مهابهاراتا · أدهيايا 12.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.107.1
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।
धर्मवृत्तं च वित्तं च वृत्त्युपायाः फलानि च ॥ १२.१०७.१ ॥
يا مُحرِق الأعداء، سلوك البراهمة والكشатرية والفيشية والشودرا وفق الدارما، والثروة، ووسائل المعيشة، وثمارها أيضًا.
12.107.2
राज्ञां वृत्तं च कोशं च कोशसंचयनं जयः ।
अमात्यगुणवृत्तिश्च प्रकृतीनां च वर्धनम् ॥ १२.१०७.२ ॥
سلوك الملوك، والخزينة، وجمع الخزينة، والنصر، وصفات الوزراء وسلوكهم، وازدهار الرعية.
12.107.3
षाङ्गुण्यगुणकल्पश्च सेनानीतिस्तथैव च ।
दुष्टस्य च परिज्ञानमदुष्टस्य च लक्षणम् ॥ १२.१०७.३ ॥
ترتيب الوسائل الستة للسياسة، وسياسة الجيش، والمعرفة التامة بالشرير، وعلامات الخيّر.
12.107.4
समहीनाधिकानां च यथावल्लक्षणं च यत् ।
मध्यमस्य च तुष्ट्यर्थं यथा स्थेयं विवर्धता ॥ १२.१०७.४ ॥
العلامات الصحيحة للأنداد والأدنى والأعلى، وكيف ينبغي لمن يريد الازدهار أن يثبت ليرضي المتوسط.
12.107.5
क्षीणग्रहणवृत्तिश्च यथा धर्मं प्रकीर्तितम् ।
लघुनाऽदेशरूपेण ग्रन्थयोगेन भारत ॥ १२.१०७.५ ॥
سلوك قبول ما نقص، كما أُعلن دارما؛ يا بهارتا، باختصار، في صورة غير مقيدة بمكان، بضمّ النصوص بعضها إلى بعض.
12.107.6
विजिगीषोस्तथा वृत्तमुक्तं चैव तथैव ते ।
गणानां वृत्तिमिच्छामि श्रोतुं मतिमतां वर ॥ १२.१०७.६ ॥
لقد ذكرتَ سلوك من يطلب الغلبة، وكذلك. يا خيرَ الحكماء، أرغب في سماع سلوك الجماعات (الجمهوريات).
12.107.7
यथा गणाः प्रवर्धन्ते न भिद्यन्ते च भारत ।
अरींश्च विजिगीषन्ते सुहृदः प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.१०७.७ ॥
يا بهارata، كيف تزدهر الجمعيات ولا تنقسم، وكيف تسعى إلى قهر أعدائها وكيف تنال الأصدقاء؟
12.107.8
भेदमूलो विनाशो हि गणानामुपलक्षये ।
मन्त्रसंवरणं दुःखं बहूनामिति मे मतिः ॥ १२.१०७.८ ॥
أرى أن هلاك الجمعيات أصله الانقسام؛ فحفظ المشورة سرًّا على كثيرين عسير، هذا رأيي.
12.107.9
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं निखिलेन परंतप ।
यथा च ते न भिद्येरंस्तच्च मे वद भारत ॥ १२.१०७.९ ॥
يا مُحرِق الأعداء، أود أن أسمع هذا كاملًا: كيف لا ينقسمون. أخبرني بذلك يا بهارata.
12.107.10
गणानां च कुलानां च राज्ञां भरतसत्तम ।
वैरसंदीपनावेतौ लोभामर्षौ नराधिप ॥ १२.१०७.१० ॥
يا خيرَ البهارata، هذان يُضرمان العداوة بين الجمعيات والأسر والملوك: الطمع والحَنَق، يا سيّد البشر.
12.107.11
लोभमेको हि वृणुते ततोऽमर्षमनन्तरम् ।
ततो ह्यमर्षसंयुक्तावन्योन्यजनिताशयौ ॥ १२.१०७.११ ॥
يتبنّى أحدهم الطمع أولًا، ثم يتبعه الحنق؛ ثم إذا اجتمعا في الحنق، نشأت نيّة كلٍّ منهما من الآخر.
12.107.12
चारमन्त्रबलादानैः सामदानविभेदनैः ।
क्षयव्ययभयोपायैः प्रकर्षन्तीतरेतरम् ॥ १२.१०७.१२ ॥
بالجواسيس وقوة المشورة والهدايا، وبوسائل المسالمة والعطاء والتفريق، وبوسائل الخسارة والإنفاق والخوف، يجذب بعضهم بعضًا.
12.107.13
तत्रादानेन भिद्यन्ते गणाः संघातवृत्तयः ।
भिन्ना विमनसः सर्वे गच्छन्त्यरिवशं भयात् ॥ १२.१०७.१३ ॥
هناك تنقسم بالرشوة الجماعات التي تعيش بالاتحاد، ومنقسمة ومنكسرة النفوس تذهب كلها إلى سلطان أعدائها خوفاً.
12.107.14
भेदे गणा विनश्युर्हि भिन्नास्तु सुजयाः परैः ।
तस्मात्संघातयोगेन प्रयतेरन्गणाः सदा ॥ १२.१०७.१४ ॥
في الانقسام تهلك الجماعات، فالمنقسمون يُغلبون بسهولة على أيدي الأعداء. لذلك ينبغي للجماعات أن تسعى دائماً بقوة الاتحاد.
12.107.15
अर्थाश्चैवाधिगम्यन्ते संघातबलपौरुषैः ।
ब्राह्माश्च मैत्रीं कुर्वन्ति तेषु संघातवृत्तिषु ॥ १२.१०७.१५ ॥
تتحقق الأغراض بقوة الاتحاد وجهد الرجولة، ويقيم البراهمة الصداقة مع من يعيشون بالاتحاد.
12.107.16
ज्ञानवृद्धाः प्रशंसन्ति शुश्रूषन्तः परस्परम् ।
विनिवृत्ताभिसंधानाः सुखमेधन्ति सर्वशः ॥ १२.१०७.१६ ॥
يمدحهم الشيوخ المتقدمون في العلم، يخدم بعضهم بعضاً؛ وإذ تنحّت عنهم نيات الخداع، يزدهرون بالسعادة من كل وجه.
12.107.17
धर्मिष्ठान्व्यवहारांश्च स्थापयन्तश्च शास्त्रतः ।
यथावत्प्रतिपश्यन्तो विवर्धन्ते गणोत्तमाः ॥ १२.१०७.१७ ॥
إذ يُقيمون المعاملات الموافقة للدارما وفق الشاستر، ويتفحصونها على وجهها، تنمو أفضل الجماعات.
12.107.18
पुत्रान्भ्रातृन्निगृह्णन्तो विनयन्तश्च तान्सदा ।
विनीतांश्च प्रगृह्णन्तो विवर्धन्ते गणोत्तमाः ॥ १२.१०७.१८ ॥
إذ يكبحون أبناءهم وإخوانهم، ويؤدبونهم دائماً، ويكرمون المتأدبين، تنمو أفضل الجماعات.
12.107.19
चारमन्त्रविधानेषु कोशसंनिचयेषु च ।
नित्ययुक्ता महाबाहो वर्धन्ते सर्वतो गणाः ॥ १२.१०७.१९ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، إن الجماعات (غانا) التي تكون دائمًا مشغولة بترتيبات الجواسيس والمشورة وبتكديس الخزينة تنمو من كل جانب.
12.107.20
प्राज्ञांश्चारान्महोत्साहान्कर्मसु स्थिरपौरुषान् ।
मानयन्तः सदा युक्ता विवर्धन्ते गणा नृप ॥ १२.१०७.२० ॥
يا ملك، إن الجماعات التي تكرم دائمًا الجواسيس الحكماء ذوي الحماسة العظيمة والرجولة الراسخة في الأمور، وتظل منشغلة بذلك، تزدهر.
12.107.21
द्रव्यवन्तश्च शूराश्च शस्त्रज्ञाः शास्त्रपारगाः ।
कृच्छ्रास्वापत्सु संमूढान्गणाः संतारयन्ति ते ॥ १२.१०७.२१ ॥
إن الأغنياء الشجعان العارفين بالسلاح المتبحرين في العلوم ينقذون الجماعات الحائرة في الشدائد والنوازل.
12.107.22
क्रोधो भेदो भयं दण्डः कर्षणं निग्रहो वधः ।
नयत्यरिवशं सद्यो गणान्भरतसत्तम ॥ १२.१०७.२२ ॥
يا خير البهاراتا، إن الغضب والفرقة والخوف والعقاب والإكراه والقمع والقتل تسلم الجماعات فورًا إلى سلطان العدو.
12.107.23
तस्मान्मानयितव्यास्ते गणमुख्याः प्रधानतः ।
लोकयात्रा समायत्ता भूयसी तेषु पार्थिव ॥ १२.१०७.२३ ॥
لذلك ينبغي أن يُكرّم رؤساء تلك الجماعات قبل غيرهم، فإن سير العالم يعتمد عليهم إلى حد بعيد أيها الملك.
12.107.24
मन्त्रगुप्तिः प्रधानेषु चारश्चामित्रकर्शण ।
न गणाः कृत्स्नशो मन्त्रं श्रोतुमर्हन्ति भारत ॥ १२.१०७.२४ ॥
كتمان المشورة بين الزعماء والتجسس، يا قاهر الأعداء؛ فالجماعات لا تستحق أن تسمع المشورة كلها، يا بهارata.
12.107.25
गणमुख्यैस्तु संभूय कार्यं गणहितं मिथः ॥ १२.१०७.२५ ॥
ينبغي لرؤساء الجماعات، إذا اجتمعوا، أن ينجزوا ما فيه منفعة الجماعة، متشاورين فيما بينهم.
12.107.26
पृथग्गणस्य भिन्नस्य विततस्य ततोऽन्यथा ।
अर्थाः प्रत्यवसीदन्ति तथाऽनर्था भवन्ति व ॥ १२.१०७.२६ ॥
أما الجماعة المنفصلة أو المنقسمة أو المتفرقة فالأمر بخلاف ذلك: تتلاشى أغراضها، وتحل المصائب كذلك.
12.107.27
तेषामन्योन्यभिन्नानां स्वशक्तिमनुतिष्ठताम् ।
निग्रहः पण्डितैः कार्यः क्षिप्रमेव प्रधानतः ॥ १२.१०७.२७ ॥
ينبغي للحكماء أن يكبحوا بسرعة، وقبل كل شيء، أولئك المنقسمين عن بعضهم الذين يستعملون قوتهم الخاصة.
12.107.28
कुलेषु कलहा जाताः कुलवृद्धैरुपेक्षिताः ।
गोत्रस्य नाशं कुर्वन्ति गणभेदस्य कारकम् ॥ १२.१०७.२८ ॥
إن الخصومات التي تنشأ في الأسر، إذا أهملها كبار الأسرة، تهلك النسب وتصبح سبب انشقاق الجماعة.
12.107.29
आभ्यन्तरं भयं रक्ष्यमसारं बाह्यतो भयम् ।
आभ्यन्तरं भयं राजन्सद्यो मूलानि कृन्तति ॥ १२.१०७.२९ ॥
ينبغي الحذر من الخطر الداخلي؛ أما الخطر الخارجي فلا حقيقة له. أيها الملك، الخطر الداخلي يقطع الجذور في الحال.
12.107.30
अकस्मात्क्रोधमोहाभ्यां लोभाद्वाऽपि स्वभावजात् ।
अन्योन्यं नाभिभाषन्ते तत्पराभवलक्षणम् ॥ १२.१०७.३० ॥
حين يمتنع بعضهم عن مخاطبة بعض فجأة بسبب الغضب والوهم، أو الطمع، أو نابعًا من طبعهم، فذلك علامة الهزيمة.
12.107.31
जात्या च सदृशाः सर्वे कुलेन सदृशास्तथ ।
न चोद्योगेन बुद्ध्या वा रूपद्रव्येण वा पुनः ॥ १२.१०७.३१ ॥
الجميع متساوون في المولد وفي النسب، لكنهم بالجهد أو العقل أو الجمال أو المال لا يبقون متساوين.
12.107.32
भेदाच्चैव प्रदानाच्च नाम्यन्ते रिपुभिर्गणाः ।
तस्मात्संघातमेवाहुर्गणानां शरणं महत् ॥ १२.१०७.३२ ॥
بالفرقة والإغراء تنحني الجماعات أمام الأعداء؛ ولذلك يقال إن الاتحاد هو الملاذ العظيم للجماعات.