மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.111.1
असौम्याः सौम्यरूपेण सौम्याश्चासौम्यदर्शिनः ।
ईदृशान्पुरुषांस्तात कथं विद्यामहे वयम् ॥ १२.१११.१ ॥
கொடியவர்கள் அமைதியான வடிவில் இருக்கிறார்கள்; அமைதியானவர்கள் கொடியவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். அப்பா, இத்தகைய மனிதர்களை நாங்கள் எவ்வாறு அறிவோம்?
12.111.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
व्याघ्रगोमायुसंवादं तं निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.१११.२ ॥
இது குறித்து மக்கள் இந்தப் பழைய கதையைச் சொல்வார்கள் — புலிக்கும் நரிக்கும் இடையிலான உரையாடல். யுதிஷ்டிரா, அதைக் கேள்.
12.111.3
पुरिकायां पुरि पुरा श्रीमत्यां पौरिको नृपः ।
परहिंसारुचिः क्रूरो बभूव पुरुषाधमः ॥ १२.१११.३ ॥
முன்பு செல்வம் நிறைந்த புரிகா நகரில் பௌரிகன் என்ற ஓர் அரசன் இருந்தான். பிறருக்குத் தீங்கு செய்வதில் விருப்பமுடையவனும், கொடியவனும், கீழ்மனிதனுமாக அவன் இருந்தான்.
12.111.4
स त्वायुषि परिक्षीणे जगामानीप्सितां गतिम् ।
गोमायुत्वं च सम्प्राप्तो दूषितः पूर्वकर्मणा ॥ १२.१११.४ ॥
அவனுடைய ஆயுள் முடிந்தபோது அவன் விரும்பாத கதியை அடைந்தான்; தன் முன்வினையால் கறைபட்டு நரி நிலையை அடைந்தான்.
12.111.5
संस्मृत्य पूर्वजातिं स निर्वेदं परमं गतः ।
न भक्षयति मांसानि परैरुपहृतान्यपि ॥ १२.१११.५ ॥
முந்தைய பிறப்பை நினைவுகூர்ந்து அவன் மிகுந்த வைராக்கியத்தை அடைந்தான்; பிறரால் கொண்டுவரப்பட்ட இறைச்சியையும் அவன் உண்பதில்லை.
12.111.6
अहिंस्रः सर्वभूतेषु सत्यवाक्सुदृढव्रतः ।
चकार च यथाकाममाहारं पतितैः फलैः ॥ १२.१११.६ ॥
அவன் எல்லா உயிர்களிடத்தும் இம்சையற்றவனாகி, சத்தியம் பேசுபவனாகி, தன் விரதத்தில் உறுதியுடையவனானான்; விழுந்த கனிகளைக் கொண்டு விரும்பிய உணவை உண்டான்.
12.111.7
श्मशाने तस्य चावासो गोमायोः संमतोऽभवत् ।
जन्मभूम्यनुरोधाच्च नान्यद्वासमरोचयत् ॥ १२.१११.७ ॥
அவனது வசிப்பிடம் சுடுகாட்டில் அமைந்தது; அது நரிக்கு ஏற்றதாக இருந்தது. தன் பிறந்த மண்ணின் பற்றினால் அவன் வேறு வாசஸ்தலத்தை விரும்பவில்லை.
12.111.8
तस्य शौचममृष्यन्तः सर्वे ते सहजातयः ।
चालयन्ति स्म तां बुद्धिं वचनैः प्रश्रयोत्तरैः ॥ १२.१११.८ ॥
அவனது தூய்மையைப் பொறுக்காத அவனது உடன்பிறந்த சுற்றத்தார் அனைவரும், பணிவான ஆனால் கூர்மையான சொற்களால் அவனது மனஉறுதியை அசைக்க முயன்றனர்.
12.111.9
वसन्पितृवने रौद्रे शौचं लप्सितुमिच्छसि ।
इयं विप्रतिपत्तिस्ते यदा त्वं पिशिताशनः ॥ १२.१११.९ ॥
பயங்கரமான பிதிர்வனத்தில் வசித்துக்கொண்டு நீ தூய்மையை அடைய விரும்புகிறாய். நீ ஊனுண்பவன் என்பதால் இது உன் தவறான எண்ணம்.
12.111.10
तत्समो वा भवास्माभिर्भक्ष्यान्दास्यामहे वयम् ।
भुङ्क्ष्व शौचं परित्यज्य यद्धि भुक्तं तदस्ति ते ॥ १२.१११.१० ॥
எங்களைப் போல் ஆகிவிடு; அப்போது உனக்கு உணவு தருவோம். தூய்மையை விட்டுவிட்டு உண்; உண்ணப்படுவதே உனக்குரியது.
12.111.11
इति तेषां वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच समाहितः ।
मधुरैः प्रश्रितैर्वाक्यैर्हेतुमद्भिरनिष्ठुरैः ॥ १२.१११.११ ॥
அவர்களின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, அமைதியுடன் அவன் பதிலளித்தான் — இனிமையான, பணிவான, காரணங்களுடன் கூடிய, கடுமையற்ற சொற்களால்.
12.111.12
अप्रमाणं प्रसूतिर्मे शीलतः क्रियते कुलम् ।
प्रार्थयिष्ये तु तत्कर्म येन विस्तीर्यते यशः ॥ १२.१११.१२ ॥
என் பிறப்பு அதற்குச் சான்றல்ல; குலம் நல்லொழுக்கத்தாலேயே ஆக்கப்படுகிறது. எதனால் புகழ் பரவுமோ அந்தச் செயலையே நான் நாடுவேன்.
12.111.13
श्मशाने यदि वासो मे समाधिर्मे निशाम्यताम् ।
आत्मा फलति कर्माणि नाश्रमो धर्मलक्षणम् ॥ १२.१११.१३ ॥
நான் சுடுகாட்டில் வசித்தாலும், என் தியானத்தைக் கவனியுங்கள். செயல்களின் பலனை ஆன்மாவே தருகிறது; ஆசிரமம் தர்மத்தின் அடையாளம் அல்ல.
12.111.14
आश्रमे यो द्विजं हन्याद्गां वा दद्यादनाश्रमे ।
किं नु तत्पातकं न स्यात्तद्वा दत्तं वृथा भवेत् ॥ १२.१११.१४ ॥
ஆசிரமத்தில் ஒரு பிராமணனைக் கொல்பவனும், ஆசிரமத்திற்கு வெளியே பசுவைக் கொடுப்பவனும் — அது பாவமாகாதா, அல்லது கொடுத்த தானம் வீணாகாதா?
12.111.15
भवन्तः सर्वलोभेन केवलं भक्षणे रताः ।
अनुबन्धे तु ये दोषास्तान्न पश्यन्ति मोहिताः ॥ १२.१११.१५ ॥
நீங்கள் அனைவரும் பேராசையால் வெறும் உண்பதில் மகிழ்கிறீர்கள்; ஆனால் அதன் விளைவிலுள்ள குற்றங்களை மயக்கத்தால் காண்பதில்லை.
12.111.16
अप्रत्ययकृतां गर्ह्यामर्थापनयदूषिताम् ।
इह चामुत्र चानिष्टां तस्माद्वृत्तिं न रोचये ॥ १२.१११.१६ ॥
நம்பிக்கையின்மையால் உருவானது, இழிவானது, செல்வ இழப்பால் கறைபட்டது, இம்மையிலும் மறுமையிலும் தீங்கானது — ஆகவே அத்தகைய வாழ்க்கைமுறையை நான் விரும்பவில்லை.
12.111.17
तं शुचिं पण्डितं मत्वा शार्दूलः ख्यातविक्रमः ।
कृत्वात्मसदृशां पूजां साचिव्येऽवर्धयत्स्वयम् ॥ १२.१११.१७ ॥
அவரைத் தூய்மையானவரும் அறிஞருமாகக் கருதி, புகழ்பெற்ற வீரமிக்க அந்தப் புலி தானே அவருக்குத் தனக்கு நிகரான மரியாதை செய்து அமைச்சுப் பதவியில் உயர்த்தினான்.
12.111.18
सौम्य विज्ञातरूपस्त्वं गच्छ यात्रां मया सह ।
व्रियन्तामीप्सिता भोगाः परिहार्याश्च पुष्कलाः ॥ १२.१११.१८ ॥
மென்மையானவனே, உன் குணம் அறியப்பட்டது; என்னுடன் பயணத்திற்கு வா. நீ விரும்பும் சுகங்களைத் தேர்ந்தெடு; ஏராளமான இன்பப் பொருட்களை அனுபவி.
12.111.19
तीक्ष्णा वयमिति ख्याता भवतो ज्ञापयामहे ।
मृदुपूर्वं घातिनस्ते श्रेयश्चाधिगमिष्यति ॥ १२.१११.१९ ॥
நாங்கள் 'தீக்ஷ்ணர்' என்று புகழ்பெற்றவர்கள் என்று உமக்குத் தெரிவிக்கிறோம். மென்மையாகத் தொடங்கி, தாக்குபவர்களுக்கு நன்மை கிடைக்கும்.
12.111.20
अथ सम्पूज्य तद्वाक्यं मृगेन्द्रस्य महात्मनः ।
गोमायुः प्रश्रितं वाक्यं बभाषे किञ्चिदानतः ॥ १२.१११.२० ॥
பின்பு மகாத்மாவான சிங்கராஜனின் அந்த வார்த்தையை மதித்து, தாழ்ந்து வணங்கி, நரி பணிவுடன் சில சொற்களைக் கூறியது.
12.111.21
सदृशं मृगराजैतत्तव वाक्यं मदन्तरे ।
यत्सहायान्मृगयसे धर्मार्थकुशलाञ्शुचीन् ॥ १२.१११.२१ ॥
மிருகராஜனே, என் முன் உமது இந்தச் சொல் தகுந்தது; தர்ம அர்த்தங்களில் வல்லவர்களும் தூய்மையானவர்களுமான துணைவர்களை நீர் தேடுகிறீர்.
12.111.22
न शक्यमनमात्येन महत्त्वमनुशासितुम् ।
दुष्टामात्येन वा वीर शरीरपरिपन्थिना ॥ १२.१११.२२ ॥
அமைச்சர்கள் இல்லாமல் பெருமையை ஆட்சி செய்வது இயலாது; அல்லது தீய அமைச்சர்களுடன், வீரனே, உடலுக்கே கேடு விளைவிப்பவர்களுடன்.
12.111.23
सहायाननुरक्तांस्तु यतेतानुपसंहितान् ।
परस्परमसङ्घुष्टान्विजिगीषूनलोलुपान् ॥ १२.१११.२३ ॥
பற்றுள்ள, ஒன்றுபட்ட, ஒருவரோடொருவர் சண்டையிடாத, வெற்றி விரும்பும், பேராசையற்ற துணைவர்களையே நாடு.
12.111.24
तानतीतोपधान्प्राज्ञान्हिते युक्तान्मनस्विनः ।
पूजयेथा महाभागान्यथाचार्यान्यथा पितॄन् ॥ १२.१११.२४ ॥
அவர்களைப் போன்ற, சோதனைகளைக் கடந்த, அறிவுடைய, நலனில் ஈடுபட்ட, உறுதியான, மிகுந்த பாக்கியமுடைய துணைவர்களை, ஆசிரியர்களையும் பிதாக்களையும் போல மதிக்க வேண்டும்.
12.111.25
न त्वेवं मम सन्तोषाद्रोचतेऽन्यन्मृगाधिप ।
न कामये सुखान्भोगानैश्वर्यं वा त्वदाश्रयम् ॥ १२.१११.२५ ॥
ஆனால் மனநிறைவால் எனக்கு வேறெதுவும் உவப்பாக இல்லை, மிருகங்களின் அதிபதியே. இன்பங்களையும் போகங்களையும், உன்னைச் சார்ந்த ஐசுவரியத்தையும் நான் விரும்புவதில்லை.
12.111.26
न योक्ष्यति हि मे शीलं तव भृत्यैः पुरातनैः ।
ते त्वां विभेदयिष्यन्ति दुःखशीला मदन्तरे ॥ १२.१११.२६ ॥
உன் பழைய ஊழியர்களுடன் என் இயல்பு பொருந்தாது. துன்ப இயல்புடைய அவர்கள் என்னிடமிருந்தும் உன்னிடமிருந்தும் உன்னைப் பிரித்துவிடுவார்கள்.
12.111.27
संश्रयः श्लाघनीयस्त्वमन्येषामपि भास्वताम् ।
कृतात्मा सुमहाभागः पापकेष्वप्यदारुणः ॥ १२.१११.२७ ॥
ஒளிர்பவர்களில் பிறருக்கும் நீ புகழத்தக்க அடைக்கலமாக இருக்கிறாய். நீ தன்னடக்கம் கொண்டவன், மிகுந்த பாக்கியவான், பாவிகளிடத்தும் கொடுமையற்றவன்.
12.111.28
दीर्घदर्शी महोत्साहः स्थूललक्ष्यो महाबलः ।
कृती चामोघकर्तासि भाव्यैश्च समलङ्कृतः ॥ १२.१११.२८ ॥
நீ தூரநோக்குடையவன், மிகுந்த ஊக்கமுடையவன், பெரிய குறிக்கோள் உடையவன், மகாபலசாலி, திறமையானவன், தவறாத செயல் செய்பவன், நல்ல குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.
12.111.29
किं तु स्वेनास्मि सन्तुष्टो दुःखा वृत्तिरनुष्ठिता ।
सेवायाश्चापि नाभिज्ञः स्वच्छन्देन वनेचरः ॥ १२.१११.२९ ॥
ஆனால் நான் என் சொந்த நிலையில் மனநிறைவு கொண்டவன். கடினமான வாழ்க்கையை மேற்கொண்டேன். சேவை செய்யும் வழியும் எனக்குத் தெரியாது; நான் என் விருப்பப்படி காட்டில் திரிபவன்.
12.111.30
राजोपक्रोशदोषाश्च सर्वे संश्रयवासिनाम् ।
वनचर्या च निःसङ्गा निर्भया निरवग्रहा ॥ १२.१११.३० ॥
அரசனின் நிந்தனைக் குற்றங்கள் அனைத்தும் சார்ந்து வாழ்பவர்களுக்கு உரியவை; காட்டு வாழ்க்கையோ பற்றற்றது, அச்சமற்றது, கட்டுப்பாடற்றது.
12.111.31
नृपेणाहूयमानस्य यत्तिष्ठति भयं हृदि ।
न तत्तिष्ठति तुष्टानां वने मूलफलाशिनाम् ॥ १२.१११.३१ ॥
அரசனால் அழைக்கப்படுபவனின் இதயத்தில் எந்த அச்சம் நிலைக்கிறதோ, அது வனத்தில் கிழங்கும் கனியும் உண்டு மனநிறைவுடன் வாழ்பவர்களிடம் நிலைப்பதில்லை.
12.111.32
पानीयं वा निरायासं स्वाद्वन्नं वा भयोत्तरम् ।
विचार्य खलु पश्यामि तत्सुखं यत्र निर्वृतिः ॥ १२.१११.३२ ॥
சிரமமின்றி கிடைக்கும் நீரோ, அல்லது அச்சம் மிகுந்த சுவையான உணவோ — ஆராய்ந்து பார்த்தால், நிம்மதி எங்கு உள்ளதோ அதுவே உண்மையான இன்பம் என்று நான் காண்கிறேன்.
12.111.33
अपराधैर्न तावन्तो भृत्याः शिष्टा नराधिपैः ।
उपघातैर्यथा भृत्या दूषिता निधनं गताः ॥ १२.१११.३३ ॥
அரசர்களால் குற்றங்களுக்காக தண்டிக்கப்பட்ட ஊழியர்கள் அத்தனை பேர் அல்ல; ஆனால் துன்புறுத்தல்களால் கெடுக்கப்பட்ட ஊழியர்கள் அழிவை அடைந்தனர்.
12.111.34
यदि त्वेतन्मया कार्यं मृगेन्द्रो यदि मन्यते ।
समयं कृतमिच्छामि वर्तितव्यं यथा मयि ॥ १२.१११.३४ ॥
நான் இதைச் செய்ய வேண்டுமென்றால், அந்த மிருகேந்திரன் அதை ஏற்றுக்கொண்டால், ஓர் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்; என்னிடம் நீ நடந்துகொள்ள வேண்டிய முறையில் நடக்க வேண்டும்.
12.111.35
मदीया माननीयास्ते श्रोतव्यं च हितं वचः ।
कल्पिता या च ते वृत्तिः सा भवेत्तव सुस्थिरा ॥ १२.१११.३५ ॥
என் மக்கள் உனக்கு மதிக்கத்தக்கவர்கள்; அவர்களின் நலம் தரும் சொல்லைக் கேட்க வேண்டும்; உனக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட வாழ்வாதாரம் உன்னுடையதாக மிக உறுதியாக இருக்கட்டும்.
12.111.36
न मन्त्रयेयमन्यैस्ते सचिवैः सह कर्हिचित् ।
नीतिमन्तः परीप्सन्तो वृथा ब्रूयुः परे मयि ॥ १२.१११.३६ ॥
உன் மற்ற அமைச்சர்களுடன் நான் ஒருபோதும் ஆலோசிக்கக் கூடாது; நீதியறிந்தவர்கள், பயனை விரும்பி, என்னைப் பற்றி வீணாகப் பேசட்டும்.
12.111.37
एक एकेन सङ्गम्य रहो ब्रूयां हितं तव ।
न च ते ज्ञातिकार्येषु प्रष्टव्योऽहं हिताहिते ॥ १२.१११.३७ ॥
ஒவ்வொருவருடனும் தனியாகச் சந்தித்து உனக்கு நன்மையானதை மறைவில் சொல்வேன். உறவினர் காரியங்களில் நன்மை தீமை பற்றி நீ என்னிடம் கேட்கத் தேவையில்லை.
12.111.38
मया संमन्त्र्य पश्चाच्च न हिंस्याः सचिवास्त्वया ।
मदीयानां च कुपितो मा त्वं दण्डं निपातयेः ॥ १२.१११.३८ ॥
என்னுடன் ஆலோசித்த பின்னரும் உன் அமைச்சர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாதே. என் ஆட்களின் மீது கோபமடைந்து தண்டனை வழங்காதே.
12.111.39
एवमस्त्विति तेनासौ मृगेन्द्रेणाभिपूजितः ।
प्राप्तवान्मतिसाचिव्यं गोमायुर्व्याघ्रयोनितः ॥ १२.१११.३९ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்தச் சிங்கராஜனால் போற்றப்பட்டு, புலியின் பிறப்பிலிருந்த அந்த நரி ஆலோசகர் பதவியைப் பெற்றது.
12.111.40
तं तथा सत्कृतं दृष्ट्वा युज्यमानं च कर्मणि ।
प्राद्विषन्कृतसङ्घाताः पूर्वभृत्या मुहुर्मुहुः ॥ १२.१११.४० ॥
அவன் இவ்வாறு மதிக்கப்பட்டு பணிகளில் அமர்த்தப்பட்டதைக் கண்ட முன்னாள் ஊழியர்கள், ஒன்றுகூடி மீண்டும் மீண்டும் அவனை வெறுத்தனர்.
12.111.41
मित्रबुद्ध्या च गोमायुं सान्त्वयित्वा प्रवेश्य च ।
दोषेषु समतां नेतुमैच्छन्नशुभबुद्धयः ॥ १२.१११.४१ ॥
நண்பன் எண்ணத்துடன் அந்த நரியைத் தேற்றி உள்ளே அழைத்து, தீய எண்ணமுடையவர்கள் அதைத் தவறுகளிலும் தங்களுக்குச் சமமாக்க விரும்பினர்.
12.111.42
अन्यथा ह्युचिताः पूर्वं परद्रव्यापहारिणः ।
अशक्ताः किञ्चिदादातुं द्रव्यं गोमायुयन्त्रिताः ॥ १२.१११.४२ ॥
இல்லையென்றால், முன்பு அவர்கள் பிறர் பொருளைக் கவர்பவர்களாக இருந்தனர்; ஆனால் அந்த நரியின் கட்டுப்பாட்டில் சிக்கியதால் எதையும் எடுக்க இயலாதவர்களாயினர்.
12.111.43
व्युत्थानं चात्र काङ्क्षद्भिः कथाभिः प्रविलोभ्यते ।
धनेन महता चैव बुद्धिरस्य विलोभ्यते ॥ १२.१११.४३ ॥
இங்கே கிளர்ச்சியை விரும்புவோர் கதைகளால் அவனை மயக்குகிறார்கள்; பெரும் செல்வத்தாலும் அவனது அறிவு மயக்கப்படுகிறது.
12.111.44
न चापि स महाप्राज्ञस्तस्माद्धैर्याच्चचाल ह ।
अथास्य समयं कृत्वा विनाशाय स्थिताः परे ॥ १२.१११.४४ ॥
அந்த மகா அறிவாளியும் தனது உறுதியிலிருந்து அசையவில்லை. பின்னர் மற்றவர்கள் அவனுடன் ஒப்பந்தம் செய்து அவனை அழிக்கக் காத்திருந்தனர்.
12.111.45
ईप्सितं च मृगेन्द्रस्य मांसं यत्तत्र संस्कृतम् ।
अपनीय स्वयं तद्धि तैर्न्यस्तं तस्य वेश्मनि ॥ १२.१११.४५ ॥
அங்கே சமைக்கப்பட்ட, மிருகராஜனுக்கு விருப்பமான அந்த இறைச்சியைத் தாமே எடுத்து, அவர்கள் அவனுடைய வீட்டில் வைத்தனர்.
12.111.46
यदर्थं चाप्यपहृतं येन यच्चैव मन्त्रितम् ।
तस्य तद्विदितं सर्वं कारणार्थं च मर्षितम् ॥ १२.१११.४६ ॥
எதற்காகத் திருடப்பட்டதோ, யார் எதை ஆலோசித்தாரோ, அவை அனைத்தும் அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தன; காரணத்தின் பொருட்டு அவன் அனைத்தையும் பொறுத்துக் கொண்டான்.
12.111.47
समयोऽयं कृतस्तेन साचिव्यमुपगच्छता ।
नोपघातस्त्वया ग्राह्यो राजन्मैत्रीमिहेच्छता ॥ १२.१११.४७ ॥
அமைச்சுப் பதவியை ஏற்ற அவன் இந்த உடன்படிக்கையைச் செய்தான்: 'ஓ அரசே, இங்கு நட்பை விரும்பும் நீ எனக்குத் தீங்கு செய்யக்கூடாது.'
12.111.48
भोजने चोपहर्तव्ये तन्मांसं न स्म दृश्यते ।
मृगराजेन चाज्ञप्तं मृग्यतां चोर इत्युत ॥ १२.१११.४८ ॥
உணவு பரிமாறப்படும் போது அந்த இறைச்சி காணப்படவில்லை. மிருகராஜன் ஆணையிட்டான்: 'திருடனைத் தேடுங்கள்!'
12.111.49
कृतकैश्चापि तन्मांसं मृगेन्द्रायोपवर्णितम् ।
सचिवेनोपनीतं ते विदुषा प्राज्ञमानिना ॥ १२.१११.४९ ॥
போலியான வழிகளால் அந்த இறைச்சியே சிங்க அரசனுக்கு விவரிக்கப்பட்டது; தன்னை அறிவாளி என்று எண்ணும் ஒரு அமைச்சர் அதை உம்மிடம் கொண்டுவந்தான்.
12.111.50
सरोषस्त्वथ शार्दूलः श्रुत्वा गोमायुचापलम् ।
बभूवामर्षितो राजा वधं चास्याभ्यरोचयत् ॥ १२.१११.५० ॥
பின்னர் அந்த புலி அரசன் நரியின் சபலத்தைக் கேட்டு சினமுற்றான்; கோபத்தால் நிரம்பி அவனுக்கு மரணதண்டனை விதிக்க முடிவு செய்தான்.
12.111.51
छिद्रं तु तस्य तद्दृष्ट्वा प्रोचुस्ते पूर्वमन्त्रिणः ।
सर्वेषामेव सोऽस्माकं वृत्तिभङ्गेषु वर्तते ॥ १२.१११.५१ ॥
அவனுடைய அந்தப் பலவீனத்தைக் கண்டு, முன்பிருந்த அமைச்சர்கள் சொன்னார்கள்: அவன் நம் அனைவரின் வாழ்வாதாரங்களைக் கெடுப்பதில் ஈடுபட்டிருக்கிறான்.
12.111.52
इदं चास्येदृशं कर्म वाल्लभ्येन तु रक्ष्यते ।
श्रुतश्च स्वामिना पूर्वं यादृशो नैष तादृशः ॥ १२.१११.५२ ॥
அவனுடைய இத்தகைய செயல் எஜமானரின் தனிப்பட்ட அன்பினால்தான் காக்கப்படுகிறது; முன்பு எஜமானர் கேட்டிருந்தார், அவன் இருப்பது போல் இல்லை என்று.
12.111.53
वाङ्मात्रेणैव धर्मिष्ठः स्वभावेन तु दारुणः ।
धर्मच्छद्मा ह्ययं पापो वृथाचारपरिग्रहः ॥ १२.१११.५३ ॥
சொல்லளவில் மட்டுமே அவன் தர்மவான்; இயல்பில் கொடியவன். தர்மம் என்ற வேடமிட்டுக் கொண்ட இந்தப் பாவி வீணான ஒழுக்கத்தை ஏற்றிருக்கிறான்.
12.111.54
मांसापनयनं ज्ञात्वा व्याघ्रस्तेषां तु तद्वचः ।
आज्ञापयामास तदा गोमायुर्वध्यतामिति ॥ १२.१११.५४ ॥
இறைச்சி அகற்றப்பட்டதை அறிந்து, அவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, புலி அப்போது நரியைக் கொல்லுமாறு ஆணையிட்டான்.
12.111.55
शार्दूलवचनं श्रुत्वा शार्दूलजननी ततः ।
मृगराजं हितैर्वाक्यैः सम्बोधयितुमागमत् ॥ १२.१११.५५ ॥
புலியின் சொல்லைக் கேட்டு, அப்போது புலியின் தாய் மிருகராஜனாகிய சிங்கத்தை நல்ல சொற்களால் அறிவுறுத்த வந்தாள்.
12.111.56
पुत्र नैतत्त्वया ग्राह्यं कपटारम्भसंवृतम् ।
कर्मसङ्घर्षजैर्दोषैर्दुष्यत्यशुचिभिः शुचिः ॥ १२.१११.५६ ॥
மகனே, வஞ்சகச் செயலால் மூடப்பட்ட இதை நீ ஏற்கக் கூடாது; செயல்களின் மோதலால் எழும் குற்றங்களால் தூய்மையானவனும் அசுத்தப் பொருட்களால் கெடுகிறான்.
12.111.57
नोच्छ्रितं सहते कश्चित्प्रक्रिया वैरकारिका ।
शुचेरपि हि युक्तस्य दोष एव निपात्यते ॥ १२.१११.५७ ॥
உயர்ந்தவனை எவரும் பொறுப்பதில்லை; பகையை உண்டாக்கும் நடத்தையால், தூய்மையும் பொருந்தியவனுக்கும் குற்றமே சுமத்தப்படுகிறது.
12.111.58
लुब्धानां शुचयो द्वेष्याः कातराणां तरस्विनः ।
मूर्खाणां पण्डिता द्वेष्या दरिद्राणां महाधनाः ॥ १२.१११.५८ ॥
பேராசையுள்ளவர்களுக்குத் தூய்மையானவர்கள் வெறுப்புக்குரியவர்கள்; கோழைகளுக்கு வீரர்கள்; மூடர்களுக்கு அறிஞர்கள் வெறுப்புக்குரியவர்கள்; ஏழைகளுக்கு பெரும் செல்வர்கள்.
12.111.59
बहवः पण्डिता लुब्धाः सर्वे मायोपजीविनः ।
कुर्युर्दोषमदोषस्य बृहस्पतिमतेरपि ॥ १२.१११.५९ ॥
பல அறிஞர்கள் பேராசையுள்ளவர்கள்; அனைவரும் மாயையால் பிழைப்பவர்கள்; குற்றமற்றவனுக்கும், பிருஹஸ்பதிக்கு நிகரான அறிவுடையவனுக்கும்கூட அவர்கள் குற்றம் சுமத்தக்கூடும்.
12.111.60
शून्यात्तच्च गृहान्मांसं यदद्यापहृतं तव ।
नेच्छते दीयमानं च साधु तावद्विमृश्यताम् ॥ १२.१११.६० ॥
வெற்று வீட்டிலிருந்து இன்று நீ எடுத்த அந்த இறைச்சி; கொடுக்கப்பட்டாலும் அவன் விரும்பாததும் — இவற்றைப் பற்றி நன்றாக ஆராயப்படட்டும்.
12.111.61
असत्याः सत्यसङ्काशाः सत्याश्चासत्यदर्शिनः ।
दृश्यन्ते विविधा भावास्तेषु युक्तं परीक्षणम् ॥ १२.१११.६१ ॥
உண்மையற்றவை உண்மை போலவும், உண்மையானவை உண்மையற்றவை போலவும் பலவகையான தோற்றங்கள் காணப்படுகின்றன; எனவே அவற்றைச் சோதிப்பது தகும்.
12.111.62
तलवद्दृश्यते व्योम खद्योतो हव्यवाडिव ।
न चैवास्ति तलं व्योम्नि न खद्योते हुताशनः ॥ १२.१११.६२ ॥
வானம் தரைபோலத் தோன்றுகிறது; மின்மினி யாகத் தீ போலத் தோன்றுகிறது; ஆனால் வானத்தில் தரையில்லை, மின்மினியில் நெருப்பும் இல்லை.
12.111.63
तस्मात्प्रत्यक्षदृष्टोऽपि युक्तमर्थः परीक्षितुम् ।
परीक्ष्य ज्ञापयन्ह्यर्थान्न पश्चात्परितप्यते ॥ १२.१११.६३ ॥
ஆகவே நேரில் கண்டதாயினும் அந்தப் பொருளைச் சோதிப்பது தகும்; சோதித்து பொருள்களை அறிபவன் பின்னர் வருந்துவதில்லை.
12.111.64
न दुष्करमिदं पुत्र यत्प्रभुर्घातयेत्परम् ।
श्लाघनीया च वर्या च लोके प्रभवतां क्षमा ॥ १२.१११.६४ ॥
மகனே, ஆளுபவன் மற்றவனைக் கொல்வது கடினமல்ல; ஆனால் உலகில் வல்லவர்களின் பொறுமையே புகழத்தக்கதும் சிறந்ததும் ஆகும்.
12.111.65
स्थापितोऽयं पुत्र त्वया सामन्तेष्वधि विश्रुतः ।
दुःखेनासाद्यते पात्रं धार्यतामेष ते सुहृत् ॥ १२.१११.६५ ॥
மகனே, நீ இவனை சாமந்தர்களிடையே புகழ்பெற்ற இடத்தில் வைத்தாய்; தகுதியுள்ளவன் கடினமாகவே கிடைக்கிறான்; ஆகவே இவனை உன் நண்பனாக வைத்துக்கொள்.
12.111.66
दूषितं परदोषैर्हि गृह्णीते योऽन्यथा शुचिम् ।
स्वयं संदूषितामात्यः क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.१११.६६ ॥
பிறரின் குற்றங்களால் கறைபட்டவனை வேறுவிதமாக, தூய்மையானவனாக ஏற்றுக்கொள்பவனும், தானே அமைச்சர்களைக் கெடுத்துக்கொள்பவனும் விரைவில் அழிவான்.
12.111.67
तस्मादथारिसङ्घाताद्गोमायोः कश्चिदागतः ।
धर्मात्मा तेन चाख्यातं यथैतत्कपटं कृतम् ॥ १२.१११.६७ ॥
ஆகவே, எதிரிகளின் கூட்டத்திலிருந்து நரிக்கு அருகில் ஒரு தர்மாத்மா வந்தான்; அவனால் இந்தச் சூழ்ச்சி எவ்வாறு செய்யப்பட்டது என்று சொல்லப்பட்டது.
12.111.68
ततो विज्ञातचारित्रः सत्कृत्य स विमोक्षितः ।
परिष्वक्तश्च सस्नेहं मृगेन्द्रेण पुनः पुनः ॥ १२.१११.६८ ॥
பின்னர் அவனுடைய நடத்தை அறியப்பட்டு, மரியாதை செய்யப்பட்டு அவன் விடுவிக்கப்பட்டான்; சிங்கம் அன்புடன் அவனை மீண்டும் மீண்டும் தழுவியது.
12.111.69
अनुज्ञाप्य मृगेन्द्रं तु गोमायुर्नीतिशास्त्रवित् ।
तेनामर्षेण सन्तप्तः प्रायमासितुमैच्छत ॥ १२.१११.६९ ॥
நீதிசாஸ்திரம் அறிந்த நரி சிங்கத்திடம் விடைபெற்று, அந்த அவமானக் கோபத்தால் வருந்தி, பிரயோபவேசம் செய்ய விரும்பியது.
12.111.70
शार्दूलस्तत्र गोमायुं स्नेहात्प्रस्रुतलोचनः ।
अवारयत्स धर्मिष्ठं पूजया प्रतिपूजयन् ॥ १२.१११.७० ॥
அங்கே புலி அன்பால் கண்ணீர் வடித்தபடி அந்த தர்மிஷ்டமான நரியை தடுத்தது; அதைப் போற்றி, பதிலுக்குப் போற்றி.
12.111.71
तं स गोमायुरालोक्य स्नेहादागतसम्भ्रमम् ।
बभाषे प्रणतो वाक्यं बाष्पगद्गदया गिरा ॥ १२.१११.७१ ॥
அவனைக் கண்ட அந்த நரி, அன்பால் கலங்கி, வணங்கித் தாழ்ந்து, கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் பேசியது.
12.111.72
पूजितोऽहं त्वया पूर्वं पश्चाच्चैव विमानितः ।
परेषामास्पदं नीतो वस्तुं नार्हाम्यहं त्वयि ॥ १२.१११.७२ ॥
முன்பு நீ என்னைப் போற்றினாய்; பின்னர் அவமதித்தாய்; பிறருடைய இடத்திற்கு என்னைக் கொண்டுசெல்லப்பட்டேன். இனி உன்னிடத்தில் வாழத் தகுதியற்றவனாக இருக்கிறேன்.
12.111.73
स्वसन्तुष्टाश्च्युताः स्थानान्मानात्प्रत्यवरोपिताः ।
स्वयं चोपहृता भृत्या ये चाप्युपहृताः परैः ॥ १२.१११.७३ ॥
தங்களில் நிறைவு கொண்ட சேவகர்களும், தம் இடத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்களும், மரியாதையிலிருந்து தாழ்த்தப்பட்டவர்களும், பிறரால் கவரப்பட்டவர்களுமாகிய சேவகர்கள்.
12.111.74
परिक्षीणाश्च लुब्धाश्च क्रूराः काराभितापिताः ।
हृतस्वा मानिनो ये च त्यक्तोपात्ता महेप्सवः ॥ १२.१११.७४ ॥
குறைந்தவர்களும், பேராசை கொண்டவர்களும், கொடியவர்களும், சிறைத் துன்பத்தால் வாடியவர்களும், செல்வம் பறிக்கப்பட்டவர்களும், பெருமை கொண்டவர்களும், விடப்பட்டு மீண்டும் ஏற்கப்பட்டவர்களும், பெரும் ஆசை கொண்டவர்களுமாகிய சேவகர்கள்.
12.111.75
सन्तापिताश्च ये केचिद्व्यसनौघप्रतीक्षिणः ।
अन्तर्हिताः सोपहिताः सर्वे ते परसाधनाः ॥ १२.१११.७५ ॥
துன்பப்பட்டவர்களும், பேரிடர்களின் பெருவெள்ளத்தை எதிர்பார்ப்பவர்களும், மறைந்திருந்தவர்களும், வசப்படுத்தப்பட்டவர்களுமாகிய அவர்கள் அனைவரும் பகைவரின் கருவிகள்.
12.111.76
अवमानेन युक्तस्य स्थापितस्य च मे पुनः ।
कथं यास्यसि विश्वासमहमेष्यामि वा पुनः ॥ १२.१११.७६ ॥
அவமானத்தால் பீடிக்கப்பட்டவனும் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டவனுமான என்னிடம், நீ மீண்டும் நம்பிக்கைக்கு எப்படிச் செல்வாய்? அல்லது நான் மீண்டும் வருவேனா?
12.111.77
समर्थ इति सङ्गृह्य स्थापयित्वा परीक्ष्य च ।
कृतं च समयं भित्त्वा त्वयाहमवमानितः ॥ १२.१११.७७ ॥
'இவன் திறமையானவன்' என்று ஏற்றுக்கொண்டு, நிலைநிறுத்தி, சோதித்து, செய்த உடன்படிக்கையை முறித்து, நீ என்னை அவமதித்தாய்.
12.111.78
प्रथमं यः समाख्यातः शीलवानिति संसदि ।
न वाच्यं तस्य वैगुण्यं प्रतिज्ञां परिरक्षता ॥ १२.१११.७८ ॥
முதலில் அவை நடுவில் 'நற்குணமுடையவன்' என்று அறிவிக்கப்பட்டவனின் குறையைச் சொல்லக்கூடாது — தன் சபதத்தைக் காப்பவனுக்கு.
12.111.79
एवं चावमतस्येह विश्वासं किं प्रयास्यसि ।
त्वयि चैव ह्यविश्वासे ममोद्वेगो भविष्यति ॥ १२.१११.७९ ॥
இவ்வாறு இங்கே அவமதிக்கப்பட்டவனுக்கு நீ எவ்வாறு நம்பிக்கையைப் பெறுவாய்? உன்மீது நம்பிக்கையின்மை இருந்தால் என் மனம் கலக்கமடையும்.
12.111.80
शङ्कितस्त्वमहं भीतः परे छिद्रानुदर्शिनः ।
अस्निग्धाश्चैव दुस्तोषाः कर्म चैतद्बहुच्छलम् ॥ १२.१११.८० ॥
நீ சந்தேகத்திற்குரியவன், நானும் அஞ்சுகிறேன்; மற்றவர்கள் குறை தேடுபவர்கள். அவர்கள் அன்பற்றவர்கள், எளிதில் திருப்தியடையாதவர்கள்; இச்செயல் மிகவும் வஞ்சகம் நிறைந்தது.
12.111.81
दुःखेन श्लेष्यते भिन्नं श्लिष्टं दुःखेन भिद्यते ।
भिन्नश्लिष्टा तु या प्रीतिर्न सा स्नेहेन वर्तते ॥ १२.१११.८१ ॥
உடைந்தது கடினமாக மீண்டும் இணைக்கப்படுகிறது; இணைக்கப்பட்டது கடினமாக மீண்டும் உடைகிறது. உடைந்து இணைந்த அன்பு அன்பினால் நிலைத்திருப்பதில்லை.
12.111.82
कश्चिदेव हि भीतस्तु दृश्यते न परात्मनोः ।
कार्यापेक्षा हि वर्तन्ते भावाः स्निग्धास्तु दुर्लभाः ॥ १२.१११.८२ ॥
உண்மையில் சிலரே அஞ்சுவதாகத் தெரிகிறது; பிறரிடமோ தன்னிடமோ அல்ல. பாவங்கள் பெரும்பாலும் செயலின் நோக்கத்தைச் சார்ந்தவை; அன்புடன் கூடிய பாவங்களோ அரியவை.
12.111.83
सुदुःखं पुरुषज्ञानं चित्तं ह्येषां चलाचलम् ।
समर्थो वाप्यशक्तो वा शतेष्वेकोऽधिगम्यते ॥ १२.१११.८३ ॥
மனிதர்களை அறிவது மிகக் கடினம்; இவர்களுடைய மனம் அசைவும் அசையாமையும் உடையது. திறமையுள்ளவனோ திறமையற்றவனோ, நூறில் ஒருவனே கிடைக்கிறான்.
12.111.84
अकस्मात्प्रक्रिया नॄणामकस्माच्चापकर्षणम् ।
शुभाशुभे महत्त्वं च प्रकर्तुं बुद्धिलाघवात् ॥ १२.१११.८४ ॥
மனிதர்களின் செயல் திடீரென்று தொடங்குகிறது; திடீரென்று பின்வாங்குகிறது. நன்மையும் தீமையும், பெருமையும், புத்தியின் இலேசால் உண்டாகின்றன.
12.111.85
एवं बहुविधं सान्त्वमुक्त्वा धर्मार्थहेतुमत् ।
प्रसादयित्वा राजानं गोमायुर्वनमभ्यगात् ॥ १२.१११.८५ ॥
இவ்வாறு தர்மமும் பொருளும் சார்ந்த பல வகையான ஆறுதல் மொழிகளைக் கூறி, அரசனை மகிழ்வித்த பின் நரி காட்டிற்குச் சென்றது.
12.111.90
अगृह्यानुनयं तस्य मृगेन्द्रस्य स बुद्धिमान् ।
गोमायुः प्रायमासीनस्त्यक्त्वा देहं दिवं ययौ ॥ १२.१११.९० ॥
அந்த மிருகேந்திரனின் (சிங்கத்தின்) வேண்டுதலை ஏற்காமல், அறிவுள்ள அந்த நரி உண்ணாநோன்பிருந்து உடலை விட்டு வானுலகை அடைந்தது.