Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.112

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.112.1

किं पार्थिवेन कर्तव्यं किंच कृत्वा सुखी भवेत् ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन सर्वधर्मभृतां वर ॥ १२.११२.१ ॥

രാജാവ് എന്തു ചെയ്യണം? എന്തു ചെയ്താൽ അവൻ സുഖിയാകും? സർവധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.

12.112.2

हन्त तेऽहं प्रवक्ष्यामि शृणु कार्यैकनिश्चयम् ।
यथा राज्ञेह कर्तव्यं यच्च कृत्वा सुखी भवेत् ॥ १२.११२.२ ॥

ശരി, നിന്നോട് ഞാൻ പറയാം. ഒരേ നിശ്ചയത്തിൽ ഉറച്ചവനേ, കേൾക്കുക: ഇവിടെ രാജാവ് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം, എന്തു ചെയ്താൽ അവൻ സുഖിയാകും.

12.112.3

नचैवं वर्तितव्यं स्म यथेदमनुशुश्रुम् ।
उष्ट्रस्य तु महद्वृत्तं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.११२.३ ॥

നാം കേട്ടതുപോലെ ഇങ്ങനെ പെരുമാറരുത്. യുധിഷ്ഠിരാ, ഒട്ടകത്തിന്റെ മഹത്തായ നടപ്പു മനസ്സിലാക്കുക.

12.112.4

जातिस्मरो महानुष्ट्रः प्रजापतिकुलोद्भवः ।
तपः सुमहदातिष्ठदरण्ये संशितव्रतः ॥ १२.११२.४ ॥

മുൻജന്മസ്മരണയുള്ള, പ്രജാപതിയുടെ കുലത്തിൽ ജനിച്ച മഹാനായ ഒട്ടകം കാട്ടിൽ അതിമഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു; വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ചവനായിരുന്നു.

12.112.5

तपसस्तस्य चान्तेऽथ प्रीतिमानभवद्विभुः ।
वरेण च्छन्दयामास ततश्चैनं पितामहः ॥ १२.११२.५ ॥

അവന്റെ തപസ്സിന്റെ അവസാനത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായ ആ മഹാശക്തനായ പിതാമഹൻ വരം നൽകി അവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.

12.112.6

भगवंस्त्वत्प्रसादान्मे दीर्घा ग्रीवा भवेदियम् ।
योजनानां शतं साग्रमिच्छेयं चारितुं विभो ॥ १२.११२.६ ॥

ഭഗവാനേ, അങ്ങയുടെ പ്രസാദത്താൽ എന്റെ ഈ കഴുത്ത് നീണ്ടതാകട്ടെ. വിഭോ, നൂറു യോജനയിലധികം സഞ്ചരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

12.112.7

एवमस्विति चोक्तः स वरदेन महात्मना ।
प्रतिलभ्य वरं श्रेष्ठं ययावुष्ट्रः स्वकं वनम् ॥ १२.११२.७ ॥

"അങ്ങനെ ആകട്ടെ" എന്ന് മഹാത്മാവായ വരദാതാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഒട്ടകം ശ്രേഷ്ഠമായ വരം നേടി തന്റെ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.

12.112.8

स चकार तदाऽऽलस्यं वरदानात्सुदुर्मतिः ।
न चैच्छच्चिरतुं गन्तुं दुरात्मा कालमोहितः ॥ १२.११२.८ ॥

വരദാനത്താൽ ആ അതിദുർബുദ്ധി അലസത കാണിച്ചു. ആ ദുരാത്മാവ് കാലമോഹിതനായി, ദീർഘനേരം തങ്ങാനോ പോകാനോ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

12.112.9

स कदाचित्प्रसार्यैव तां ग्रीवां शतयोजनाम् ।
चचार श्रान्तहृदयो वातश्चागात्ततो महान् ॥ १२.११२.९ ॥

ഒരിക്കൽ അവൻ നൂറ് യോജന നീളമുള്ള ആ കഴുത്ത് നീട്ടിക്കൊണ്ടുതന്നെ സഞ്ചരിച്ചു; ക്ഷീണിച്ച ഹൃദയത്തോടെ. അപ്പോൾ വലിയ കാറ്റ് വന്നു.

12.112.10

स गुहायां शिरोग्रीवां निधाय पशुरात्मनः ।
आस्ते वर्षमथाभ्यागात्सुमहत्प्लावयज्जगत् ॥ १२.११२.१० ॥

ആ മൃഗം തന്റെ തലയും കഴുത്തും ഒരു ഗുഹയിൽ വെച്ച് അവിടെത്തന്നെ തങ്ങി. അപ്പോൾ വലിയ മഴ വന്ന് ലോകത്തെ മുക്കിക്കളയാൻ തുടങ്ങി.

12.112.11

अथ शीतपरीताङ्गो जम्बुकः क्षुच्छ्रमान्वितः ।
सदारस्तां गुहामाशु प्रविवेश जलार्दितः ॥ १२.११२.११ ॥

അപ്പോൾ തണുപ്പ് ശരീരത്തെ ചുറ്റിയ, വിശപ്പും ക്ഷീണവും ബാധിച്ച, വെള്ളത്താൽ പീഡിതനായ ഒരു കുറുക്കൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം വേഗം ആ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

12.112.12

स दृष्ट्वा मांसजीवी तु सुभृशं क्षुच्छ्रमान्वितः ।
अभक्षयत्ततो ग्रीवामुष्ट्रस्य भरतर्षभ ॥ १२.११२.१२ ॥

മാംസം കഴിച്ചു ജീവിക്കുന്ന അവൻ, വിശപ്പും ക്ഷീണവും അത്യധികം ബാധിച്ചവനായി, ഒട്ടകത്തിന്റെ കഴുത്ത് കണ്ടു; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അത് തിന്നുകളഞ്ഞു.

12.112.13

यदा त्वबुध्यतात्मानं भक्ष्यमाणं स वै पशु ।
तदा संकोचने यत्नमकरोद्भृशदुःखितः ॥ १२.११२.१३ ॥

താൻ ഭക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് ആ മൃഗം മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി സ്വയം ചുരുങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.

12.112.14

यावदूर्ध्वमधश्चैव ग्रीवां संक्षिपते पशुः ।
तावत्तेन सदारेण जम्बुकेन स भक्षितः ॥ १२.११२.१४ ॥

ആ മൃഗം കഴുത്ത് മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ചുരുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭാര്യയോടൊപ്പമുള്ള കുറുക്കൻ അതിനെ ഭക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞു.

12.112.15

स हत्वा भक्षयित्वा च तमुष्ट्रं जम्बुकस्तदा ।
विगते वातवर्पे तु निश्चक्राम गुहोदरात् ॥ १२.११२.१५ ॥

ആ കുറുക്കൻ ആ ഒട്ടകത്തെ കൊന്നു ഭക്ഷിച്ചശേഷം, കാറ്റും മഴയും ഒഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

12.112.16

एवं दुर्बुद्धिना प्राप्तमुष्ट्रेण निधनं तदा ।
आलस्यस्य क्रमात्पश्य महान्तं दोषमागतम् ॥ १२.११२.१६ ॥

ഇങ്ങനെ ദുർബുദ്ധിയായ ആ ഒട്ടകം അന്ന് മരണം പ്രാപിച്ചു. അലസതയുടെ ക്രമത്തിൽ വന്ന വലിയ ദോഷം നോക്കൂ.

12.112.17

त्वमप्येवंविधं हित्वा योगेन नियतेन्द्रियः ।
वर्तस्व बुद्धिमूलं तु विजयं मनुरब्रवीत् ॥ १२.११२.१७ ॥

നീയും ഇതുപോലുള്ള അലസത ഉപേക്ഷിച്ച്, യോഗത്താൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് പെരുമാറുക. വിജയം ബുദ്ധിയിൽ വേരൂന്നിയതാണെന്ന് മനു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

12.112.18

बुद्धिश्रेष्ठानि कर्माणि बाहुमध्यानि भारत ।
तानि जङ्घाजघन्यानि भारप्रत्यवराणि च ॥ १२.११२.१८ ॥

ഭരതാ, ബുദ്ധിയാൽ ശ്രേഷ്ഠമായ കർമ്മങ്ങൾ കൈകളുടെ മധ്യത്തിലുള്ളവയാണ്; തുടകൾക്ക് താഴെയുള്ളവ ഭാരത്തിൽ താഴ്ന്നവയാണ്.

12.112.19

राज्यं तिष्ठति दक्षस्य संगृहीतेन्द्रियस्य च ।
आर्तस्य बुद्धिमूलं हि विजयं मनुरब्रवीत्।
गुप्तं मन्त्रं श्रुतवतः सुसहायस्य चानघ ॥ १२.११२.१९ ॥

സാമർഥ്യമുള്ളവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചവനുമായവന്റെ രാജ്യം നിലനിൽക്കും. പീഡിതന് വിജയത്തിന്റെ മൂലം ബുദ്ധിയാണെന്ന് മനു പറഞ്ഞു. നിർമ്മലനേ, ശാസ്ത്രം പഠിച്ചവനും നല്ല സഹായികളുള്ളവനുമായവന്റെ മന്ത്രം രഹസ്യമായിരിക്കും.

12.112.20

असहायवतो ह्यर्था न तिष्ठन्ति कदाचन ।
परीक्षितसहायस्य तिष्ठन्तीह युधिष्ठिर।
सहाययुक्तेन मही कृत्स्ना शक्या प्रशासितुम् ॥ १२.११२.२० ॥

സഹായികളില്ലാത്തവന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും നിലനിൽക്കില്ല. പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട സഹായികളുള്ളവന്റെ കാര്യങ്ങളേ ഇവിടെ നിലനിൽക്കൂ. യുധിഷ്ഠിരാ, സഹായികളോടുകൂടിയവന് സമ്പൂർണ ഭൂമി ഭരിക്കാൻ കഴിയും.

12.112.21

इदं हि सद्भिः कथितं विधिज्ञैः ।
पुरा महेन्द्रप्रतिमप्रभावः।
मयाऽपि चोक्तं तव शास्त्रदृष्ट्या ।
त्वमप्रमत्तः प्रचरस्व राजन् ॥ १२.११२.२१ ॥

ഇത് സജ്ജനങ്ങളും വിധിജ്ഞരും മുമ്പ് പറഞ്ഞതാണ്; ഇന്ദ്രനൊത്ത പ്രഭാവമുള്ളവരും പറഞ്ഞു. ഞാനും ശാസ്ത്രദൃഷ്ടിയിൽ നിനക്ക് ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. രാജാവേ, ജാഗ്രതയോടെ പെരുമാറുക.