மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.100.1
यथा जयार्थिनः सेनां नयन्ति भरतर्षभ ।
ईषद्धर्मं प्रपीड्यापि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१००.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, வெற்றியை விரும்புபவர்கள் தங்கள் படையை எவ்வாறு வழிநடத்துகிறார்களோ, தர்மத்தை சற்று மீறியும் கூட — அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.
12.100.2
सन्त्येव हि स्थिता धर्म उपपत्त्या तथा परे ।
साध्वाचारतया केचित्तथैवौपयिकादपि ॥ १२.१००.२ ॥
உண்மையாகவே, தர்க்கத்தால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட வேறு தர்மங்களும் உள்ளன; சிலவை நல்லொழுக்கத்தாலும், சிலவை உபாயத்தாலும் நிலைபெற்றவை.
12.100.3
उपायधर्मान्वक्ष्यामि संसिद्धानर्थसिद्धये ।
निर्मर्यादा दस्यवस्तु भवन्ति परिपन्थिनः ॥ १२.१००.३ ॥
பொருளை அடைவதற்காக நன்கு நிறுவப்பட்ட உபாய-தர்மங்களை நான் சொல்வேன்; ஏனெனில் வரம்பு மீறிய கொள்ளையர்களும் எதிரிகளும் இடையூறாகின்றனர்.
12.100.4
तेषां प्रतिविघातार्थं प्रवक्ष्याम्यथ नैगमम् ।
कार्याणां संप्रसिद्ध्यर्थं तानुपायान्निबोध मे ॥ १२.१००.४ ॥
அவர்களை எதிர்ப்பதற்காக இப்போது நைகமத்தை விளக்குவேன்; செயல்களைச் சிறப்பாக நிறைவேற்றும் அந்த உபாயங்களை என்னிடமிருந்து கேள்.
12.100.5
उभे प्रज्ञे वेदितव्ये ऋज्वी वक्रा च भारत ।
जानन्वक्रां न सेवेत प्रतिबाधेत चागताम् ॥ १२.१००.५ ॥
பாரதா, நேரான மற்றும் வளைந்த என்ற இரு வகை அறிவும் அறியப்பட வேண்டும்; வளைந்ததை அறிந்து அதைப் பின்பற்றக் கூடாது, வந்தடையும் வளைந்ததைத் தடுக்கவும் வேண்டும்.
12.100.6
अमित्रा एव राजानं भेदेनोपचरन्त्युत ।
तां राजा विकृतिं जानन्यथाऽमित्रान्प्रबाधते ॥ १२.१००.६ ॥
எதிரிகளே அரசனை பேதத்தின் வழியாக அணுகுகின்றனர்; அரசன் அந்தத் திரிபை அறிந்து பகைவர்களை ஒடுக்குகிறான்.
12.100.7
गजानां पार्थ वर्माणि गोवृषाजगराणि च ।
शल्यकण्टकलोहानि तनुत्राणि मतानि च ॥ १२.१००.७ ॥
பார்த்தா, யானைகளின் கவசங்கள் மாட்டுத்தோல், காளைத்தோல், மலைப்பாம்புத் தோல் ஆகியவற்றாலானவை; முட்கள் மற்றும் இரும்பு முட்களுடன் கூடிய பாதுகாப்பு உறைகளும் கருதப்படுகின்றன.
12.100.8
शातपीतानि शस्त्राणि सन्नाहाः पीतलोहकाः ।
नानारञ्जनरक्ताः स्युः पताकाः केतवश्च ह ॥ १२.१००.८ ॥
ஆயுதங்கள் பளபளப்பாகவும் மஞ்சளாகவும் இருக்க வேண்டும்; கவசங்கள் மஞ்சளும் இரும்பு நிறமும் கொண்டவையாக, பல வண்ணங்களால் சிவப்பாக்கப்பட்டவையாக இருக்க வேண்டும்; கொடிகளும் பதாகைகளும் அவ்வாறே இருக்க வேண்டும்.
12.100.9
ऋष्टयस्तोमराः खङ्गा निशिताश्च परश्वथाः ।
फलकान्यथ चर्माणि प्रतिकल्प्यान्यनेकशः ॥ १२.१००.९ ॥
ரிஷ்டிகள், தோமரங்கள், வாள்கள், கூர்மையான கோடரிகள், பின்னர் கேடயங்கள் மற்றும் தோல் கேடயங்கள் — இவற்றை பல வகைகளில் தயார் செய்ய வேண்டும்.
12.100.10
अभिनीतानि शस्त्राणि योधाश्च कृतनिश्चयाः ।
चैत्रे वा मार्गशीर्षे वा सेनायोगः प्रशस्यते ॥ १२.१००.१० ॥
ஆயுதங்கள் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவையாகவும், வீரர்கள் உறுதியுடையவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும்; சைத்ர அல்லது மார்கசீர்ஷ மாதத்தில் படை அணிவகுப்பு பாராட்டப்படுகிறது.
12.100.11
पक्वसस्या हि पृथिवी भवत्यम्बुमती तदा ।
नैवातिशीतो नात्युष्णः कालो भवति भारत ॥ १२.१००.११ ॥
அப்போது பூமி பழுத்த பயிர்களும் நீரும் நிறைந்ததாக இருக்கும்; பாரதா, அப்போது மிகக் குளிரோ மிகு வெப்பமோ இல்லாத காலமாக இருக்கும்.
12.100.12
तस्मात्तदा योजयेत परेषां व्यसनेऽथवा ।
एते हि योगाः सेनायाः प्रशस्ताः परबाधने ॥ १२.१००.१२ ॥
எனவே அப்போது பகைவர்களின் துன்ப நேரத்தில் அல்லது அதற்கேற்ப படையை ஈடுபடுத்த வேண்டும்; பகைவரை வருத்துவதற்கு இவையே படையின் பாராட்டத்தக்க நேரங்கள்.
12.100.13
जलवांस्तृणवान्मार्गः समो गम्यः प्रशस्यते ।
चारैः सुविदिताभ्यासः कुशलैर्वनगोचरैः ॥ १२.१००.१३ ॥
நீரும் புல்லும் உள்ள, சமமான, செல்லத்தக்க வழி புகழப்படுகிறது; ஒற்றர்களாலும் காடுகளில் திரியும் திறமையான மனிதர்களாலும் நன்கு அறிந்து பழக்கப்பட்ட வழியே அது.
12.100.14
न ह्यरण्यानि शक्यन्ते गन्तुं मृगगणैरिव ।
तस्मात्सेनासु तानेव योजयन्ति जयार्थिनः ॥ १२.१००.१४ ॥
மான் கூட்டங்களைப் போல படைகளால் காடுகளில் எளிதாகச் செல்ல முடியாது; ஆகையால் வெற்றி விரும்புவோர் படைகளில் அத்தகையோரையே அமர்த்துகின்றனர்.
12.100.15
अग्रतः पुरुषानीकं शक्तं चापि कुलोद्भवम् ।
आवासस्तोयवान्मार्गः पर्याकाशः प्रशस्यते ॥ १२.१००.१५ ॥
முன்னே செல்லும் படை திறனும் உயர்குலப் பிறப்பும் கொண்ட வீரர்களால் ஆனதாக இருக்க வேண்டும்; நீருள்ள தங்குமிடமும், நீருள்ள வழியும், சுற்றிலும் திறந்த வெளியும் கொண்டதே புகழ்பெற்றது.
12.100.16
पोषामपसर्पाणां प्रतिघातस्तथा भवेत् ।
आकाशं हि वनाभ्याशे मन्यन्ते गुणवत्तरम् ॥ १२.१००.१६ ॥
பின்வாங்குவோருக்கும் அவ்வாறே எதிர்த்தாக்குதல் இருக்க வேண்டும்; காட்டின் அருகிலுள்ள திறந்த வெளியையே அவர்கள் மிகவும் நன்மை தருவதாக கருதுகின்றனர்.
12.100.17
बहुभिर्गुणजातैश्च ये युद्धकुशला जनाः ।
उपन्यासो भवेत्तत्र बलानां नातिदूरतः ॥ १२.१००.१७ ॥
பல நற்குணங்கள் கொண்டு போரில் திறமையுள்ள மனிதர்கள் அங்கே படைகளை அணிவகுக்க வேண்டும்; அது மிகத் தொலைவில் இருக்கக் கூடாது.
12.100.18
उपन्यासोऽपसर्पाणां पदातीनां च गूहनम् ।
हतशत्रुप्रतीघातमापदर्थं परायणम् ॥ १२.१००.१८ ॥
தப்பியோடுவோரின் அணிவகுப்பும் காலாட்படையை மறைத்து வைப்பதும், கொல்லப்பட்ட எதிரியை எதிர்த்து நிற்பதும் ஆபத்துக் காலத்திற்கான புகலிடம்.
12.100.19
सप्तर्पीन्पृष्ठतः कृत्वा युध्येयुरचला इव ।
अनेन विधिना शत्रूञ्जिगीषेतापि दुर्जयान् ॥ १२.१००.१९ ॥
ஏழு முனிவர்களைப் பின்புறம் வைத்து அசையாத மலைகளைப் போல் அவர்கள் போர் செய்யட்டும். இந்த முறையால் கடக்க அரிய எதிரிகளையும் வெல்ல விரும்ப வேண்டும்.
12.100.20
यतो वायुर्यतः सूर्यो यतः सोमस्ततो जयः ।
पूर्वंपूर्वं ज्याय एषां सन्निपाते युधिष्ठिर ॥ १२.१००.२० ॥
காற்று எந்தத் திசையிலிருந்து வீசுகிறதோ, சூரியன் எங்கிருந்து உள்ளானோ, சந்திரன் எங்கிருந்து உள்ளானோ அங்கிருந்து வெற்றி வரும். யுதிஷ்டிரா, மோதலில் இவற்றில் முந்தையதே உயர்ந்தது.
12.100.21
अकर्द -मनुदकाममर्यादामलोष्टकाम् ।
अश्वभूमिं प्रशंसन्ति ये युद्धकुशला जनाः ॥ १२.१००.२१ ॥
போரில் திறமை வாய்ந்தவர்கள் சேறு, நீர், எல்லைத் தடைகள், மண் கட்டிகள் இல்லாத, குதிரைகளுக்கு ஏற்ற நிலத்தைப் புகழ்கின்றனர்.
12.100.22
समा निरुदकाकाशा रथभूमिः प्रशस्यते ।
नीचद्रुमा महाकक्षा सोदका हस्तियोधिनाम् ॥ १२.१००.२२ ॥
சமமான, நீரற்ற, திறந்த வானம் கொண்ட நிலம் தேர்களுக்குப் புகழப்படுகிறது. யானைப் போராளிகளுக்கு தாழ்ந்த மரங்களும் பெரிய புதர்களும் நீரும் கொண்ட நிலம் சிறந்தது.
12.100.23
बहुदुर्गा महाकक्षा वेणुवेत्रतिरस्कृता ।
पदातीनां क्षमा भूमिः पर्वतोपवनानि च ॥ १२.१००.२३ ॥
பல கோட்டைகள், பெரிய புதர்கள், மூங்கில் மற்றும் பிரம்பால் மூடப்பட்ட நிலம் காலாட்படைக்கு ஏற்றது; மலைகளும் சோலைகளும் கூட.
12.100.24
पदातिबहुला सेना दृढा भवति भारत ।
रथाश्वबहुला सेना सुदिनेषु प्रशस्यते ॥ १२.१००.२४ ॥
பாரதா, காலாட்படை மிகுந்த படை உறுதியுள்ளதாக இருக்கும். தேர்களும் குதிரைகளும் மிகுந்த படை நல்ல நாட்களில் புகழப்படுகிறது.
12.100.25
पदातिनागबहुला प्रावृट्काले प्रशस्यते ।
गुणानेतान्प्रसंख्याय देशकालौ प्रयोजयेत् ॥ १२.१००.२५ ॥
காலாட்படையும் யானைகளும் நிறைந்த படை மழைக்காலத்தில் புகழப்படுகிறது. இந்தக் குணங்களை நன்கு ஆராய்ந்து இடமும் காலமும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
12.100.26
एवं संचिन्त्य यो याति तिथिनक्षत्रपूजितः ।
विजयं लभते नित्यं सेनां सम्यक्प्रयोजयन् ॥ १२.१००.२६ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்து, திதியையும் நட்சத்திரத்தையும் மதித்து புறப்படுபவன், படையை முறையாக நிறுத்துபவன் எப்போதும் வெற்றி பெறுகிறான்.
12.100.27
प्रसुप्तांस्तृषिताञ्श्रान्तान्प्रकीर्णान्नाभिघातयेत् ।
मोक्षे प्रयाणे चलने पानभोजनकालयोः।
अतिक्षिप्तान्व्यतिक्षिप्तान्निहतान्प्रतनूकृतान् ॥ १२.१००.२७ ॥
உறங்குபவர்கள், தாகமுள்ளவர்கள், களைத்தவர்கள், சிதறியவர்கள் மீது தாக்கக்கூடாது; ஓய்வு, பயணம், நகர்தல், குடி மற்றும் உண்ணும் நேரங்களிலும் கூடாது. மிகவும் ஓடியவர்கள், சிதறியவர்கள், கொல்லப்பட்டவர்கள், பலவீனமாக்கப்பட்டவர்கள் மீதும் கூடாது.
12.100.28
अविस्रब्धान्कृतारम्भानुपन्यासात्प्रतापितान् ।
बहिश्वरानुपन्यासान्कृतवेश्मानुसारिणः ॥ १२.१००.२८ ॥
கவனமற்றவர்கள், செயலைத் தொடங்கியவர்கள், தாக்குதலால் வருந்தியவர்கள், வெளியே திரிபவர்கள், அருகில் வருபவர்கள், வீடு வரை பின்தொடர்பவர்கள்.
12.100.29
पारम्पर्यागते द्वारे ये केचिदनुवर्तिनः ।
परिचर्यापरोद्धारो ये च केचन वल्गिनः ॥ १२.१००.२९ ॥
பரம்பரையாக வாயிலுக்கு வந்த, பின்பற்றுபவர்களில் எவரோ, பணிவிடையிலும் காப்பிலும் ஈடுபட்டவர்கள், சுறுசுறுப்பான வீரர்கள்.
12.100.30
अनीकं ये विभिदन्ति भिन्नं संस्थापयन्ति च ।
समानाशनपानास्ते कार्या द्विगुणवेतनाः ॥ १२.१००.३० ॥
படையைப் பிளப்பவர்களும், பிளந்த படையை மீண்டும் நிலைநிறுத்துபவர்களும், ஒரே உணவும் பானமும் பகிர்பவர்களும் இரட்டை ஊதியம் பெற வேண்டும்.
12.100.31
जातिगोत्रं च विज्ञाय कर्म चानुत्तमं शुभम् ।
समानदेहरक्षार्थे कार्या द्विगुणवेतनाः।
त्रिगुणं चतुर्गुणं चैव वेतनं तेषु कारयेत् ॥ १२.१००.३१ ॥
குலம், கோத்திரம் மற்றும் உயர்ந்த நல்ல செயலை அறிந்து, சம உடல் காப்புக்காக அவர்களுக்கு இரட்டிப்பு ஊதியம் அளிக்கப்பட வேண்டும். அவர்களில் மூன்று மடங்கும் நான்கு மடங்கும் ஊதியம் அளிக்கலாம்.
12.100.32
दशाधिपतयः कार्याः शताधिपतयस्तथा ।
ततः सहस्राधिपतिं कुर्याच्छूरमतन्द्रितम् ॥ १२.१००.३२ ॥
பத்து பேருக்குத் தலைவர்களையும், அவ்வாறே நூறு பேருக்குத் தலைவர்களையும் நியமிக்க வேண்டும். பின்னர் ஆயிரம் பேருக்குத் தலைவனாக சோர்வில்லாத வீரனை நியமிக்க வேண்டும்.
12.100.33
यथा मुख्यान्सन्निपात्य वक्तव्याः संशयामहे ।
यथा जयार्थं संग्रामे न जह्याम परस्परम् ॥ १२.१००.३३ ॥
முக்கியமானவர்களை ஒன்று கூட்டி, நாம் ஐயத்தில் இருக்கிறோம் என்று சொல்ல வேண்டும்; வெற்றிக்காகப் போரில் நாம் ஒருவரை ஒருவர் கைவிடக் கூடாது.
12.100.34
इहैव ते निवर्तन्तां ये च केचन भीरवः ।
न घातयेयुः प्रदरं कुर्वाणास्तुमुले सति ॥ १२.१००.३४ ॥
அச்சமுள்ள எவராயினும் இங்கேயே திரும்பிச் செல்லட்டும்; போர்க்குழப்பத்தில் பீதியை உண்டாக்கி மற்றவர்களை அழிவுக்கு ஆளாக்கக் கூடாது.
12.100.35
न सन्निपाते प्रदरं वधं वा कुर्युरीदृशाः ।
आत्मानं च स्वपक्षं च पालयन्हन्ति संयुगे ॥ १२.१००.३५ ॥
இத்தகைய மனிதர்கள் மோதலில் பீதியையும் அழிவையும் உண்டாக்கக் கூடாது. தன்னையும் தன் பக்கத்தையும் காத்துக்கொண்டு போரில் தாக்குபவனே உண்மையான வீரன்.
12.100.36
अर्थनाशो वधोऽकीर्तिरयशश्च पलायने ।
अमनोज्ञाऽसुखा वाचः पुरुषस्य पलायतः ॥ १२.१००.३६ ॥
ஓடுவதில் செல்வ இழப்பு, மரணம், அவப்பெயர், இகழ்ச்சி ஏற்படும்; ஓடுகிறவன் மனதுக்கு விரும்பாத, துன்பம் தரும் சொற்களைக் கேட்க நேரிடும்.
12.100.37
प्रतिध्वस्तोष्ठदन्तस्य न्यस्तसर्वायुधस्य च ।
हित्वा पलायमानस्य सहायान्प्राणसंशये।
अमित्रैरवरुद्धस्य द्विषतामस्तु नः सदा ॥ १२.१००.३७ ॥
உதடும் பற்களும் சிதைந்து, ஆயுதங்களையெல்லாம் கீழே போட்டு, உயிர் ஆபத்தில் தன் துணையினரை விட்டு ஓடி, எதிரிகளால் சூழப்பட்டவனுக்கு அத்தகைய நிலை எப்போதும் பகைவர்களுக்கு இருக்கட்டும், நமக்கு ஒருபோதும் வேண்டாம்.
12.100.38
मनुष्यापसदा ह्येते ये भवन्ति पराङ्भुखाः ।
राशिवर्धनमात्रास्ते नैव ते प्रेत्य नो इह ॥ १२.१००.३८ ॥
முதுகு காட்டி ஓடுபவர்கள் மனிதர்களில் இழிந்தவர்கள்; அவர்கள் வெறும் குவியலை பெருக்குபவர்களே — அவர்கள் இறந்த பின்னும் இங்கும் எதையும் அடைவதில்லை.
12.100.39
अमित्रा हृष्टमनसः प्रत्युद्यान्ति पलायिनम् ।
जयिनस्तु नरास्तात मङ्गलैर्वन्दनेन च ॥ १२.१००.३९ ॥
பகைவர்கள் மகிழ்ந்த மனத்துடன் ஓடுபவனை எதிர்கொள்கின்றனர்; ஆனால் அன்பு மகனே, வெற்றியாளர்கள் மங்கல வாழ்த்துகளாலும் புகழுரையாலும் வரவேற்கப்படுகின்றனர்.
12.100.40
यस्य स्म व्यसने राजन्ननुमोदन्ति शत्रवः ।
तदसह्यतरं दुःखं मन्यन्ते मरणादपि ॥ १२.१००.४० ॥
ஓ அரசே, எவனுடைய துன்பத்தில் பகைவர்கள் மகிழ்கிறார்களோ, அந்தத் துயரத்தை அவர்கள் மரணத்தைவிடவும் சகிக்க முடியாததாகக் கருதுகின்றனர்.
12.100.41
श्रियं जानीत धर्मस्य मूलं सर्वसुखस्य च ।
या भीरूणां पराख्यातिः शूरस्तामधिगच्छति ॥ १२.१००.४१ ॥
செல்வத்தை அறத்திற்கும் எல்லா இன்பங்களுக்கும் மூலமாக அறிக; கோழைகளின் இகழ்ச்சியை வீரன் அடைகிறான் என்று அறிக.
12.100.42
ते वयं स्वर्गमिच्छन्तः संग्रामे त्यक्तजीविताः ।
जयन्तो वध्यमाना वा प्राप्नुयाम च सद्गतिम् ॥ १२.१००.४२ ॥
நாம் சொர்க்கத்தை விரும்பி போரில் உயிரைத் துறந்து போராடுவோம்; வெல்லினும் கொல்லப்படினும் நல்ல கதியை அடைவோமாக.
12.100.43
एवं संशप्तशपथाः समभित्यक्तजीविताः ।
अमित्रवाहिनीं वीराः प्रतिगाहन्त्यभीरवः ॥ १२.१००.४३ ॥
இவ்வாறு சபதம் செய்து உயிரைத் துறந்த அஞ்சாத வீரர்கள் எதிரியின் படையில் புகுகின்றனர்.
12.100.44
अग्रतः पुरुषाऽनीकमसिचर्मवतां भवेत् ।
पृष्ठतः शकटानीकं कलत्रं मध्यतस्तथा ॥ १२.१००.४४ ॥
முன்னால் வாள், கேடயம் ஏந்திய வீரர்களின் படை இருக்க வேண்டும்; பின்னால் வண்டிகளின் படை; நடுவில் மனைவியர் இருக்க வேண்டும்.
12.100.45
परेषां प्रतिघातार्थं पदातीनां च गूहनम् ।
अपि तस्मिन्पुरे वृद्धा भवेयुर्ये पुरोगमाः ॥ १२.१००.४५ ॥
எதிரியைத் தாக்குவதற்காகவும், காலாட்படையைக் காக்கவும் வேண்டும்; அந்த நகரத்தில் முன்னணியில் செல்லும் முதியோரும் இருக்கட்டும்.
12.100.46
ये पुरस्तादभिमताः सत्ववन्तो मनस्विनः ।
ते पूर्वमभिवर्तेरंश्चैतानेवेतरे जनाः ॥ १२.१००.४६ ॥
முன்னால் நிற்கும் மதிப்புக்குரிய, துணிவும் மனவலிமையும் உடைய மனிதர்கள் முதலில் முன்னேறட்டும்; மற்றவர்கள் இவர்களையே பின்பற்றட்டும்.
12.100.47
अपि चोद्धर्षणं कार्यं भीरूणामपि यत्नतः ।
स्कन्धदर्शनमात्रात्तु तिष्ठेयुर्वा समीपतः ॥ १२.१००.४७ ॥
கோழைகளையும் முயற்சியுடன் ஊக்குவிக்க வேண்டும்; அவர்கள் அருகிலேயே நிற்கும்படி, தோள்களைக் காண்பதன் மூலமே (துணிவூட்ட வேண்டும்).
12.100.48
संहतान्योधयेदल्पान्कामं विस्तारयेद्बहून् ।
सूचीमुखमनीकं स्यादल्पानां बहुभिः सह ॥ १२.१००.४८ ॥
சிறிய படையை நெருக்கமாகப் போரிட வைக்க வேண்டும்; பெரிய படையை விரும்பிய அளவு விரிவாக்கலாம். சிறிய படை பெரிய படையுடன் போரிட்டால் ஊசி முனை அமைப்பு இருக்க வேண்டும்.
12.100.49
संप्रयुक्ते निकृष्टे वा सत्यं वा यदि वाऽनृतम् ।
प्रगृह्य बाहून्क्रोशेत हन्त भग्नाः परे इति ॥ १२.१००.४९ ॥
போர் நெருங்கி மோதும்போது, உண்மையோ பொய்யோ, கைகளை உயர்த்தி கூவட்டும்: "ஐயோ! எதிரிகள் சிதறினர்!" என்று.
12.100.50
आगतं मे मित्रबलं प्रहरध्वमभीतवत् ।
सत्ववन्तो निधावेयुः कुर्वन्तो भैरवान्रवान् ॥ १२.१००.५० ॥
"என் நட்புப் படை வந்துவிட்டது, அஞ்சாமல் தாக்குங்கள்!" தைரியமுள்ளோர் பயங்கர ஒலி எழுப்பியபடி பாயட்டும்.
12.100.51
क्ष्वेडाः किलकिलाशब्दाः क्रकचा गोविषाणिकाः ।
भेरीमृदङ्गपणवान्नादयेयुश्च जर्झरान् ॥ १२.१००.५१ ॥
கர்ஜனைகள், கிலகிலா ஒலிகள், கரகச ஒலிகள், மாட்டுக்கொம்பு ஊதுகுழல்கள், பேரி, மிருதங்கம், பணவம் ஆகியவை முழங்கட்டும்; ஜர்ஜரங்களும் ஒலிக்கட்டும்.