Mahābhārata · Adhyāya 10.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.9.1
ते हत्वा सर्वपाञ्चालान्द्रौपदेयांश्च सर्वशः ।
आगच्छन्सहितास्तत्र यत्र दुर्योधनो हतः ॥ १०.९.१ ॥
Tendo matado completamente todos os Pāñcālas e os filhos de Draupadī, chegaram juntos ao lugar onde Duryodhana fora abatido.
10.9.2
गत्वा चैनमपश्यन्त किञ्चित्प्राणं जनाधिपम् ।
ततो रथेभ्यः प्रस्कन्द्य परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ १०.९.२ ॥
Indo até lá, viram ainda um pouco de sopro naquele senhor dos homens; então, saltando dos carros, cercaram o teu filho.
10.9.3
तं भग्रसक्थं राजेन्द्र कृच्छ्रप्राणमचेतसम् ।
वमन्तं रुधिरं वक्त्रादपश्यन्वसुधातले ॥ १०.९.३ ॥
Ó senhor dos reis, viram-no na terra, com as coxas quebradas, a vida em aflição, sem sentidos, vomitando sangue pela boca.
10.9.4
वृतं समन्ताद्बहुभिः श्वापदैर्घोरदर्शनैः ।
सालावृकगणैश्चैव भक्षयिष्यद्भिरन्तिकात् ॥ १०.९.४ ॥
Estava cercado por todos os lados por muitas feras de aspecto terrível, e por manadas de chacais e lobos, prestes a devorá-lo ao se aproximarem.
10.9.5
निरायन्तं कृच्छ्रात्ताञ्श्वापदांश्च चिखादिषून् ।
विवेष्टमानमुरुभ्यां सुभृशं गाढवेदनम् ॥ १०.९.५ ॥
Lutando com dificuldade para se libertar daquelas feras ávidas por devorá-lo, contorcendo-se sobre as coxas, estava em dor profunda e intensa.
10.9.6
तं शयानं तथा दृष्ट्वा भूमौ सुरुधिरोक्षितम् ।
हतशिष्टास्त्रयो वीराः शोकार्ताः पर्यदेवयन्।
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.९.६ ॥
Ao vê-lo assim deitado no chão, encharcado de sangue, os três heróis que restaram vivos, atormentados pela dor, lamentaram-se: Aśvatthāman, Kṛpa e Kṛtavarman, o Sātvata.
10.9.7
तैस्त्रिभिः शोणितादिग्धौर्निः श्वसद्भिर्महारथैः ।
शुशुभे स वृतो राजा वेदी त्रिभिरिवाग्निभिः ॥ १०.९.७ ॥
Cercado por aqueles três grandes guerreiros de carro, manchados de sangue e ofegantes, o rei brilhava como um altar cercado por três fogos.
10.9.8
ते तं शयानं सम्प्रेक्ष्य राजानमतथोचितम् ।
अविषह्येन दुःखेन ततस्ते रुरुदुस्त्रयः ॥ १०.९.८ ॥
Ao ver o rei jacer num estado indigno dele, os três então choraram com dor insuportável.
10.9.9
ततस्तु रुधिरं हस्तैर्मुखान्निर्मृज्य तस्य हि ।
रणे राज्ञः शयानस्य कृपः सम्पर्यदेवयत् ॥ १०.९.९ ॥
Então Kṛpa, enxugando com as próprias mãos o sangue do rosto do rei, lamentou-se pelo rei estendido no campo de batalha.
10.9.10
न दैवस्यातिभारोऽस्ति यदयं रुधिरोक्षितः ।
एकादशचमूभर्ता शेते दुर्योधनो हतः ॥ १०.९.१० ॥
Não é um fardo excessivo do destino que este homem, encharcado de sangue, senhor de onze exércitos, Duryodhana, jaza morto.
10.9.11
पश्य चामीकराभस्य चामीकरविभूषिताम् ।
गदां गदाप्रियस्येमां समीपे पतितां भुवि ॥ १०.९.११ ॥
Olha esta maça, brilhante como ouro e adornada de ouro, daquele que amava a maça, caída no chão ali perto.
10.9.12
इयमेनं गदा शूरं न जहाति रणेरणे ।
स्वर्गायापि व्रजन्तं हि न जहाति यशस्विनम् ॥ १०.९.१२ ॥
Esta maça nunca abandonou este herói em nenhuma batalha, e mesmo ao caminhar para o céu ela não abandona este glorioso.
10.9.13
पश्येमां सह वीरेण जाम्बूनदविभूषिताम् ।
शयानां शयने हर्म्ये भार्यां प्रीतिमतीमिव ॥ १०.९.१३ ॥
Olha para ela, adornada com ouro de Jāmbūnada, deitada no leito do palácio junto ao herói, como uma esposa cheia de afeto.
10.9.14
योऽयं मूर्धाभिषिक्तानामग्रे याति परन्तपः ।
स हतो ग्रसते पांसून्पश्य कालसय पर्ययम् ॥ १०.९.१४ ॥
Aquele que marchava diante dos reis ungidos, o abrasador de inimigos, morto, engole a poeira. Vê a volta do tempo.
10.9.15
येनाजौ निहता भूमौ शेरते क्षत्रियर्षभाः ।
स भूमौ निहतः शेते कुरुराजः परैरयम् ॥ १०.९.१५ ॥
Aquele por quem os touros entre os guerreiros jaziam abatidos na batalha, este rei dos Kurus, morto por inimigos, jaz agora no chão.
10.9.16
भयान्नमन्ति राजानो यस्य स्म शतसङ्घशः ।
स वीरशयने शेते क्रव्याद्भिः परिवारितः ॥ १०.९.१६ ॥
Aquele por medo de quem centenas de reis se curvavam, jaz agora no leito dos heróis, cercado de criaturas carnívoras.
10.9.17
यमुपासन्नृपाः पूर्वमर्थहेतोर्महीपतिम् ।
उपात्पते च तं ह्यद्य क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ॥ १०.९.१७ ॥
O senhor da terra, a quem os reis outrora serviam pela riqueza, hoje os carnívoros ávidos de carne lançam-se sobre ele.
10.9.18
तं शयानं कुरुश्रेष्ठं ततो भरतसत्तमम् ।
अश्वत्थामा समालिङ्ग्य करुणं पर्यदेवयत् ॥ १०.९.१८ ॥
Então Aśvatthāman, abraçando aquele melhor dos Kurus, o melhor dos Bharatas que jazia ali, lamentou-se piedosamente.
10.9.19
आहुस्त्वां राजशार्दूल मुख्यं सर्वधनुष्मताम् ।
धनाध्यक्षोपमं युद्धे शिष्यं सङ्कर्षणस्य च ॥ १०.९.१९ ॥
Diziam que você era o tigre entre os reis, o primeiro de todos os arqueiros, semelhante a Kubera, senhor da riqueza na batalha, e discípulo de Saṅkarṣaṇa.
10.9.20
कथं विवरमद्राक्षीद्भीमसेनस्तवानघ ।
बलिनं कृतिनो नित्यं सूदः पापात्मवान्नृप ॥ १०.९.२० ॥
Ó sem mácula, como Bhīmasena viu uma brecha em você, que sempre foi forte e hábil? Ó rei, ele não passa de um cozinheiro de mente perversa!
10.9.21
कालो नूनं महाराज लोकेऽस्मिन्बलवत्तरः ।
पश्यामो निहतं त्वां च भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.९.२१ ॥
Grande rei, sem dúvida o tempo é o mais poderoso neste mundo, pois vemos você morto em batalha por Bhīmasena.
10.9.22
कथं त्वां सर्वधर्मज्ञं क्षुद्रः पापो वृकोदरः ।
निकृत्या हतवान्मन्दो नून कालो दुरत्ययः ॥ १०.९.२२ ॥
Como Vṛkodara, vil, pecador e tolo, o matou por traição, você que conhecia todo o dharma? Sem dúvida o tempo é insuperável.
10.9.23
द्वन्द्वयुद्धे ह्यधर्मेण समाहूयौजसा मृधे ।
गदया भीमसेनेन निर्भग्ने सक्थिनी तव ॥ १०.९.२३ ॥
Em combate singular, tendo-o desafiado injustamente com força, Bhīmasena partiu-lhe as duas coxas com sua maça.
10.9.24
अधर्मेण हतस्याजौ मृद्यमानं पदा शिरः ।
य उपेक्षितवान्क्षुद्रं धिक्तमस्तु…युधिष्ठिरम् ॥ १०.९.२४ ॥
Vergonha para aquele vil Yudhiṣṭhira, que olhou com indiferença enquanto sua cabeça, morta injustamente em batalha, era pisoteada…
10.9.25
युद्धेष्वपवदिष्यन्ति योधा नूनं वृकोदरम् ।
यावत्स्थास्यन्ति भूतानि निकृत्या ह्यसि पातितः ॥ १०.९.२५ ॥
Nas batalhas, os guerreiros certamente censurarão Vṛkodara (Bhīma) enquanto os seres existirem, pois por traição foi derrubado com a espada.
10.9.26
ननु रामोऽब्रवीद्राजंस्त्वां सदा यदुनन्दनः ।
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति वीर्यवान् ॥ १०.९.२६ ॥
Certamente Rāma (Balarāma) e a alegria dos Yadus (Kṛṣṇa) sempre falaram de ti, ó rei, dizendo que ninguém se iguala a Duryodhana no combate com a maça.
10.9.27
श्लाघते त्वां हि वार्ष्णेयो राजन्संसत्सु भारत ।
स शिष्यो मम कौरव्यो गदायुद्ध इति प्रभो ॥ १०.९.२७ ॥
Na verdade, o descendente de Vṛṣṇi te louva nas assembleias, ó rei, ó descendente de Bharata. Ele, meu discípulo, o Kaurava, no combate com a maça, ó senhor.
10.9.28
यां गतिं क्षत्रियस्याहुः प्रशस्तां परमर्षयः ।
हतस्याभिमुखस्याजौ प्राप्तस्त्वमसि तां गतिम् ॥ १०.९.२८ ॥
O destino louvado que os grandes sábios descrevem para o guerreiro morto em batalha, de frente, esse destino você alcançou.
10.9.29
दुर्योधन न शोचामि त्वामहं पुरुषर्षभ ।
हतपुत्रौ तु शोचामि गान्धारीं पिरं च ते ॥ १०.९.२९ ॥
Ó Duryodhana, ó touro entre os homens, não lamento por ti; mas por Gāndhārī e teu pai, cujos filhos foram mortos, eu lamento.
10.9.30
द्वावनाथौ कृतौ वीर त्वया नाथेन वर्धितौ ।
भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीमिमाम् ॥ १०.९.३० ॥
Ó herói, deixaste órfãos os dois que criaste sob tua proteção; ambos vagarão como mendigos, lamentando-se, por esta terra.
10.9.31
घिगस्तु कृष्णं वार्ष्णेयमर्जुनं चापि दुर्मतिम् ।
धर्मज्ञमानिमौ यौ त्वां वध्यमानमुपेक्षताम् ॥ १०.९.३१ ॥
Vergonha sobre Kṛṣṇa, o descendente de Vṛṣṇi, e vergonha também sobre Arjuna, de mente perversa, que se julgam conhecedores do dharma e negligenciaram a ti, que estavas sendo morto.
10.9.32
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे किं वक्ष्यन्ति नराधिप ।
कथं दुर्योधनोऽस्माभिर्हत इत्यनपत्रपाः ॥ १०.९.३२ ॥
Ó senhor dos homens, o que dirão todos os Pāṇḍavas? «Como Duryodhana foi morto por nós?» — assim falarão esses desavergonhados.
10.9.33
धन्यस्त्वमसि गान्धारे यस्वमायोधने हतः ।
प्रयातोऽभिमुखः शत्रून्धर्मेण पुरुषर्षभ ॥ १०.९.३३ ॥
Bem-aventurado és tu, filho de Gāndhārī, que na batalha, de frente para os inimigos, foste morto segundo o dharma, touro entre os homens.
10.9.34
हतपुत्रा हि गान्धारी निहतज्ञातिबान्धवा ।
प्रज्ञाचक्षुश्च दुर्धर्षः कां दशां प्रतिपत्स्यते ॥ १०.९.३४ ॥
Os filhos de Gāndhārī foram mortos, e seus parentes e aliados foram mortos. A que condição chegará o cego de sabedoria, o invencível?
10.9.35
धिगस्तु कृतवर्माणं मां कृपं च महारथम् ।
ये वयं न गताः स्वर्गं त्वां पुरस्कृत्य पार्थिवम् ॥ १०.९.३५ ॥
Vergonha sobre Kṛtavarman, vergonha sobre mim, e vergonha sobre Kṛpa, o grande guerreiro de carro, pois nós, que te colocamos à frente, ó rei, não fomos ao céu.
10.9.36
दातारं सर्वकामानां रक्षितारं प्रजाहितम् ।
यद्वयं नानुगच्छाम त्वां धिगस्मान्नराधमान् ॥ १०.९.३६ ॥
Porque não te seguimos, tu que concedes todos os desejos e proteges o bem do povo, vergonha sobre nós, os mais baixos dos homens.
10.9.37
कृपस्य तव वीर्येण मम चैव पितुश्च मे ।
सभृत्यानां नरव्याघ्र रत्नवन्ति गृहाणि च ॥ १०.९.३७ ॥
Ó tigre entre os homens! Pela valentia de Kṛpa, de ti, de mim e de meu pai, as nossas casas, com os seus servidores, estão cheias de joias.
10.9.38
तव प्रसादादस्माभिः समित्रैः सह बान्धवैः ।
अवाप्ताः क्रतवो मुख्या बहवो भूरिदक्षिणाः ॥ १०.९.३८ ॥
Pela tua graça, junto com os nossos aliados e parentes, realizámos muitos sacrifícios principais com abundantes oferendas.
10.9.39
कुतश्चापीदृशं पापाः प्रवर्तिष्यामहे वयम् ।
यादृशेन पुरस्कृत्य त्वं गतः सर्वपार्थिवान् ॥ १०.९.३९ ॥
De onde, ó pecadores, agiríamos como tu, que partiste honrando todos os reis?
10.9.40
वयमेव त्रयो राजन्गच्छन्तं परमां गतिम् ।
यद्वै त्वां नानुगच्छाभस्तेन तप्स्यामहे वयम्। ॥ १०.९.४० ॥
Ó rei, restamos apenas nós três, porque não te seguimos quando ias para o caminho supremo; por isso sofreremos.
10.9.41
तत्स्वर्गहीना हीनार्थाः स्मरन्तः सुकृतस्य ते ।
किं नाम तद्भवेत्कर्म येन त्वां न व्रजाम वै ॥ १०.९.४१ ॥
Portanto, privados do céu e do propósito, lembrando as tuas boas obras, que ação terá sido aquela pela qual não fomos contigo?
10.9.42
दुःखं नून कुरुश्रेष्ठ चरिष्याम महीमिमाम् ।
हीनानां नस्त्वया राजन्कुतः शान्तिः कुतः सुखं ॥ १०.९.४२ ॥
Ó melhor dos Kurus, certamente vagaremos nesta terra com dor. Ó rei, sem ti, privados como estamos, onde está a paz, onde está a felicidade?
10.9.43
गत्वैव तु महाराज समेत्य च महारथान् ।
यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं पूजयेर्वचनान्मम ॥ १०.९.४३ ॥
Grande rei, tendo ido e encontrado os grandes guerreiros, honrai-os segundo a antiguidade e o mérito, por minha palavra.
10.9.44
आचार्यं पूजयित्वा च केतुं सर्वधनुष्मताम् ।
हतं मयाऽद्य शंशेथा दृष्टद्युम्नं नराधिप ॥ १०.९.४४ ॥
Tendo honrado o mestre, diz àquele que é o estandarte de todos os arqueiros, senhor dos homens, que hoje Dhṛṣṭadyumna foi morto por mim.
10.9.45
परिष्वजेथा राजानं बाह्लिकं सुमहारथम् ।
सैन्धवं सोमदत्तं च भूरिश्रवसमेव च ॥ १०.९.४५ ॥
Abraça o rei Bāhlika, o grande guerreiro Saindhava, Somadatta e também Bhūriśravas.
10.9.46
तथा पूर्वगतानन्यान्स्वर्गे पार्थिवसत्मान् ।
अस्मद्वाक्यात्परिष्वज्य सम्पृच्छेस्वमनामयम् ॥ १०.९.४६ ॥
Igualmente, abraça os outros melhores reis que foram antes ao céu e, por nossa palavra, pergunta pelo bem-estar deles.
10.9.47
इत्येवमुक्वा राजानं भग्नसक्थमचेतसम् ।
अश्वत्थामा लघुप्राणं पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ १०.९.४७ ॥
Tendo falado assim ao rei, cuja coxa estava quebrada e que jazia inconsciente com a respiração fraca, Aśvatthāman voltou a dizer estas palavras.
10.9.48
दुर्योधन जीवसि चेद्वाक्यं श्रोत्रमुखं शृणु ।
सप् पाण्डवतः शिष्टा धार्तराष्ट्रास्त्रयो वयम् ॥ १०.९.४८ ॥
Ó Duryodhana, se estás vivo, ouve estas palavras agradáveis ao ouvido: dos Pāṇḍavas restam apenas sete, e de nós, filhos de Dhṛtarāṣṭra, restam apenas três.
10.9.49
ते चैव भ्रातरः पञ्च वासुदेवोऽथ सात्यकिः ।
अहं च कृतवर्मा च कृपः शारद्वतस्तथा ॥ १०.९.४९ ॥
Esses cinco irmãos, Vāsudeva, Sātyaki, eu, Kṛtavarman e Kṛpa, filho de Śāradvat, igualmente.
10.9.50
द्रौपदेया हताः सर्वे धृष्टद्युम्नस्य चात्मजाः ।
पञ्चाला निहताः सर्वे मत्स्यशेषं च भारत ॥ १०.९.५० ॥
Todos os filhos de Draupadī foram mortos, e os filhos de Dhṛṣṭadyumna; todos os Pañcālas foram mortos, e os restantes dos Matsyas também, ó Bhārata.
10.9.51
कृते प्रतिकृतं पश्य हतपुत्रा हि पाण्डवाः ।
सौप्तिके शिबिरं तेषां हतं सनरवाहनम् ॥ १०.९.५१ ॥
Veja a retribuição pelo ato: os Pāṇḍavas perderam seus filhos. No ataque noturno, o acampamento deles foi atingido com seus homens e montarias.
10.9.52
मया च पापकर्माऽसौ धृष्टद्युम्नो महीपते ।
प्रविश्य शिबिरं रात्रौ पशुमारेण मारितः ॥ १०.९.५२ ॥
E por mim, ó senhor da terra, aquele malfeitor Dhṛṣṭadyumna foi morto: entrando no acampamento à noite, foi abatido como gado.
10.9.53
दुर्योधनस्तु तां वाचं निशम्य मनसः प्रियाम् ।
प्रतिलभ्य पुनश्चेत इदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.९.५३ ॥
Mas Duryodhana, tendo ouvido aquele discurso agradável à sua mente e recobrado o ânimo, proferiu estas palavras.
10.9.54
न मेऽकरोत्द्गाङ्गेयो न कर्णो न च ते पिता ।
यत्त्वया कृपभोजाभ्यां सहितेनाद्य मे कृतम् ॥ १०.९.५४ ॥
O filho de Gaṅgā não fez por mim, nem Karṇa, nem teu pai; o que tu, junto com Kṛpa e Kṛtavarman, fizeste por mim hoje.
10.9.55
स च सेनापतिः क्षुद्रो हतः सार्धं शिखण्डिना ।
तेन मन्ये मघवता सममात्मानमद्य वै ॥ १०.९.५५ ॥
E aquele comandante, o vil, foi morto junto com Śikhaṇḍin. Por isso hoje me considero igual a Maghavan, Indra.
10.9.56
स्वस्ति प्राप्नुत भद्रं वः स्वर्गे नः सङ्गमः पुनः ।
इत्येवमुक्त्वा पुत्रस्ते कुरुराजो महामनाः ॥ १०.९.५६ ॥
"Que alcanceis bem-estar e boa fortuna; no céu nos reencontraremos." Tendo dito isso, vosso filho, o rei dos Kurus de grande mente,
10.9.57
प्राणानुपासृजद्वीरः सुहृदां दुःखमादधत् ।
अपाक्रामद्दिवं पुण्यां शरीरं क्षितिमाविशत् ॥ १०.९.५७ ॥
O herói entregou seus alentos, causando dor aos amigos. Partiu para o céu sagrado, e seu corpo entrou na terra.
10.9.58
एवं ते निधनं यातः पुत्रो दुर्योधनो नृप ।
अग्रे यात्वा रणे शूरः पश्राद्विनिहतः परैः ॥ १०.९.५८ ॥
Assim, ó rei, vosso filho Duryodhana encontrou a morte. O herói, tendo avançado na batalha, foi abatido pelas costas pelos inimigos.
10.9.59
तथैव ते परिष्वक्ताः परिष्वज्य च ते नृपम् ।
पुनः पुनः प्रेक्षमाणाः स्वकानारुरुहू रथान् ॥ १०.९.५९ ॥
Igualmente, tendo se abraçado e abraçado o rei, olhando repetidamente, subiram em seus próprios carros.
10.9.60
इत्येवं द्रोणपुत्रस्य निशम्य करुणां गिरम् ।
प्रत्यूषकाले शोकार्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ १०.९.६० ॥
Tendo ouvido este discurso lastimoso do filho de Droṇa, aflitos de dor ao amanhecer, fugiram para a cidade.
10.9.61
एवमेष क्षयो वृत्तः कुरुपाण्डवसेनयोः ।
घोरो विशसनो रौद्रो राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ १०.९.६१ ॥
Assim ocorreu esta terrível, sangrenta e pavorosa destruição dos exércitos dos Kurus e dos Pāṇḍavas, ó rei, por teu mau conselho.
10.9.62
तव पुत्रे गते स्वर्गं शोकार्स्य ममानघ ।
ऋषिदत्तं प्रनष्टं तद्दिव्यदर्शित्वमद्य वै ॥ १०.९.६२ ॥
Ó sem mácula, desde que teu filho foi para o céu, a visão divina que o sábio me concedeu, a mim atormentado pela dor, verdadeiramente se perdeu hoje.
10.9.63
इति श्रुत्वा स नृपतिर्ज्ञातिपुत्रवधं तदा ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च ततश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १०.९.६३ ॥
Ao ouvir isto, o rei, ao ouvir então do massacre de seus parentes e filhos, soltou um longo e quente suspiro, e então ficou absorto em preocupação.