மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.118
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.118.1
स श्वा प्रकृतिमापन्नः परं दैन्यमुपागमत् ।
ऋषिणा हुंकृतः पापस्तपोवनबहिष्कृतः ॥ १२.११८.१ ॥
அந்த நாய் தன் இயல்பில் வீழ்ந்து மிகுந்த இழிவை அடைந்தது; முனிவரால் 'ஹும்' என்று அதட்டப்பட்டு, அந்தப் பாவி தவவனத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டது.
12.118.2
एवं राज्ञा मतिमता विदित्वा शीलशौचताम् ।
आर्जवं प्रकृतिं सत्वं श्रुतं वृत्तं कुलं दमम् ॥ १२.११८.२ ॥
இவ்வாறு அறிவுள்ள அரசன் நன்னடத்தை, தூய்மை, நேர்மை, இயல்பு, மனவுறுதி, கல்வி, ஒழுக்கம், குலம், அடக்கம் ஆகியவற்றை அறிந்து (அமைச்சர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்).
12.118.3
अनुक्रोशं बलं वीर्यं प्रभावं प्रशमं क्षमाम् ।
भृत्यायेमन्त्रिणो योग्यास्तत्र स्थाप्याः सुरक्षिताः ॥ १२.११८.३ ॥
இரக்கம், வலிமை, வீரியம், செல்வாக்கு, அமைதி, பொறுமை ஆகியவை உடைய தகுதியான அமைச்சர்கள் அங்கே பணியில் அமர்த்தப்பட வேண்டும், நன்கு காக்கப்பட்டு.
12.118.4
नाषरीक्ष्य महीपालः प्रकर्तुं भृत्यमर्हति ।
अकुलीननराकीर्णो न राजा सुखमेधते ॥ १२.११८.४ ॥
ஆராயாமல் அரசன் ஒரு பணியாளை அமர்த்தக்கூடாது. தாழ்ந்த குலத்தாரால் நிறைந்த நாட்டில் அரசன் இன்பத்தில் வளர்வதில்லை.
12.118.5
कुलजः प्राकृतो राजंस्तत्कुलीनतया सदा ।
न पापे कुरुते बुद्धिं निन्द्यमानोऽप्यनागसि ॥ १२.११८.५ ॥
அரசே, உயர்குலத்தில் பிறந்த சாமானியன், தன் உயர்குலத்தன்மையால், குற்றமற்றவனாயினும் நிந்திக்கப்பட்டாலும், பாவத்தில் மனம் வைப்பதில்லை.
12.118.6
अकुलीनस्तु पुरुषः प्राकृतः साधुसंक्षयात् ।
दुर्लभैश्वर्यतां प्राप्तो निन्दितः शत्रुतां व्रजेत् ॥ १२.११८.६ ॥
ஆனால் தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்த சாமானியன், நல்லோர் அழிந்ததால், அரிதான செல்வத்தை அடைந்தும் நிந்திக்கப்பட்டு பகைமையை அடைவான்.
12.118.7
काकः श्वानोऽकुलीनश्च बिडालः सर्प एव च ।
अकुलीना च या नारी तुल्यास्ते परिकीर्तिताः ॥ १२.११८.७ ॥
காக்கை, நாய், தாழ்ந்த குலத்தவன், பூனை, பாம்பு, மற்றும் தாழ்ந்த குலத்துப் பெண் — இவர்கள் அனைவரும் சமமாகக் கூறப்பட்டவர்கள்.
12.118.8
लोकपालाः सदोद्विग्नाः पश्यन्त्यकुलजान्यथा ।
नारीं वा पुरुषं वाऽथ शीलं तत्रापि कारणम् ॥ १२.११८.८ ॥
உலகக் காவலர்கள் எப்போதும் கவலையுடன் இருக்கிறார்கள்; தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்த பெண்ணையோ ஆணையோ அவர்கள் அவ்வாறே பார்க்கிறார்கள்; அங்கும் காரணம் நடத்தையே.
12.118.9
दुष्कुलीना च या स्त्री स्याद्दुष्कुलीनश्च यः पुम ।
अहिंसाशीलसंयोगाद्धर्मश्चाऽऽकुलतां व्रजेत् ॥ १२.११८.९ ॥
தாழ்ந்த குலத்துப் பெண்ணோ, தாழ்ந்த குலத்து ஆணோ, அகிம்சையின் நடத்தையோடு இணைந்தால், தர்மமும் குழப்பத்தை அடையக்கூடும்.
12.118.10
धर्मं प्रति महाराज श्लोकानाह बृहस्पतिः ।
शृणु सर्वान्महीपाल हृदि तांश्च करिष्यसि ॥ १२.११८.१० ॥
மகாராஜனே, தர்மத்தைப் பற்றி பிருஹஸ்பதி இந்தச் சுலோகங்களைச் சொன்னார். மன்னனே, இவை அனைத்தையும் கேள்; இவற்றை உன் மனதில் கொள்வாய்.
12.118.11
असितं सितकर्माणं यथा दान्तं तपस्विनम् ।
वृत्तस्थमपि चण्डालं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.११८.११ ॥
கருமையானவனாயினும் நல்ல செயல் செய்பவன், அடக்கமுள்ள தவசி, நடத்தையில் நிலைத்தவன் — சண்டாளனாக இருந்தாலும் தேவர்கள் அவனை பிராமணனாக அறிவார்கள்.
12.118.12
यदि घातयते कश्चित्पापसत्वं प्रजाहितः ।
सर्वसत्वहितार्थाय न तेनासौ विहिंसकः ॥ १२.११८.१२ ॥
மக்கள் நலனை விரும்பும் ஒருவன் பாவமுள்ள உயிரினத்தைக் கொல்லச் செய்தால், எல்லா உயிர்களின் நன்மைக்காகச் செய்ததால் அவன் துன்புறுத்துபவன் ஆவதில்லை.
12.118.13
द्वीपिनं शरभं सिंहं व्याघ्रं कुञ्जरमेव च ।
महिषं च वराहं च सूकरं श्वानपन्नगान् ॥ १२.११८.१३ ॥
சிறுத்தை, சரபம், சிங்கம், புலி, யானை, எருமை, காட்டுப்பன்றி, பன்றி, நாய்கள் மற்றும் பாம்புகள்.
12.118.14
गोब्राह्मणहितार्थाय बालस्त्रीरक्षणाय च ।
वृद्धातुरपरित्राणे यो हिनस्ति स धर्मवित् ॥ १२.११८.१४ ॥
பசுக்கள் மற்றும் அந்தணர்களின் நலனுக்காக, குழந்தைகளையும் பெண்களையும் காப்பதற்காக, முதியோரையும் நோயாளிகளையும் காப்பதில் யார் கொல்கிறானோ, அவனே தர்மம் அறிந்தவன்.
12.118.15
ब्राह्मणः पापकर्मा च म्लेच्छो वा धार्मिकः शु वः ।
श्रेयांस्तत्र भवेन्म्लेच्छो ब्राह्मणः पापकृत्तमः ॥ १२.११८.१५ ॥
தீய செயல் செய்யும் அந்தணனோ, அல்லது தர்மம் உள்ள மிலேச்சனோ — அங்கே மிலேச்சனே சிறந்தவன்; பாவம் செய்யும் அந்தணனே மிகப் பெரிய பாவி.
12.118.16
दुष्कुलीनः कुलीनो वा यः कश्चिच्छीलवान्नरः ।
प्रकृतिं तस्य विज्ञाय स्थिरां वा यदि वाऽस्थिराम् ॥ १२.११८.१६ ॥
தாழ்ந்த குலத்தவனோ, உயர்ந்த குலத்தவனோ — நற்குணமுள்ள எந்த மனிதனும், அவனுடைய இயல்பை அறிந்து; அது நிலையானதோ அல்லது நிலையற்றதோ.
12.118.17
शीलं वाऽनुत्तमं कर्म कुर्याद्राजा समाहितः ।
नियुञ्जीत महीपालो दुर्वृत्तं पापकर्मसु ॥ १२.११८.१७ ॥
அரசன் கவனமாக, உயர்ந்த நற்குணத்தையோ உயர்ந்த செயலையோ செய்யட்டும்; பூமியைக் காக்கும் அரசன் தீய நடத்தை உள்ளவனை பாவச் செயல்களில் அமர்த்தட்டும்.
12.118.18
कुलीनं शिक्षितं प्राज्ञं ज्ञानविज्ञानकोविदम् ।
सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञं सहिष्णुं देशजं तथा ॥ १२.११८.१८ ॥
உயர்குலத்தவன், பயிற்சி பெற்றவன், அறிவாளி, ஞானமும் விஞ்ஞானமும் தேர்ந்தவன், எல்லா சாஸ்திரங்களின் பொருளின் உண்மையை அறிந்தவன், பொறுமையுள்ளவன், அந்த நாட்டில் பிறந்தவன் — இவரை (நியமிக்கட்டும்).
12.118.19
कृतज्ञं बलवन्तं च क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् ।
अलुब्धं लब्धसंतुष्टं स्वामिमित्रबुभूषकम् ॥ १२.११८.१९ ॥
நன்றியுள்ளவனாகவும், வலிமையுள்ளவனாகவும், பொறுமையுடையவனாகவும், அடக்கமுடையவனாகவும், புலன்களை வென்றவனாகவும், பேராசையற்றவனாகவும், கிடைத்ததில் மனநிறைவு கொண்டவனாகவும், தன் அரசனுக்கும் நண்பர்களுக்கும் நலம் விரும்புபவனாகவும் இருக்கட்டும்.
12.118.20
सचिवं देशकालज्ञं सर्वसंग्रहणे रतम् ।
संस्कृतं युक्तवचनं हितैषिणमतन्द्रितम् ॥ १२.११८.२० ॥
அமைச்சன் இடத்தையும் காலத்தையும் அறிந்தவனாகவும், எல்லாவற்றையும் சேகரிப்பதில் ஈடுபட்டவனாகவும், பண்புடையவனாகவும், தகுந்த சொற்களைப் பேசுபவனாகவும், நலம் விரும்புபவனாகவும், சோர்வில்லாதவனாகவும் இருக்க வேண்டும்.
12.118.21
युक्ताचारं स्वविषये संधिविग्रहकोविदम् ।
शस्तं त्रिवर्गवेत्तारं पौरजानपदप्रियम् ॥ १२.११८.२१ ॥
தன் நாட்டில் தகுந்த நடத்தையுடையவனும், சமாதானத்திலும் போரிலும் வல்லவனும், புகழத்தக்கவனும், அறம்-பொருள்-இன்பம் என்ற மூன்று நோக்கங்களையும் அறிந்தவனும், நகர மக்களுக்கும் கிராம மக்களுக்கும் பிரியமானவனும் ஆக இருக்க வேண்டும்.
12.118.22
सेनाव्यूहनतत्त्वज्ञं बलहर्षणकोविदम् ।
इङ्गिताकरातत्त्वज्ञं यात्रासेनाविशारदम् ॥ १२.११८.२२ ॥
படை வியூகம் அமைக்கும் தத்துவத்தை அறிந்தவனும், படையின் வலிமையையும் உற்சாகத்தையும் எழுப்புவதில் வல்லவனும், குறிப்புகளையும் தோற்றங்களையும் அறியும் தத்துவம் தெரிந்தவனும், படையுடன் செல்லும் பயணத்தில் திறமையுடையவனும் ஆக இருக்க வேண்டும்.
12.118.23
हस्तिशिक्षाश्वतत्त्वज्ञमहंकारविवर्जितम् ।
प्रगल्भं दक्षिणं दान्तं बलिनं युक्तमन्त्रिणम् ॥ १२.११८.२३ ॥
யானைப் பயிற்சியையும் குதிரைகளின் தன்மையையும் அறிந்தவனும், அகங்காரமற்றவனும், துணிவுடையவனும், திறமையுடையவனும், அடக்கமுடையவனும், வலிமையுடையவனும், முறையாக ஆலோசனை கூறுபவனும் ஆக இருக்க வேண்டும்.
12.118.24
चौक्षं चौक्षजनाकीर्णं सुवेषं सुखदर्शनम् ।
नायकं नीतिकुशलं गुणैः षङ्भिः समन्वितम् ॥ १२.११८.२४ ॥
தூய்மையானவனும், தூய்மையான மக்களால் சூழப்பட்டவனும், நல்ல உடையணிந்தவனும், காண்பதற்கு இனிமையானவனும், நீதியில் வல்ல தலைவனும், ஆறு குணங்களோடு கூடியவனும் ஆக இருக்க வேண்டும்.
12.118.25
अस्तब्धं प्रश्रितं श्लक्ष्णं मृदुवादिनमेव च ।
धीरं महर्द्धि च देशकालोपपादकम् ॥ १२.११८.२५ ॥
ஆணவமற்றவனும், அடக்கமும் மென்மையும் கொண்டவனும், மெதுவாகப் பேசுபவனும், உறுதியானவனும், பெரும் செல்வமுடையவனும், இடமும் காலமும் அறிந்து செயல்படுபவனுமான அரசன்.
12.118.26
सचि यः प्रकुरुते न चैनमवमन्यते ।
तस्य विस्तीर्यते राज्यं ज्योत्स्ना ग्रहपतेरिव ॥ १२.११८.२६ ॥
எவன் ஆலோசகர்களை மதித்து நடக்கின்றானோ, அவர்களை அவமதிக்கவில்லையோ, அவனுடைய அரசு கோள்களின் தலைவனான சந்திரனின் நிலவொளி போல விரிவடையும்.
12.118.27
एतैरेव गुणैर्युक्तो राजा शास्त्रविशारदः ।
एष्टव्यो धर्मपरमः प्रजापालनतत्परः ॥ १२.११८.२७ ॥
இக்குணங்களை உடையவனும், சாத்திரங்களில் வல்லவனும், தர்மத்தில் மிக்க பற்றுடையவனும், குடிமக்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்டவனுமான அரசனே தேர்ந்தெடுக்கத் தகுந்தவன்.
12.118.28
धीरो मर्षी शुचिः शीघ्रः काले पुरुषकारवित् ।
शुश्रूषुः श्रुतवाञ्श्रोता ऊहापोहविशारदः ॥ १२.११८.२८ ॥
உறுதியும் பொறுமையும் தூய்மையும் சுறுசுறுப்பும் உடையவன்; காலத்தில் முயற்சியின் பயனை அறிந்தவன்; கேட்க விரும்புபவன், கற்றவன், கேட்பவன், ஆய்வு-மறுப்பு வாதங்களில் வல்லவன்.
12.118.29
मेधावी धारणायुक्तो यथान्यायोपपादकः ।
दान्तः सदा प्रियाभाषी क्षमावांश्च विपर्यये ॥ १२.११८.२९ ॥
அறிவாளியும், நினைவாற்றல் உடையவனும், நியாயத்திற்கேற்ப செயல்படுபவனும், எப்போதும் அடக்கமுடையவனும், இனிமையாகப் பேசுபவனும், துன்ப நேரத்தில் பொறுப்பவனுமான அரசன்.
12.118.30
नातिच्छेत्ता स्वयंकारी श्रद्धालुः सुखदर्शनः ।
आर्तहस्तप्रदो नित्यमाप्तामात्यो नये रतः ॥ १२.११८.३० ॥
மிகக் கடுமையாகத் தண்டிக்காதவனும், தானே சிந்தித்துச் செயல்படுபவனும், நம்பிக்கையுடையவனும், எளிதில் காணக்கூடியவனும், துன்புறுவோருக்குக் கைகொடுத்து உதவுபவனும், நம்பிக்கைக்குரிய அமைச்சர்கள் உடையவனும், நீதி நெறியில் ஈடுபட்டவனுமான அரசன்.
12.118.31
नाहंवादी ननिर्द्वन्द्वो नयत्किंचनकारकः ।
कृते कर्मण्यमोघानां कर्ता भृत्यजनप्रियः ॥ १२.११८.३१ ॥
அவன் தற்பெருமை பேசாதவன், இருமைகளைக் கடந்தவன், தேவையானதை எதுவானாலும் செய்பவன்; பயனுள்ள செயல்களை முடித்துத் தருபவன், தன் ஊழியர்களுக்கும் மக்களுக்கும் அன்பானவன்.
12.118.32
संगृहीतजनोऽस्तब्धः प्रसन्नवदनः सदा ।
त्राता भृत्यजनापेक्षी न क्रोधी सुमहामनाः ॥ १२.११८.३२ ॥
அவன் மக்களை தன்னிடம் ஒன்று சேர்ப்பவன், அடக்கமானவன், எப்போதும் மலர்ந்த முகமுடையவன்; பாதுகாவலன், தன் ஊழியர்களைக் கவனிப்பவன், கோபமில்லாதவன், மிகப் பெருந்தன்மையுள்ளவன்.
12.118.33
युक्तदण्डो न निर्दण्डो धर्मकार्यानुशासनः ।
चारनेत्रः प्रजावेक्षी धर्मार्थकुशलः सदा ॥ १२.११८.३३ ॥
அவன் தண்டனையை முறையாகப் பயன்படுத்துபவன், தண்டனையற்றவன் அல்லன், அறச்செயல்களை நெறிப்படுத்துபவன்; ஒற்றர்களே அவனுடைய கண்கள், குடிமக்களைக் கவனிப்பவன், எப்போதும் அறத்திலும் பொருளிலும் திறமையுள்ளவன்.
12.118.34
राजा गुणशताकीर्ण एष्टव्यस्तादृशो भवेत् ।
योधाश्चैव मनुष्येन्द्र सर्वैर्गुणगणैर्वृताः ॥ १२.११८.३४ ॥
அரசன் நூறு நற்குணங்களால் நிறைந்தவனாக இருக்க வேண்டும், அப்படிப்பட்டவனே தேடப்பட வேண்டும்; மனிதர்களின் தலைவனே, வீரர்களும் எல்லா நற்குணங்களாலும் சூழப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
12.118.35
अन्वेष्टव्याः सुपुरुषाः सहाया राज्यधारणे ।
न विमानयितव्यास्ते राज्ञा वृद्धिमभीप्सता ॥ १२.११८.३५ ॥
அரசைத் தாங்குவதற்குச் சிறந்த மனிதர்கள் உதவியாளர்களாகத் தேடப்பட வேண்டும்; செழிப்பை விரும்பும் அரசன் அவர்களை அவமதிக்கக் கூடாது.
12.118.36
योधाः समरशौण्डीराः कृतज्ञाः शास्त्रकोविदाः ।
धर्मशास्त्रसमायुक्ताः पदातिजनसंवृताः ॥ १२.११८.३६ ॥
போர்வீரர்கள் போரில் திறமையுள்ளவர்களாகவும், நன்றியுள்ளவர்களாகவும், சாஸ்திரங்களில் வல்லுநர்களாகவும், அறநூல்களில் நிறைந்தவர்களாகவும், காலாட்படை வீரர்களால் சூழப்பட்டவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும்.
12.118.37
अर्थमानविवृद्धाश्च रथचर्याविशारदाः ।
इष्वस्त्रकुशला यस्य तस्येयं नृपतेर्मही ॥ १२.११८.३७ ॥
எவனுடைய வீரர்கள் செல்வத்தாலும் மரியாதையாலும் வளர்ந்தவர்களாகவும், தேர் ஓட்டுவதில் திறமையுள்ளவர்களாகவும், அம்பு மற்றும் ஆயுதங்களில் கைதேர்ந்தவர்களாகவும் உள்ளார்களோ, அந்த அரசனுக்கே இந்தப் பூமி.
12.118.38
ज्ञातीनामनवज्ञानं भृत्येष्वशठता तथा ।
नैपुणं चार्थचर्यासु यस्यैते तस्य सा मही ॥ १२.११८.३८ ॥
உறவினர்களை அவமதிக்காமலும், பணியாளர்களிடம் நேர்மையாகவும், பொருளாதார செயல்களில் திறமையுடனும் இருப்பவனுக்கே அந்தப் பூமி.
12.118.39
आलस्यं चैव निद्रा च व्यसनान्यतिहास्यता ।
यस्तैतानि न विद्यन्ते तस्यैव सुचिरं मही ॥ १२.११८.३९ ॥
சோம்பல், தூக்கம், தீய பழக்கங்கள், மிகுந்த கேலி ஆகியவை எவனிடம் இல்லையோ, அவனுக்கே அந்தப் பூமி நீண்ட காலம் நிலைக்கும்.
12.118.40
वृद्धसेवी महोत्साहो वर्णानां चैव रक्षिता ।
धर्मचर्याः सदा यस्य तस्येयं सुचिरं मही ॥ १२.११८.४० ॥
பெரியோரை சேவிப்பவனும், மிகுந்த உற்சாகமுள்ளவனும், வருணங்களைக் காப்பவனும், எப்போதும் தர்ம நடத்தை உள்ளவனுமான அரசனுக்கே இந்தப் பூமி நீண்ட காலம் நிலைக்கும்.
12.118.41
नीतिवर्त्मानुसरणं नित्यमुत्थानमेव च ।
रिपूणामनवज्ञानं तस्येयं सुचिरं मही ॥ १२.११८.४१ ॥
நீதி வழியை எப்போதும் பின்பற்றுவதும், எப்போதும் முயற்சியுடன் இருப்பதும், எதிரிகளை அலட்சியம் செய்யாததும் உள்ளவனுக்கே அந்தப் பூமி நீண்ட காலம் நிலைக்கும்.
12.118.42
उत्थानं चैव दैवं च तयोर्नानात्वमेव च ।
मनुना वर्णितं पूर्वं वक्ष्ये शृणु तदेव हि ॥ १२.११८.४२ ॥
முயற்சியும் விதியும், அவை இரண்டின் வேறுபாடும், முன்பு மனுவால் விவரிக்கப்பட்டது; அதையே நான் சொல்வேன், கேள்.
12.118.43
उत्थानं हि नरेन्द्राणां बृहस्पतिरभाषत ।
नयानयविधानज्ञः सदा भव कुरूद्वह ॥ १२.११८.४३ ॥
அரசர்களுக்கான உத்தானம் (முயற்சி) பற்றி பிருஹஸ்பதி கூறினார். குருக்களில் சிறந்தவனே, எப்போதும் நீதியையும் அநீதியின் விதிகளையும் அறிந்தவனாக இரு.
12.118.44
दुर्हृदां छिद्रदर्शी यः सुहृदामुपकारवान् ।
विशेषविच्च भृत्यानां स राज्यफलमश्नुते ॥ १२.११८.४४ ॥
எதிரிகளின் பலவீனத்தைக் காண்பவனும், நண்பர்களுக்கு உதவுபவனும், பணியாளர்களின் வேறுபாட்டை அறிபவனுமானவன் அரசாட்சியின் பலனை அடைகிறான்.
12.118.45
सर्वसंग्रहणे युक्तो नृपो भवति यः सदा ।
उत्थानशीलो मन्त्राढ्यः स राजा राजसत्तमः ॥ १२.११८.४५ ॥
எப்போதும் அனைத்தையும் ஒருங்கிணைப்பதில் ஈடுபட்டவனும், முயற்சியுள்ளவனும், ஆலோசனையில் வளமுள்ளவனுமான அரசனே அரசர்களில் சிறந்தவன்.
12.118.46
शक्या चाश्वसहस्रेण वीरारोहेण भारत ।
संगृहीतमनुष्येण कृत्स्ना जेतुं वसुंधरा ॥ १२.११८.४६ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, ஆயிரம் குதிரைகளும் வீரமிக்க குதிரை வீரர்களும், ஒன்று திரட்டப்பட்ட மனிதப் படையும் கொண்டு முழு பூமியையும் வெல்வது சாத்தியம்.