Mahābhārata · Adhyāya 12.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.101.1
किंशीलाः किंसमुत्थानाः कथंरूपाश्च भारत ।
किंसन्नाहाः कथंशस्त्रा जनाः स्युः संयुगे नृपाः ॥ १२.१०१.१ ॥
O Bhārata, von welcher Art, welcher Herkunft und welcher Gestalt sind die Könige und Männer im Kampf? Mit welcher Rüstung und welchen Waffen kämpfen sie?
12.101.2
यथाचरितमेवात्र शस्त्रं पत्रं विधीयते ।
आचाराद्धीह पुरुषस्तथा कर्मसु वर्तते ॥ १२.१०१.२ ॥
Hier werden Waffe und Pfeil nach dem Verhalten bestimmt, denn in dieser Welt wendet sich der Mensch durch sein Verhalten diesen Handlungen zu.
12.101.3
गान्धाराः सिन्धुसौवीरा नखरप्रासयोधिनः ।
अभीरवः सुबलिनस्तद्वलं सर्वपारगम् ॥ १२.१०१.३ ॥
Die Gāndhāras, die Sindhus und die Sauvīras, Krieger, die mit Krallen und Lanzen kämpfen; die Ābhīras, sehr stark; jenes Heer ist in allem vollkommen.
12.101.4
सर्वशस्त्रेषु कुशलाः सत्ववन्तो ह्युशीनराः ।
प्राच्या मातङ्गयुद्धेषु कुशलाः कूटयोधिनः ॥ १२.१०१.४ ॥
Die Uśīnaras sind in allen Waffen geschickt und voller Mut; die östlichen Völker sind geübt im Elefantenkampf, und es gibt Krieger, die im Trugkampf geschickt sind.
12.101.5
तथा यवनकाम्भोजा मधुरामभितश्च ये ।
एतेऽश्वयुद्धकुशला दाक्षिणात्याऽसिचर्मिणः।
सर्वत्र शूरा जायन्ते महासत्वा महाबलाः ॥ १२.१०१.५ ॥
Ebenso sind die Yavanas und Kāmbojas und die um Mathurā Wohnenden geschickt im Reiterkampf; die Südvölker tragen Schwert und Schild. Helden werden überall geboren, von großem Mut und großer Stärke.
12.101.6
आवन्तिका महाशूराश्चतुरङ्गे च मालवाः ।
एकोऽपि हि सहस्रस्य तिष्ठत्यभिमुखो रणे ॥ १२.१०१.६ ॥
Die Bewohner von Avanti sind sehr tapfer, und die Mālavas im vierfachen Heer; schon ein einziger Mann steht im Kampf tausend gegenüber.
12.101.7
प्रायो देशाः समुद्दिष्टा लक्षणानि तु मे शृणु ॥ १२.१०१.७ ॥
Die Länder sind im Allgemeinen genannt worden; höre nun von mir ihre Kennzeichen.
12.101.8
सिंहशार्दूलवाङ्गेत्राः सिंहशार्दूलगामिनः ।
पारावतकुलिङ्गाक्षाः सर्वे शूराः प्रमाथिनः। ॥ १२.१०१.८ ॥
Jene mit Augen und Stimme wie Löwe und Tiger, die gehen wie Löwe und Tiger, mit Augen wie die Sippe der Tauben; sie alle sind Helden und überwältigend.
12.101.9
मृगस्वरा द्वीपिनेत्रा ऋषभाक्षास्तथा परे ।
प्रमाथिनश्च मन्द्राश्च क्रोधनाः किङ्किणीस्वनाः ॥ १२.१०१.९ ॥
Manche haben eine Stimme wie ein Hirsch, Augen wie ein Leopard und Augen wie ein Stier; andere sind überwältigend, tiefstimmig, jähzornig, mit einem Klang wie Glöckchen.
12.101.10
मेघस्वनाः क्रूरमुखाः केचिच्च कलनिस्वनाः ।
जिह्मनासाग्रजिह्वाश्च दूरगा दूरपातिनः ॥ १२.१०१.१० ॥
Manche haben donnerähnliche Stimmen und grausame Gesichter, manche sanftes Murmeln; sie haben krumme Nasen und Zungenspitzen; sie gehen weit und fallen weit.
12.101.11
बिडालकुब्जाः स्तब्धाक्षास्तनुकेशास्तनुत्वचः ।
शीघ्राश्चपलचित्ताश्च ते भवन्ति दुरासदाः ॥ १२.१०१.११ ॥
Sie sind buckelig wie Katzen, mit starren Augen, dünnem Haar und dünner Haut; sie sind schnell und wankelmütig und schwer zu nahen.
12.101.12
गौरा निमीलिताः केचिन्मृदुप्रकृतयस्तथा ।
तुरङ्गगतिनिर्घोषास्ते नराः पारयिष्णवः ॥ १२.१०१.१२ ॥
Manche sind hellhäutig, mit halb geschlossenen Augen und sanftem Wesen; sie haben einen Klang wie der Gang eines Pferdes, und jene Männer sind fähig, durchzuhalten.
12.101.13
सुसंहताः प्रतनवो व्यूढोरस्काः सुसंस्थिताः ।
प्रवादितेषु कुप्यन्ति हृष्यन्ति कलद्देषु च ॥ १२.१०१.१३ ॥
Dicht geschart, breitbrüstig und wohlgeordnet, geraten sie in Zorn, wenn die Kriegshörner erschallen, und freuen sich am Dröhnen der Kaladda-Trommeln.
12.101.14
गम्भीराक्षा निसृष्टाक्षाः पिङ्गाक्षा भ्रुकुटीमुखाः ।
नकुलाक्षास्तथा चैव सर्वे शूरास्तनुत्यजः ॥ १२.१०१.१४ ॥
Tiefäugig, weitäugig, gelbäugig, mit gerunzelten Gesichtern, mit Mungo-Augen – sie alle sind Helden, bereit, ihren Leib hinzugeben.
12.101.15
जिह्नाक्षाः प्रललाटाश्च निर्मांसहनवोऽव्यथाः ।
वक्रबाह्वङ्गुलीसक्थाः कृशा धमनिसंतताः ॥ १२.१०१.१५ ॥
Zungenäugig, breitstirnig, mit fleischlosen Kiefern, furchtlos; mit krummen Armen, Fingern und Schenkeln; hager, mit hervortretenden Adern.
12.101.16
प्रविशन्ति च वेगेन सांपराये ह्युपस्थिते ।
वारणा इव संमत्तास्ते भवन्ति दुरासदाः ॥ १२.१०१.१६ ॥
Wenn die Schlacht gekommen ist, stürmen sie mit Wucht hinein; wie tolle Elefanten werden sie unbezwingbar.
12.101.17
दीप्तस्फुटितकेशान्ताः स्थूलपार्श्वहनूमुखाः ।
उन्नतांसाः पृथुग्रीवा विकटाः स्थूलपिण्डिकाः ॥ १२.१०१.१७ ॥
Mit glühenden, gespaltenen Haarspitzen, dicken Flanken und schweren Kieferngesichtern, hochgezogenen Schultern, breiten Hälsen, furchterregend, mit dicken Waden.
12.101.18
उद्बन्धा इव सुग्रीवा विनताविहगा इव ।
पिण्डशीर्षातिवक्राश्च पृषदंशमुखास्तथा ॥ १२.१०१.१८ ॥
Wie Erhängte, mit schönen Hälsen; wie gebeugte Vögel, mit gedrungenen, sehr krummen Köpfen und Gesichtern wie gefleckte Hirsche.
12.101.19
अग्रस्वरा मन्युमन्तो युद्धेष्वारावसारिणः ।
अधर्मज्ञाऽवलिप्ताश्च घोरा रौद्रप्रदर्शनाः ॥ १२.१०१.१९ ॥
Sie sind laut rufend an der Spitze, voller Zorn, ziehen in den Schlachten mit brüllenden Rufen voran, kennen das Dharma nicht, sind hochmütig, schrecklich und zeigen wilde Gestalten.
12.101.20
त्यक्तात्मानः सर्व एते उदग्रा ह्यनिवर्तिनः ।
पुरस्कार्याः सदा सैन्ये हन्यन्ते घ्नन्ति चापि ते ॥ १२.१०१.२० ॥
Diese alle haben ihr Leben aufgegeben, sind ungestüm und weichen nie zurück. Im Heer sollen sie stets vorne aufgestellt werden; sie werden erschlagen und erschlagen auch.
12.101.21
अधार्मिका भिन्नवृत्ताः सान्त्वेनैषां पराभवः ।
एवमेव प्रदूष्यन्ते राज्ञोऽप्येते ह्यभीक्ष्णशः ॥ १२.१०१.२१ ॥
Sie sind unrechtmäßig und von verdorbenem Wandel; ihre Niederlage kommt durch Versöhnung. Ebenso verderben sie immer wieder selbst den König.