Mahābhārata · Adhyāya 12.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.107.1
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।
धर्मवृत्तं च वित्तं च वृत्त्युपायाः फलानि च ॥ १२.१०७.१ ॥
Ó abrasador de inimigos, a conduta conforme o dharma de brâmanes, kṣatriyas, vaiśyas e śūdras, a riqueza, os meios de subsistência e também os seus frutos.
12.107.2
राज्ञां वृत्तं च कोशं च कोशसंचयनं जयः ।
अमात्यगुणवृत्तिश्च प्रकृतीनां च वर्धनम् ॥ १२.१०७.२ ॥
A conduta dos reis, o tesouro, a acumulação do tesouro, a vitória, as qualidades e a conduta dos ministros, e o crescimento dos súditos.
12.107.3
षाङ्गुण्यगुणकल्पश्च सेनानीतिस्तथैव च ।
दुष्टस्य च परिज्ञानमदुष्टस्य च लक्षणम् ॥ १२.१०७.३ ॥
A disposição dos seis expedientes da política, a política militar, o pleno conhecimento do perverso e os sinais do bom.
12.107.4
समहीनाधिकानां च यथावल्लक्षणं च यत् ।
मध्यमस्य च तुष्ट्यर्थं यथा स्थेयं विवर्धता ॥ १२.१०७.४ ॥
As marcas corretas dos iguais, inferiores e superiores, e como deve permanecer firme quem deseja prosperar para contentar o intermediário.
12.107.5
क्षीणग्रहणवृत्तिश्च यथा धर्मं प्रकीर्तितम् ।
लघुनाऽदेशरूपेण ग्रन्थयोगेन भारत ॥ १२.१०७.५ ॥
A conduta de aceitar o que está diminuído, como foi proclamado como dharma; ó Bhārata, brevemente, numa forma não ligada a lugar, pela conexão dos textos.
12.107.6
विजिगीषोस्तथा वृत्तमुक्तं चैव तथैव ते ।
गणानां वृत्तिमिच्छामि श्रोतुं मतिमतां वर ॥ १२.१०७.६ ॥
Você falou da conduta daquele que busca a conquista, e igualmente. Ó melhor dos sábios, desejo ouvir a conduta das assembleias (as repúblicas).
12.107.7
यथा गणाः प्रवर्धन्ते न भिद्यन्ते च भारत ।
अरींश्च विजिगीषन्ते सुहृदः प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.१०७.७ ॥
Ó Bhārata, como prosperam as assembleias e não se dividem, como procuram vencer os inimigos e como obtêm aliados?
12.107.8
भेदमूलो विनाशो हि गणानामुपलक्षये ।
मन्त्रसंवरणं दुःखं बहूनामिति मे मतिः ॥ १२.१०७.८ ॥
Percebo que a ruína das assembleias tem raiz na divisão; para muitos é difícil manter o conselho em segredo — tal é a minha opinião.
12.107.9
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं निखिलेन परंतप ।
यथा च ते न भिद्येरंस्तच्च मे वद भारत ॥ १२.१०७.९ ॥
Ó abrasador de inimigos, desejo ouvir isto por completo: como não se dividiriam. Diz-me isso, ó Bhārata.
12.107.10
गणानां च कुलानां च राज्ञां भरतसत्तम ।
वैरसंदीपनावेतौ लोभामर्षौ नराधिप ॥ १२.१०७.१० ॥
Ó melhor dos Bharatas, estes dois acendem a inimizade entre assembleias, linhagens e reis: a cobiça e o ressentimento, ó senhor dos homens.
12.107.11
लोभमेको हि वृणुते ततोऽमर्षमनन्तरम् ।
ततो ह्यमर्षसंयुक्तावन्योन्यजनिताशयौ ॥ १२.१०७.११ ॥
Um primeiro abraça a cobiça, e depois o ressentimento; então, unidos ao ressentimento, surgem os dois ânimos, cada qual gerado pelo outro.
12.107.12
चारमन्त्रबलादानैः सामदानविभेदनैः ।
क्षयव्ययभयोपायैः प्रकर्षन्तीतरेतरम् ॥ १२.१०७.१२ ॥
Por meio de espiões, da força do conselho, de dádivas, dos meios de conciliação, da dádiva e da divisão, e por meio da perda, do gasto e do medo, arrastam-se uns aos outros.
12.107.13
तत्रादानेन भिद्यन्ते गणाः संघातवृत्तयः ।
भिन्ना विमनसः सर्वे गच्छन्त्यरिवशं भयात् ॥ १२.१०७.१३ ॥
Ali, pelo suborno, as assembleias que vivem da união se dividem. Divididas e desanimadas, todas caem sob o domínio dos inimigos por medo.
12.107.14
भेदे गणा विनश्युर्हि भिन्नास्तु सुजयाः परैः ।
तस्मात्संघातयोगेन प्रयतेरन्गणाः सदा ॥ १२.१०७.१४ ॥
Na divisão, as assembleias perecem, pois os divididos são facilmente vencidos pelos inimigos. Por isso, as assembleias devem sempre se esforçar pelo poder da união.
12.107.15
अर्थाश्चैवाधिगम्यन्ते संघातबलपौरुषैः ।
ब्राह्माश्च मैत्रीं कुर्वन्ति तेषु संघातवृत्तिषु ॥ १२.१०७.१५ ॥
Os objetivos são alcançados pela força e pelo esforço viril da união, e os brâmanes também fazem amizade com os que vivem pela união.
12.107.16
ज्ञानवृद्धाः प्रशंसन्ति शुश्रूषन्तः परस्परम् ।
विनिवृत्ताभिसंधानाः सुखमेधन्ति सर्वशः ॥ १२.१०७.१६ ॥
Os anciãos sábios os louvam, servindo-se uns aos outros; afastados os planos enganosos, prosperam em felicidade de todas as formas.
12.107.17
धर्मिष्ठान्व्यवहारांश्च स्थापयन्तश्च शास्त्रतः ।
यथावत्प्रतिपश्यन्तो विवर्धन्ते गणोत्तमाः ॥ १२.१०७.१७ ॥
Estabelecendo negócios justos segundo os śāstras e examinando-os devidamente, as melhores assembleias prosperam.
12.107.18
पुत्रान्भ्रातृन्निगृह्णन्तो विनयन्तश्च तान्सदा ।
विनीतांश्च प्रगृह्णन्तो विवर्धन्ते गणोत्तमाः ॥ १२.१०७.१८ ॥
Refreando seus filhos e irmãos, sempre os instruindo na disciplina e honrando os disciplinados, as melhores assembleias prosperam.
12.107.19
चारमन्त्रविधानेषु कोशसंनिचयेषु च ।
नित्ययुक्ता महाबाहो वर्धन्ते सर्वतो गणाः ॥ १२.१०७.१९ ॥
Ó de braços poderosos, as assembleias (gaṇa) que estão sempre empenhadas nas disposições de espiões e conselhos, e na acumulação do tesouro, crescem por todos os lados.
12.107.20
प्राज्ञांश्चारान्महोत्साहान्कर्मसु स्थिरपौरुषान् ।
मानयन्तः सदा युक्ता विवर्धन्ते गणा नृप ॥ १२.१०७.२० ॥
Ó rei, as assembleias que sempre honram os espiões sábios, de grande energia e vigor firme nos assuntos, e que se mantêm empenhadas nisso, prosperam.
12.107.21
द्रव्यवन्तश्च शूराश्च शस्त्रज्ञाः शास्त्रपारगाः ।
कृच्छ्रास्वापत्सु संमूढान्गणाः संतारयन्ति ते ॥ १२.१०७.२१ ॥
Os que são ricos, valentes, versados em armas e peritos nas ciências levam para a segurança as assembleias confundidas em dificuldades e calamidades.
12.107.22
क्रोधो भेदो भयं दण्डः कर्षणं निग्रहो वधः ।
नयत्यरिवशं सद्यो गणान्भरतसत्तम ॥ १२.१०७.२२ ॥
Ó melhor dos Bharatas, a ira, a divisão, o medo, o castigo, a coerção, a restrição e a morte levam de imediato as assembleias ao poder do inimigo.
12.107.23
तस्मान्मानयितव्यास्ते गणमुख्याः प्रधानतः ।
लोकयात्रा समायत्ता भूयसी तेषु पार्थिव ॥ १२.१०७.२३ ॥
Portanto, esses chefes das assembleias devem ser honrados acima de tudo, pois, ó rei, o curso do mundo depende grandemente deles.
12.107.24
मन्त्रगुप्तिः प्रधानेषु चारश्चामित्रकर्शण ।
न गणाः कृत्स्नशो मन्त्रं श्रोतुमर्हन्ति भारत ॥ १२.१०७.२४ ॥
O sigilo do conselho entre os chefes e a espionagem, ó vencedor de inimigos; as assembleias não são dignas de ouvir o conselho inteiro, ó Bhārata.
12.107.25
गणमुख्यैस्तु संभूय कार्यं गणहितं मिथः ॥ १२.१०७.२५ ॥
Os chefes das assembleias, reunidos, devem realizar o que beneficia a assembleia, deliberando entre si.
12.107.26
पृथग्गणस्य भिन्नस्य विततस्य ततोऽन्यथा ।
अर्थाः प्रत्यवसीदन्ति तथाऽनर्था भवन्ति व ॥ १२.१०७.२६ ॥
Para uma assembleia separada, dividida ou dispersa, é diferente: seus objetivos afundam e os infortúnios igualmente sobrevêm.
12.107.27
तेषामन्योन्यभिन्नानां स्वशक्तिमनुतिष्ठताम् ।
निग्रहः पण्डितैः कार्यः क्षिप्रमेव प्रधानतः ॥ १२.१०७.२७ ॥
Aqueles que estão divididos entre si e exercem sua própria força devem ser contidos pelos sábios, com prontidão e sobretudo.
12.107.28
कुलेषु कलहा जाताः कुलवृद्धैरुपेक्षिताः ।
गोत्रस्य नाशं कुर्वन्ति गणभेदस्य कारकम् ॥ १२.१०७.२८ ॥
As disputas surgidas nas famílias, quando negligenciadas pelos anciãos do clã, levam à ruína da linhagem e tornam-se causa da divisão da assembleia.
12.107.29
आभ्यन्तरं भयं रक्ष्यमसारं बाह्यतो भयम् ।
आभ्यन्तरं भयं राजन्सद्यो मूलानि कृन्तति ॥ १२.१०७.२९ ॥
O perigo interno deve ser vigiado; o perigo externo é sem substância. Ó rei, o perigo interno corta de imediato as raízes.
12.107.30
अकस्मात्क्रोधमोहाभ्यां लोभाद्वाऽपि स्वभावजात् ।
अन्योन्यं नाभिभाषन्ते तत्पराभवलक्षणम् ॥ १२.१०७.३० ॥
Quando, de repente, por ira e delírio, ou por cobiça, ou nascido da própria natureza, não se falam entre si, esse é o sinal da derrota.
12.107.31
जात्या च सदृशाः सर्वे कुलेन सदृशास्तथ ।
न चोद्योगेन बुद्ध्या वा रूपद्रव्येण वा पुनः ॥ १२.१०७.३१ ॥
Todos são iguais em nascimento e em linhagem, mas por esforço, intelecto, beleza ou riqueza já não são iguais.
12.107.32
भेदाच्चैव प्रदानाच्च नाम्यन्ते रिपुभिर्गणाः ।
तस्मात्संघातमेवाहुर्गणानां शरणं महत् ॥ १२.१०७.३२ ॥
Pela divisão e pelo suborno, as assembleias são dobradas pelos inimigos; por isso dizem que a união é o grande refúgio das assembleias.