మహాభారతం · అధ్యాయం 12.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.12.1
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा नकुलो वाक्यमब्रवीत् ।
राजानमभिसंप्रेक्ष्य सर्वधर्मभृतां वरम् ॥ १२.१२.१ ॥
అర్జునుని మాటలు విని నకులుడు, సర్వధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడైన రాజును చూచి ఈ మాట చెప్పాడు.
12.12.2
अनुरुध्य महाप्राज्ञो भ्रातुश्चित्तमरिंदम ।
व्यूढोरस्को महाबाहुस्ताम्रास्यो मितभाषिता ॥ १२.१२.२ ॥
శత్రుదమనా! మహాప్రాజ్ఞుడు, అన్నగారి మనసును అనుసరించినవాడు, విశాల వక్షుడు, మహాబాహువు, ఎర్రని ముఖం గలవాడు, మితభాషి.
12.12.3
विशाखयूपे देवानां सर्वेषामग्नयश्चिताः ।
तस्माद्विद्वि महाराज देवाः कर्मफले स्थिताः ॥ १२.१२.३ ॥
విశాఖయూపం వద్ద దేవతలందరికీ అగ్నులు ప్రజ్వలింపజేయబడ్డాయి. కావున, మహారాజా, దేవతలు కర్మఫలంలో నిలిచి ఉన్నారని తెలుసుకో.
12.12.4
अनास्तिकानां भूतानां प्राणदाः पितरश्च ये ।
तेऽपि कर्मैव कुर्वन्ति विधिं पश्यस्व पार्थिव ॥ १२.१२.४ ॥
ఆస్తికులైన జీవులకు ప్రాణదాతలైన పితరులు కూడా కర్మనే చేస్తారు. రాజా, విధిని చూడు.
12.12.5
वेदवादापविद्धास्तु तान्विद्धि भृशनास्तिकान् ।
न हि वेदोक्तमुत्सृज्य विप्रः सर्वेषु कर्मसु ॥ १२.१२.५ ॥
వేదవాదం నుండి వెలివేయబడిన వారిని పూర్తి నాస్తికులుగా తెలుసుకో. వేదంలో చెప్పినదాన్ని విడిచి, బ్రాహ్మణులు అన్ని కర్మలలో (ప్రవర్తించరు).
12.12.6
देवयानेन नाकस्य पृष्ठमाप्नोति भारत ।
अत्याश्रमानयं सर्वानित्याहुर्वेदमिश्चयाः ॥ १२.१२.६ ॥
భారతా, దేవయానమార్గం ద్వారా మానవుడు స్వర్గ శిఖరాన్ని చేరుతాడు. అన్ని ఆశ్రమాలకు అతీతమైనది ఇది అని వేదాలను ఆశ్రయించినవారు చెబుతారు.
12.12.7
ब्राह्मणाः श्रुतिसंपन्नास्तान्निबोध नराधिप ।
वित्तानि धर्मलब्धानि क्रतुमुख्येष्ववासृजन् ॥ १२.१२.७ ॥
నరాధిపా, శ్రుతి సంపన్నులైన ఆ బ్రాహ్మణులను వినుము. ధర్మంగా సంపాదించిన ధనాన్ని వారు ప్రధాన యజ్ఞాల్లో అర్పించారు.
12.12.8
कृतात्मा स महाराज स वै त्यागी स्मृतो नरः ॥ १२.१२.८ ॥
మహారాజా, తన ఆత్మను నిగ్రహించుకున్న ఆ మనిషినే నిజమైన త్యాగి అని స్మరిస్తారు.
12.12.9
अनवेक्ष्य सुखादानं तथैवोर्ध्वं प्रतिष्ठितः ।
आत्मत्यागी महाराज स त्यागी तापसो मतः ॥ १२.१२.९ ॥
సుఖాన్ని పొందాలనే ఆలోచన లేకుండా, ఉన్నత స్థితిలో నిలిచి, మహారాజా, ఆత్మత్యాగి అయినవాడే త్యాగి, తాపసి అని భావింపబడతాడు.
12.12.10
अनिकेतः परिपतन्वृक्षमूलाश्रयो मुनिः ।
अयाचकः सदायोगी स त्यागी पार्थ भिक्षुकः ॥ १२.१२.१० ॥
ఇల్లు లేనివాడై, తిరుగాడుతూ, వృక్షమూలాన్ని ఆశ్రయించిన ముని, యాచించనివాడు, ఎల్లప్పుడూ యోగంలో ఉండేవాడు—పార్థా, అతడే త్యాగి, భిక్షువు.
12.12.11
क्रोधहर्षावनादृत्य पैशुन्यं च विशेषतः ।
विप्रो वेदानधीते यः स त्यागी गुरुपूजकः ॥ १२.१२.११ ॥
కోపాన్ని, సంతోషాన్ని విడిచి, ముఖ్యంగా చాడీలను మానివేసి, వేదాలను చదివే విప్రుడే త్యాగి, గురుపూజకుడు.
12.12.12
आश्रमांस्तुलया सर्वान्धृतानाहुर्मनीषिणः ।
एकतश्च त्रयो राजन्गृहस्थाश्रम एकतः ॥ १२.१२.१२ ॥
జ్ఞానులు అన్ని ఆశ్రమాలను త్రాసులో తూచినట్లు చెబుతారు. రాజా, మూడు ఒకవైపు, గృహస్థాశ్రమం ఒకవైపు.
12.12.13
समीक्ष्य तुलया पार्थ कामं स्वर्गं च भारत ।
अयं पन्था महर्षीणाप्रियं लोकविदां गतिः ॥ १२.१२.१३ ॥
పార్థా, భరతా, తులనతో పరిశీలిస్తే కోరిక, స్వర్గం రెండింటి మధ్య తేడా తెలుస్తుంది. ఇది మహర్షుల మార్గం; లోకజ్ఞులకు ఇది ప్రియమైనది కాకపోయినా వారి గమ్యం ఇదే.
12.12.14
इति यः कुरुते भावं स त्यागी भरतर्षभ ।
नरः परित्यज्य गृहान्वनमेति विमूढवत् ॥ १२.१२.१४ ॥
ఇలా భావించేవాడే, భరతశ్రేష్ఠా, త్యాగి. ఇంటిని విడిచి మూర్ఖుడిలా అడవికి వెళ్లేవాడు ఆ విధంగా కాదు.
12.12.15
यदा कामान्समीक्षेत धर्मवैतंसिको नरः ।
अथैनं मृत्युपाशेन कण्ठे बध्नाति सृत्युराट् ॥ १२.१२.१५ ॥
మనిషి కోరికలను పరిశీలించినప్పుడు, ధర్మాన్ని అలంకారంగా ధరించినవాడైనా, మృత్యురాజు అతన్ని మృత్యుపాశంతో మెడకు బంధిస్తాడు.
12.12.16
अभिमानकृतं कर्म नैतत्फलवदुच्यते ।
त्यागयुक्तं महाराज सर्वमेव महाफलम् ॥ १२.१२.१६ ॥
అహంకారంతో చేసిన కర్మ ఫలవంతమని చెప్పబడదు. మహారాజా, త్యాగంతో కూడినదంతా గొప్ప ఫలాన్ని ఇస్తుంది.
12.12.17
शमो दमस्तथा धैर्यं सत्यं शौचमथार्जवम् ।
यज्ञो धृतिश्च धर्मश्च नित्यमार्षो विधिः स्मृतः ॥ १२.१२.१७ ॥
శమం, దమం, ధైర్యం, సత్యం, శౌచం, ఆర్జవం, యజ్ఞం, ధృతి, ధర్మం — ఇవి ఎల్లప్పుడూ ఋషుల విధానంగా స్మరించబడతాయి.
12.12.18
पितृदेवातिथिकृते समारम्भोऽत्र शस्यते ।
अत्रैव हि महाराज त्रिवर्गः केवलं फलम् ॥ १२.१२.१८ ॥
పితృదేవతలు, దేవతలు, అతిథుల కోసం చేసే కర్మారంభం ఇక్కడ ప్రశంసించబడుతుంది. మహారాజా, ఇక్కడే త్రివర్గమే ఫలం.
12.12.19
एतस्मिन्वर्तमानस्य विधौ विप्रनिषेविते ।
त्यागिनः प्रसृतस्येह नोच्छित्तिर्विद्यते क्वचित् ॥ १२.१२.१९ ॥
బ్రాహ్మణులు సేవించిన ఈ విధిలో నడిచే, త్యాగం చేసే, ఇహలోకంలో విస్తరించే వ్యక్తికి ఎప్పుడూ నాశనం ఉండదు.
12.12.20
असृजद्धि प्रजा राजन्प्रजापतिरकल्मषः ।
मां यक्ष्यन्तीति धर्मात्मा यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १२.१२.२० ॥
ఓ రాజా, నిర్మలుడైన ప్రజాపతి ప్రజలను సృష్టించాడు. ధర్మాత్ముడైన ఆయన, వివిధ దక్షిణలతో కూడిన యజ్ఞాలతో వారు నన్ను పూజిస్తారని తలచాడు.
12.12.21
वीरुधश्चैव वृक्षांश्च यज्ञार्थं वै तथौषधीः ।
पशूंश्चैव तथा मेध्यान्यज्ञार्थानि हवींषि च ॥ १२.१२.२१ ॥
తీగలు, వృక్షాలు, యజ్ఞం కోసమే ఓషధులు, పశువులు, యజ్ఞానికి తగిన పవిత్ర వస్తువులు, యజ్ఞ హవిస్సులు కూడా అలాగే సృష్టించబడ్డాయి.
12.12.22
गृहस्थाश्रमिणस्तच्च यज्ञकर्माविरोधितम् ।
तस्माद्गार्हस्थ्यमेवेह दुष्करं दुर्लभं तथा ॥ १२.१२.२२ ॥
గృహస్థాశ్రమానికి అది యజ్ఞకర్మకు విరుద్ధం కాదు. అందువల్ల ఇహలోకంలో గృహస్థ జీవితమే కష్టమైనది, అరుదైనది.
12.12.23
तत्संप्राप्य गृहस्था ये पशुधान्यधनान्विताः ।
न यजन्ते महाराज शाश्वतं तेषु किल्विषम् ॥ १२.१२.२३ ॥
ఓ మహారాజా, ఆ స్థితిని పొంది, పశువులు, ధాన్యం, ధనం కలిగి ఉండి యజ్ఞం చేయని గృహస్థులకు శాశ్వత పాపం ఉంటుంది.
12.12.24
स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथा परे ।
अथापरे महायज्ञान्मनस्येव वितन्वते ॥ १२.१२.२४ ॥
ఋషులు స్వాధ్యాయాన్ని యజ్ఞంగా, మరికొందరు జ్ఞానాన్ని యజ్ఞంగా చేస్తారు. ఇతరులు మనస్సులోనే మహాయజ్ఞాలను విస్తరింపజేస్తారు.
12.12.25
इदमन्यन्महाराज विद्वद्भिः कथितं मम ।
भूमिरग्निश्च वायुश्च न चापो न दिवाकरः ॥ १२.१२.२५ ॥
మహారాజా, విద్వాంసులు నాకు చెప్పిన మరొక విషయం ఇది: భూమి లేదు, అగ్ని లేదు, వాయువు లేదు, జలం లేదు, సూర్యుడు కూడా లేడు.
12.12.26
नक्षत्राणि न चन्द्रश्च न दिशः काल एव च ।
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च न गन्धो न रसः क्वचित् ॥ १२.१२.२६ ॥
నక్షత్రాలు లేవు, చంద్రుడు లేడు, దిక్కులు లేవు, కాలమూ లేదు; శబ్దం లేదు, స్పర్శ లేదు, రూపం లేదు; గంధం లేదు, రసం ఎక్కడా లేదు.
12.12.27
न च सन्ति प्रमाणानि यैः प्रमेयं प्रसाध्यते ।
प्रत्यक्षमनुमानं न नोपमानमथागमः ॥ १२.१२.२७ ॥
ప్రమేయం నిరూపితమయ్యే ప్రమాణాలు కూడా లేవు: ప్రత్యక్షం లేదు, అనుమానం లేదు, ఉపమానం లేదు, ఆగమమూ లేదు.
12.12.28
नार्थापत्तिर्न चैतिह्यं न दृष्टान्तो न संशयः ।
न क्वचिन्निर्णयो राजन्न धर्माधर्म एव च ॥ १२.१२.२८ ॥
అర్థాపత్తి లేదు, ఐతిహ్యమూ లేదు; దృష్టాంతం లేదు, సందేహమూ లేదు; ఎక్కడా నిర్ణయం లేదు, ఓ రాజా, ధర్మమూ లేదు, అధర్మమూ లేదు.
12.12.29
तिर्यक्व स्थावरं चैव न देवा न च मानुषाः ।
वर्णाश्रमविभागाश्च न च कर्ता न कामकृत्।
न चार्थश्च विभूतिश्च न चार्थस्य विचेष्टितम् ॥ १२.१२.२९ ॥
జంతువులు లేవు, స్థావరాలు లేవు; దేవతలు లేరు, మనుషులూ లేరు; వర్ణాశ్రమ విభాగాలూ లేవు; కర్త లేడు, కోరికను తీర్చేవాడూ లేడు; ధనమూ లేదు, విభూతీ లేదు, ధన వ్యాపారమూ లేదు.
12.12.30
तमोभूतमिदं सर्वमनालोकं जगन्नृप ।
न चात्मा विद्यमानोपि मनसा योगमिच्छति ॥ १२.१२.३० ॥
రాజా, ఈ సమస్త లోకం చీకటిగా మారి వెలుగులేనిదైంది; ఆత్మ ఉన్నప్పటికీ అది మనస్సుతో యోగాన్ని కోరదు.
12.12.31
अचेतनं मनस्त्वासीदात्मा एव सचेतनः ।
ईश्वरश्चेतनस्त्वेकस्तेनेदं गहनीकृतम्।
मन्त्राश्च चेतना राजन्न च देहेन योजिताः ॥ १२.१२.३१ ॥
మనస్సు అచేతనమైనది; ఆత్మ మాత్రమే సచేతనమైనది. ఈశ్వరుడు ఒక్కడే చేతనుడు; ఆయనచేతనే ఈ జగత్తు గహనంగా చేయబడింది. ఓ రాజా, మంత్రాలు కూడా చేతనమైనవి; అవి దేహంతో కలపబడలేదు.
12.12.32
तेन विश्वसृजो नाम ऋषयो मन्त्रदेवताः ।
चैतन्यमीश्वरात्प्राप्य ब्रह्माण्डं तैर्विनिर्मितम् ॥ १२.१२.३२ ॥
ఆయనచేతనే విశ్వసృజులనే ఋషులు, మంత్రదేవతలు ఏర్పడ్డారు. ఈశ్వరుని నుండి చైతన్యాన్ని పొంది, వారిచేత బ్రహ్మాండం నిర్మించబడింది.
12.12.33
इष्ट्वा विश्वसृजं यज्ञं निर्मितः प्रपितामहः ।
सृष्टिस्तेन समारब्धा प्रसादादीश्वरस्य च ॥ १२.१२.३३ ॥
విశ్వసృజుని యజ్ఞాన్ని నిర్వహించి ప్రపితామహుడు (బ్రహ్మ) నిర్మితుడయ్యాడు. ఈశ్వరుని అనుగ్రహంతో ఆయనచేతనే సృష్టి ఆరంభమైంది.
12.12.34
चैतन्यमीश्वरस्येदं सचेतनमिदं जगत् ।
योगेन च समाविष्टं जगत्कृत्स्नं च शंभुना ॥ १२.१२.३४ ॥
ఈ సచేతన జగత్తు ఈశ్వరుని చైతన్యంతో కూడినది. యోగం ద్వారా, శంభునిచేత సమస్త జగత్తు వ్యాపించబడినది.
12.12.35
धर्मश्चार्थश्च कामश्च उक्तो मोक्षश्च संक्षये ।
ब्रह्मणः परमेशस्य ईश्वरेण यदृच्छया ॥ १२.१२.३५ ॥
ధర్మం, అర్థం, కామం చెప్పబడ్డాయి; సంక్షయంలో (ప్రళయంలో) మోక్షమూ. బ్రహ్మ యొక్క పరమేశ్వరుడైన ఈశ్వరుడు తన ఇచ్ఛచేత ఇలా చెప్పాడు.
12.12.36
अज्ञो जन्तुरनीशश्च भाजनं सुखदुःखयोः ।
ईश्वरप्रेरितो गच्छेत्स्वर्गं वा श्वभ्रमेव वा ॥ १२.१२.३६ ॥
అజ్ఞానియైన జీవుడు, అసమర్థుడు, సుఖదుఃఖాలకు పాత్రుడు; ఈశ్వరునిచే ప్రేరితుడై స్వర్గానికో లేదా నరకానికో వెళ్తాడు.
12.12.37
प्रधानं पुरुषः चैव आत्मानं सर्वदेहिनाम् ।
मनसा विषयैश्चैव चेतनेन प्रचोदिताः।
सुखदुःखेन युज्यन्ते कर्मभिश्च प्रचोदिताः ॥ १२.१२.३७ ॥
ప్రధానము, పురుషుడు, సర్వదేహుల ఆత్మ, మనస్సు, విషయాలు, చైతన్యం చేత ప్రేరితులై సుఖదుఃఖాలతో కలుస్తారు; కర్మల చేత కూడా ప్రేరితులవుతారు.
12.12.38
वर्णाश्रमविभागाश्च ईश्वरेण प्रवर्तिताः ।
सदेवासुरगन्धर्वं येनेदं निर्मितं जगत् ॥ १२.१२.३८ ॥
వర్ణ-ఆశ్రమ విభాగాలను ఈశ్వరుడు ప్రవర్తింపజేశాడు; దేవతలు, అసురులు, గంధర్వులతో ఈ జగత్తును సృష్టించినవాడు ఆయనే.
12.12.39
त्वं चान्ये च महाराज ईश्वरस्य वशे स्थिताः ।
जीवन्ते च म्रियन्ते च न स्वतन्त्राः कथंचन ॥ १२.१२.३९ ॥
మహారాజా, నీవు, ఇతరులు అందరూ ఈశ్వరుని వశంలో ఉన్నారు; వారు జీవిస్తారు, మరణిస్తారు; ఏ విధంగానూ స్వతంత్రులు కారు.
12.12.40
हित्वाहित्वा च भूतानि हत्वा सर्वमिदं जगत् ।
यजन्ते कर्मणा देवा न स पापेन लिप्यते ॥ १२.१२.४० ॥
జీవులను పదే పదే విడిచి, ఈ సమస్త జగత్తును చంపి, దేవతలు కర్మ ద్వారా యజ్ఞం చేస్తారు; అతడు పాపంతో అంటుకోడు.
12.12.41
हिंसात्मकानि कर्माणि सर्वेषां गृहमेधिनाम् ।
देवतानामृषीणां च ते च यान्ति परां गतिम् ॥ १२.१२.४१ ॥
గృహస్థులందరి కర్మలు హింసాత్మకమైనవి; దేవతలు, ఋషుల కర్మలు కూడా; వారు కూడా పరమ గతిని పొందుతారు.
12.12.42
पातिताः शत्रवः पूर्व सर्वत्र वसुधाधिपैः ।
प्रजानां हितकामैश्च आत्मनश्च हितैषिभिः। ॥ १२.१२.४२ ॥
పూర్వకాలంలో అన్ని చోట్ల భూపతులు ప్రజల హితాన్ని కోరి, తమ హితాన్ని ఆశించి శత్రువులను పడగొట్టారు.
12.12.43
यदि तत्र भवेत्पापं कथं ते स्वर्गमास्थिताः ।
न प्राप्ता नरकं राजन्वेष्टिताः पापकर्मभिः ॥ १२.१२.४३ ॥
అక్కడ పాపం ఉండి ఉంటే, వారు స్వర్గాన్ని ఎలా పొందారు? ఓ రాజా, పాపకర్మలతో చుట్టబడినవారు నరకాన్ని పొందలేదు కదా.
12.12.44
एवं मनःसमाधानं मार्गमातिष्ठतो नृप ।
द्विजातेर्ब्रह्मभूतस्य स्पृहयन्ति दिवौकसः ॥ १२.१२.४४ ॥
ఓ రాజా, ఈ విధంగా మనశ్శాంతి మార్గాన్ని అనుసరించి బ్రహ్మస్వరూపుడైన ద్విజుణ్ణి స్వర్గవాసులు కూడా కోరుకుంటారు.
12.12.45
स रत्नानि विचित्राणि संहृतानि ततस्ततः ।
मखेष्वनभिसन्त्यज्य नास्तिक्यमभिजल्पसि ॥ १२.१२.४५ ॥
అతడు వివిధ రత్నాలను ఇక్కడా అక్కడా సేకరించాడు; అయినా యజ్ఞాలను విడువకుండా నాస్తికత్వాన్ని మాట్లాడుతున్నావు.
12.12.46
कुटुम्बमास्थिते त्यागं न पश्यामि नराधिप ।
राजसूयाश्वमेधेषु सर्वमेधेषु वा पुनः ॥ १२.१२.४६ ॥
ఓ నరాధిపా, గృహస్థునిలో త్యాగాన్ని నేను చూడను; రాజసూయ, అశ్వమేధ లేదా అన్ని మేధాలలోనూ మళ్ళీ.
12.12.47
ये चान्ये क्रतवस्तात ब्राह्मणैरभिपूजिताः ।
तैर्यजस्व महीपाल शक्रो देवपतिर्यथा। ॥ १२.१२.४७ ॥
ప్రియుడా, బ్రాహ్మణులచే పూజించబడిన ఇతర యజ్ఞాలనూ చేయి, ఓ మహీపాలా; దేవపతి ఇంద్రుడు చేసినట్లు.
12.12.48
राज्ञः प्रमाददोषेण दस्युभिः परिमुष्यताम् ।
अशरण्यः प्रजानां यः स राजा कलिरुच्यते ॥ १२.१२.४८ ॥
రాజు ప్రమాద దోషం వల్ల దొంగలచేత దోచుకోబడుతున్నప్పుడు, ప్రజలకు ఆశ్రయం లేని రాజు కలి అని పిలువబడతాడు.
12.12.49
अश्वान्गाश्चैव दासीश्च करेणूश्च स्वलंकृताः ।
ग्रामाञ्जनपदांश्चैव क्षेत्राणि च गृहाणि च ॥ १२.१२.४९ ॥
గుఱ్ఱాలు, ఆవులు, దాసీలు, బాగా అలంకరించిన ఆడ ఏనుగులు, గ్రామాలు, జనపదాలు, పొలాలు, ఇళ్లు కూడా.
12.12.50
अप्रदाय द्विजातिभ्यो मात्सर्याविष्टचेतसः ।
वयं ते राजकलयो भविष्याम विशांपते ॥ १२.१२.५० ॥
ద్విజులకు దానం ఇవ్వక, మాత్సర్యంతో మనసు నిండినవారమై, ఓ ప్రజాపతీ, మేము నీకు రాజకలులమవుతాము.
12.12.51
अदातारोऽशरण्याश्च राजकिल्विषभागिनः ।
दुःखानामेव भोक्तारो न सुखानां कदाचन ॥ १२.१२.५१ ॥
దానం చేయనివారు, ఆశ్రయం ఇవ్వనివారు రాజు పాపంలో భాగస్వాములై ఉంటారు; వారు ఎప్పుడూ దుఃఖాన్నే అనుభవిస్తారు, సుఖాన్ని ఎన్నడూ కాదు.
12.12.52
अनिष्ट्वा च महायज्ञैरकृत्वा च पितृस्वधाम् ।
तीर्थेष्वनभिसंप्लुत्य प्रव्रजिष्यसि चेत्प्रभो ॥ १२.१२.५२ ॥
ఓ ప్రభూ! మహాయజ్ఞాలు చేయకుండా, పితృదేవతలకు స్వధా ఇవ్వకుండా, తీర్థాల్లో స్నానం చేయకుండా నీవు సన్యాసం స్వీకరిస్తే…
12.12.53
छिन्नाभ्रमिव गन्तासि विलयं मारुतेरितम् ।
लोकयोरुभयोर्भ्रष्टो ह्यन्तराले व्यवस्थितः ॥ १२.१२.५३ ॥
గాలికి కొట్టుకొనిపోయే చిరిగిన మేఘంలా నీవు నశించిపోతావు; రెండు లోకాల నుండీ పతితుడవై మధ్యలోనే నిలిచిపోతావు.
12.12.54
अन्तर्बहिश्च यत्किंचिन्मनोव्यासङ्गकारकम् ।
परित्यज्य भवेत्त्यागी न हित्वा प्रतितिष्ठति ॥ १२.१२.५४ ॥
లోపల, బయట మనసును అంటుకునేలా చేసే ఏదైనా ఉంటే, దానిని విడిచినవాడే త్యాగి అవుతాడు; విడవకుండా అతడు స్థిరంగా నిలవడు.
12.12.55
एतस्मिन्वर्तमानस्य विधौ विप्रनिषेविते ।
ब्राह्मणस्य महाराज नोच्छित्तिर्विद्यते क्वचित् ॥ १२.१२.५५ ॥
మహారాజా, బ్రాహ్మణులు ఆచరించే ఈ విధిలో నడిచే బ్రాహ్మణునికి ఎప్పుడూ నాశనం కలుగదు.
12.12.56
निहत्य शत्रूंस्तरसा समृद्धाञ्शक्रो यथा दैत्यबलानि सङ्ख्ये ।
कः पार्थ शोचेन्निरतः स्वधर्मे पूर्वैः स्मृते पार्थिवशिष्टजुष्टे ॥ १२.१२.५६ ॥
పార్థా, ఇంద్రుడు యుద్ధంలో దైత్య సేనలను నాశనం చేసినట్లు, శత్రువులను వేగంగా చంపి తన ధర్మంలో నిమగ్నమై, పూర్వులు స్మరించిన, రాజులు మరియు సత్పురుషులు అనుసరించిన మార్గంలో ఉన్నవాడు ఎవరికోసం శోకిస్తాడు?
12.12.57
क्षात्रेण धर्मेण पराक्रमेण जित्वा महीं मन्त्रविद्भ्यः प्रदाय ।
नाकस्य पृष्ठेऽसि नरेन्द्र गन्ता न शोचितव्यं भवताऽद्य पार्थ ॥ १२.१२.५७ ॥
క్షాత్ర ధర్మంతో, పరాక్రమంతో భూమిని జయించి, మంత్రవేత్తలకు దానమిచ్చి, నరేంద్రా, నీవు స్వర్గపు వెనుక మార్గంలో వెళ్తావు. పార్థా, ఈరోజు నీవు శోకించకూడదు.