०.४.३ ॥
ನಾನೂ ಸಾತ್ವತ ಕೃತವರ್ಮನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವೆ. ರಥವೇರಿ, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಶತ್ರುವಿನ ಎದುರು ಹೋಗದೆ ಹೊರಡುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ.
10.4.4
आवाभ्यां सहितः शत्रूञ्श्वो निहन्ता समागमे ।
विक्रम्य रथिनां श्रेष्ठ पाञ्चालान्सपदानुगान् ॥ १०.४.४ ॥
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ನಾಳೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆ. ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಅವರ ಅನುಚರರ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳುಗಳ ಸಹಿತ ಸಂಹರಿಸುವೆ.
10.4.5
शक्तस्त्वमसि विक्रम्य विश्रमस्व निशामिमाम् ।
चिरं ते जाग्रतस्तात स्वप तावन्निशामिमाम् ॥ १०.४.५ ॥
ನೀನು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹೋರಾಡಲು ಶಕ್ತನು. ಈ ರಾತ್ರಿ ವಿಶ್ರಮಿಸು. ಮಗೂ, ನೀನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದೀಯ, ಈ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸು.
10.4.6
विश्रान्तश्च विनिद्रश्च स्वस्थचित्तश्च मानद ।
समेत्य समरे शत्रून्वधिष्यसि न संशयः ॥ १०.४.६ ॥
ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ನಿದ್ರೆ ತೊರೆದು, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಓ ಮಾನದನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನೀನು ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
10.4.7
न हि त्वां रथिनां श्रेष्ठं प्रगृहीतवरायुधम् ।
जेतुमुत्सहते कश्चिदपि देवेषु पावकिः ॥ १०.४.७ ॥
ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ, ಪಾವಕಿಯೇ! ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡರು.
10.4.8
कृपेण सहितं यान्तं गुप्तं च कृतवर्मणा ।
को द्रौणिं युधि संरब्धं योधयेदपि देवराट् ॥ १०.४.८ ॥
ಕೃಪನೊಡನೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ, ಕೃತವರ್ಮನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನೊಡನೆ ದೇವರಾಜನಾದರೂ ಹೋರಾಡಬಲ್ಲನೇ?
10.4.9
ते वयं निशि विश्रान्ता विनिद्रा विगतज्वराः ।
प्रभातायां रजन्यां वै निहनिष्याम शात्रवान् ॥ १०.४.९ ॥
ನಾವು ರಾತ್ರಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದೆವು, ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದವರಾದೆವು; ಬೆಳಗಾದಾಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇವೆ.
10.4.10
तव ह्यस्त्राणि दिव्यानि मम चैव न संशयः ।
सात्वतोपि महेष्वासो नित्यं युद्धेषु कोविदः ॥ १०.४.१० ॥
ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ನನ್ನವೂ ಇವೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಸಾತ್ವತನೂ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಪುಣನು.
10.4.11
ते वयं सहितास्तात सर्वाञ्शत्रून्समागतान् ।
प्रसह्य समरे हत्वा प्रीतिं प्राप्स्याम पुष्कलाम् ॥ १०.४.११ ॥
ಮಗನೇ! ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
10.4.12
विश्रमस्व त्वमव्यग्रः स्वप चेमां निशां सुखम् ।
अहं च कृतवर्मा च प्रभाते त्वां नरोत्तमम् ॥ १०.४.१२ ॥
ನೀನು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆ, ಈ ರಾತ್ರಿ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗು; ನಾನು ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತೇವೆ, ನರೋತ್ತಮನೇ.
10.4.13
अनुयास्याव सहितौ धन्विनौ परतापनौ ।
रथिनं त्वरया यान्तं रथमास्थाय दंशितौ ॥ १०.४.१३ ॥
ನಾವಿಬ್ಬರೂ, ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ ರಥವೇರಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವ ರಥಿಕನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವೆವು.
10.4.14
स गत्वा शिबिरं तेषां नाम विश्राव्य चाहवे ।
ततः कर्ताऽसि शत्रूणां युध्यतां कदनं महत् ॥ १०.४.१४ ॥
ನೀನು ಅವರ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ನಂತರ ಹೋರಾಡುವ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಸಂಹಾರ ಮಾಡುವೆ.
10.4.15
कृत्वा च कदनं तेषां प्रभाते विमलेऽहनि ।
विहरस्व यथा शक्रः सूदयित्वा महासुरान् ॥ १०.४.१५ ॥
ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲ ಹಗಲಿನ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ಮಹಾ ಅಸುರರನ್ನು ವಧಿಸಿ ವಿಹರಿಸುವಂತೆ ನೀನೂ ವಿಹರಿಸು.
10.4.16
त्वं हि शक्तो रणे जेतुं पाञ्चालानां वरूथिनीम् ।
दैत्यसेनामिव क्रुद्धः सर्वदानवसूदनः ॥ १०.४.१६ ॥
ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಮರ್ಥನು; ಕೋಪಗೊಂಡ ಸರ್ವ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ದೈತ್ಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ.
10.4.17
मया त्वां सहितं सङ्ख्ये गुप्तं च कृतवर्मणा ।
न सहेत विभुः साक्षाद्वज्रपाणिरपि स्वयम् ॥ १०.४.१७ ॥
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ, ಕೃತವರ್ಮನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಜ್ರಪಾಣಿ ಪ್ರಭು ತಾನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಹಿಸಲಾರನು.
10.4.18
न चाहं समरे तात कृतवर्मा न चैव हि ।
अनिर्जित्य रणे पाण्डूनपयास्यामि कर्हिचित् ॥ १०.४.१८ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲದೆ ನಾನಾಗಲಿ ಕೃತವರ್ಮನಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂತಿರುಗೆವು.
10.4.19
हत्वा च समरे क्षुद्रान्पाञ्चालान्पाण्डुभिः सह ।
निवर्तिष्यामहे सर्वे हता वा स्वर्गगा वयम् ॥ १०.४.१९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷುದ್ರರಾದ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಕೊಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂತಿರುಗುವೆವು; ಅಥವಾ ಹತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆವು.
10.4.20
सर्वोपायैः सहायास्ते प्रभाते वयमाहवे ।
सत्यमेतन्महाबाहो प्रब्रवीमि तवानघ ॥ १०.४.२० ॥
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ನಾವು ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿರುವೆವು. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
10.4.21
एवमुक्तस्ततो द्रौणिक्रमातुलेन हितं वचः ।
अब्रवीन्मातुलं राजन्क्रोधादुद्वृत्य लोचने ॥ १०.४.२१ ॥
ಮಾವ ಕೃಪನ ಈ ಹಿತವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿರುವುತ್ತ ಮಾವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
10.4.22
आतुरस्य कुतो निद्रा नरस्यामर्षितस्य च ।
अर्थांश्चिन्तयतश्चापि कामयानस्य वा पुनः ॥ १०.४.२२ ॥
ದುಃಖಿತನಿಗೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ, ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವನಿಗೆ, ಅಥವಾ ಬಯಸುವವನಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಹೇಗೆ ಬರುವುದು?
10.4.23
तदिदं समनुप्राप्तं पश्य मेऽद्य चतुष्टयम् ।
यस्य भागश्चतुर्थो मे स्वप्नमह्नाय नाशयेत् ॥ १०.४.२३ ॥
ಇಗೋ, ಈ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಸಂಕಟ ಇಂದು ನನಗೆ ಬಂದಿದೆ, ನೋಡು. ಇದರ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾಗವೇ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.
10.4.24
किं नाम दुःखं लोकेऽस्मिन्पितुर्वधमनुस्मरन् ।
हृदयं निर्दहन्मेऽद्य रात्र्यहानि न शाम्यति ॥ १०.४.२४ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ವಧೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಯಾವ ದುಃಖ ದೊಡ್ಡದು? ನನ್ನ ಹೃದಯ ಇಂದು ಸುಡುತ್ತಿದೆ; ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಅದು ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
10.4.25
यथा च निहतः पापैः पिता मम विशेषतः ।
प्रत्यक्षमपि ते सर्वं तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.४.२५ ॥
ಪಾಪಿಗಳು ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊಂದ ರೀತಿ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ನಡೆದಿತ್ತು; ಅದು ನನ್ನ ಮರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ.
10.4.26
कथं हि मादृशो लोके मुहूर्तमपि जीवति ।
द्रोणहन्तेति यद्वाचः पाञ्चालानां शृणोम्यहम् ॥ १०.४.२६ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತಹವನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಲ್ಲ, ಪಾಂಚಾಲರ ಬಾಯಿಂದ 'ದ್ರೋಣನ ಹಂತಕ' ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ?
10.4.27
धृष्टद्युम्नमहत्वा तु नादं जीवितुमुत्सहे ।
स मे पितुर्वधाद्वध्यः पाञ्चाला ये च सङ्गताः ॥ १०.४.२७ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ವಧೆಗಾಗಿ ಅವನು ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿರುವ ಪಾಂಚಾಲರು ನನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.
10.4.28
विलापो भग्नसक्थस्य यस्तु राज्ञो मया श्रुतः ।
स पुनर्हृदयं कस्य क्रूरस्यापि न निर्दहेत् ॥ १०.४.२८ ॥
ಮುರಿದ ತೊಡೆಯ ರಾಜನ ಆಕ್ರಂದನವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ; ಅದು ಯಾವ ಕ್ರೂರನ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಸುಡದೆ ಬಿಡುವುದೇ?
10.4.29
कस्य ह्यकरुणस्यापि नेत्राभ्यामश्रु नाव्रजेत् ।
नृपतेर्भग्नसक्थस्य श्रुत्वा तादृग्वचः पुनः ॥ १०.४.२९ ॥
ಮುರಿದ ತೊಡೆಯ ರಾಜನ ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಯಾವ ನಿರ್ದಯನ ಕಣ್ಣಿಂದಲೂ ಕಣ್ಣೀರು ಬರದಿರುವುದೇ?
10.4.30
यश्चायं मित्रपक्षो मे मयि जीवति निर्जितः ।
शोकं मे वर्धयत्येष वारिवेग इवार्णवम् ॥ १०.४.३० ॥
ನಾನು ಜೀವಂತವಿರುವಾಗಲೇ ನನ್ನ ಮಿತ್ರಪಕ್ಷ ಸೋತಿದೆ; ಅದು ನನ್ನ ಶೋಕವನ್ನು, ನೀರಿನ ರಭಸ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತೆ, ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ.
10.4.31
एकाग्नमनसो मेऽद्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.४.३१ ॥
ಇಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿಂದ, ಸುಖ ಎಲ್ಲಿಂದ?
10.4.32
वासुदेवार्जुनाभ्यां च तानहं परिरक्षितान् ।
अविषह्यतमान्मन्ये महेन्द्रेणापि सत्तम ॥ १०.४.३२ ॥
ಓ ಸತ್ತಮನೇ, ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಅವರನ್ನು ಮಹೇಂದ್ರನೂ ಗೆಲ್ಲಲಾರ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
10.4.33
न चापि शक्तः संयन्तुमस्मात्कार्यात्कथञ्चन ।
तं न पश्यामि लोकेऽस्मिन्यो मां कोपान्निवर्तयेत् ॥ १०.४.३३ ॥
ಈ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲವನನ್ನು, ಕೋಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬಲ್ಲವನನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
10.4.34
इति मे निश्चिता बुद्धिरेषा साधुमता मम ॥ १०.४.३४ ॥
ಇದೇ ನನ್ನ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ; ಇದನ್ನು ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
10.4.35
वादिकैः कथ्यमानस्तु मित्राणां मे पराभवः ।
पाण्डवानां च विजयटो हृदयं दहतीव मे ॥ १०.४.३५ ॥
ಹೇಳುವವರು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರ ಸೋಲು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಜಯ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸುಡುವಂತಿದೆ.
10.4.36
अहं तु कदनं कृत्वा शत्रूणामद्य सौप्तिके ।
ततो विश्रमिता चैव स्वप्ता च विगतज्वरः ॥ १०.४.३६ ॥
ಆದರೆ ಇಂದು ರಾತ್ರಿಯ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ನಾನು ವಿಶ್ರಮಿಸಿ, ಸಂಕಟವಿಲ್ಲದೆ ನಿದ್ರಿಸುವೆನು.