Mahābhārata · Adhyāya 12.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.107.1
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।
धर्मवृत्तं च वित्तं च वृत्त्युपायाः फलानि च ॥ १२.१०७.१ ॥
O Versenger der Feinde, das dharma-gemäße Verhalten von Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, der Reichtum, die Mittel des Lebensunterhalts und auch ihre Früchte.
12.107.2
राज्ञां वृत्तं च कोशं च कोशसंचयनं जयः ।
अमात्यगुणवृत्तिश्च प्रकृतीनां च वर्धनम् ॥ १२.१०७.२ ॥
Das Verhalten der Könige, der Schatz, die Ansammlung des Schatzes, der Sieg, die Eigenschaften und das Verhalten der Minister und das Wachstum der Untertanen.
12.107.3
षाङ्गुण्यगुणकल्पश्च सेनानीतिस्तथैव च ।
दुष्टस्य च परिज्ञानमदुष्टस्य च लक्षणम् ॥ १२.१०७.३ ॥
Die Anordnung der sechs Mittel der Politik, die Heerespolitik, die vollständige Erkenntnis des Bösen und die Kennzeichen des Guten.
12.107.4
समहीनाधिकानां च यथावल्लक्षणं च यत् ।
मध्यमस्य च तुष्ट्यर्थं यथा स्थेयं विवर्धता ॥ १२.१०७.४ ॥
Die rechten Kennzeichen von Gleichen, Geringeren und Höheren, und wie der nach Gedeihen Strebende stehen soll, um den Mittleren zufriedenzustellen.
12.107.5
क्षीणग्रहणवृत्तिश्च यथा धर्मं प्रकीर्तितम् ।
लघुनाऽदेशरूपेण ग्रन्थयोगेन भारत ॥ १२.१०७.५ ॥
Das Verhalten, das Verminderte anzunehmen, wie es als Dharma verkündet wurde; o Bhārata, kurz, in einer nicht an einen Ort gebundenen Form, durch den Zusammenhang der Texte.
12.107.6
विजिगीषोस्तथा वृत्तमुक्तं चैव तथैव ते ।
गणानां वृत्तिमिच्छामि श्रोतुं मतिमतां वर ॥ १२.१०७.६ ॥
Du hast das Verhalten dessen, der nach Sieg strebt, gelehrt, und ebenso. O Bester der Weisen, ich wünsche das Verhalten der Versammlungen (der Republiken) zu hören.
12.107.7
यथा गणाः प्रवर्धन्ते न भिद्यन्ते च भारत ।
अरींश्च विजिगीषन्ते सुहृदः प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.१०७.७ ॥
O Bhārata, wie gedeihen die Versammlungen und zerfallen nicht, wie streben sie danach, ihre Feinde zu besiegen, und wie gewinnen sie Freunde?
12.107.8
भेदमूलो विनाशो हि गणानामुपलक्षये ।
मन्त्रसंवरणं दुःखं बहूनामिति मे मतिः ॥ १२.१०७.८ ॥
Ich erkenne, dass der Untergang der Versammlungen in der Spaltung wurzelt; für viele ist es schwer, den Rat geheimzuhalten – so ist meine Meinung.
12.107.9
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं निखिलेन परंतप ।
यथा च ते न भिद्येरंस्तच्च मे वद भारत ॥ १२.१०७.९ ॥
O Vernichter der Feinde, ich möchte dies vollständig hören: wie sie nicht zerfallen würden. Sag es mir, o Bhārata.
12.107.10
गणानां च कुलानां च राज्ञां भरतसत्तम ।
वैरसंदीपनावेतौ लोभामर्षौ नराधिप ॥ १२.१०७.१० ॥
O Bester der Bharatas, diese beiden entfachen die Feindschaft unter Versammlungen, Sippen und Königen: Gier und Groll, o Herr der Menschen.
12.107.11
लोभमेको हि वृणुते ततोऽमर्षमनन्तरम् ।
ततो ह्यमर्षसंयुक्तावन्योन्यजनिताशयौ ॥ १२.१०७.११ ॥
Der eine ergreift zuerst die Gier, danach den Groll; dann, mit dem Groll verbunden, entstehen die Gesinnungen beider, jeweils vom anderen erzeugt.
12.107.12
चारमन्त्रबलादानैः सामदानविभेदनैः ।
क्षयव्ययभयोपायैः प्रकर्षन्तीतरेतरम् ॥ १२.१०७.१२ ॥
Durch Spione, die Macht des Rats, Gaben, die Mittel von Güte, Gabe und Spaltung, und durch Verlust, Aufwand und Furcht ziehen sie einander hin und her.
12.107.13
तत्रादानेन भिद्यन्ते गणाः संघातवृत्तयः ।
भिन्ना विमनसः सर्वे गच्छन्त्यरिवशं भयात् ॥ १२.१०७.१३ ॥
Dort werden durch Bestechung die Versammlungen, die vom Zusammenhalt leben, gespalten. Entzweit und mutlos geraten sie alle aus Furcht in die Gewalt der Feinde.
12.107.14
भेदे गणा विनश्युर्हि भिन्नास्तु सुजयाः परैः ।
तस्मात्संघातयोगेन प्रयतेरन्गणाः सदा ॥ १२.१०७.१४ ॥
Bei Spaltung gehen die Versammlungen zugrunde, denn die Gespaltenen werden von Feinden leicht besiegt. Daher sollen sich die Versammlungen stets durch die Kraft des Zusammenhalts bemühen.
12.107.15
अर्थाश्चैवाधिगम्यन्ते संघातबलपौरुषैः ।
ब्राह्माश्च मैत्रीं कुर्वन्ति तेषु संघातवृत्तिषु ॥ १२.१०७.१५ ॥
Ziele werden durch die Kraft und den Mut des Zusammenhalts erreicht, und auch die Brahmanen schließen Freundschaft mit denen, die vom Zusammenhalt leben.
12.107.16
ज्ञानवृद्धाः प्रशंसन्ति शुश्रूषन्तः परस्परम् ।
विनिवृत्ताभिसंधानाः सुखमेधन्ति सर्वशः ॥ १२.१०७.१६ ॥
Die an Wissen Gereiften loben sie, einander dienend; nachdem sie ihre trügerischen Absichten abgelegt haben, gedeihen sie in jeder Hinsicht im Glück.
12.107.17
धर्मिष्ठान्व्यवहारांश्च स्थापयन्तश्च शास्त्रतः ।
यथावत्प्रतिपश्यन्तो विवर्धन्ते गणोत्तमाः ॥ १२.१०७.१७ ॥
Indem sie rechtmäßige Geschäfte gemäß den Schriften einrichten und sie gehörig prüfen, gedeihen die vortrefflichsten Versammlungen.
12.107.18
पुत्रान्भ्रातृन्निगृह्णन्तो विनयन्तश्च तान्सदा ।
विनीतांश्च प्रगृह्णन्तो विवर्धन्ते गणोत्तमाः ॥ १२.१०७.१८ ॥
Indem sie Söhne und Brüder im Zaum halten, sie stets in Zucht unterweisen und die Gezügelten ehren, gedeihen die vortrefflichsten Versammlungen.
12.107.19
चारमन्त्रविधानेषु कोशसंनिचयेषु च ।
नित्ययुक्ता महाबाहो वर्धन्ते सर्वतो गणाः ॥ १२.१०७.१९ ॥
O Starkarmiger, die Versammlungen (gaṇa), die stets mit der Anordnung von Spionen und Beratung sowie der Anhäufung des Schatzes beschäftigt sind, wachsen nach allen Seiten.
12.107.20
प्राज्ञांश्चारान्महोत्साहान्कर्मसु स्थिरपौरुषान् ।
मानयन्तः सदा युक्ता विवर्धन्ते गणा नृप ॥ १२.१०७.२० ॥
O König, die Versammlungen, die stets die klugen Späher von großer Tatkraft und standhafter Mannhaftigkeit in ihren Angelegenheiten ehren und sich dem widmen, gedeihen.
12.107.21
द्रव्यवन्तश्च शूराश्च शस्त्रज्ञाः शास्त्रपारगाः ।
कृच्छ्रास्वापत्सु संमूढान्गणाः संतारयन्ति ते ॥ १२.१०७.२१ ॥
Die Reichen, Tapferen, Waffenkundigen und in den Wissenschaften Bewanderten bringen die in schweren Lagen und Unglücksfällen verwirrten Versammlungen hinüber.
12.107.22
क्रोधो भेदो भयं दण्डः कर्षणं निग्रहो वधः ।
नयत्यरिवशं सद्यो गणान्भरतसत्तम ॥ १२.१०७.२२ ॥
O Bester der Bharatas, Zorn, Spaltung, Furcht, Strafe, Zwang, Fesselung und Tötung führen die Versammlungen sogleich in die Gewalt des Feindes.
12.107.23
तस्मान्मानयितव्यास्ते गणमुख्याः प्रधानतः ।
लोकयात्रा समायत्ता भूयसी तेषु पार्थिव ॥ १२.१०७.२३ ॥
Darum müssen jene Häupter der Versammlungen vor allem geehrt werden, denn, o König, der Lauf der Welt hängt in hohem Maße von ihnen ab.
12.107.24
मन्त्रगुप्तिः प्रधानेषु चारश्चामित्रकर्शण ।
न गणाः कृत्स्नशो मन्त्रं श्रोतुमर्हन्ति भारत ॥ १२.१०७.२४ ॥
Die Geheimhaltung des Rates unter den Führern und das Spionagewesen, o Bezwinger der Feinde; die Versammlungen sind nicht würdig, den ganzen Rat in vollem Umfang zu hören, o Bhārata.
12.107.25
गणमुख्यैस्तु संभूय कार्यं गणहितं मिथः ॥ १२.१०७.२५ ॥
Die Häupter der Versammlungen sollen sich zusammenfinden und das tun, was der Versammlung zum Nutzen gereicht, indem sie sich untereinander beraten.
12.107.26
पृथग्गणस्य भिन्नस्य विततस्य ततोऽन्यथा ।
अर्थाः प्रत्यवसीदन्ति तथाऽनर्था भवन्ति व ॥ १२.१०७.२६ ॥
Für eine Versammlung, die getrennt, zerspalten oder zerstreut ist, geht es anders: ihre Ziele sinken dahin, und Unglück stellt sich ebenso ein.
12.107.27
तेषामन्योन्यभिन्नानां स्वशक्तिमनुतिष्ठताम् ।
निग्रहः पण्डितैः कार्यः क्षिप्रमेव प्रधानतः ॥ १२.१०७.२७ ॥
Jene, die voneinander getrennt sind und ihre eigene Kraft gebrauchen, sollen von den Weisen rasch und vor allem im Zaum gehalten werden.
12.107.28
कुलेषु कलहा जाताः कुलवृद्धैरुपेक्षिताः ।
गोत्रस्य नाशं कुर्वन्ति गणभेदस्य कारकम् ॥ १२.१०७.२८ ॥
Streitigkeiten, die in Familien entstehen und von den Ältesten der Sippe vernachlässigt werden, führen zum Untergang des Geschlechts und werden zur Ursache der Spaltung der Versammlung.
12.107.29
आभ्यन्तरं भयं रक्ष्यमसारं बाह्यतो भयम् ।
आभ्यन्तरं भयं राजन्सद्यो मूलानि कृन्तति ॥ १२.१०७.२९ ॥
Vor der inneren Gefahr muss man sich hüten; die äußere Gefahr ist ohne Gewicht. O König, die innere Gefahr schneidet sogleich die Wurzeln ab.
12.107.30
अकस्मात्क्रोधमोहाभ्यां लोभाद्वाऽपि स्वभावजात् ।
अन्योन्यं नाभिभाषन्ते तत्पराभवलक्षणम् ॥ १२.१०७.३० ॥
Wenn sie plötzlich aus Zorn und Verblendung, oder aus Habgier, oder aus ihrer Wesensart heraus nicht mehr miteinander sprechen, so ist das das Zeichen der Niederlage.
12.107.31
जात्या च सदृशाः सर्वे कुलेन सदृशास्तथ ।
न चोद्योगेन बुद्ध्या वा रूपद्रव्येण वा पुनः ॥ १२.१०७.३१ ॥
Alle sind durch Geburt und Abstammung gleich, doch durch Anstrengung, Verstand, Schönheit oder Reichtum sind sie nicht mehr gleich.
12.107.32
भेदाच्चैव प्रदानाच्च नाम्यन्ते रिपुभिर्गणाः ।
तस्मात्संघातमेवाहुर्गणानां शरणं महत् ॥ १२.१०७.३२ ॥
Durch Spaltung und Bestechung werden die Versammlungen von Feinden gebeugt; darum nennt man die Vereinigung die große Zuflucht der Versammlungen.