Mahābhārata · Adhyāya 12.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.109.1
कथं धर्मे स्थातुमिच्छन्नरो वर्तेत भारत ।
तत्त्वं जिज्ञासमानाय प्रब्रूहि भरतर्षभ ॥ १२.१०९.१ ॥
O Bhārata, wie soll sich ein Mensch verhalten, der im Dharma fest stehen will? O Stier der Bharatas, lege dem Wissbegierigen seine Wahrheit dar.
12.109.2
सत्यं चैवानृतं चोभे लोकानावृत्य तिष्ठतः ।
तयोः किमाचरेद्राजन्पुरुषो धर्मनिश्चितः ॥ १२.१०९.२ ॥
Wahrheit und Unwahrheit stehen beide und umhüllen die Welten. O König, welches von beiden soll der im Dharma entschlossene Mensch üben?
12.109.3
किंस्वित्सत्यं किमनृतं किंस्विद्धर्म्यं सनातनम् ।
कस्मिन्काले वदेत्सत्यं कस्मिन्वाऽप्यनृतं वदेत् ॥ १२.१०९.३ ॥
Was ist Wahrheit, was ist Unwahrheit, was ist ewig und dharmagemäß? Zu welcher Zeit soll man die Wahrheit sprechen, und zu welcher Zeit die Unwahrheit?
12.109.4
सत्यस्य वचनं साधु न सत्याद्विद्यते परम् ।
यत्तु लोके सुदुर्ज्ञेयं तत्ते वक्ष्यामि भारत ॥ १२.१०९.४ ॥
Gut ist die Rede der Wahrheit; nichts ist höher als die Wahrheit. Doch was in der Welt sehr schwer zu erkennen ist, das will ich dir sagen, o Bhārata.
12.109.5
भवेत्सत्यं न वक्तव्यं वक्तव्यमनृतं भवेत् ।
यत्रानृतं भवेत्सत्यं सत्यं वाऽप्यनृतं भवेत् ॥ १२.१०९.५ ॥
Was wahr ist, mag nicht zu sagen sein, und was unwahr ist, mag zu sagen sein. Wo die Unwahrheit zur Wahrheit wird, oder die Wahrheit selbst zur Unwahrheit—
12.109.6
तादृशो वर्धते पापो यत्र सत्यमनिश्चितम् ।
सत्यानृते विनिश्चित्य ततो भवति धर्मवि ॥ १२.१०९.६ ॥
Wo die Wahrheit ungewiss bleibt, wächst eine solche Sünde. Erst wenn man Wahrheit und Unwahrheit festgestellt hat, wird man ein Kenner des Dharma.
12.109.7
अप्यनार्योऽकृतप्रज्ञः पुरुषोऽप्यतिदारुणः ।
सुमहत्प्राप्नुयात्पुण्यं बलाकोऽन्धवधादिव ॥ १२.१०९.७ ॥
Auch ein unedler, unverständiger Mensch, selbst ein sehr grausamer, kann großes Verdienst erlangen, wie der Reiher durch die Tötung des Blinden.
12.109.8
किमाश्चर्यं च यन्मूढो धर्मकामोऽप्यधर्मवित् ।
सुमहत्प्राप्नुयात्पुण्यं गङ्गायामिव कौशिकः ॥ १२.१०९.८ ॥
Was ist daran verwunderlich, dass ein Verblendeter, der das Dharma begehrt, aber das Adharma nicht kennt, großes Verdienst erlangt, wie Kauśika im Gaṅgā?
12.109.9
तादृशोऽयमनुप्रश्नो यत्र धर्मः सुदुर्विदः ।
दुष्कारं चापि संख्यातुं तर्केणात्र व्यवस्यति ॥ १२.१०९.९ ॥
So ist diese Frage, in der das Dharma sehr schwer zu erkennen ist; hier ist es schwierig, es sogar aufzuzählen und durch Schlussfolgern festzustellen.
12.109.10
प्रभवार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यात्प्रभवसंयुक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०९.१० ॥
Die Lehre vom Dharma wurde zum Wohl der Wesen gegeben; was mit dem Wohl verbunden ist, das ist Dharma, dies ist die Gewissheit.
12.109.11
अहिंसा सत्यमक्रोधस्तपो दानं दमो मतिः ।
अनसूयाऽप्यसामर्थ्यमनीर्ष्या शीलमेव च ॥ १२.१०९.११ ॥
Gewaltlosigkeit, Wahrheit, Zornlosigkeit, Askese, Geben, Selbstbeherrschung, Verstand, Freiheit von Neid, auch Zurückhaltung, Freiheit von Eifersucht und gutes Verhalten.
12.109.12
एष धर्मः कुरुश्रेष्ठ कथितं परमेष्ठिना ।
ब्रह्मणा देवदेवेन अयं चैव सनातनः ॥ १२.१०९.१२ ॥
Dieses Dharma, o Bester der Kuru, wurde vom Höchsten verkündet, von Brahmā, dem Gott der Götter; und es ist ewig.
12.109.13
अस्मिन्धर्मे स्थितो राजन्नरो भद्राणि पश्यति ।
श्रौतो वधात्मको धर्म अहिंसापरमार्थिकः ॥ १२.१०९.१३ ॥
O König, der Mensch, der in diesem Dharma verweilt, sieht Gutes. Das im Veda offenbarte Dharma hat das Wesen des Tötens, doch sein höchster Sinn ist Gewaltlosigkeit (ahiṃsā).
12.109.14
धारणाद्धर्ममित्याहुर्धर्मेण विधृताः प्रजाः ।
यः स्याद्धारणसंयुक्तः स धर्म इति निश्चः ॥ १२.१०९.१४ ॥
Weil es trägt, nennt man es Dharma; durch Dharma werden die Geschöpfe getragen. Was mit dem Tragen verbunden ist, das ist Dharma — dies ist die Gewissheit.
12.109.15
अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासंयुक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०९.१५ ॥
Die Lehre vom Dharma wurde um der Gewaltlosigkeit gegenüber den Wesen willen gegeben. Was mit Gewaltlosigkeit verbunden ist, das ist Dharma — dies ist die Gewissheit.
12.109.16
श्रुतिं धर्मं वदन्त्यन्ये मानान्याहुः परे जनाः ।
न च तं स्वभ्यसूयामो न हि सर्वं विधीयते ॥ १२.१०९.१६ ॥
Manche nennen die Śruti Dharma, andere führen die Autoritäten (māna) an. Wir tadeln sie nicht, denn nicht alles ist vorgeschrieben.
12.109.17
येऽन्यायेन जिहीर्षन्तो धनमिच्छन्ति कर्हिचित् ।
तेभ्यस्तु न तदाख्येयं स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०९.१७ ॥
Denen, die aus Begierde, Reichtum auf unrechte Weise zu rauben, irgendwann danach trachten, darf dies nicht gesagt werden. Das ist Dharma — dies ist die Gewissheit.
12.109.18
अकूजनेन चेन्मोक्षो नावकूजेत्कथंचन ।
अवश्यं कूजितव्यं वा शङ्केरन्वाऽप्यकूजनात् ॥ १२.१०९.१८ ॥
Käme Befreiung vom Schweigen, so dürfte man auf keinen Fall sprechen; doch man muss gewiss sprechen, sonst kann man durch Schweigen Verdacht erregen.
12.109.19
येऽन्ये वाऽप्यनृतं कुर्युः कुर्यादेव विचारणम् ।
श्रेयस्तत्रानृतं वक्तुं सत्यादिति विचारितम् ॥ १२.१०९.१९ ॥
Auch wenn andere Falsches tun, soll man überlegen. Es wurde erwogen, dass es dort besser ist, Unwahres zu sagen als die Wahrheit.
12.109.20
अक्षयाद्यो वधं राजन्कुर्यादेवाविचारयन् ।
अबुध्वाऽनुशये दोषं श्रेयस्तच्चानृतं भवेत् ॥ १२.१०९.२० ॥
O König, wer Akṣaya ohne Überlegung tötet, verfällt später in Reue der Schuld, ohne es zu wissen; in diesem Fall wäre jene Unwahrheit besser.
12.109.21
न स्तेनः सह संबन्धान्मुच्यते शपथादपि ।
श्रेयस्तत्रानृतं वक्तुं सत्यादिति हि धारणा ॥ १२.१०९.२१ ॥
Ein Dieb wird nicht durch Verbindung mit anderen, auch nicht durch einen Eid befreit. Dort ist es besser, Unwahres zu sagen als die Wahrheit; das ist die feste Ansicht.
12.109.22
यः पापैः सह संबन्धान्मुच्यते शपथादपि ।
न च तेभ्यो धनं दद्याच्छक्ये सति कथंचन।
पापेभ्यो हि धनं दत्तं दातारमपि पीडयेत् ॥ १२.१०९.२२ ॥
Wer durch Verbindung mit Bösen oder selbst durch einen Eid befreit wird, soll ihnen, wenn es möglich ist, keinesfalls Reichtum geben. Reichtum, den man Bösen gibt, quält sogar den Geber.
12.109.23
स्वशरीरोपरोधेन धनमादातुमिच्छतः ।
सत्यसंप्रतिपत्त्यर्थं यद्ब्रूयुः साक्षिणः क्वचित्।
अनुक्त्वा तत्र तद्वाच्यं सर्वे तेऽनृतवादिनः ॥ १२.१०९.२३ ॥
Für den, der Reichtum durch Schädigung des eigenen Körpers gewinnen will: Wenn die Zeugen, um die Wahrheit festzustellen, dort nicht sagen, was zu sagen ist, sind sie alle Lügner.
12.109.24
प्राणात्यये विवाहे च वक्तव्यमनृतं भवेत् ।
अर्थस्य रक्षणार्थाय परेषां धर्मकारणात् ॥ १२.१०९.२४ ॥
In Lebensgefahr und bei der Heirat mag Unwahres gesagt werden müssen; auch zum Schutz des Reichtums und um des Dharma anderer willen.
12.109.25
परेषां सिद्धिमाकाङ्क्षन्न च स्याद्धर्मभिक्षुकः ।
प्रतिश्रुत्य न दातव्यं श्वः कार्यस्तु बलात्कृतः ॥ १२.१०९.२५ ॥
Auch wenn man den Erfolg anderer wünscht, soll man nicht zum Bettler des Dharma werden. Hat man versprochen, soll man nicht mit »morgen« geben; was jedoch durch Gewalt geschehen ist, muss getan werden.
12.109.26
यः कश्चिद्धर्मसमयात्प्रच्युतो धर्मजीवनः ।
दण्डेनैव स हन्तव्यस्तं पन्थानं समाश्रितः ॥ १२.१०९.२६ ॥
Wer auch immer von der Ordnung des Dharma abgefallen ist und vom Dharma lebt, soll allein durch Strafe niedergeschlagen werden, denn er hat jenen Pfad gewählt.
12.109.27
च्युतः सदैव धर्मेभ्यो धनवान्धर्ममाश्रितः ।
कथं स्वधर्ममुत्सृज्य तमिच्छेदुपजीवितुम् ॥ १२.१०९.२७ ॥
Ein reicher Mann, der stets von den Pflichten abgefallen ist, obwohl er sich auf den Dharma stützt – wie könnte jemand, seinen eigenen Dharma aufgebend, von ihm leben wollen?
12.109.28
सर्वोपायैर्नियन्तव्यः पापो निकृतिजीवनः ।
धनमित्येव पापानां सर्वेषामिह निश्चयः ॥ १२.१०९.२८ ॥
Der Sünder, der von Betrug lebt, muss mit allen Mitteln im Zaum gehalten werden. Hier ist die feste Überzeugung aller Sünder, dass allein der Reichtum ihr Ziel ist.
12.109.29
अविवाह्या ह्यसंभोज्या निकृत्या निरयं गताः ।
च्युता देवमनुष्येभ्यो यथा प्रेतास्तथैव ते।
निर्यज्ञास्तपसा हीना मा स्म तैः सह संगमः ॥ १२.१०९.२९ ॥
Durch Betrug sind sie zur Ehe und zum gemeinsamen Essen ungeeignet; sie sind zur Hölle gegangen. Von Göttern und Menschen abgefallen, gleichen sie den Toten. Ohne Opfer und ohne Askese, verbinde dich nicht mit ihnen.
12.109.30
धनादानाद्दुःखतरं जीविता धिक्प्रयोजनम् ।
इदं ते रोचतां धर्म इति वाच्यं प्रयत्नतः ॥ १२.१०९.३० ॥
Schlimmer als Reichtum zu nehmen ist ein Leben ohne Zweck; Schande über ein solches Leben. Dieser Dharma soll sorgfältig so gesagt werden, dass er dir gefallen möge.
12.109.31
न कश्चिदस्ति पापानां धर्म इत्येष निश्चयः ।
तथाविधं च यो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १२.१०९.३१ ॥
Für Sünder gibt es keinen Dharma; das ist die feste Überzeugung. Und wer einen solchen tötet, wird nicht durch Sünde befleckt.
12.109.32
स्वकर्मणा हतं हन्ति हत एव स हन्यते ।
तेषु यः समयं कश्चित्कुर्वीत हतबुद्धिषु ॥ १२.१०९.३२ ॥
Wer den tötet, der durch seine eigene Tat erschlagen wurde, ist selbst wie erschlagen. Wenn jemand mit jenen Verwirrten Abmachungen trifft...
12.109.33
यथा काकास्तथैव श्वा तथैवोपधिजीवनः ।
ऊर्ध्वं देहविमोक्षान्ते भवन्त्येतासु योनिषु ॥ १२.१०९.३३ ॥
Wie die Krähen, so auch der Hund und die, die von Täuschung leben. Nach dem Verlassen des Körpers werden sie in diesen Schößen geboren.
12.109.34
यस्मिन्यथा वर्तति यो मनुष्य ।
स्तस्मिंस्तथा वर्तितव्यं स धर्मः।
मायाचारो मायया बाधितव्यः ।
साध्वाचारः साधुनैवाभ्युपेयः ॥ १२.१०९.३४ ॥
Wie ein Mensch sich gegen jemanden verhält, so soll man sich ihm gegenüber verhalten; das ist Dharma. Wer durch Täuschung handelt, soll durch Täuschung aufgehalten werden, und wer guten Wandel führt, soll mit Güte begegnet werden.