மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.6.1
अहो खलु महद्दुःखं कृच्छ्रवासं वसत्यसौ ।
कथं तस्य रतिस्तत्र तुष्टिर्वा वदतां वर ॥ ११.६.१ ॥
ஆ! அவன் பெரும் துன்பத்தில், கடும் வாழ்வில் வசிக்கிறான். அங்கு அவனுக்கு இன்பமோ மனநிறைவோ எப்படி உண்டாகிறது, பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே?
11.6.2
स देशः क्वनु यत्रासौ वसते धर्मसङ्कटे ।
कथं वा स विमुच्येत नरस्तस्मान्महाभयात् ॥ ११.६.२ ॥
அவன் தர்ம நெருக்கடியில் வசிக்கும் அந்த நாடு எங்கே? அல்லது அந்த மனிதன் அந்தப் பெரும் பயத்திலிருந்து எப்படி விடுபடுவான்?
11.6.3
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व साधु चेष्टामहे तदा ।
कृपा मे महती जाता तस्याभ्युद्धरणेन हि ॥ ११.६.३ ॥
இவை அனைத்தையும் எனக்கு நன்றாக விவரி; அப்போது நாம் அதற்காக முயல்வோம். அவனை மீட்பதில் எனக்கு பெரும் இரக்கம் உண்டாகியுள்ளது.
11.6.4
उपाख्यानमिदं राजन्मोक्षविद्भिरुदाहृतम् ।
सुगतिं विन्दते येन परलोकेषु मानवः ॥ ११.६.४ ॥
அரசே! மோட்சத்தை அறிந்தவர்களால் சொல்லப்பட்ட இந்த உபாக்கியானம் இது; இதனால் மனிதன் மறுலோகங்களில் நல்ல கதியை அடைகிறான்.
11.6.5
उच्यते यत्तु कान्तारं महासंसार एव सः ।
वनं दुर्गं हि यच्चैतत्संसारगहनं हि तत् ॥ ११.६.५ ॥
'காந்தாரம்' என்று சொல்லப்படுவது அந்த மகா சம்சாரமே. இந்த கடக்க முடியாத காடும் சம்சாரத்தின் அடர்ந்த சிக்கலே.
11.6.6
ये च ते कथिता व्याला व्याधयस्ते प्रकीर्तिताः ॥ ११.६.६ ॥
முன்பு கூறப்பட்ட வ்யாலங்கள் என்பவை இங்கு நோய்கள் என்று விளக்கப்பட்டுள்ளன.
11.6.7
या सा नारी बृहत्काया अध्यतिष्ठत तत्र वै ।
तामाहुस्तु जरां प्राज्ञा रूपवर्णविनाशिनीम् ॥ ११.६.७ ॥
அங்கே நின்ற அந்தப் பெரிய உடலுடைய பெண்ணை, அறிஞர்கள் அழகையும் நிறத்தையும் அழிக்கும் முதுமை என்று அழைக்கின்றனர்.
11.6.8
स यस्तु कूपो नृपते स तु देहः शरीरिणाम् ।
यस्तत्र वसतेऽधस्तान्महाहिः काल एव सः।
अन्तकः सर्वभूतानां देहिनां प्राणाहार्यसौ ॥ ११.६.८ ॥
அரசே, அந்தக் கிணறு உயிருள்ளவர்களின் உடலாகும். அதன் அடியில் வசிக்கும் பெரிய பாம்பு காலமே; எல்லா உயிர்களையும் அழிப்பவனும், உடலுடையோரின் உயிரைப் பறிப்பவனும் அவனே.
11.6.9
कूपमध्ये च या जाता वल्ली यत्र स मानवः ।
प्रोतो ययाऽभवल्लग्नो जीविताशा शरीरिणाम् ॥ ११.६.९ ॥
கிணற்றின் நடுவில் வளர்ந்த கொடி எதுவோ, அதில் அந்த மனிதன் தொங்குகிறான்; அது உயிருள்ளோரின் வாழ்க்கை ஆசையாகும்.
11.6.10
स यस्तु कूपपीनाहे तं वृक्षं परिसर्पति ।
षड्वक्त्रः कुञ्जरो राजन्स तु संवत्सरः स्मृतः ॥ ११.६.१० ॥
அரசே, கிணற்றின் சுற்றளவில் அந்த மரத்தைச் சுற்றி ஊர்ந்து செல்லும் ஆறு முகமுடைய யானையே ஆண்டு என நினைவுகூரப்படுகிறது.
11.6.11
मुखानि ऋतवो मासाः पादा द्वादशा कीर्तिताः ।
ये तु वृंक्षं निकृन्तन्ति मूषिकाः पन्नगास्तथा ॥ ११.६.११ ॥
அதன் முகங்கள் பருவங்கள், பன்னிரண்டு மாதங்கள் அதன் கால்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளன. அந்த மரத்தை அரிக்கும் எலிகளும் பாம்புகளும் இவ்வாறே.
11.6.12
रात्र्यहानि तु तान्याहुर्भूतानां परिचिन्तकाः ।
ये ते मधुकरास्तत्र कामास्ते परिकीर्तिताः ॥ ११.६.१२ ॥
அவற்றை உயிர்களைப் பற்றி சிந்திப்பவர்கள் இரவும் பகலும் என்கின்றனர். அங்குள்ள தேனீக்கள் எவையோ, அவை ஆசைகள் என்று கூறப்படுகின்றன.
11.6.13
यास्तु ता बहुशो धाराः स्रवन्ति मधुनिस्रवम् ।
तांस्तु कामरसान्विन्द्याद्यत्र सज्जन्ति मानवाः ॥ ११.६.१३ ॥
பலமுறை மதுவைச் சொரியும் எந்தத் தாரைகள் உள்ளனவோ, அவற்றை காமரசங்கள் என்று அறிய வேண்டும்; அவற்றில் மனிதர்கள் ஒட்டிக்கொள்கின்றனர்.
11.6.14
एवं संसारचक्रस्य परिवृत्तिं विदुर्बुधाः ।
येन संसारचक्रस्य पाशांश्छिन्दन्ति सर्वथा ॥ ११.६.१४ ॥
இவ்வாறு ஞானிகள் சம்சார சக்கரத்தின் சுழற்சியை அறிவர்; அதன்மூலம் சம்சார சக்கரத்தின் பாசங்களை முழுவதுமாக அறுக்கின்றனர்.