Mahābhārata · Adhyāya 10.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.9.1
ते हत्वा सर्वपाञ्चालान्द्रौपदेयांश्च सर्वशः ।
आगच्छन्सहितास्तत्र यत्र दुर्योधनो हतः ॥ १०.९.१ ॥
Nachdem sie alle Pāñcālas und die Söhne Draupadīs vollständig erschlagen hatten, kamen sie gemeinsam dorthin, wo Duryodhana erschlagen worden war.
10.9.2
गत्वा चैनमपश्यन्त किञ्चित्प्राणं जनाधिपम् ।
ततो रथेभ्यः प्रस्कन्द्य परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ १०.९.२ ॥
Dorthin gegangen, sahen sie in jenem Herrn der Menschen noch einen Rest Atem; dann sprangen sie von den Wagen und umringten deinen Sohn.
10.9.3
तं भग्रसक्थं राजेन्द्र कृच्छ्रप्राणमचेतसम् ।
वमन्तं रुधिरं वक्त्रादपश्यन्वसुधातले ॥ १०.९.३ ॥
O Herr der Könige, sie sahen ihn auf der Erde liegen, die Schenkel zerbrochen, das Leben in Not, bewusstlos, Blut aus dem Mund speiend.
10.9.4
वृतं समन्ताद्बहुभिः श्वापदैर्घोरदर्शनैः ।
सालावृकगणैश्चैव भक्षयिष्यद्भिरन्तिकात् ॥ १०.९.४ ॥
Er war von allen Seiten von vielen furchterregend anzusehenden Raubtieren umringt, und von Rudeln von Schakalen und Wölfen, die sich näherten, um ihn zu verschlingen.
10.9.5
निरायन्तं कृच्छ्रात्ताञ्श्वापदांश्च चिखादिषून् ।
विवेष्टमानमुरुभ्यां सुभृशं गाढवेदनम् ॥ १०.९.५ ॥
Mühsam kämpfte er sich von jenen Raubtieren los, die ihn verschlingen wollten, wälzte sich auf seinen Schenkeln und litt sehr heftige Schmerzen.
10.9.6
तं शयानं तथा दृष्ट्वा भूमौ सुरुधिरोक्षितम् ।
हतशिष्टास्त्रयो वीराः शोकार्ताः पर्यदेवयन्।
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.९.६ ॥
Als sie ihn so auf dem Boden liegen sahen, von Blut durchtränkt, klagten die drei übrig gebliebenen, nicht erschlagenen Helden, von Kummer gequält: Aśvatthāman, Kṛpa und Kṛtavarman der Sātvata.
10.9.7
तैस्त्रिभिः शोणितादिग्धौर्निः श्वसद्भिर्महारथैः ।
शुशुभे स वृतो राजा वेदी त्रिभिरिवाग्निभिः ॥ १०.९.७ ॥
Von jenen drei großen Wagenkämpfern umgeben, blutbesudelt und schwer atmend, leuchtete der König wie ein Altar, umringt von drei Feuern.
10.9.8
ते तं शयानं सम्प्रेक्ष्य राजानमतथोचितम् ।
अविषह्येन दुःखेन ततस्ते रुरुदुस्त्रयः ॥ १०.९.८ ॥
Als sie den König in einem seiner unwürdigen Zustand daliegen sahen, weinten die drei da mit unerträglichem Schmerz.
10.9.9
ततस्तु रुधिरं हस्तैर्मुखान्निर्मृज्य तस्य हि ।
रणे राज्ञः शयानस्य कृपः सम्पर्यदेवयत् ॥ १०.९.९ ॥
Da wischte Kṛpa mit seinen eigenen Händen das Blut vom Gesicht des Königs und klagte um den König, der auf dem Schlachtfeld lag.
10.9.10
न दैवस्यातिभारोऽस्ति यदयं रुधिरोक्षितः ।
एकादशचमूभर्ता शेते दुर्योधनो हतः ॥ १०.९.१० ॥
Es ist keine übermäßige Last des Schicksals, dass dieser blutgetränkte Herr über elf Heere, Duryodhana, erschlagen daliegt.
10.9.11
पश्य चामीकराभस्य चामीकरविभूषिताम् ।
गदां गदाप्रियस्येमां समीपे पतितां भुवि ॥ १०.९.११ ॥
Sieh diese goldglänzende, mit Gold verzierte Keule des Keulenliebhabers, die dort in der Nähe zu Boden gefallen ist.
10.9.12
इयमेनं गदा शूरं न जहाति रणेरणे ।
स्वर्गायापि व्रजन्तं हि न जहाति यशस्विनम् ॥ १०.९.१२ ॥
Diese Keule verließ diesen Helden in keiner Schlacht, und selbst wenn er zum Himmel geht, verlässt sie diesen Ruhmreichen nicht.
10.9.13
पश्येमां सह वीरेण जाम्बूनदविभूषिताम् ।
शयानां शयने हर्म्ये भार्यां प्रीतिमतीमिव ॥ १०.९.१३ ॥
Sieh sie an, geschmückt mit Jāmbūnada-Gold, auf dem Lager im Palast neben dem Helden liegend, wie eine Gattin voller Zuneigung.
10.9.14
योऽयं मूर्धाभिषिक्तानामग्रे याति परन्तपः ।
स हतो ग्रसते पांसून्पश्य कालसय पर्ययम् ॥ १०.९.१४ ॥
Er, der vor den gesalbten Königen einherschritt, der Feindeverzehrer, erschlagen, verschlingt nun den Staub. Sieh den Umschwung der Zeit.
10.9.15
येनाजौ निहता भूमौ शेरते क्षत्रियर्षभाः ।
स भूमौ निहतः शेते कुरुराजः परैरयम् ॥ १०.९.१५ ॥
Er, durch den die Stiere unter den Kriegern im Kampf zu Boden lagen, dieser König der Kurus, von Feinden erschlagen, liegt nun auf der Erde.
10.9.16
भयान्नमन्ति राजानो यस्य स्म शतसङ्घशः ।
स वीरशयने शेते क्रव्याद्भिः परिवारितः ॥ १०.९.१६ ॥
Er, aus Furcht vor dem sich hunderte Könige verneigten, liegt nun auf dem Lager der Helden, umringt von fleischfressenden Wesen.
10.9.17
यमुपासन्नृपाः पूर्वमर्थहेतोर्महीपतिम् ।
उपात्पते च तं ह्यद्य क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ॥ १०.९.१७ ॥
Den Herrn der Erde, dem einst Könige um des Reichtums willen dienten, dessen fallen heute die fleischgierigen Fleischfresser an.
10.9.18
तं शयानं कुरुश्रेष्ठं ततो भरतसत्तमम् ।
अश्वत्थामा समालिङ्ग्य करुणं पर्यदेवयत् ॥ १०.९.१८ ॥
Da umarmte Aśvatthāman jenen besten der Kurus, den besten der Bharatas, der dort lag, und klagte kläglich.
10.9.19
आहुस्त्वां राजशार्दूल मुख्यं सर्वधनुष्मताम् ।
धनाध्यक्षोपमं युद्धे शिष्यं सङ्कर्षणस्य च ॥ १०.९.१९ ॥
Man nannte dich Tiger unter den Königen, den ersten aller Bogenschützen, im Kampf Kubera, dem Herrn des Reichtums, gleich, und Schüler Saṅkarṣaṇas.
10.9.20
कथं विवरमद्राक्षीद्भीमसेनस्तवानघ ।
बलिनं कृतिनो नित्यं सूदः पापात्मवान्नृप ॥ १०.९.२० ॥
Du Makelloser, wie sah Bhīmasena eine Lücke an dir, der du stets stark und geschickt warst? O König, er ist nur ein Koch mit bösem Sinn!
10.9.21
कालो नूनं महाराज लोकेऽस्मिन्बलवत्तरः ।
पश्यामो निहतं त्वां च भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.९.२१ ॥
Großer König, gewiss ist die Zeit die mächtigste in dieser Welt, denn wir sehen dich von Bhīmasena im Kampf erschlagen.
10.9.22
कथं त्वां सर्वधर्मज्ञं क्षुद्रः पापो वृकोदरः ।
निकृत्या हतवान्मन्दो नून कालो दुरत्ययः ॥ १०.९.२२ ॥
Wie konnte Vṛkodara, niedrig, sündig und töricht, dich, der alles Dharma kannte, durch List erschlagen? Gewiss ist die Zeit unüberwindbar.
10.9.23
द्वन्द्वयुद्धे ह्यधर्मेण समाहूयौजसा मृधे ।
गदया भीमसेनेन निर्भग्ने सक्थिनी तव ॥ १०.९.२३ ॥
Im Zweikampf, nachdem er dich unrechtmäßig und mit Gewalt herausgefordert hatte, zerschmetterte Bhīmasena dir mit seiner Keule beide Schenkel.
10.9.24
अधर्मेण हतस्याजौ मृद्यमानं पदा शिरः ।
य उपेक्षितवान्क्षुद्रं धिक्तमस्तु…युधिष्ठिरम् ॥ १०.९.२४ ॥
Schande über jenen niederen Yudhiṣṭhira, der gleichgültig zusah, wie dein Haupt, im Kampf unrechtmäßig erschlagen, mit Füßen getreten wurde…
10.9.25
युद्धेष्वपवदिष्यन्ति योधा नूनं वृकोदरम् ।
यावत्स्थास्यन्ति भूतानि निकृत्या ह्यसि पातितः ॥ १०.९.२५ ॥
In den Schlachten werden die Krieger Vṛkodara (Bhīma) gewiss tadeln, solange die Wesen bestehen, denn durch Hinterlist wurde er mit dem Schwert niedergestreckt.
10.9.26
ननु रामोऽब्रवीद्राजंस्त्वां सदा यदुनन्दनः ।
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति वीर्यवान् ॥ १०.९.२६ ॥
Gewiss sprachen Rāma (Balarāma) und die Freude der Yadus (Kṛṣṇa) stets von dir, o König, und sagten, dass im Keulenkampf niemand Duryodhana gleichkomme.
10.9.27
श्लाघते त्वां हि वार्ष्णेयो राजन्संसत्सु भारत ।
स शिष्यो मम कौरव्यो गदायुद्ध इति प्रभो ॥ १०.९.२७ ॥
Gewiss lobt dich der Nachkomme Vṛṣṇis in den Versammlungen, o König, o Nachkomme Bharatas. Er, mein Schüler, der Kaurava, im Keulenkampf, o Herr.
10.9.28
यां गतिं क्षत्रियस्याहुः प्रशस्तां परमर्षयः ।
हतस्याभिमुखस्याजौ प्राप्तस्त्वमसि तां गतिम् ॥ १०.९.२८ ॥
Das gepriesene Ziel, das die großen Weisen dem im Kampf von vorn erschlagenen Krieger zusprechen, dieses Ziel hast du erreicht.
10.9.29
दुर्योधन न शोचामि त्वामहं पुरुषर्षभ ।
हतपुत्रौ तु शोचामि गान्धारीं पिरं च ते ॥ १०.९.२९ ॥
O Duryodhana, o Stier unter den Menschen, ich trauere nicht um dich; aber um Gāndhārī und deinen Vater, deren Söhne erschlagen sind, trauere ich.
10.9.30
द्वावनाथौ कृतौ वीर त्वया नाथेन वर्धितौ ।
भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीमिमाम् ॥ १०.९.३० ॥
O Held, du hast die beiden zu Waisen gemacht, die du unter deinem Schutz aufgezogen hattest; beide werden als Bettler, trauernd, über diese Erde wandern.
10.9.31
घिगस्तु कृष्णं वार्ष्णेयमर्जुनं चापि दुर्मतिम् ।
धर्मज्ञमानिमौ यौ त्वां वध्यमानमुपेक्षताम् ॥ १०.९.३१ ॥
Schande über Kṛṣṇa, den Vārṣṇeya, und Schande auch über Arjuna, den Verblendeten, die sich für Kenner des Dharma halten und dich, der erschlagen wurde, im Stich ließen.
10.9.32
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे किं वक्ष्यन्ति नराधिप ।
कथं दुर्योधनोऽस्माभिर्हत इत्यनपत्रपाः ॥ १०.९.३२ ॥
O Herr der Menschen, was werden all die Pāṇḍavas sagen? »Wie wurde Duryodhana von uns erschlagen?« — so werden diese Schamlosen reden.
10.9.33
धन्यस्त्वमसि गान्धारे यस्वमायोधने हतः ।
प्रयातोऽभिमुखः शत्रून्धर्मेण पुरुषर्षभ ॥ १०.९.३३ ॥
Gesegnet bist du, Sohn der Gāndhārī, der du im Kampf, den Feinden zugewandt, dem Dharma gemäß erschlagen wurdest, Stier unter den Männern.
10.9.34
हतपुत्रा हि गान्धारी निहतज्ञातिबान्धवा ।
प्रज्ञाचक्षुश्च दुर्धर्षः कां दशां प्रतिपत्स्यते ॥ १०.९.३४ ॥
Die Söhne Gāndhārīs sind erschlagen, ihre Verwandten und Angehörigen sind erschlagen. In welchen Zustand wird der Weisheitsblinde, der Unbezwingliche, geraten?
10.9.35
धिगस्तु कृतवर्माणं मां कृपं च महारथम् ।
ये वयं न गताः स्वर्गं त्वां पुरस्कृत्य पार्थिवम् ॥ १०.९.३५ ॥
Schande über Kṛtavarman, Schande über mich und Schande über Kṛpa, den großen Wagenkämpfer, denn wir sind nicht in den Himmel gegangen, obwohl wir dich, den König, vorangestellt hatten.
10.9.36
दातारं सर्वकामानां रक्षितारं प्रजाहितम् ।
यद्वयं नानुगच्छाम त्वां धिगस्मान्नराधमान् ॥ १०.९.३६ ॥
Weil wir dir nicht folgten, dem Geber aller Wünsche und Beschützer des Wohls der Untertanen, seien wir verflucht, wir niedrigsten der Menschen.
10.9.37
कृपस्य तव वीर्येण मम चैव पितुश्च मे ।
सभृत्यानां नरव्याघ्र रत्नवन्ति गृहाणि च ॥ १०.९.३७ ॥
O Tiger unter den Menschen! Durch die Tapferkeit Kṛpas, deine, meine und die meines Vaters sind unsere Häuser samt Dienerschaft voller Juwelen.
10.9.38
तव प्रसादादस्माभिः समित्रैः सह बान्धवैः ।
अवाप्ताः क्रतवो मुख्या बहवो भूरिदक्षिणाः ॥ १०.९.३८ ॥
Durch deine Gnade haben wir zusammen mit unseren Verbündeten und Verwandten viele große Opfer mit reichlichen Gaben vollzogen.
10.9.39
कुतश्चापीदृशं पापाः प्रवर्तिष्यामहे वयम् ।
यादृशेन पुरस्कृत्य त्वं गतः सर्वपार्थिवान् ॥ १०.९.३९ ॥
Woher sollten wir Sünder so handeln, wie du, der du alle Könige geehrt vorangegangen bist?
10.9.40
वयमेव त्रयो राजन्गच्छन्तं परमां गतिम् ।
यद्वै त्वां नानुगच्छाभस्तेन तप्स्यामहे वयम्। ॥ १०.९.४० ॥
O König, nur wir drei sind übriggeblieben, weil wir dir nicht folgten, als du den höchsten Pfad betratst; darum werden wir leiden.
10.9.41
तत्स्वर्गहीना हीनार्थाः स्मरन्तः सुकृतस्य ते ।
किं नाम तद्भवेत्कर्म येन त्वां न व्रजाम वै ॥ १०.९.४१ ॥
Darum, des Himmels und des Zieles beraubt, uns deiner guten Taten erinnernd: Welche Tat mag es gewesen sein, durch die wir nicht mit dir gingen?
10.9.42
दुःखं नून कुरुश्रेष्ठ चरिष्याम महीमिमाम् ।
हीनानां नस्त्वया राजन्कुतः शान्तिः कुतः सुखं ॥ १०.९.४२ ॥
O Bester der Kurus, gewiss werden wir in Kummer über diese Erde wandern. O König, ohne dich, uns Beraubten, wo ist Frieden, wo ist Glück?
10.9.43
गत्वैव तु महाराज समेत्य च महारथान् ।
यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं पूजयेर्वचनान्मम ॥ १०.९.४३ ॥
Großer König, geh hin und triff die großen Wagenkämpfer; ehre sie nach Rang und Vorzug, auf mein Wort.
10.9.44
आचार्यं पूजयित्वा च केतुं सर्वधनुष्मताम् ।
हतं मयाऽद्य शंशेथा दृष्टद्युम्नं नराधिप ॥ १०.९.४४ ॥
Nachdem du den Lehrer geehrt hast, sag ihm, dem Banner aller Bogenschützen, Herr der Menschen, dass Dhṛṣṭadyumna heute von mir erschlagen wurde.
10.9.45
परिष्वजेथा राजानं बाह्लिकं सुमहारथम् ।
सैन्धवं सोमदत्तं च भूरिश्रवसमेव च ॥ १०.९.४५ ॥
Umarme den König Bāhlika, den großen Wagenkämpfer Saindhava, Somadatta und auch Bhūriśravas.
10.9.46
तथा पूर्वगतानन्यान्स्वर्गे पार्थिवसत्मान् ।
अस्मद्वाक्यात्परिष्वज्य सम्पृच्छेस्वमनामयम् ॥ १०.९.४६ ॥
Ebenso umarme die anderen besten Könige, die vor uns in den Himmel gegangen sind, und frage auf unser Wort nach ihrem Wohlergehen.
10.9.47
इत्येवमुक्वा राजानं भग्नसक्थमचेतसम् ।
अश्वत्थामा लघुप्राणं पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ १०.९.४७ ॥
Nachdem er so zu dem König gesprochen hatte, dessen Schenkel gebrochen war und der bewusstlos mit schwachem Atem dalag, sprach Aśvatthāman erneut diese Worte.
10.9.48
दुर्योधन जीवसि चेद्वाक्यं श्रोत्रमुखं शृणु ।
सप् पाण्डवतः शिष्टा धार्तराष्ट्रास्त्रयो वयम् ॥ १०.९.४८ ॥
O Duryodhana, wenn du lebst, höre diese Worte, die dem Ohr wohltun: Von den Pāṇḍava sind nur sieben übrig, und von uns, den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, nur drei.
10.9.49
ते चैव भ्रातरः पञ्च वासुदेवोऽथ सात्यकिः ।
अहं च कृतवर्मा च कृपः शारद्वतस्तथा ॥ १०.९.४९ ॥
Jene fünf Brüder, Vāsudeva, Sātyaki, ich, Kṛtavarman und Kṛpa, der Sohn des Śāradvat, ebenso.
10.9.50
द्रौपदेया हताः सर्वे धृष्टद्युम्नस्य चात्मजाः ।
पञ्चाला निहताः सर्वे मत्स्यशेषं च भारत ॥ १०.९.५० ॥
Alle Söhne der Draupadī wurden erschlagen, und die Söhne des Dhṛṣṭadyumna; alle Pañcālas wurden getötet, und die Überreste der Matsyas ebenso, o Bhārata.
10.9.51
कृते प्रतिकृतं पश्य हतपुत्रा हि पाण्डवाः ।
सौप्तिके शिबिरं तेषां हतं सनरवाहनम् ॥ १०.९.५१ ॥
Sieh die Vergeltung für die Tat: Die Pāṇḍavas haben ihre Söhne verloren. Beim nächtlichen Überfall wurde ihr Lager mitsamt Männern und Reittieren niedergeschlagen.
10.9.52
मया च पापकर्माऽसौ धृष्टद्युम्नो महीपते ।
प्रविश्य शिबिरं रात्रौ पशुमारेण मारितः ॥ १०.९.५२ ॥
Und von mir, o Herr der Erde, wurde jener Übeltäter Dhṛṣṭadyumna erschlagen: Nachts in das Lager eingedrungen, wurde er wie Vieh getötet.
10.9.53
दुर्योधनस्तु तां वाचं निशम्य मनसः प्रियाम् ।
प्रतिलभ्य पुनश्चेत इदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.९.५३ ॥
Duryodhana aber, nachdem er jene seinem Herzen wohltuende Rede vernommen und seine Fassung wiedergewonnen hatte, sprach diese Worte.
10.9.54
न मेऽकरोत्द्गाङ्गेयो न कर्णो न च ते पिता ।
यत्त्वया कृपभोजाभ्यां सहितेनाद्य मे कृतम् ॥ १०.९.५४ ॥
Der Sohn der Gaṅgā hat es nicht für mich getan, auch Karṇa nicht, noch dein Vater; was du heute mit Kṛpa und Kṛtavarman für mich getan hast.
10.9.55
स च सेनापतिः क्षुद्रो हतः सार्धं शिखण्डिना ।
तेन मन्ये मघवता सममात्मानमद्य वै ॥ १०.९.५५ ॥
Und jener Heerführer, der Elende, wurde zusammen mit Śikhaṇḍin erschlagen. Dadurch halte ich mich heute für gleich dem Maghavan, Indra.
10.9.56
स्वस्ति प्राप्नुत भद्रं वः स्वर्गे नः सङ्गमः पुनः ।
इत्येवमुक्त्वा पुत्रस्ते कुरुराजो महामनाः ॥ १०.९.५६ ॥
"Möget ihr Wohlergehen und Glück erlangen; im Himmel werden wir uns wiedersehen." So gesprochen, sagte euer Sohn, der großmütige Kurukönig,
10.9.57
प्राणानुपासृजद्वीरः सुहृदां दुःखमादधत् ।
अपाक्रामद्दिवं पुण्यां शरीरं क्षितिमाविशत् ॥ १०.९.५७ ॥
Der Held gab seinen Atem auf und brachte seinen Freunden Leid. Er schied zum heiligen Himmel, und sein Leib ging in die Erde ein.
10.9.58
एवं ते निधनं यातः पुत्रो दुर्योधनो नृप ।
अग्रे यात्वा रणे शूरः पश्राद्विनिहतः परैः ॥ १०.९.५८ ॥
So, o König, fand euer Sohn Duryodhana den Tod. Der Held, im Kampf vorangeschritten, wurde von den Feinden von hinten niedergestreckt.
10.9.59
तथैव ते परिष्वक्ताः परिष्वज्य च ते नृपम् ।
पुनः पुनः प्रेक्षमाणाः स्वकानारुरुहू रथान् ॥ १०.९.५९ ॥
Ebenso umarmten sie sich und den König, sahen immer wieder zurück und bestiegen ihre eigenen Streitwagen.
10.9.60
इत्येवं द्रोणपुत्रस्य निशम्य करुणां गिरम् ।
प्रत्यूषकाले शोकार्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ १०.९.६० ॥
Nachdem sie diese jämmerliche Rede des Droṇasohnes gehört hatten, flohen sie bei Tagesanbruch, von Kummer gequält, zur Stadt.
10.9.61
एवमेष क्षयो वृत्तः कुरुपाण्डवसेनयोः ।
घोरो विशसनो रौद्रो राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ १०.९.६१ ॥
So geschah diese furchtbare, mordende, schreckliche Vernichtung der Heere der Kurus und Pāṇḍavas, o König, durch deinen bösen Rat.
10.9.62
तव पुत्रे गते स्वर्गं शोकार्स्य ममानघ ।
ऋषिदत्तं प्रनष्टं तद्दिव्यदर्शित्वमद्य वै ॥ १०.९.६२ ॥
O Makelloser, seit dein Sohn in den Himmel gegangen ist, ist mir, dem von Kummer Gequälten, die von dem Weisen gegebene göttliche Sehkraft heute gewiss verloren gegangen.
10.9.63
इति श्रुत्वा स नृपतिर्ज्ञातिपुत्रवधं तदा ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च ततश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १०.९.६३ ॥
Als der König dies hörte, den Mord an seinen Verwandten und Söhnen vernehmend, seufzte er lange und heiß auf und versank dann in sorgenvolles Nachdenken.