Mahābhārata · Adhyāya 12.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.112.1
किं पार्थिवेन कर्तव्यं किंच कृत्वा सुखी भवेत् ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन सर्वधर्मभृतां वर ॥ १२.११२.१ ॥
Was muss ein König tun, und durch was für ein Tun mag er glücklich werden? Bester aller Träger des Dharma, sag mir dies wahrhaftig.
12.112.2
हन्त तेऽहं प्रवक्ष्यामि शृणु कार्यैकनिश्चयम् ।
यथा राज्ञेह कर्तव्यं यच्च कृत्वा सुखी भवेत् ॥ १२.११२.२ ॥
Gut, ich werde es dir sagen. Höre, du mit der einen festen Entschlossenheit im Handeln: wie ein König hier handeln soll und was er tun muss, um glücklich zu werden.
12.112.3
नचैवं वर्तितव्यं स्म यथेदमनुशुश्रुम् ।
उष्ट्रस्य तु महद्वृत्तं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.११२.३ ॥
Man soll nicht so handeln, wie wir dies gehört haben. Yudhiṣṭhira, verstehe das große Verhalten des Kamels.
12.112.4
जातिस्मरो महानुष्ट्रः प्रजापतिकुलोद्भवः ।
तपः सुमहदातिष्ठदरण्ये संशितव्रतः ॥ १२.११२.४ ॥
Das große Kamel, das sich an seine früheren Geburten erinnerte und aus dem Geschlecht des Prajāpati stammte, übte im Wald eine sehr große Askese aus, fest in seinen Gelübden.
12.112.5
तपसस्तस्य चान्तेऽथ प्रीतिमानभवद्विभुः ।
वरेण च्छन्दयामास ततश्चैनं पितामहः ॥ १२.११२.५ ॥
Am Ende seiner Askese wurde der mächtige Großvater mit ihm zufrieden und suchte ihn mit einer Gabe zu erfreuen.
12.112.6
भगवंस्त्वत्प्रसादान्मे दीर्घा ग्रीवा भवेदियम् ।
योजनानां शतं साग्रमिच्छेयं चारितुं विभो ॥ १२.११२.६ ॥
O gesegneter Herr, durch deine Gnade möge dieser mein Hals lang werden. O Mächtiger, ich wünsche mich über hundert Yojanas hinaus zu bewegen.
12.112.7
एवमस्विति चोक्तः स वरदेन महात्मना ।
प्रतिलभ्य वरं श्रेष्ठं ययावुष्ट्रः स्वकं वनम् ॥ १२.११२.७ ॥
"So sei es", sprach der großmütige Spender des Gewährens; nachdem er die vortreffliche Gabe erhalten hatte, kehrte das Kamel in seinen eigenen Wald zurück.
12.112.8
स चकार तदाऽऽलस्यं वरदानात्सुदुर्मतिः ।
न चैच्छच्चिरतुं गन्तुं दुरात्मा कालमोहितः ॥ १२.११२.८ ॥
Durch die Gabe wurde jener sehr törichte Geist träge; der Frevler, vom Zeitlauf verblendet, wollte weder lange verweilen noch gehen.
12.112.9
स कदाचित्प्रसार्यैव तां ग्रीवां शतयोजनाम् ।
चचार श्रान्तहृदयो वातश्चागात्ततो महान् ॥ १२.११२.९ ॥
Einmal wanderte er mit jenem auf hundert Yojanas ausgestreckten Hals umher, das Herz ermüdet; da kam ein gewaltiger Wind.
12.112.10
स गुहायां शिरोग्रीवां निधाय पशुरात्मनः ।
आस्ते वर्षमथाभ्यागात्सुमहत्प्लावयज्जगत् ॥ १२.११२.१० ॥
Jenes Tier, den Kopf und Hals in einer Höhle geborgen, blieb dort; dann kam ein sehr großer Regen, der die Welt zu überfluten begann.
12.112.11
अथ शीतपरीताङ्गो जम्बुकः क्षुच्छ्रमान्वितः ।
सदारस्तां गुहामाशु प्रविवेश जलार्दितः ॥ १२.११२.११ ॥
Da drang ein Schakal, den Körper von Kälte umfangen, von Hunger und Mühsal geplagt, vom Wasser gequält, zusammen mit seiner Gefährtin rasch in jene Höhle.
12.112.12
स दृष्ट्वा मांसजीवी तु सुभृशं क्षुच्छ्रमान्वितः ।
अभक्षयत्ततो ग्रीवामुष्ट्रस्य भरतर्षभ ॥ १२.११२.१२ ॥
Jener Fleischfresser, gewaltig von Hunger und Mühsal geplagt, sah den Hals des Kamels und fraß ihn, o Stier der Bharatas.
12.112.13
यदा त्वबुध्यतात्मानं भक्ष्यमाणं स वै पशु ।
तदा संकोचने यत्नमकरोद्भृशदुःखितः ॥ १२.११२.१३ ॥
Als das Tier merkte, dass es verschlungen wurde, bemühte es sich, tief betrübt, sich zusammenzuziehen.
12.112.14
यावदूर्ध्वमधश्चैव ग्रीवां संक्षिपते पशुः ।
तावत्तेन सदारेण जम्बुकेन स भक्षितः ॥ १२.११२.१४ ॥
Während das Tier seinen Hals auf und ab zog, verschlang ihn der Schakal samt seiner Gefährtin.
12.112.15
स हत्वा भक्षयित्वा च तमुष्ट्रं जम्बुकस्तदा ।
विगते वातवर्पे तु निश्चक्राम गुहोदरात् ॥ १२.११२.१५ ॥
Nachdem der Schakal das Kamel getötet und gefressen hatte, kam er aus dem Bauch der Höhle hervor, als Sturm und Regen vorüber waren.
12.112.16
एवं दुर्बुद्धिना प्राप्तमुष्ट्रेण निधनं तदा ।
आलस्यस्य क्रमात्पश्य महान्तं दोषमागतम् ॥ १२.११२.१६ ॥
So fand das unverständige Kamel damals den Tod. Sieh, welch große Schuld aus der Trägheit erwächst.
12.112.17
त्वमप्येवंविधं हित्वा योगेन नियतेन्द्रियः ।
वर्तस्व बुद्धिमूलं तु विजयं मनुरब्रवीत् ॥ १२.११२.१७ ॥
Auch du solltest eine solche Trägheit ablegen und dich mit gezügelten Sinnen durch Yoga verhalten; Manu hat gesagt, der Sieg wurzle im Verstand.
12.112.18
बुद्धिश्रेष्ठानि कर्माणि बाहुमध्यानि भारत ।
तानि जङ्घाजघन्यानि भारप्रत्यवराणि च ॥ १२.११२.१८ ॥
O Bhārata, die durch den Verstand besten Taten sind jene der Mitte der Arme; jene unterhalb der Schenkel sind geringer an Last.
12.112.19
राज्यं तिष्ठति दक्षस्य संगृहीतेन्द्रियस्य च ।
आर्तस्य बुद्धिमूलं हि विजयं मनुरब्रवीत्।
गुप्तं मन्त्रं श्रुतवतः सुसहायस्य चानघ ॥ १२.११२.१९ ॥
Das Reich des geschickten Mannes, der seine Sinne gezügelt hat, besteht fort. Manu sagte, für den Bedrängten wurzele der Sieg in der Einsicht. O Makelloser, der Rat dessen, der belehrt ist und gute Helfer hat, bleibt verborgen.
12.112.20
असहायवतो ह्यर्था न तिष्ठन्ति कदाचन ।
परीक्षितसहायस्य तिष्ठन्तीह युधिष्ठिर।
सहाययुक्तेन मही कृत्स्ना शक्या प्रशासितुम् ॥ १२.११२.२० ॥
Die Angelegenheiten dessen, der keine Verbündeten hat, bestehen niemals. Hier bestehen die Angelegenheiten dessen, dessen erprobte Helfer er hat. O Yudhiṣṭhira, mit Verbündeten lässt sich die ganze Erde regieren.
12.112.21
इदं हि सद्भिः कथितं विधिज्ञैः ।
पुरा महेन्द्रप्रतिमप्रभावः।
मयाऽपि चोक्तं तव शास्त्रदृष्ट्या ।
त्वमप्रमत्तः प्रचरस्व राजन् ॥ १२.११२.२१ ॥
Dies sagten einst die Guten und die Kenner der Regeln, deren Macht Indra gleichkam. Auch ich habe es dir nach der Lehre der Schriften gesagt. Du, o König, handle achtsam.