மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.109.1
कथं धर्मे स्थातुमिच्छन्नरो वर्तेत भारत ।
तत्त्वं जिज्ञासमानाय प्रब्रूहि भरतर्षभ ॥ १२.१०९.१ ॥
பாரதா, தர்மத்தில் நிலைபெற விரும்பும் மனிதன் எவ்வாறு நடக்க வேண்டும்? பரதர்களில் சிறந்தவரே, அறிய விரும்புபவனுக்கு அதன் உண்மையை விளக்குக.
12.109.2
सत्यं चैवानृतं चोभे लोकानावृत्य तिष्ठतः ।
तयोः किमाचरेद्राजन्पुरुषो धर्मनिश्चितः ॥ १२.१०९.२ ॥
உண்மையும் பொய்யும் இரண்டும் உலகங்களை மூடிக்கொண்டு நிற்கின்றன. அரசே, தர்மத்தில் உறுதியான மனிதன் அவற்றில் எதைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்?
12.109.3
किंस्वित्सत्यं किमनृतं किंस्विद्धर्म्यं सनातनम् ।
कस्मिन्काले वदेत्सत्यं कस्मिन्वाऽप्यनृतं वदेत् ॥ १२.१०९.३ ॥
எது உண்மை, எது பொய், எது நித்திய தர்மம்? எந்தக் காலத்தில் உண்மை பேச வேண்டும், எந்தக் காலத்தில் பொய் சொல்ல வேண்டும்?
12.109.4
सत्यस्य वचनं साधु न सत्याद्विद्यते परम् ।
यत्तु लोके सुदुर्ज्ञेयं तत्ते वक्ष्यामि भारत ॥ १२.१०९.४ ॥
உண்மை பேசுவது நல்லது; உண்மையை விட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை. ஆனால் உலகில் அறிவதற்கு மிகக் கடினமானதை, பாரதா, உனக்குச் சொல்வேன்.
12.109.5
भवेत्सत्यं न वक्तव्यं वक्तव्यमनृतं भवेत् ।
यत्रानृतं भवेत्सत्यं सत्यं वाऽप्यनृतं भवेत् ॥ १२.१०९.५ ॥
உண்மையாக இருப்பது சொல்லத்தக்கதாக இல்லாமல் போகலாம்; பொய்யாக இருப்பது சொல்லத்தக்கதாக ஆகலாம். பொய் உண்மையாகும் இடத்தில், அல்லது உண்மையும் பொய்யாகும் இடத்தில்—
12.109.6
तादृशो वर्धते पापो यत्र सत्यमनिश्चितम् ।
सत्यानृते विनिश्चित्य ततो भवति धर्मवि ॥ १२.१०९.६ ॥
உண்மை நிச்சயமற்றதாக இருக்கும் இடத்தில் இத்தகைய பாவம் வளர்கிறது. உண்மையையும் பொய்யையும் தெளிவாக அறிந்த பின்னரே ஒருவன் தர்மத்தை அறிந்தவனாகிறான்.
12.109.7
अप्यनार्योऽकृतप्रज्ञः पुरुषोऽप्यतिदारुणः ।
सुमहत्प्राप्नुयात्पुण्यं बलाकोऽन्धवधादिव ॥ १२.१०९.७ ॥
அநாரியனும் அறிவு வளராதவனும், மிகக் கொடியவனும் கூட, குருடனைக் கொன்றதைப் போன்ற பெரிய புண்ணியத்தை பெறக்கூடும், கொக்கைப் போல.
12.109.8
किमाश्चर्यं च यन्मूढो धर्मकामोऽप्यधर्मवित् ।
सुमहत्प्राप्नुयात्पुण्यं गङ्गायामिव कौशिकः ॥ १२.१०९.८ ॥
மூடனும், தர்மத்தை விரும்பியும் அதர்மத்தை அறியாதவனும் கங்கையில் கௌசிகனைப் போல பெரும் புண்ணியத்தை பெறுவதில் வியப்பு என்ன?
12.109.9
तादृशोऽयमनुप्रश्नो यत्र धर्मः सुदुर्विदः ।
दुष्कारं चापि संख्यातुं तर्केणात्र व्यवस्यति ॥ १२.१०९.९ ॥
இத்தகைய இந்த வினாவில் தர்மம் அறிய மிகக் கடினமானது; இங்கே தர்க்கத்தால் அதை முடிவு செய்வதும், எண்ணுவதும் கடினம்.
12.109.10
प्रभवार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यात्प्रभवसंयुक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०९.१० ॥
உயிர்களின் நலனுக்காகவே தர்மத்தின் உபதேசம் செய்யப்பட்டது; எது நலனோடு கூடியதோ அதுவே தர்மம் என்பது உறுதி.
12.109.11
अहिंसा सत्यमक्रोधस्तपो दानं दमो मतिः ।
अनसूयाऽप्यसामर्थ्यमनीर्ष्या शीलमेव च ॥ १२.१०९.११ ॥
அகிம்சை, சத்தியம், கோபமின்மை, தவம், தானம், அடக்கம், அறிவு, பொறாமையின்மை, இயலாமை (பொறுமை), பொறாமையின்மை, நற்கொழுக்கம் ஆகியவையே.
12.109.12
एष धर्मः कुरुश्रेष्ठ कथितं परमेष्ठिना ।
ब्रह्मणा देवदेवेन अयं चैव सनातनः ॥ १२.१०९.१२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, இந்தத் தர்மம் பரமேஷ்டியான பிரம்மாவால், தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனாலேயே கூறப்பட்டது; இதுவே நித்தியமானது.
12.109.13
अस्मिन्धर्मे स्थितो राजन्नरो भद्राणि पश्यति ।
श्रौतो वधात्मको धर्म अहिंसापरमार्थिकः ॥ १२.१०९.१३ ॥
ஓ அரசே, இந்தத் தர்மத்தில் நிலைபெற்ற மனிதன் நன்மைகளைக் காண்கிறான். வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட தர்மம் வதத்தை உள்ளடக்கியது; ஆனால் அதன் உயர்ந்த பொருள் அகிம்சை.
12.109.14
धारणाद्धर्ममित्याहुर्धर्मेण विधृताः प्रजाः ।
यः स्याद्धारणसंयुक्तः स धर्म इति निश्चः ॥ १२.१०९.१४ ॥
தாங்குவதால் இது தர்மம் எனப்படுகிறது; தர்மத்தாலேயே குடிமக்கள் தாங்கப்படுகின்றனர். தாங்கும் தன்மை உடையதே தர்மம் என்பது உறுதி.
12.109.15
अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासंयुक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०९.१५ ॥
உயிரினங்களின் அகிம்சைக்காகவே தர்மத்தின் போதனை செய்யப்பட்டது. அகிம்சையுடன் கூடியதே தர்மம் என்பது உறுதி.
12.109.16
श्रुतिं धर्मं वदन्त्यन्ये मानान्याहुः परे जनाः ।
न च तं स्वभ्यसूयामो न हि सर्वं विधीयते ॥ १२.१०९.१६ ॥
சிலர் ஸ்ருதியை தர்மம் என்கின்றனர்; வேறு சிலர் மானங்களை (நம்பகமான ஆதாரங்களை) கூறுகின்றனர். நாம் அவர்களை இகழ்வதில்லை, ஏனெனில் எல்லாம் விதிக்கப்படுவதில்லை.
12.109.17
येऽन्यायेन जिहीर्षन्तो धनमिच्छन्ति कर्हिचित् ।
तेभ्यस्तु न तदाख्येयं स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०९.१७ ॥
அநீதியால் பறிக்க விரும்பி எப்போதாவது செல்வத்தை விரும்புபவர்களுக்கு அதைச் சொல்லக்கூடாது; அதுவே தர்மம் என்பது உறுதி.
12.109.18
अकूजनेन चेन्मोक्षो नावकूजेत्कथंचन ।
अवश्यं कूजितव्यं वा शङ्केरन्वाऽप्यकूजनात् ॥ १२.१०९.१८ ॥
பேசாமல் இருப்பதால் விடுதலை கிடைக்குமெனில், எவ்வகையிலும் பேசக்கூடாது; ஆனால் அவசியம் பேசவேண்டும், அல்லது பேசாததால் ஐயம் எழலாம்.
12.109.19
येऽन्ये वाऽप्यनृतं कुर्युः कुर्यादेव विचारणम् ।
श्रेयस्तत्रानृतं वक्तुं सत्यादिति विचारितम् ॥ १२.१०९.१९ ॥
மற்றவர்கள் பொய் செய்தாலும் சிந்தித்தே செயல்பட வேண்டும். சத்தியத்தை விட அங்கே பொய் சொல்வதே நன்று என்று சிந்திக்கப்பட்டுள்ளது.
12.109.20
अक्षयाद्यो वधं राजन्कुर्यादेवाविचारयन् ।
अबुध्वाऽनुशये दोषं श्रेयस्तच्चानृतं भवेत् ॥ १२.१०९.२० ॥
அரசனே, ஆராயாமல் அக்ஷயனிடமிருந்து யார் கொலை செய்கிறானோ, அறியாமல் வருந்தும்போது அவன் குற்றம் அடைகிறான்; அப்போது அந்தப் பொய்யே நன்றாக இருக்கும்.
12.109.21
न स्तेनः सह संबन्धान्मुच्यते शपथादपि ।
श्रेयस्तत्रानृतं वक्तुं सत्यादिति हि धारणा ॥ १२.१०९.२१ ॥
திருடன் உறவினர்களுடன் சேர்ந்திருப்பதாலோ சத்தியத்தாலோ விடுபடுவதில்லை. அங்கே சத்தியத்தை விட பொய் சொல்வதே நன்று என்பதே கொள்கை.
12.109.22
यः पापैः सह संबन्धान्मुच्यते शपथादपि ।
न च तेभ्यो धनं दद्याच्छक्ये सति कथंचन।
पापेभ्यो हि धनं दत्तं दातारमपि पीडयेत् ॥ १२.१०९.२२ ॥
பாவிகளுடன் உறவால் அல்லது சத்தியத்தாலும் விடுபடுபவன், முடிந்த எந்த வகையிலும் அவர்களுக்குப் பொருள் கொடுக்கக்கூடாது. பாவிகளுக்குக் கொடுத்த பொருள் கொடுப்பவனையும் துன்புறுத்தும்.
12.109.23
स्वशरीरोपरोधेन धनमादातुमिच्छतः ।
सत्यसंप्रतिपत्त्यर्थं यद्ब्रूयुः साक्षिणः क्वचित्।
अनुक्त्वा तत्र तद्वाच्यं सर्वे तेऽनृतवादिनः ॥ १२.१०९.२३ ॥
தன் உடலுக்கு இடையூறு செய்து பொருள் பெற விரும்புபவனுக்காக, சத்தியத்தை நிலைநிறுத்த, சாட்சிகள் எப்போதாவது சொல்லும் வார்த்தைகளையும், அங்கே சொல்லவேண்டியதைச் சொல்லாமல் விட்டால், அவர்கள் அனைவரும் பொய் பேசுபவர்களே.
12.109.24
प्राणात्यये विवाहे च वक्तव्यमनृतं भवेत् ।
अर्थस्य रक्षणार्थाय परेषां धर्मकारणात् ॥ १२.१०९.२४ ॥
உயிர் ஆபத்திலும் திருமணத்திலும் பொய் சொல்லவேண்டியதாக இருக்கலாம்; பொருளைக் காக்கவும், பிறரின் தர்மத்திற்காகவும் கூட.
12.109.25
परेषां सिद्धिमाकाङ्क्षन्न च स्याद्धर्मभिक्षुकः ।
प्रतिश्रुत्य न दातव्यं श्वः कार्यस्तु बलात्कृतः ॥ १२.१०९.२५ ॥
பிறருடைய வெற்றியை விரும்பினாலும், ஒருவன் தர்மத்தின் பிச்சைக்காரனாக ஆகக்கூடாது. வாக்குறுதி அளித்து, 'நாளை தருகிறேன்' என்று கொடுக்கக்கூடாது; ஆனால் வலிமையால் செய்யப்பட்ட செயல் செய்யப்பட வேண்டும்.
12.109.26
यः कश्चिद्धर्मसमयात्प्रच्युतो धर्मजीवनः ।
दण्डेनैव स हन्तव्यस्तं पन्थानं समाश्रितः ॥ १२.१०९.२६ ॥
தர்மத்தின் ஒழுங்கிலிருந்து விலகி, தர்மத்தின் பெயரில் வாழ்பவன் எவனாயினும், தண்டனையாலேயே அவனைக் கொல்ல வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் அந்தப் பாதையையே பற்றிக்கொண்டிருக்கிறான்.
12.109.27
च्युतः सदैव धर्मेभ्यो धनवान्धर्ममाश्रितः ।
कथं स्वधर्ममुत्सृज्य तमिच्छेदुपजीवितुम् ॥ १२.१०९.२७ ॥
எப்போதும் தர்மங்களிலிருந்து விலகிய செல்வந்தன், தர்மத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தாலும், தன் சுவதர்மத்தைக் கைவிட்டு அவனைச் சார்ந்து வாழ யார் விரும்புவான்?
12.109.28
सर्वोपायैर्नियन्तव्यः पापो निकृतिजीवनः ।
धनमित्येव पापानां सर्वेषामिह निश्चयः ॥ १२.१०९.२८ ॥
பாவியும் வஞ்சனையால் வாழ்பவனுமான ஒருவனை எல்லா வழிகளாலும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இங்கே எல்லாப் பாவிகளின் உறுதியான நோக்கம் பொருளே என்பதுதான்.
12.109.29
अविवाह्या ह्यसंभोज्या निकृत्या निरयं गताः ।
च्युता देवमनुष्येभ्यो यथा प्रेतास्तथैव ते।
निर्यज्ञास्तपसा हीना मा स्म तैः सह संगमः ॥ १२.१०९.२९ ॥
வஞ்சனையால் அவர்கள் திருமணத்திற்கும் ஒன்றாக உண்பதற்கும் தகுதியற்றவர்கள்; நரகத்தை அடைந்தவர்கள். தேவர்களிலிருந்தும் மனிதர்களிலிருந்தும் விலகி, பேய்களைப் போல ஆனவர்கள். யாகமற்ற, தவமற்ற அவர்களுடன் சேராதே.
12.109.30
धनादानाद्दुःखतरं जीविता धिक्प्रयोजनम् ।
इदं ते रोचतां धर्म इति वाच्यं प्रयत्नतः ॥ १२.१०९.३० ॥
பொருளை ஏற்றுக்கொள்வதை விட துன்பமானது, நோக்கமற்ற வாழ்க்கை; அத்தகைய வாழ்க்கைக்கு இகழ்ச்சி. இந்தத் தர்மம் உனக்குப் பிடிக்கட்டும் என்று கவனமாகச் சொல்ல வேண்டும்.
12.109.31
न कश्चिदस्ति पापानां धर्म इत्येष निश्चयः ।
तथाविधं च यो हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १२.१०९.३१ ॥
பாவிகளுக்கு எந்த தர்மமும் இல்லை என்பதே உறுதியான முடிவு. அத்தகையவனைக் கொல்பவன் பாவத்தால் கறைபடுவதில்லை.
12.109.32
स्वकर्मणा हतं हन्ति हत एव स हन्यते ।
तेषु यः समयं कश्चित्कुर्वीत हतबुद्धिषु ॥ १२.१०९.३२ ॥
தன் கர்மத்தால் கொல்லப்பட்டவனைக் கொல்பவன் கொல்லப்பட்டவனே ஆவான். அந்த அறிவிழந்தவர்களுடன் எவனாவது ஒப்பந்தம் செய்தால்...
12.109.33
यथा काकास्तथैव श्वा तथैवोपधिजीवनः ।
ऊर्ध्वं देहविमोक्षान्ते भवन्त्येतासु योनिषु ॥ १२.१०९.३३ ॥
காக்கைகளைப் போலவே நாயும், வஞ்சகத்தால் வாழ்பவர்களும். உடல் நீங்கிய பின் அவர்கள் இந்த யோனிகளில் பிறக்கின்றனர்.
12.109.34
यस्मिन्यथा वर्तति यो मनुष्य ।
स्तस्मिंस्तथा वर्तितव्यं स धर्मः।
मायाचारो मायया बाधितव्यः ।
साध्वाचारः साधुनैवाभ्युपेयः ॥ १२.१०९.३४ ॥
ஒருவன் ஒருவனிடம் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறானோ, அவனிடம் அவ்வாறே நடக்க வேண்டும்; அதுவே தர்மம். வஞ்சகமாக நடப்பவனை வஞ்சகத்தாலேயே தடுக்க வேண்டும்; நல்லொழுக்கமுள்ளவனை நல்லொழுக்கத்தாலேயே அணுக வேண்டும்.