மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.9.1
ते हत्वा सर्वपाञ्चालान्द्रौपदेयांश्च सर्वशः ।
आगच्छन्सहितास्तत्र यत्र दुर्योधनो हतः ॥ १०.९.१ ॥
அவர்கள் அனைத்துப் பாஞ்சாலர்களையும், திரௌபதியின் மகன்களையும் முழுமையாகக் கொன்று, துரியோதனன் வீழ்ந்திருந்த இடத்திற்கு ஒன்றாக வந்தனர்.
10.9.2
गत्वा चैनमपश्यन्त किञ्चित्प्राणं जनाधिपम् ।
ततो रथेभ्यः प्रस्कन्द्य परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ १०.९.२ ॥
அங்கே சென்று அந்த மன்னனில் சிறிது உயிர் இருப்பதைக் கண்டனர்; பின்னர் தேர்களிலிருந்து குதித்து உங்கள் மகனைச் சூழ்ந்துகொண்டனர்.
10.9.3
तं भग्रसक्थं राजेन्द्र कृच्छ्रप्राणमचेतसम् ।
वमन्तं रुधिरं वक्त्रादपश्यन्वसुधातले ॥ १०.९.३ ॥
அரசர்களின் அரசே, தொடைகள் முறிந்து, உயிர் வேதனையில் தத்தளித்து, நினைவற்றுக் கிடந்த அவனை, நிலத்தில் வாயிலிருந்து இரத்தம் கக்கிக் கொண்டிருக்கக் கண்டனர்.
10.9.4
वृतं समन्ताद्बहुभिः श्वापदैर्घोरदर्शनैः ।
सालावृकगणैश्चैव भक्षयिष्यद्भिरन्तिकात् ॥ १०.९.४ ॥
பயங்கரமாகத் தோன்றும் பல விலங்குகள் அவனைச் சுற்றி வளைத்திருந்தன; அருகில் அவனை உண்ண நெருங்கிக் கொண்டிருந்த நரிகளும் ஓநாய்களும் கூட்டமாக இருந்தன.
10.9.5
निरायन्तं कृच्छ्रात्ताञ्श्वापदांश्च चिखादिषून् ।
विवेष्टमानमुरुभ्यां सुभृशं गाढवेदनम् ॥ १०.९.५ ॥
அவனை உண்ண விரும்பிய அந்த விலங்குகளிடமிருந்து மிகுந்த சிரமத்துடன் விடுபட முயன்று, தொடைகளால் துடித்துக் கொண்டு, மிகுந்த ஆழ்ந்த வேதனையில் இருந்தான்.
10.9.6
तं शयानं तथा दृष्ट्वा भूमौ सुरुधिरोक्षितम् ।
हतशिष्टास्त्रयो वीराः शोकार्ताः पर्यदेवयन्।
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.९.६ ॥
அவ்வாறு நிலத்தில் குருதியில் நனைந்து கிடந்த அவனைக் கண்டு, கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய மூன்று வீரர்கள் — அசுவத்தாமன், கிருபர், சாத்வதனான கிருதவர்மன் — துக்கத்தால் வருந்தி அரற்றினர்.
10.9.7
तैस्त्रिभिः शोणितादिग्धौर्निः श्वसद्भिर्महारथैः ।
शुशुभे स वृतो राजा वेदी त्रिभिरिवाग्निभिः ॥ १०.९.७ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்து பெருமூச்சு விட்ட அந்த மூன்று மகாரதர்களால் சூழப்பட்ட அரசன், மூன்று அக்னிகளால் சூழப்பட்ட வேதிபோல் விளங்கினான்.
10.9.8
ते तं शयानं सम्प्रेक्ष्य राजानमतथोचितम् ।
अविषह्येन दुःखेन ततस्ते रुरुदुस्त्रयः ॥ १०.९.८ ॥
அந்த அரசன் அவர்களுக்குத் தகாத நிலையில் கிடப்பதைக் கண்ட அம்மூவரும் தாங்க முடியாத துயரால் அப்போது அழுதனர்.
10.9.9
ततस्तु रुधिरं हस्तैर्मुखान्निर्मृज्य तस्य हि ।
रणे राज्ञः शयानस्य कृपः सम्पर्यदेवयत् ॥ १०.९.९ ॥
பின்னர் கிருபர் அவருடைய முகத்தில் இருந்த இரத்தத்தை தம் கைகளால் துடைத்து, போர்க்களத்தில் கிடந்த அந்த அரசனுக்காகப் புலம்பினார்.
10.9.10
न दैवस्यातिभारोऽस्ति यदयं रुधिरोक्षितः ।
एकादशचमूभर्ता शेते दुर्योधनो हतः ॥ १०.९.१० ॥
இரத்தத்தில் நனைந்து பதினொரு படைகளின் தலைவனான துரியோதனன் கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பது விதியின் பெரும் சுமையல்ல.
10.9.11
पश्य चामीकराभस्य चामीकरविभूषिताम् ।
गदां गदाप्रियस्येमां समीपे पतितां भुवि ॥ १०.९.११ ॥
பொன்னொளி வீசும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, கதையை விரும்பியவனின் இந்தக் கதை அருகே நிலத்தில் விழுந்து கிடப்பதைப் பார்.
10.9.12
इयमेनं गदा शूरं न जहाति रणेरणे ।
स्वर्गायापि व्रजन्तं हि न जहाति यशस्विनम् ॥ १०.९.१२ ॥
இந்தக் கதை இந்த வீரனை ஒவ்வொரு போரிலும் கைவிட்டதில்லை; சொர்க்கத்தை நோக்கிச் செல்லும்போதும் இந்தப் புகழ்மிக்கவனை இது கைவிடவில்லை.
10.9.13
पश्येमां सह वीरेण जाम्बूनदविभूषिताम् ।
शयानां शयने हर्म्ये भार्यां प्रीतिमतीमिव ॥ १०.९.१३ ॥
பொன்னணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இவளைப் பார், வீரனோடு மாளிகையின் படுக்கையில் கிடக்கும் மனைவியை, அன்பு நிறைந்தவள் போல.
10.9.14
योऽयं मूर्धाभिषिक्तानामग्रे याति परन्तपः ।
स हतो ग्रसते पांसून्पश्य कालसय पर्ययम् ॥ १०.९.१४ ॥
முடிசூட்டப்பட்ட அரசர்களுக்கு முன்னால் சென்ற பகைவரை வாட்டுபவன் இவன், கொல்லப்பட்டு இப்போது புழுதியை விழுங்குகிறான். காலத்தின் சுழற்சியைப் பார்.
10.9.15
येनाजौ निहता भूमौ शेरते क्षत्रियर्षभाः ।
स भूमौ निहतः शेते कुरुराजः परैरयम् ॥ १०.९.१५ ॥
போரில் சிறந்த க்ஷத்திரியர்களை நிலத்தில் கிடத்தியவன், அதே குருவின் அரசன் இன்று பகைவரால் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் கிடக்கிறான்.
10.9.16
भयान्नमन्ति राजानो यस्य स्म शतसङ्घशः ।
स वीरशयने शेते क्रव्याद्भिः परिवारितः ॥ १०.९.१६ ॥
எவனுக்கு பயந்து நூற்றுக்கணக்கான அரசர்கள் தலை வணங்கினரோ, அவனே வீரர்களின் படுக்கையில் ஊனுண்ணும் உயிர்களால் சூழப்பட்டுக் கிடக்கிறான்.
10.9.17
यमुपासन्नृपाः पूर्वमर्थहेतोर्महीपतिम् ।
उपात्पते च तं ह्यद्य क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ॥ १०.९.१७ ॥
முன்பு செல்வத்திற்காக அரசர்கள் எந்த மன்னனை அணுகிச் சேவித்தனரோ, அவன் மீதே இன்று ஊனுக்கு ஆசைப்படும் ஊனுண்ணிகள் பாய்கின்றன.
10.9.18
तं शयानं कुरुश्रेष्ठं ततो भरतसत्तमम् ।
अश्वत्थामा समालिङ्ग्य करुणं पर्यदेवयत् ॥ १०.९.१८ ॥
அப்போது கிடந்த அந்தக் குருசிரேஷ்டனும் பரதசத்தமனுமானவனைத் தழுவி அஸ்வத்தாமன் துயரத்துடன் அழுது புலம்பினான்.
10.9.19
आहुस्त्वां राजशार्दूल मुख्यं सर्वधनुष्मताम् ।
धनाध्यक्षोपमं युद्धे शिष्यं सङ्कर्षणस्य च ॥ १०.९.१९ ॥
மன்னர்களில் புலியே, எல்லா வில்வீரர்களிலும் முதன்மையானவரே, போரில் செல்வத்தலைவன் குபேரனுக்கு ஒப்பானவரே, சங்கர்ஷணரின் சீடரே என்று உம்மை மக்கள் சொல்வார்கள்.
10.9.20
कथं विवरमद्राक्षीद्भीमसेनस्तवानघ ।
बलिनं कृतिनो नित्यं सूदः पापात्मवान्नृप ॥ १०.९.२० ॥
குற்றமற்றவரே, எப்போதும் வலிமையும் திறமையும் உள்ள உம்மிடத்தில் பீமசேனன் எப்படி ஒரு பலவீனத்தைக் கண்டான்? அரசே, அவன் தீய மனமுள்ள சமையற்காரன்தானே!
10.9.21
कालो नूनं महाराज लोकेऽस्मिन्बलवत्तरः ।
पश्यामो निहतं त्वां च भीमसेनेन संयुगे ॥ १०.९.२१ ॥
பெரிய அரசே, இவ்வுலகில் காலமே நிச்சயமாக மிக வலிமையானது; போரில் பீமசேனனால் நீர் கொல்லப்பட்டதை நாங்கள் காண்கிறோம்.
10.9.22
कथं त्वां सर्वधर्मज्ञं क्षुद्रः पापो वृकोदरः ।
निकृत्या हतवान्मन्दो नून कालो दुरत्ययः ॥ १०.९.२२ ॥
எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்த உம்மை, கீழ்மையும் பாவமும் கொண்ட மூடன் வ்ருகோதரன் வஞ்சனையால் எப்படிக் கொன்றான்? நிச்சயமாக காலம் தவிர்க்க முடியாதது.
10.9.23
द्वन्द्वयुद्धे ह्यधर्मेण समाहूयौजसा मृधे ।
गदया भीमसेनेन निर्भग्ने सक्थिनी तव ॥ १०.९.२३ ॥
ஒற்றைப் போரில், அதர்மமாக சவால் விடுத்து, பலத்துடன், பீமசேனன் கதையால் உம் இரு தொடைகளையும் முறித்தான்.
10.9.24
अधर्मेण हतस्याजौ मृद्यमानं पदा शिरः ।
य उपेक्षितवान्क्षुद्रं धिक्तमस्तु…युधिष्ठिरम् ॥ १०.९.२४ ॥
போர்க்களத்தில் அதர்மமாக கொல்லப்பட்ட உம் தலை காலால் மிதிபடுவதை அலட்சியமாகப் பார்த்த அந்த கீழ்மகனாகிய யுதிஷ்டிரனுக்கு இகழ்ச்சி உண்டாகட்டும்…
10.9.25
युद्धेष्वपवदिष्यन्ति योधा नूनं वृकोदरम् ।
यावत्स्थास्यन्ति भूतानि निकृत्या ह्यसि पातितः ॥ १०.९.२५ ॥
போர்களில் வீரர்கள் நிச்சயமாக வृकोदரனை (பீமனை) நிந்திப்பார்கள், உயிரினங்கள் நிலைக்கும் காலம் வரை, ஏனெனில் வஞ்சனையால் வாளால் அவன் வீழ்த்தப்பட்டான்.
10.9.26
ननु रामोऽब्रवीद्राजंस्त्वां सदा यदुनन्दनः ।
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति वीर्यवान् ॥ १०.९.२६ ॥
அரசே, யதுநந்தனன் (கிருஷ்ணன்) மற்றும் ராமன் (பலராமன்) எப்போதும் உன்னைப் பற்றி, கதைப் போரில் துரியோதனனுக்கு நிகரானவன் எவருமில்லை என்று சொன்னார்கள்.
10.9.27
श्लाघते त्वां हि वार्ष्णेयो राजन्संसत्सु भारत ।
स शिष्यो मम कौरव्यो गदायुद्ध इति प्रभो ॥ १०.९.२७ ॥
அரசே, விருஷ்ணி குலத்தவன் அவைகளில் உன்னைப் புகழ்கிறான். ஓ பாரதா, ஓ பிரபுவே, அவன் என் சீடன், குரு வம்சத்தவன் கதைப் போரில்.
10.9.28
यां गतिं क्षत्रियस्याहुः प्रशस्तां परमर्षयः ।
हतस्याभिमुखस्याजौ प्राप्तस्त्वमसि तां गतिम् ॥ १०.९.२८ ॥
பரம முனிவர்கள் போரில் முகம் நேராக நின்று கொல்லப்பட்ட க்ஷத்திரியனுக்கு புகழ்ந்து கூறும் அந்த கதியை நீ அடைந்திருக்கிறாய்.
10.9.29
दुर्योधन न शोचामि त्वामहं पुरुषर्षभ ।
हतपुत्रौ तु शोचामि गान्धारीं पिरं च ते ॥ १०.९.२९ ॥
துரியோதனா, ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, நான் உனக்காக வருந்தவில்லை; ஆனால் புதல்வர்கள் கொல்லப்பட்டதால் காந்தாரியையும் உன் தந்தையையும் நினைத்து வருந்துகிறேன்.
10.9.30
द्वावनाथौ कृतौ वीर त्वया नाथेन वर्धितौ ।
भिक्षुकौ विचरिष्येते शोचन्तौ पृथिवीमिमाम् ॥ १०.९.३० ॥
ஓ வீரனே, நீ வளர்த்துப் பாதுகாத்த அவர்கள் இருவரையும் நீ அனாதைகளாக்கிவிட்டாய்; அவர்கள் இருவரும் பிச்சைக்காரர்களாக, துயருற்று இந்தப் பூமியில் அலைவார்கள்.
10.9.31
घिगस्तु कृष्णं वार्ष्णेयमर्जुनं चापि दुर्मतिम् ।
धर्मज्ञमानिमौ यौ त्वां वध्यमानमुपेक्षताम् ॥ १०.९.३१ ॥
வார்ஷ்ணேயனாகிய கிருஷ்ணனுக்கு இகழ், தீய மதியுடைய அர்ஜுனனுக்கும் இகழ். தர்மத்தை அறிந்தவர்கள் என்று தம்மை எண்ணிக்கொண்டு, கொல்லப்படும் உன்னை அவர்கள் புறக்கணித்தார்கள்.
10.9.32
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे किं वक्ष्यन्ति नराधिप ।
कथं दुर्योधनोऽस्माभिर्हत इत्यनपत्रपाः ॥ १०.९.३२ ॥
நராதிபனே, அந்தப் பாண்டவர்கள் அனைவரும் என்ன சொல்வார்கள்? 'துரியோதனன் எங்களால் எப்படிக் கொல்லப்பட்டான்' என்று வெட்கமின்றிச் சொல்வார்களே.
10.9.33
धन्यस्त्वमसि गान्धारे यस्वमायोधने हतः ।
प्रयातोऽभिमुखः शत्रून्धर्मेण पुरुषर्षभ ॥ १०.९.३३ ॥
காந்தாரி மகனே, நீ பாக்கியவான். போரில் எதிரிகளை நேருக்கு நேர் எதிர்கொண்டு தர்மப்படி கொல்லப்பட்டாய், ஆண்களில் சிறந்தவனே.
10.9.34
हतपुत्रा हि गान्धारी निहतज्ञातिबान्धवा ।
प्रज्ञाचक्षुश्च दुर्धर्षः कां दशां प्रतिपत्स्यते ॥ १०.९.३४ ॥
காந்தாரியின் மகன்கள் கொல்லப்பட்டனர், அவளுடைய உறவினர்களும் பந்துக்களும் கொல்லப்பட்டனர். ஞானக்கண் கொண்ட அந்த வலிமையானவர் எந்த நிலையை அடைவார்?
10.9.35
धिगस्तु कृतवर्माणं मां कृपं च महारथम् ।
ये वयं न गताः स्वर्गं त्वां पुरस्कृत्य पार्थिवम् ॥ १०.९.३५ ॥
கிருதவர்மனுக்கு இகழ், எனக்கும் இகழ், மகாரதனான கிருபருக்கும் இகழ். அரசனாகிய உன்னை முன்னிறுத்தியும் நாம் சொர்க்கம் செல்லவில்லையே.
10.9.36
दातारं सर्वकामानां रक्षितारं प्रजाहितम् ।
यद्वयं नानुगच्छाम त्वां धिगस्मान्नराधमान् ॥ १०.९.३६ ॥
எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவனும், மக்களின் நலத்தைக் காப்பவனுமான உன்னை நாம் பின்தொடரவில்லையே. அதனால் நம்மை, மனிதர்களில் கீழ்மையானவர்களை, இகழ்.
10.9.37
कृपस्य तव वीर्येण मम चैव पितुश्च मे ।
सभृत्यानां नरव्याघ्र रत्नवन्ति गृहाणि च ॥ १०.९.३७ ॥
நரவ்யாக்ரா, கிருபரின் வீரியத்தாலும், உன் வீரியத்தாலும், என் வீரியத்தாலும், என் தந்தையின் வீரியத்தாலும், பணியாளர்களுடன் நம் வீடுகள் ரத்தினங்களால் நிரம்பியுள்ளன.
10.9.38
तव प्रसादादस्माभिः समित्रैः सह बान्धवैः ।
अवाप्ताः क्रतवो मुख्या बहवो भूरिदक्षिणाः ॥ १०.९.३८ ॥
உன் அருளால், நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களுடன் நாங்கள் மிகுந்த தட்சிணைகளுடன் பல சிறந்த யாகங்களை அடைந்தோம்.
10.9.39
कुतश्चापीदृशं पापाः प्रवर्तिष्यामहे वयम् ।
यादृशेन पुरस्कृत्य त्वं गतः सर्वपार्थिवान् ॥ १०.९.३९ ॥
பாவிகளாகிய நாங்கள் எங்கிருந்து இப்படிப்பட்ட செயலைச் செய்வோம்? நீ எல்லா அரசர்களையும் முன்னிறுத்திச் சென்றதைப் போல.
10.9.40
वयमेव त्रयो राजन्गच्छन्तं परमां गतिम् ।
यद्वै त्वां नानुगच्छाभस्तेन तप्स्यामहे वयम्। ॥ १०.९.४० ॥
அரசே, உயர்ந்த கதியை நோக்கிச் செல்லும் உன்னை நாங்கள் பின்தொடராததால், நாங்கள் மூவர் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளோம்; ஆகையால் நாங்கள் துன்புறுவோம்.
10.9.41
तत्स्वर्गहीना हीनार्थाः स्मरन्तः सुकृतस्य ते ।
किं नाम तद्भवेत्कर्म येन त्वां न व्रजाम वै ॥ १०.९.४१ ॥
ஆகையால், சொர்க்கமற்றவர்களும் பயனற்றவர்களுமாகி, உன் நற்செயல்களை நினைத்து, உன்னைப் பின்பற்றிச் செல்லாத அந்தச் செயல் எது என்று நாங்கள் நினைப்போம்?
10.9.42
दुःखं नून कुरुश्रेष्ठ चरिष्याम महीमिमाम् ।
हीनानां नस्त्वया राजन्कुतः शान्तिः कुतः सुखं ॥ १०.९.४२ ॥
குருச்ரேஷ்டா, நாங்கள் நிச்சயம் துன்பத்துடன் இந்த பூமியில் அலைவோம். அரசே, உன்னை இழந்த எங்களுக்கு அமைதி எங்கே, இன்பம் எங்கே?
10.9.43
गत्वैव तु महाराज समेत्य च महारथान् ।
यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं पूजयेर्वचनान्मम ॥ १०.९.४३ ॥
மகாராஜாவே, சென்று மகாரதர்களைச் சந்தித்து, மூப்பு வரிசைப்படியும் சிறப்பின்படியும் என் சொல்லின்படி அவர்களை வணங்குக.
10.9.44
आचार्यं पूजयित्वा च केतुं सर्वधनुष्मताम् ।
हतं मयाऽद्य शंशेथा दृष्टद्युम्नं नराधिप ॥ १०.९.४४ ॥
ஆசிரியரை வணங்கி, எல்லா வில்லாளிகளுக்கும் கொடியான அவரிடம், நரநாயகனே, இன்று நான் திருஷ்டத்யும்னனைக் கொன்றேன் என்று சொல்லுக.
10.9.45
परिष्वजेथा राजानं बाह्लिकं सुमहारथम् ।
सैन्धवं सोमदत्तं च भूरिश्रवसमेव च ॥ १०.९.४५ ॥
மன்னன் பாஹ்லிகனையும், பெரும் மகாரதனான சைந்தவனையும், சோமதத்தனையும், பூரிஸ்ரவஸையும் தழுவிக்கொள்க.
10.9.46
तथा पूर्वगतानन्यान्स्वर्गे पार्थिवसत्मान् ।
अस्मद्वाक्यात्परिष्वज्य सम्पृच्छेस्वमनामयम् ॥ १०.९.४६ ॥
அவ்வாறே, சொர்க்கத்திற்கு முன்பே சென்ற பிற சிறந்த அரசர்களையும் எங்கள் சொல்லின்படி தழுவி, அவர்களின் நலத்தை விசாரிக்க.
10.9.47
इत्येवमुक्वा राजानं भग्नसक्थमचेतसम् ।
अश्वत्थामा लघुप्राणं पुनर्वचनमब्रवीत् ॥ १०.९.४७ ॥
இவ்வாறு அரசனிடம் சொல்லி, உடைந்த தொடையும் மயக்கமுமான, மெல்லிய உயிருடைய அரசனிடம் அஸ்வத்தாமன் மீண்டும் சொன்னான்।
10.9.48
दुर्योधन जीवसि चेद्वाक्यं श्रोत्रमुखं शृणु ।
सप् पाण्डवतः शिष्टा धार्तराष्ट्रास्त्रयो वयम् ॥ १०.९.४८ ॥
துரியோதனா, நீ உயிருடன் இருந்தால் காதுக்கு இனிய இச்சொற்களைக் கேள்: பாண்டவர்களில் ஏழு பேர் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளனர்; திருதராஷ்டிரனின் மகன்களாகிய நாங்கள் மூவரே எஞ்சியுள்ளோம்.
10.9.49
ते चैव भ्रातरः पञ्च वासुदेवोऽथ सात्यकिः ।
अहं च कृतवर्मा च कृपः शारद्वतस्तथा ॥ १०.९.४९ ॥
அந்த ஐந்து சகோதரர்களும், வாசுதேவரும், சாத்யகியும், நானும், கிருதவர்மாவும், சரத்வானின் மகன் கிருபரும் (உயிருடன் உள்ளனர்).
10.9.50
द्रौपदेया हताः सर्वे धृष्टद्युम्नस्य चात्मजाः ।
पञ्चाला निहताः सर्वे मत्स्यशेषं च भारत ॥ १०.९.५० ॥
திரௌபதியின் மகன்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்; திருஷ்டத்யும்னனின் மகன்களும், அனைத்து பாஞ்சாலர்களும், மத்சyarin எஞ்சியோரும் கொல்லப்பட்டனர், ஓ பாரதா.
10.9.51
कृते प्रतिकृतं पश्य हतपुत्रा हि पाण्डवाः ।
सौप्तिके शिबिरं तेषां हतं सनरवाहनम् ॥ १०.९.५१ ॥
செயலுக்கு எதிர்ச்செயலைப் பார், பாண்டவர்கள் தங்கள் மகன்களை இழந்தனர். இரவுத் தாக்குதலில் அவர்களின் பாசறை வீரர்களும் வாகனங்களுடனும் அழிக்கப்பட்டது.
10.9.52
मया च पापकर्माऽसौ धृष्टद्युम्नो महीपते ।
प्रविश्य शिबिरं रात्रौ पशुमारेण मारितः ॥ १०.९.५२ ॥
மேலும், ஓ மன்னா, அந்த பாவச்செயல் புரிந்த திருஷ்டத்யும்னன் இரவில் பாசறையில் நுழைந்து மிருகங்களைப் போல கொல்லப்பட்டான் — என்னால்.
10.9.53
दुर्योधनस्तु तां वाचं निशम्य मनसः प्रियाम् ।
प्रतिलभ्य पुनश्चेत इदं वचनमब्रवीत् ॥ १०.९.५३ ॥
ஆனால் துரியோதனன் அந்த மனத்திற்கினிய சொற்களைக் கேட்டு, மீண்டும் மனத்தை நிலைப்படுத்திக் கொண்டு இச்சொற்களைக் கூறினான்.
10.9.54
न मेऽकरोत्द्गाङ्गेयो न कर्णो न च ते पिता ।
यत्त्वया कृपभोजाभ्यां सहितेनाद्य मे कृतम् ॥ १०.९.५४ ॥
கங்கையின் மகன் பீஷ்மரும் எனக்காகச் செய்யவில்லை, கர்ணனும் செய்யவில்லை, உன் தந்தையும் செய்யவில்லை; இன்று நீயும் கிருபரும் கிருதவர்மாவும் சேர்ந்து எனக்காகச் செய்ததை.
10.9.55
स च सेनापतिः क्षुद्रो हतः सार्धं शिखण्डिना ।
तेन मन्ये मघवता सममात्मानमद्य वै ॥ १०.९.५५ ॥
அந்தச் சேனாபதியும் கீழ்மையானவனும் சிகண்டியுடன் சேர்ந்து கொல்லப்பட்டான். அதனால் இன்று என்னை மகவான் இந்திரனுக்குச் சமமாகக் கருதுகிறேன்.
10.9.56
स्वस्ति प्राप्नुत भद्रं वः स्वर्गे नः सङ्गमः पुनः ।
इत्येवमुक्त्वा पुत्रस्ते कुरुराजो महामनाः ॥ १०.९.५६ ॥
"உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும், நன்மை கிடைக்கட்டும்; சொர்க்கத்தில் நாம் மீண்டும் சந்திப்போம்" என்று கூறி உங்கள் மகனாகிய மகாமனம் கொண்ட குரு மன்னன் (இவ்வாறு சொன்னான்).
10.9.57
प्राणानुपासृजद्वीरः सुहृदां दुःखमादधत् ।
अपाक्रामद्दिवं पुण्यां शरीरं क्षितिमाविशत् ॥ १०.९.५७ ॥
வீரன் உயிரை விட்டான், நண்பர்களுக்குத் துயரத்தை அளித்தவனாய். அவன் புனிதமான சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்; உடல் பூமியில் புகுந்தது.
10.9.58
एवं ते निधनं यातः पुत्रो दुर्योधनो नृप ।
अग्रे यात्वा रणे शूरः पश्राद्विनिहतः परैः ॥ १०.९.५८ ॥
அரசே, உங்கள் மகன் துரியோதனன் இவ்வாறு மரணமடைந்தான். வீரன் போரில் முன்னேறிச் சென்று, பின்புறத்திலிருந்து பகைவரால் அடிபட்டுக் கொல்லப்பட்டான்.
10.9.59
तथैव ते परिष्वक्ताः परिष्वज्य च ते नृपम् ।
पुनः पुनः प्रेक्षमाणाः स्वकानारुरुहू रथान् ॥ १०.९.५९ ॥
அவ்வாறே அவர்கள் அரசனை அணைத்துக் கொண்டு, மீண்டும் மீண்டும் பார்த்துக்கொண்டே, தங்கள் தேர்களில் ஏறினர்.
10.9.60
इत्येवं द्रोणपुत्रस्य निशम्य करुणां गिरम् ।
प्रत्यूषकाले शोकार्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ १०.९.६० ॥
துரோணரின் மகனின் இந்தக் கருணை நிறைந்த சொற்களைக் கேட்டு, விடியற்காலையில் துயரத்தால் வருந்தி, நகரை நோக்கி ஓடினர்.
10.9.61
एवमेष क्षयो वृत्तः कुरुपाण्डवसेनयोः ।
घोरो विशसनो रौद्रो राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ १०.९.६१ ॥
இவ்வாறு கௌரவ-பாண்டவ படைகளின் இந்த கொடிய, படுகொலையான, பயங்கரமான அழிவு நிகழ்ந்தது, ஓ அரசே, உமது தீய ஆலோசனையால்.
10.9.62
तव पुत्रे गते स्वर्गं शोकार्स्य ममानघ ।
ऋषिदत्तं प्रनष्टं तद्दिव्यदर्शित्वमद्य वै ॥ १०.९.६२ ॥
ஓ பாவமற்றவரே, உமது மகன் சொர்க்கம் சென்றதால், துயரால் வாடிய எனக்கு ரிஷி அளித்த அந்த தெய்வீக பார்வைத்திறன் இன்று நிச்சயமாக அழிந்துவிட்டது.
10.9.63
इति श्रुत्वा स नृपतिर्ज्ञातिपुत्रवधं तदा ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च ततश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १०.९.६३ ॥
இதைக் கேட்டு, அந்த அரசன், அப்போது தன் உறவினர்களும் மகன்களும் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, நீண்ட, சூடான பெருமூச்சு விட்டான்; பின்னர் கவலையில் ஆழ்ந்தான்.