Mahābhārata · Adhyāya 11.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.11.1
हतेषु सर्वेसैन्येषु धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
शुश्रुवे पितरं वृद्धं निर्यान्तं गजसाह्वयात् ॥ ११.११.१ ॥
Als alle Heere erschlagen waren, hörte König Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, dass sein alter Vater aus Gajasāhvaya aufbrach.
11.11.2
सोऽभ्ययात्पुत्रशोकार्तं पुत्रशोकपरिप्लुतः ।
शोचमानो महाराज भ्रातृभिः सहितस्तदा ॥ ११.११.२ ॥
Von Kummer um seine Söhne gequält und überwältigt, ging er, großer König, klagend mit seinen Brüdern zu ihm.
11.11.3
अन्वीयमानो वीरेण दाशार्हेण महात्मना ।
युयुधानेन च तथा तथैव च युयुत्सुना ॥ ११.११.३ ॥
Gefolgt vom heldenhaften Dāśārha, dem großherzigen (Kṛṣṇa), von Yuyudhāna (Sātyaki) und ebenso von Yuyutsu.
11.11.4
तमन्वगात्सुदुःखार्ता द्रौपदीशोककर्शिता ।
सह पाञ्चालयोषिद्भिर्यास्तत्रासन्समागताः ॥ ११.११.४ ॥
Draupadī, tief betrübt und vom Kummer gezehrt, folgte ihm zusammen mit den Frauen der Pāñcālas, die sich dort versammelt hatten.
11.11.5
सङ्ग्राममनु बृन्दानि स्त्रीणां भरतसत्तम् ।
कुररीणामिवार्तानां क्रोशन्तीनां ददर्श ह ॥ ११.११.५ ॥
O Bester der Bharatas, er sah entlang des Schlachtfeldes Gruppen von Frauen weinen und aufschreien, wie gequälte Fischadler, die klagen.
11.11.6
ताभिः परिवृतो राजा क्रोशन्तीभिः सहस्रशः ।
ऊर्ध्वबाहुभिरार्ताभी रुदतीभिः प्रियाप्रियैः ॥ ११.११.६ ॥
Vom König umringt von ihnen, von Tausenden schreiender Frauen, mit erhobenen Armen, gequält und weinend um Geliebte und Ungeliebte, war der König umgeben.
11.11.7
क नु धर्मज्ञता राज्ञः क्व नु साद्यानृशंसता ।
यच्चावधीत्पितॄन्भ्रातॄन्गुरुपुत्रान्सखीनपि ॥ ११.११.७ ॥
Wo ist nun des Königs Kenntnis des Dharma, wo seine Gewaltlosigkeit, da er Väter, Brüder, Lehrersöhne und sogar Freunde getötet hat?
11.11.8
घातयित्वा कथं द्रोणं भीष्मं चापि पितामहम् ।
मनस्तेऽभून्महाबाहो हत्वा चापि जयद्रथम् ॥ ११.११.८ ॥
O Mächtigarmiger! Nachdem du Droṇa und den Großvater Bhīṣma hast töten lassen und auch Jayadratha erschlagen hast, wie war dein Sinn da?
11.11.9
किं नु राज्येन ते कार्यं पितॄन्भ्रातॄनपश्यतः ।
अभिमन्युं च दुर्धर्षं द्रौपदेयांश्च भारत ॥ ११.११.९ ॥
O Bhārata, was brauchst du das Königreich, da du deine Väter und Brüder nicht siehst, noch den unbesiegbaren Abhimanyu und die Söhne Draupadīs?
11.11.10
अतीत्य ता महाबाहुः क्रोशन्तीः कुररीरिव ।
ववन्दे पितरं ज्येष्ठं धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ११.११.१० ॥
Er schritt an den klagenden Frauen vorbei, die wie Kurarī-Vögel wehklagten, und der mächtigarmige König des Dharma, Yudhiṣṭhira, verneigte sich vor dem ältesten Vater.
11.11.11
ततोऽभिवाद्य पितरं क्रमेणामित्रकर्शनाः ।
न्यवेदयन्त नामानि पाण्डवास्तेऽपि सर्वशः ॥ ११.११.११ ॥
Dann, nachdem sie den Vater begrüßt hatten, nannten die Pāṇḍavas, Bezwinger der Feinde, der Reihe nach ihre Namen, alle.
11.11.12
तमात्मजान्तकरणं पिता पुत्रवधार्दितः ।
अप्रीयमाणः शोकार्तः पाण्डवं परिषस्वजे ॥ ११.११.१२ ॥
Von dem Tod seiner Söhne gequält, von Kummer übermannt und ohne Freude, umarmte der Vater jenen Pāṇḍava, den Vernichter seiner eigenen Söhne.
11.11.13
धर्मराजं परिष्वज्य सान्त्वयित्वा च भारत ।
दुष्टात्मा भीममन्वैच्छद्दिधक्षुरिव पावकः ॥ ११.११.१३ ॥
Nachdem er den König des Dharma umarmt und getröstet hatte, o Bhārata, suchte der böse Geist Bhīma, wie ein Feuer, das verbrennen will.
11.11.14
स कोपपावकस्तस्य शोकवायुसमीरितः ।
भीमसेनमयं दावं दिधक्षुरिव दृश्यते ॥ ११.११.१४ ॥
Dieses Feuer seines Zorns, entfacht vom Wind des Kummers, erscheint wie ein Waldbrand, der Bhīmasena verbrennen will.
11.11.15
तस्य संकल्पमाज्ञाय भीमं प्रत्यशुभं हरिः ।
भीममाक्षिप्य पाणिभ्यां प्रददौ भीममायसम् ॥ ११.११.१५ ॥
Als Hari seine Absicht erkannte und sein unheilvolles Vorhaben gegen Bhīma durchschaute, zog er Bhīma mit beiden Händen zu sich und gab ihm einen eisernen Bhīma.
11.11.16
प्रागेव तु महाबुद्धिर्बुद्ध्वा तस्येङ्गितं हरिः ।
संविधानं महाप्राज्ञस्तत्र चक्रे जनार्दनः ॥ ११.११.१६ ॥
Der überaus weise Hari hatte seine Geste schon vorher durchschaut, und der weise Janārdana traf dort seine Vorkehrungen.
11.11.17
उपगुह्यैव पाणिभ्यां भीमसेनमयस्मयम् ।
बभञ्ज बलवान्राजा मन्यमानो वृकोदरम् ॥ ११.११.१७ ॥
Den eisernen Bhīmasena mit beiden Händen umarmend, in dem Glauben, es sei Vṛkodara, zerbrach ihn der mächtige König.
11.11.18
नागायुतसमप्राणः स राजा भीममायसम् ।
भङ्क्तत्वा विमथितोरस्कः सुस्राव रुधिरं मुखात् ॥ ११.११.१८ ॥
Jener König, mit der Kraft von zehntausend Elefanten, zerbrach den eisernen Bhīma; seine Brust zerquetscht, strömte Blut aus seinem Mund.
11.11.19
ततः पपात मेदिन्यां तथैव रुधिरोक्षितः ।
प्रपुष्पिताग्रशिखरः पारिजात इव द्रुमः ॥ ११.११.१९ ॥
Da fiel er, von Blut übergossen, ebenso zu Boden, wie ein Pārijāta-Baum mit blühendem Wipfel umstürzt.
11.11.20
प्रत्यगृह्णाच्च तं विद्वान्सूतो गावल्गणिस्तदा ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं शमयन्सान्त्वयन्निव ॥ ११.११.२० ॥
Da fing ihn der weise Wagenlenker Gāvalgaṇi auf und sprach zu ihm: »Nicht so!«, gleichsam beschwichtigend und tröstend.
11.11.21
हतो भीम इति ज्ञात्वा गतमन्युर्महामनाः ।
हाहाभीमेति चुक्रोश नृपः शोकसमन्वितः ॥ ११.११.२१ ॥
Als er erfuhr, dass Bhīma erschlagen war, verlor der hochgesinnte König seinen Zorn, und von Kummer erfüllt rief er: »Wehe, Bhīma!«
11.11.22
तं विदित्वा गतक्रोधं भीमसेनवधार्दितम् ।
वासुदेवो वरः पुंसामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ११.११.२२ ॥
Da er wusste, dass sein Zorn vergangen und er vom Tod Bhīmasenas gequält war, sprach Vāsudeva, der Beste unter den Menschen, diese Worte.
11.11.23
मा शुचो धृतराष्ट्र त्वं नैव भीमस्त्वया हतः ।
आयसी प्रतिमा ह्येषा त्वया निष्पातिता विभो ॥ ११.११.२३ ॥
Gräme dich nicht, Dhṛtarāṣṭra: Bhīma hast du nicht erschlagen. O Mächtiger, nur dieses eiserne Standbild hast du zerschmettert.
11.11.24
त्वां क्रोधवशमापन्नं विदित्वा भरतर्षभ ।
मयाऽपकृष्टः कौन्तेयो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतः ॥ ११.११.२४ ॥
Da ich wusste, dass du in die Gewalt des Zorns geraten warst, o Stier der Bharatas, zog ich den Sohn der Kuntī zurück, der zwischen die Kiefer des Todes geraten war.
11.11.25
न हि ते राजशार्दूल बले तुल्योऽस्ति कश्चन ।
कः सहेत महाबाहो बाह्वोर्विग्रहणं नरः ॥ ११.११.२५ ॥
O Tiger unter den Königen, niemand ist dir an Stärke gleich. O Starkarmiger, welcher Mensch könnte es ertragen, mit deinen Armen zu ringen?
11.11.26
यथान्तकमनुप्राप्य जीवन्कश्चिन्न मुच्यते ।
एवं बाह्वन्तरं प्राप्य तव जीवेन्न कश्चन ॥ ११.११.२६ ॥
Wie kein lebendes Wesen entkommt, wenn es den Tod erreicht hat, so würde niemand überleben, der in den Raum zwischen deinen Armen gelangt.
11.11.27
तस्मात्पुत्रेण या तेऽसौ प्रतिमा कारिताऽऽयसी ।
भीमस्य सेयं कौरव्य तवैवोपहृता मया ॥ ११.११.२७ ॥
Darum, o Nachkomme der Kurus, ist dies das eiserne Abbild Bhīmas, das dein Sohn anfertigen ließ; ich habe es hergebracht und dir dargeboten.
11.11.28
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं धर्मादपकृतं मनः ।
तव राजेन्द्र तेन त्वं भीमसेनं जिघांससि ॥ ११.११.२८ ॥
O Herr der Könige, dein Geist, von Trauer um deine Söhne gequält, hat sich vom Dharma abgewandt, und darum willst du Bhīmasena töten.
11.11.29
न त्वेतत्ते क्षमं राजन्हन्यास्त्वं यद्वृकोदरम् ।
न हि पुत्रा महाराज जीवेयुस्ते कथञ्चन ॥ ११.११.२९ ॥
O König, es ziemt sich nicht für dich, Vṛkodara zu erschlagen; o großer König, deine Söhne würden auf keine Weise wieder lebendig.
11.11.30
तस्माद्यत्कृतमस्माभिर्मन्यमानैः शमं प्रति ।
अनुमन्यस्व तत्सर्वं मा च शोके मनः कृथाः ॥ ११.११.३० ॥
Darum billige alles, was wir im Hinblick auf den Frieden getan haben, und lass deinen Geist nicht in Trauer verharren.