மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.11.1
हतेषु सर्वेसैन्येषु धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
शुश्रुवे पितरं वृद्धं निर्यान्तं गजसाह्वयात् ॥ ११.११.१ ॥
அனைத்துப் படைகளும் அழிந்தபோது, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் தம் வயதான தந்தை கஜசாஹ்வயத்திலிருந்து புறப்பட்டு வருவதைக் கேட்டான்.
11.11.2
सोऽभ्ययात्पुत्रशोकार्तं पुत्रशोकपरिप्लुतः ।
शोचमानो महाराज भ्रातृभिः सहितस्तदा ॥ ११.११.२ ॥
மகன்களின் துயரால் வருந்தி, அதில் மூழ்கிய அவன், ஓ மகாராஜா, அப்போது சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து புலம்பியபடி அவரை நோக்கிச் சென்றான்.
11.11.3
अन्वीयमानो वीरेण दाशार्हेण महात्मना ।
युयुधानेन च तथा तथैव च युयुत्सुना ॥ ११.११.३ ॥
வீரனான தாசார்ஹன் (கிருஷ்ணன்) மகாத்மாவும், யுயுதானனும் (சாத்யகி), அதுபோலவே யுயுத்சுவும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
11.11.4
तमन्वगात्सुदुःखार्ता द्रौपदीशोककर्शिता ।
सह पाञ्चालयोषिद्भिर्यास्तत्रासन्समागताः ॥ ११.११.४ ॥
மிகுந்த துயரால் வாடி, துயரத்தால் மெலிந்த திரௌபதி அவனைப் பின்தொடர்ந்தாள்; அங்கு கூடியிருந்த பாஞ்சால பெண்களும் அவளுடன் சென்றனர்.
11.11.5
सङ्ग्राममनु बृन्दानि स्त्रीणां भरतसत्तम् ।
कुररीणामिवार्तानां क्रोशन्तीनां ददर्श ह ॥ ११.११.५ ॥
ஓ பரத சிரேஷ்டனே, போர்க்களத்தின் வழியெங்கும் கூட்டங்கூட்டமாக அழுது கொண்டிருந்த பெண்களை அவன் கண்டான்; துன்பத்தில் அலறும் குரரிப் பறவைகளைப் போல அவர்கள் கதறினர்.
11.11.6
ताभिः परिवृतो राजा क्रोशन्तीभिः सहस्रशः ।
ऊर्ध्वबाहुभिरार्ताभी रुदतीभिः प्रियाप्रियैः ॥ ११.११.६ ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட அரசன், ஆயிரக்கணக்கான அலறும் பெண்களால்; கைகளை உயர்த்தி, துயருற்று அழுத, பிரியமானவர்களுக்கும் பிரியமில்லாதவர்களுக்கும் அழுத அவர்களால்.
11.11.7
क नु धर्मज्ञता राज्ञः क्व नु साद्यानृशंसता ।
यच्चावधीत्पितॄन्भ्रातॄन्गुरुपुत्रान्सखीनपि ॥ ११.११.७ ॥
அரசனின் தர்மஞானம் எங்கே? இப்போது அவனுடைய கருணை எங்கே? பிதாக்களையும், சகோதரர்களையும், குருவின் மகன்களையும், நண்பர்களையும்கூட அவன் கொன்றானே!
11.11.8
घातयित्वा कथं द्रोणं भीष्मं चापि पितामहम् ।
मनस्तेऽभून्महाबाहो हत्वा चापि जयद्रथम् ॥ ११.११.८ ॥
மகாபாகுவே! துரோணரையும், பிதாமகர் பீஷ்மரையும் கொல்வித்து, ஜயத்ரதனையும் கொன்றபின் உன் மனம் எப்படி இருந்தது?
11.11.9
किं नु राज्येन ते कार्यं पितॄन्भ्रातॄनपश्यतः ।
अभिमन्युं च दुर्धर्षं द्रौपदेयांश्च भारत ॥ ११.११.९ ॥
பாரதனே! பிதாக்களையும் சகோதரர்களையும் காணாத உனக்கு இராஜ்ஜியத்தால் என்ன பயன்? வெல்லமுடியாத அபிமன்யுவாலும், திரௌபதியின் மகன்களாலும் என்ன பயன்?
11.11.10
अतीत्य ता महाबाहुः क्रोशन्तीः कुररीरिव ।
ववन्दे पितरं ज्येष्ठं धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ११.११.१० ॥
அழும் அவர்களைக் கடந்து, குரரிப் பறவைகள் போல் கதறிய அவர்களைத் தாண்டி, மகாபாகுவான தருமராஜன் யுதிட்டிரன் மூத்த தந்தையை வணங்கினான்.
11.11.11
ततोऽभिवाद्य पितरं क्रमेणामित्रकर्शनाः ।
न्यवेदयन्त नामानि पाण्डवास्तेऽपि सर्वशः ॥ ११.११.११ ॥
பின்னர் தந்தையை வணங்கி, எதிரிகளை அடக்கும் பாண்டவர்கள் வரிசையாக தங்கள் பெயர்களை அறிவித்தனர், அனைவரும்.
11.11.12
तमात्मजान्तकरणं पिता पुत्रवधार्दितः ।
अप्रीयमाणः शोकार्तः पाण्डवं परिषस्वजे ॥ ११.११.१२ ॥
தன் மகன்களின் அழிவால் வருந்தி, துயரத்தால் மனம் நொந்து, மகிழ்ச்சியின்றி, தன் மகன்களை அழித்தவனான அவனைத் தந்தை தழுவிக்கொண்டான்.
11.11.13
धर्मराजं परिष्वज्य सान्त्वयित्वा च भारत ।
दुष्टात्मा भीममन्वैच्छद्दिधक्षुरिव पावकः ॥ ११.११.१३ ॥
தர்மராஜனைத் தழுவி ஆறுதல் கூறியபின், பாரதனே, அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் பீமனைத் தேடினான்; எரிக்க விரும்பும் நெருப்பைப் போல.
11.11.14
स कोपपावकस्तस्य शोकवायुसमीरितः ।
भीमसेनमयं दावं दिधक्षुरिव दृश्यते ॥ ११.११.१४ ॥
துயரக் காற்றால் தூண்டப்பட்ட அவனது சினத்தீ, பீமசேனனை எரிக்க விரும்பும் காட்டுத்தீயைப் போலத் தோன்றுகிறது.
11.11.15
तस्य संकल्पमाज्ञाय भीमं प्रत्यशुभं हरिः ।
भीममाक्षिप्य पाणिभ्यां प्रददौ भीममायसम् ॥ ११.११.१५ ॥
அவனது நோக்கத்தை அறிந்த ஹரி, பீமனுக்கு எதிரான தீய எண்ணத்தை உணர்ந்து, பீமனை இரு கைகளாலும் இழுத்து, இரும்பாலான பீமனை அவனுக்குக் கொடுத்தான்.
11.11.16
प्रागेव तु महाबुद्धिर्बुद्ध्वा तस्येङ्गितं हरिः ।
संविधानं महाप्राज्ञस्तत्र चक्रे जनार्दनः ॥ ११.११.१६ ॥
மகாபுத்திமானான ஹரி, அவனது சைகையை முன்னதாகவே உணர்ந்துகொண்டு, அங்கே ஏற்பாடு செய்தான்; மகாஞானியான ஜனார்தனன் அதை ஏற்பாடு செய்தான்.
11.11.17
उपगुह्यैव पाणिभ्यां भीमसेनमयस्मयम् ।
बभञ्ज बलवान्राजा मन्यमानो वृकोदरम् ॥ ११.११.१७ ॥
இரும்புப் பீமசேனனை இரு கைகளாலும் தழுவி, அது வ்ருகோதரன் என்று எண்ணிய பலம்மிக்க அரசன் அதை நொறுக்கினான்.
11.11.18
नागायुतसमप्राणः स राजा भीममायसम् ।
भङ्क्तत्वा विमथितोरस्कः सुस्राव रुधिरं मुखात् ॥ ११.११.१८ ॥
பத்தாயிரம் யானைகளின் பலம் கொண்ட அந்த அரசன் இரும்புப் பீமனை நொறுக்கியதால், நெஞ்சு நசுங்கி வாயிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தது.
11.11.19
ततः पपात मेदिन्यां तथैव रुधिरोक्षितः ।
प्रपुष्पिताग्रशिखरः पारिजात इव द्रुमः ॥ ११.११.१९ ॥
அப்போது இரத்தத்தில் நனைந்தவனாக அவன் அவ்வாறே பூமியில் விழுந்தான்; மலர்ந்த உச்சி கொண்ட பாரிஜாத மரம் விழுவது போல்.
11.11.20
प्रत्यगृह्णाच्च तं विद्वान्सूतो गावल्गणिस्तदा ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं शमयन्सान्त्वयन्निव ॥ ११.११.२० ॥
அப்போது அறிவுள்ள தேரோட்டி காவல்கணி அவனைத் தாங்கிப் பிடித்து, 'அப்படிச் சொல்லாதே' என்று சொல்லி, அவனை அமைதிப்படுத்தி ஆறுதல் கூறுவது போல் பேசினான்.
11.11.21
हतो भीम इति ज्ञात्वा गतमन्युर्महामनाः ।
हाहाभीमेति चुक्रोश नृपः शोकसमन्वितः ॥ ११.११.२१ ॥
'பீமன் கொல்லப்பட்டான்' என்று அறிந்ததும், பெருமனம் கொண்ட அரசனின் சினம் அடங்கியது; துயரம் நிறைந்தவனாக 'ஐயோ பீமா!' என்று அவன் கதறினான்.
11.11.22
तं विदित्वा गतक्रोधं भीमसेनवधार्दितम् ।
वासुदेवो वरः पुंसामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ११.११.२२ ॥
அவன் சினம் நீங்கி, பீமசேனனின் வதத்தால் வருந்தியிருப்பதை அறிந்து, மனிதர்களில் சிறந்தவனான வாசுதேவன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
11.11.23
मा शुचो धृतराष्ट्र त्वं नैव भीमस्त्वया हतः ।
आयसी प्रतिमा ह्येषा त्वया निष्पातिता विभो ॥ ११.११.२३ ॥
திருதராஷ்டிரா, வருந்தாதே; பீமனை நீ கொல்லவில்லை. ஓ வீரனே, நீ இரும்புச் சிலையையே அழித்தாய்.
11.11.24
त्वां क्रोधवशमापन्नं विदित्वा भरतर्षभ ।
मयाऽपकृष्टः कौन्तेयो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतः ॥ ११.११.२४ ॥
பரதர்களில் காளையே, நீ சினத்தின் வசப்பட்டிருப்பதை அறிந்து, நான் குந்தியின் மகனை இழுத்து வெளியே கொண்டு வந்தேன்; அவன் மரணத்தின் பற்களுக்கிடையே சென்றுவிட்டிருந்தான்.
11.11.25
न हि ते राजशार्दूल बले तुल्योऽस्ति कश्चन ।
कः सहेत महाबाहो बाह्वोर्विग्रहणं नरः ॥ ११.११.२५ ॥
அரசப் புலியே, வலிமையில் உனக்கு நிகரானவன் எவனும் இல்லை. மகாபாகுவே, உன் புயங்களுடன் மோதும் மனிதன் யார் தாங்க முடியும்?
11.11.26
यथान्तकमनुप्राप्य जीवन्कश्चिन्न मुच्यते ।
एवं बाह्वन्तरं प्राप्य तव जीवेन्न कश्चन ॥ ११.११.२६ ॥
எமனை அடைந்த உயிர் எவ்வாறு விடுபடாதோ, அவ்வாறே உன் புயங்களுக்கிடையே சென்றவன் எவனும் உயிர் வாழ மாட்டான்.
11.11.27
तस्मात्पुत्रेण या तेऽसौ प्रतिमा कारिताऽऽयसी ।
भीमस्य सेयं कौरव्य तवैवोपहृता मया ॥ ११.११.२७ ॥
ஆகவே, குருவின் வழிவந்தவனே, உன் மகன் செய்வித்த இரும்புப் பீமனின் சிலை இதுவே; நான் உனக்காக இதை கொண்டு வந்தேன்.
11.11.28
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं धर्मादपकृतं मनः ।
तव राजेन्द्र तेन त्वं भीमसेनं जिघांससि ॥ ११.११.२८ ॥
அரசர்களின் இறைவனே, மகன்களின் துயரால் வருந்திய உன் மனம் தர்மத்திலிருந்து விலகிவிட்டது; அதனால்தான் நீ பீமசேனனைக் கொல்ல விரும்புகிறாய்.
11.11.29
न त्वेतत्ते क्षमं राजन्हन्यास्त्वं यद्वृकोदरम् ।
न हि पुत्रा महाराज जीवेयुस्ते कथञ्चन ॥ ११.११.२९ ॥
அரசே, நீ வ்ருகோதரனைக் கொல்வது உனக்குத் தகாது; மகாராஜனே, அதனால் உன் மகன்கள் எவ்வகையிலும் உயிர் பெறமாட்டார்கள்.
11.11.30
तस्माद्यत्कृतमस्माभिर्मन्यमानैः शमं प्रति ।
अनुमन्यस्व तत्सर्वं मा च शोके मनः कृथाः ॥ ११.११.३० ॥
ஆகவே, அமைதியை நாடி நாங்கள் செய்தவை அனைத்தையும் நீ ஏற்றுக்கொள்; உன் மனத்தை துயரில் ஆழ்த்தாதே.