مهابهاراتا · أدهيايا 12.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.122.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अङ्गेषु राजा द्युतिमान्वसुहोम इति श्रुतः ॥ १२.१२२.१ ॥
ويُروى هنا أيضًا هذا الحديث القديم: كان بين الأنغا ملكٌ مشرقٌ معروفٌ باسم فسوهوما.
12.122.2
स राजा धर्मविन्नित्यं सह पत्न्या महातपाः ।
मुञ्जपृष्ठं जगामाथ देवर्षिगणसेवितम्। ॥ १२.१२२.२ ॥
ذهب ذلك الملك، العارف بالدارما دائمًا وذو التقشف العظيم، مع زوجته إلى موُنجَبريشثا، الذي كانت تخدمه جماعات من الحكماء الإلهيين.
12.122.3
तत्र शृङ्गे हिमवतो वसतिं समुपागमत् ।
यत्र मुञ्जवटे रामो जटाहरणमादिशत् ॥ १२.१२२.३ ॥
هناك على قمة الهيمالايا جاء ليسكن، حيث أمر راما بنزع الشعر المتشابك عند شجرة الموُنجا التين.
12.122.4
तदादि च महाप्राज्ञः ऋषिभिः संशितव्रतैः ।
मुञ्जपृष्ठ इति प्रोक्तः स देशो रुद्रसेवितः ॥ १२.१२२.४ ॥
ومنذ ذلك الحين سمّى الحكماء ذوو النذور الصارمة والحكمة العظيمة تلك الأرض موُنجَبريشثا، التي يخدمها رودرا.
12.122.5
स तत्र बहुभिर्युक्तस्तदा श्रुतिमयैर्गुणैः ।
ब्राह्मणानामनुमतो देवर्षिसदृशोऽभवत् ॥ १२.१२२.५ ॥
هناك، متحليًا بصفات كثيرة نابعة من العلم المقدس، ومُقرًّا به من البراهمة، صار مثل الحكيم الإلهي.
12.122.6
तं कदाचिददीनात्मा सखा शक्रस्य मानितः ।
अभ्यगच्छन्महीपालो मान्धाता शत्रुकर्शनः ॥ १२.१२२.६ ॥
وذات مرة جاءه ماندهاتا، حامي الأرض وصديق إندرا المكرّم، قاهر الأعداء، ذو القلب غير المنكسر.
12.122.7
सोपसृत्य तु मान्धाता वसुहोमं नराधिपम् ।
दृष्ट्वा प्रकृष्टतपसं विनयेनोपतिष्ठते ॥ १२.१२२.७ ॥
فدنا مانذاتري، فلما رأى الملك فاسوهوما صاحب التقشف الأعلى، وقف أمامه بتواضع.
12.122.8
वसुहोमोऽपि राज्ञो वै गामर्ध्यं च न्यवेदयत् ।
सप्ताङ्गस्य तु राज्यस्य पप्रच्छ कुशलाव्ययौ ॥ १२.१२२.८ ॥
وقدّم فاسوهوما للملك بقرة وأرغيا أيضاً، وسأل عن سلامة مملكة الأعضاء السبعة وازدهارها.
12.122.9
सद्भिराचरितं पूर्वं यथावदनुयायिनम् ।
अब्रवीद्वसुहोमस्तं राजन्किं करवाणि ते ॥ १२.१२२.९ ॥
فقال له فاسوهوما، وقد جاء يتبعه كما كان الأخيار يفعلون قديماً: "أيها الملك، ماذا أفعل لأجلك؟"
12.122.10
सोऽब्रवीत्परमप्रीतो मान्धाता राजसत्तमः ।
वसुहोमं महाप्राज्ञमासीनं कुरुनन्दन ॥ १२.१२२.१० ॥
فقال مانذاتري، أفضل الملوك وقد بلغ به الرضا غايته، لفاسوهوما الحكيم الجليل الجالس: "يا بهجة الكورو!"
12.122.11
बृहस्पतेर्मतं राजन्नघीतं सकलं त्वया ।
तथैवौशनसं शास्त्रं विज्ञातं ते नरोत्तम ॥ १२.१२२.११ ॥
أيها الملك، لقد درست مذهب بريهاسباتي كله، وكذلك، أيها الأفضل بين البشر، فهمت كتاب أوشانس.
12.122.12
तदहं श्रोतुमिच्छामि दण्ड उत्पद्यते कथम् ।
किं वाऽस्य पूर्वं जागर्ति किं वा परममुच्यते ॥ १२.१२२.१२ ॥
لذا أرغب في أن أسمع كيف ينشأ العقاب. وما الذي يكون متيقظاً قبله، أو ما الذي يُسمّى الأعلى؟
12.122.13
कथं क्षत्रियसंस्थश्च दण्डः संप्रत्यवस्थितः ।
ब्रूहि मे तद्यथातत्वं ददाम्याचार्यवेतनम् ॥ १२.१२२.१३ ॥
كيف تأسّس العقاب بين الكشатрيين، وكيف يقوم الآن؟ أخبرني بذلك على حقيقته، وسأعطي المعلّم أجره.
12.122.14
शृणु राजन्यथा दण्डः संभूतो लोकसंग्रहः ।
प्रजाविनयरक्षार्थं धर्मस्यात्मा सनातनः ॥ १२.१२२.१४ ॥
اسمع أيها الملك كيف نشأ العقاب، وهو ما يُمسك العالم معًا. ولحفظ انضباط الرعية وحمايتها، فهو روح الدهرم الأزلي ذاته.
12.122.15
ब्रह्मा यियक्षुर्भगवान्सर्वलोकपितामहः ।
ऋत्विजं नात्मनस्तुल्यं ददर्शेति हि नः श्रुतम् ॥ १२.१२२.१५ ॥
أراد براهما المبارك جدّ جميع العوالم أن يقيم قربانًا. وقد سمعنا أنه لم يرَ كاهنًا يعادله.
12.122.16
स गर्भं भगवान्देवो बहुवर्षाण्यधारयत् ।
अथ पूर्णे सहस्रे तु स गर्भः क्षुवतोऽपतत् ॥ १२.१२२.१६ ॥
حمل ذلك الإله المبارك الجنين سنين كثيرة. ثم لما تمّ ألف سنة سقط الجنين عند عطاسه.
12.122.17
स क्षुपो नाम संभूतः प्रजापतिररिंदम् ।
ऋत्विगासीन्महाराज यज्ञे तस्य महात्मनः ॥ १२.१२२.१७ ॥
وُلد باسم كشوبا، يا قاهر الأعداء، وصار سيدًا للمخلوقات. أيها الملك العظيم، كان هو الكاهن في قربان ذلك العظيم النفس.
12.122.18
तस्मिन्प्रवृत्ते सत्रे तु ब्रह्मणः पार्थिवर्षभ ।
इष्टरूपप्रचारत्वाद्दण्डः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १२.१२२.१८ ॥
أيها الثور بين الملوك، لما بدأت جلسة القربان تلك لبراهما، اختفى ذلك العقاب، لأن الشعيرة جرت على صورتها الصحيحة.
12.122.19
तस्मिन्नन्तर्हिते चापि प्रजानां संकरोऽभवत् ।
नैव कार्यं न वा कार्यं भोज्याभोज्यं न विद्यते ॥ १२.१२२.१९ ॥
وحين اختفى ذلك، نشأ الاختلاط والفوضى (سنكره) بين الكائنات. فلم يبق فعل واجب ولا غير واجب، ولم تُعرف فرقة بين المأكول وغير المأكول.
12.122.20
पेयापेये कुतः सिद्धिर्हिसन्ति च परस्परम् ।
गम्यागम्यं तदा नासीत्स्वं परस्वं च वै समम् ॥ १२.१२२.२० ॥
فكيف يكون النجاح فيما يُشرب وما لا يُشرب؟ وأخذوا يؤذي بعضهم بعضاً. حينئذ لم يبقَ فرق بين المباح والمحرم في المخالطة، وصار مال النفس ومال الغير سواء.
12.122.21
परस्परं विलुम्पन्ति सारमेया यथाऽऽमिषम् ।
अबलान्बलिनो जघ्नुर्निर्मर्यादं प्रवर्तते ॥ १२.१२२.२१ ॥
كالكلاب تتنازع اللحم، أخذوا ينهبون بعضهم بعضاً. قتل الأقوياء الضعفاء، وساد السلوك الخالي من الحدود.
12.122.22
ततः पितामहो विष्णुं भगवन्तं सनातनम् ।
संपूज्य वरदं देवं महादेवमथाब्रवीत् ॥ १२.१२२.२२ ॥
ثم خاطب الجد (براهما)، بعد أن أكرم الرب المبارك الأزلي فيشنو، الإله المانح للنِّعم ماهاديفا.
12.122.23
अत्र त्वमनुकम्पां वै कर्तुमर्हसि शङ्कर ।
अयं विष्णुः सखा तुभ्यं धर्मस्य परिरक्षणे ॥ १२.१२२.२३ ॥
يا شانكارا، ينبغي لك حقاً أن تُظهر الرحمة في هذا الأمر. هذا فيشنو صديقك في حماية الدارما.
12.122.24
त्वं हि सर्वविधानज्ञः सत्वानां त्वं गतिः परा ।
संकरो न भवेदत्र यथा तद्वै विधीयताम् ॥ १२.१२२.२४ ॥
أنت حقاً العالم بكل الأحكام، وأنت الملجأ الأسمى للكائنات. فليُقرَّر ما يمنع الفوضى هنا.
12.122.26
ततः स भगवान्ध्यात्वा तदा शूलवरायुधः ।
देवदेवो महादेवः कारणं जगतः परम्
ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसहितः सर्वैश्च ससुरासुरैः ।
लोकसन्धारणार्थं च लोकसंकरनाशनम्।
आत्मानमात्माना दण्डं ससृजे देवसत्तमः ॥ १२.१२२.२६ ॥
ثم تأمل الرب، وهو يحمل الشول سلاحًا فاضلًا، مهاديفا إله الآلهة، السبب الأعلى للعالم، مع براهما وفيشنو وإندرا، ومع جميع الآلهة والأسورا، لحفظ العوالم ولإزالة اختلاط العوالم، فخلق أفضل الآلهة العقاب بذاته من ذاته.
12.122.27
तस्माच्च धर्मचरणान्नीतिं देवीं सरस्वतीम् ।
असृजद्दण्डनीतिं वै त्रिषु लोकेषु विश्रुताम् ॥ १२.१२२.२७ ॥
لذلك، بممارسة الدارما، خلق السياسة الإلهية سرسواتي، علم العقاب، المشهور في العوالم الثلاثة.
12.122.28
यथाऽसौ नीयते दण्डः सततं पापकारिषु ।
दण्डस्य नयनात्सा हि दण्डनीतिरिहोच्यते ॥ १२.१२२.२८ ॥
كما يُطبَّق العقاب دائمًا على فاعلي الشر، تُسمّى هي هنا علم العقاب، لأنها توجّه العقاب.
12.122.29
भूयः स भगवान्ध्यात्वा चिरं शूलघरः प्रभुः ।
असृजत्सर्वशास्त्राणि महादेवो महेश्वरः ॥ १२.१२२.२९ ॥
ثم تأمل الرب المبارك، حامل الشول، زمنًا طويلًا، فخلق مهاديفا الرب العظيم جميع العلوم.
12.122.30
दण्डनीतेः प्रयोगार्थं प्रमाणानि च सर्वशः ।
विद्याश्चतस्रः कूटस्थास्तासां भेदविकल्पनाः ॥ १२.१२२.३० ॥
لتطبيق علم العقاب، والمراجع من كل وجه؛ العلوم الأربعة الثابتة في القمة، وتفريعاتها وتقسيماتها.
12.122.31
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसा न्यायविस्तरः ।
पुराणं धर्मशास्त्रं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १२.१२२.३१ ॥
العلوم المساعدة، والفيدات الأربعة، والميمانسا، وتوسّع المنطق، والبورانات، وكتب الشريعة؛ هذه هي العلوم الأربعة عشر.
12.122.32
आयुर्वेदो धनुर्वेदो गान्धर्वश्चेति ते त्रयः ।
अर्थशास्त्रं चतुर्थं तु विद्या ह्यष्टादशैव तु ॥ १२.१२२.३२ ॥
الآيورفيدا، والدَّهَنورفيدا، والغاندهاروا هذه ثلاثة، والرابع أرثاشاسترا. وإنَّ العلوم لثمانية عشر.
12.122.33
दश चाष्टौ च विख्याता एता धर्मस्य संहिताः ।
एतासामेव विद्यानां व्यासमाह महेश्वरः ॥ १२.१२२.३३ ॥
العشرة والثمانية، هذه المجموعات المشهورة هي صُنُوف (سَمهِتا) الدَّرْمَا. وبيان هذه العلوم بعينها قاله ماهيشفارا.
12.122.34
शतानि त्रीणि शास्त्राणां महातन्त्राणि सप्ततिम् ।
व्यास एव तु विद्यानां महादेवेन कीर्तितः ॥ १२.१२२.३४ ॥
ثلاثمائة شاستراً وسبعون مهاتنترا، غير أن بيان العلوم أعلنه ماهاديفا نفسه.
12.122.35
तन्त्रं पाशुपतं नाम पञ्चरात्रं च विश्रुतम् ।
योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च तन्त्रं लोकायतं तथा ॥ १२.१२२.३५ ॥
النظام المسمّى باشوباتا، والبنجاراترا المشهورة، وعلم اليوغا، والسانخيا، وكذلك نظام اللوكايتا.
12.122.36
तन्त्रं ब्रह्मतुला नाम तर्कविद्या दिवौकसाम् ।
सुखदुःखार्थजिज्ञासा कारणं चेति विश्रुतम् ॥ १२.१२२.३६ ॥
النظام المسمّى براهما-تولا هو منطق الآلهة؛ والبحث في غاية السرور والألم وسببهما هو المشهور به.
12.122.37
तर्कविद्यास्तथा चाष्टौ स चोक्तो न्यायविस्तरः ।
दश चाष्टौ च विज्ञेयाः पौराणा यज्ञसंहिताः ॥ १२.१२२.३७ ॥
وعلوم المنطق ثمانية كذلك، وهذا يقال إنه بسط النيايا؛ ومجموعات القرابين البورانية ينبغي أن تُعلم ثمانية عشر.
12.122.38
पुराणाश्च प्रणीताश्च तावदेवेह संहिताः ।
धर्मशास्त्राणि तद्वच्च एकार्थानि च नान्यथा ॥ १२.१२२.३८ ॥
وقد أُلِّفت البُورانات أيضًا، وهنا من المجموعات بقدرها. وكذلك كتب الدهرما، وهي ذات معنى واحد لا غير.
12.122.39
एकार्थानि पुराणानि वेदाश्चैकार्यसंहिताः ।
नानार्थानि च सर्वाणि ततः शास्त्राणि शंकरः ॥ १२.१२२.३९ ॥
البورانات ذات معنى واحد، والفيدا أيضًا مجموعات ذات معنى واحد. أما جميع الشاسترات فلها معانٍ كثيرة؛ ولذلك علّمها شانكара.
12.122.40
प्रोवाच भगवान्देवः कालज्ञानानि यानि च ।
चतुःषष्टिप्रमाणानि आयुर्वेदं च सोत्तरम् ॥ १२.१२२.४० ॥
أعلن الإله المبارك كتب علم الزمن، وهي أربعة وستون، وكذلك الآيورفيدا مع ملحقها.
12.122.41
अष्टादशविकल्पां तां दण्डनीतिं च शाश्वतीम् ।
गान्धर्वमितिहासं च नानाविस्तरमुक्तवान् ॥ १२.१२२.४१ ॥
وأعلن كذلك ذلك العلم الأبدي للحكم ذي الثمانية عشر فرعًا، وعلم الموسيقى، والإيتيهاسا ذات الامتدادات الكثيرة.
12.122.42
इत्येताः शंकरप्रोक्ता विद्याः शब्दार्थसंहिताः ।
पुनर्भेदसहस्रं तु तासामेव तु विस्तरः ॥ १२.१२२.४२ ॥
وهكذا فإن هذه العلوم التي أعلنها شانكара مجموعات للفظ والمعنى. ولها بعد ذلك ألف تفريع، وامتدادها فيها.
12.122.43
ऋषिभिर्देवगन्धर्वैः सविकल्पः सविस्तरः ।
शश्वदभ्यस्यते लोके वेद एव तु सर्वशः ॥ १२.१२२.४३ ॥
يُدرس الفيدا وحده باستمرار في العالم بكل وجه، بأقسامه وامتداده، من قِبل الحكماء والآلهة والغاندهارفا.
12.122.44
वेदाश्चतस्रः संक्षिप्ता वेदवादाश्च ते स्मृताः ।
एतासां पारगो यश्च स चोक्तो वेदपारगः ॥ १२.१२२.४४ ॥
الفيدات أربعة، وهي موجزة، ويُذكر أنها تعاليم الفيدا. ومن بلغ شاطئها فيها يُقال له عالم الفيدات.
12.122.45
वेदानां पारगो रुद्रो विष्णुरिन्द्रो बृहस्पतिः ।
शक्रः स्वायंभुवश्चैव मनुः परमधर्मवित् ॥ १२.१२२.४५ ॥
من بلغوا الغاية في الفيدات: رودرا وفيشنو وإندرا وبرهاسباتي؛ وشكرا والمولود من ذاته، ومانو عارف الدارما العليا.
12.122.46
ब्रह्मा च परमो देवः सदा सर्वैः सुरासुरैः ।
सर्वस्यानुग्रहाच्चैव व्यासो वै वेदपारगः ॥ १२.१२२.४६ ॥
براهما هو الإله الأعلى، تعبده الآلهة والأسورا دائمًا؛ وبفضل الجميع صار فياسا أيضًا عالمًا بالفيدات.
12.122.47
अहं शान्तनवो भीष्मः प्रसादान्माधवस्य च ।
शंकरस्य प्रसादाच्च ब्रह्मणश्च कुरूद्वह।
वेदपारग इत्युक्तो याज्ञवल्क्यश्च सर्वशः ॥ १२.१२२.४७ ॥
أنا بهيشما ابن شانتانو، بفضل ماضافا وبفضل شانكارا وبفضل براهما، يا خير الكورو، أُدعى عالمًا بالفيدات؛ وياجنيافالكيا كذلك في كل وجه.
12.122.48
कल्पेकल्पे महाभागैर्ऋषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।
ऋषिपुत्रैर्ऋषिगणैर्भिद्यन्ते मिश्रकैरपि ॥ १२.१२२.४८ ॥
في كل كالبا تُقسَّم الفيدات على يد الحكماء العظام الذين يرون الحق، وأبناء الحكماء، وجماعات الحكماء، وحتى المختلطين.
12.122.49
शिवेन ब्रह्मणा चैव विष्णुना च विकल्पिताः ।
आदिकल्पे पुनश्चैव भिद्यन्ते साधुभिः पुनः ॥ १२.१२२.४९ ॥
قسَّم شيفا وبراهما وفيشنو الفيدات؛ وفي الكالبا الأولى تُقسَّم مرة أخرى على يد الصالحين.
12.122.50
इदानीमपि विद्वद्भिर्भिद्यन्ते च विकल्पकैः ।
पूर्वजन्मानुसारेण बहुधेयं सरस्वती ॥ १२.१२२.५० ॥
وحتى الآن تُقسَّم من قِبل العلماء والمبتدعين؛ وبحسب استحقاق الميلاد السابق تنقسم هذه السرස্বতী بوجوه كثيرة.
12.122.51
भूयः स भगवान्ध्यात्वा चिरं शूलवरायुधः ।
तस्यतस्य निकायस्य चकारैकैकमीश्वरम् ॥ १२.१२२.५१ ॥
ثم إن ذلك الإله المبارك، الذي سلاحه الأفضل الرمح ثلاثي الشعب، بعد أن تأمل زمنًا طويلًا، جعل لكل فئة من الكائنات ربًّا واحدًا.
12.122.52
देवानामीश्वरं चक्रे दैवं दशशतेक्षणम् ।
यमं वैवस्वतं चापि पितॄणामकरोत्पतिम् ॥ १२.१२२.५२ ॥
جعل الإله ذا الألف عين ربًّا للآلهة، وجعل يامَ ابنَ فيفسفان ربًّا للأسلاف.
12.122.53
अपां राज्ये सुराणां च विदधे वरुणं प्रभुम् ।
धनानां राक्षसानां च कुवेरमपि चेश्वरम् ॥ १२.१२२.५३ ॥
وعيّن فارونا ربًّا على مملكة المياه وبين الآلهة، وجعل كوبيرا ربًّا للثروات وللرَّاكشاسا أيضًا.
12.122.54
पर्वतानां पतिं मेरुं सरितां च महोदधिम् ।
मृत्युं प्राणेश्वरमथो तेजसां च हुताशनम् ॥ १२.१२२.५४ ॥
جعل ميرو ربًّا للجبال، والمحيط العظيم ربًّا للأنهار؛ والموت ربًّا لأنفاس الحياة، والنار (هوتاشانا) ربًّا للأنوار.
12.122.55
रुद्राणामपि चेशानं गोप्तारं विदधे प्रभुः ।
महात्मानं महादेवं विशालाक्षं सनातनम् ॥ १२.१२२.५५ ॥
وبين الرُّدْرا أيضًا عيّن الرب إيشانا حافظًا، المهاتما ماهاديفا، واسع العينين، الأزلي.
12.122.56
दश चैकश्च ये रुद्रास्तस्यैते मूर्तिसंभवाः ।
नानारूपधरो देवः स एव भगवाञ्शिवः ॥ १२.१२२.५६ ॥
العشرة والواحد، وهم الرودرا، نشأوا من صوره. والإله الذي يحمل صورًا كثيرة هو بعينه الإله المبارك شيفا.
12.122.57
वसिष्ठमीशं विप्राणां वसूनां जातवेदसम् ।
तेजसां भास्करं चक्रे नक्षत्राणां निशाकरम् ॥ १२.१२२.५७ ॥
جعل فاسيشتا سيدًا بين البراهمة، وأغني عارف المواليد سيدًا بين الفاسو، والشمس بين المضيئات، والقمر بين النجوم.
12.122.58
वीरुधां वसुमन्तं च भूतानां च प्रभुं वरम् ।
कुमारं द्वादशभुजं स्कन्दं राजानमादिशत् ॥ १२.१२२.५८ ॥
وعيّن فاسوماط ملكًا على الأعشاب، والسيد الأفضل بين الكائنات، والفتى سكندا ذا الاثنتي عشرة ذراعًا ملكًا.
12.122.59
कालं सर्वेशमकरोत्संहारविनयात्मकम् ।
मृत्योश्चतुर्विभागस्य दुःखस्य च सुखस्य च ॥ १२.१२२.५९ ॥
وجعل الزمان سيدًا على كل شيء، وطبيعته تنظيم الفناء، وهو سيد الأقسام الأربعة للموت، والألم، واللذة.
12.122.60
ईश्वरो देवदेवस्तु राजराजो नराधिपः ।
सर्वेषामेव रुद्राणां शूलपाणिरिति श्रुतिः ॥ १२.१२२.६० ॥
والرب هو إله الآلهة وملك الملوك وسيد البشر؛ وبين جميع الرودرا هو حامل الرمح ذي الشعب الثلاثة، كما يقول الوحي.
12.122.61
ईश्वरश्चेतनः कर्ता पुरुषः कारणं शिवः ।
विष्णुर्ब्रह्मा शशी सूर्यः शक्रो देवाश्च सान्वयाः ॥ १२.१२२.६१ ॥
والرب هو الفاعل الواعي والكائن الأول والعلة؛ وهو شيفا. وفيشنو وبراهما والقمر والشمس وإندرا والآلهة مع سلالاتهم هم أيضًا هو.
12.122.62
सृजते ग्रसते चैतत्तमोभूतमिदं यथा ।
अप्रज्ञातं जगत्सर्वं यदा ह्येको महेश्वरः ॥ १२.१२२.६२ ॥
حين يصير هذا العالم كله المجهول ظلاماً، يخلقه ويبتلعه الإله العظيم وحده.
12.122.63
तमेनं ब्रह्मणः पुत्रमनुजातं क्षुपं ददौ ।
प्रजानामधिपं श्रेष्ठं सर्वधर्मभृतामपि ॥ १२.१२२.६३ ॥
وهب كشوپا، ابن براهما الأصغر، وهو أفضل جميع حاملي الدارما، سيداً على الخلائق.
12.122.64
महादेवस्ततस्तस्मिन्वृत्ते यज्ञे समाहितः ।
दण्डं धर्मस्य गोप्तारं विष्णवे सत्कृतं ददौ ॥ १२.१२२.६४ ॥
ثم لما تمّ ذلك القربان، أعطى ماهاديفا المتأمل العصا، حارسة الدارما، لفيشنو إكراماً.
12.122.65
विष्णुरङ्गिरसे प्रादादङ्गिरा मुनिसत्तमः ।
प्रादादिन्द्रमरीचिभ्या मरीचिर्भृगवे ददौ ॥ १२.१२२.६५ ॥
أعطى فيشنو أنغيراس، وأعطاه أنغيراس أفضل الحكماء لإندرا ومريشي؛ وأعطى مريشي بْهريغو.
12.122.66
भृगुर्ददावृषिभ्यस्तु दण्डं धर्मसमाहितम् ।
ऋषयो लोकपालेभ्यो लोकपालाः क्षुपाय च ॥ १२.१२२.६६ ॥
أعطى بْهريغو العصا المفعمة بالدارما للحكماء، فأعطاها الحكماء لحراس العوالم، وأعطاها حراس العوالم لكشوپا.
12.122.67
क्षुपस्तु मनवे प्रादादादित्यतनयाय च ।
पुत्रेभ्यः श्राद्धदेवस्तु सूक्ष्मधर्मार्थकारणात् ॥ १२.१२२.६७ ॥
أعطى كشوپا مانو وابن أديتي، وأعطى شرادّادِيفا أبناءه من أجل الدارما الدقيقة والغاية.
12.122.68
विभज्य दण्डः कर्तव्यो दण्डे तु नयमिच्छता ।
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यं बाह्यतः क्रिया ॥ १२.१२२.६८ ॥
ينبغي تقسيم العقوبة وتطبيقها؛ ومن يريد الحكمة فليلتزم الاعتدال في العقاب. الكبح بالكلام القاسي عقوبة، والذهب (الغرامة) يُؤخذ من الخارج.
12.122.69
व्यङ्गत्वं च शरीरस्य वधो वाऽनल्पकारणात् ।
शरीरपीडा कार्या तु स्वदेशाच्च विवासनम् ॥ १२.१२२.६९ ॥
وتشويه الجسد أو القتل لسبب جسيم، وإنزال الأذى البدني، والنفي من الوطن أيضًا عقوبات.
12.122.70
तं ददौ सूर्यपुत्राय मनवे रक्षणात्मकम् ।
आनुपूर्व्याच्च दण्डोऽयं प्रजा जागर्ति पालयन् ॥ १२.१२२.७० ॥
ومنح ذلك الذي طبيعته الحماية لمانو ابن الشمس. وبحسب الترتيب، يظل هذا العقاب يقظًا يحفظ الرعية.
12.122.71
इन्द्रो जागर्ति भगवानिन्द्रादग्निर्विभावसुः ।
अग्नेर्जागर्ति वरुणो वरुणाच्च प्रजापतिः ॥ १२.१२२.७१ ॥
الإله إندرا المبارك يظل يقظًا؛ ومن إندرا، أغني فيبهافاسو (يظل يقظًا). ومن أغني، يظل فارونا يقظًا؛ ومن فارونا، برجاباتي.
12.122.72
प्रजापतेस्ततो धर्मो जागर्ति विनयात्मकः ।
धर्माच्च ब्रह्मणः पुत्रो व्यवसायः सनातनः ॥ १२.१२२.७२ ॥
ومن برجاباتي ثم يظل الدارما ذو الطبيعة الانضباطية يقظًا؛ ومن الدارما، ابن براهما، المسعى الأزلي.
12.122.73
व्यवसायात्ततस्तेजो जागर्ति परिपालयत् ।
ओषध्यस्तेजसस्तस्मादोषधीभ्यश्च पर्वताः ॥ १२.१२२.७३ ॥
ومن المسعى، ثم يظل التيج يقظًا يحرس؛ ومن التيج، تظل الأعشاب يقظة؛ ومن تلك الأعشاب، الجبال.
12.122.74
पर्वतेभ्यश्च जागर्ति रसो रसगुणात्तथा ।
जागर्ति निर्ऋतिर्देवी ज्योतींषि निर्ऋतीमनु ॥ १२.१२२.७४ ॥
من الجبال تستيقظ العصارة، وكذلك بصفة الطعم. تستيقظ الإلهة نيرِتي، وتتبعها الأنوار.
12.122.75
वेदाः प्रतिष्ठा ज्योतिर्भ्यस्ततो हयशिराः प्रभुः ।
ब्रह्मा पितामहस्तस्माज्जागर्ति प्रभुरव्ययः ॥ १२.१२२.७५ ॥
للفيدا قوامها في الأنوار؛ ثم الرب هَيَشيراس. منه تستيقظ جدّ الخلق براهما، ويستيقظ الرب الأبدي.
12.122.76
पितामहान्महादेवो जागर्ति भगवाञ्शिवः ।
विश्वेदेवाः शिवाच्चापि विश्वेभ्य ऋषयस्तथा ॥ १२.१२२.७६ ॥
من الجد يستيقظ الإله العظيم، ويستيقظ الإله شيفا المبارك. ومن شيفا تستيقظ الفيشفادينا، ومن الفيشفا كذلك الحكماء.
12.122.77
ऋषिभ्यो भगवान्सोमः सोमाद्देवाः सनातनाः ।
देवेभ्यो ब्राह्मणा लोके जाग्रतीत्युपधारय ॥ १२.१२२.७७ ॥
من الحكماء يستيقظ الإله سوما المبارك؛ ومن سوما الآلهة الخالدة. ومن الآلهة يستيقظ البراهمة في العالم — فافهم ذلك.
12.122.78
ब्राह्मणेभ्यश्च राजन्या लोकान्रक्षन्ति धर्मताः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव क्षत्रियेभ्यः सनातनम् ॥ १२.१२२.७८ ॥
من البراهمة يحمي الملوك والمحاربون العوالم وفق الدارما. وكذلك الساكن والمتحرك، من الكشاتريا أبداً.
12.122.79
प्रजा जाग्रति लोकेऽस्मिन्दण्डो जागर्ति तासु च ।
सर्वसंक्षेपको दण्डः पितामहसुतः प्रभुः ॥ १२.१२२.७९ ॥
في هذا العالم تستيقظ الكائنات، وفيها تستيقظ عصا العقاب. عصا العقاب التي تجمع كل شيء، ابن الجد، الرب.
12.122.80
जागर्ति कालः पूर्वं च मध्ये चान्ते च भारत ।
ईशः सर्वस्य कालो हि महादेवः प्रजापतिः ॥ १२.१२२.८० ॥
يسهر الزمان في البداية وفي الوسط وفي النهاية، يا بهارata. الزمان هو سيد كل شيء؛ إن الزمان حقًّا هو الإله الأعظم مهادیفا، رب المخلوقات.
12.122.81
देवदेवः शिवः सर्वो जागर्ति सततं प्रभुः ।
कपर्दी शंकरो रुद्रो भवः स्थाणुरुमापतिः ॥ १२.१२२.८१ ॥
يسهر دائمًا شيفا، إله الآلهة، السيد المحيط بكل شيء: صاحب الشعر المجدول، شانكارا، رودرا، بهافا، ستانو، رب أوما.
12.122.82
इत्येष दण्डो व्याख्यातस्तथौषध्यस्तथापरे ।
भूमिपालो यथान्यायं वर्तेतानेन धर्मवित् ॥ १२.१२२.८२ ॥
هكذا شُرحت عصا العقاب، وكذلك الأعشاب وغيرها. فليسلك الملك العالم بالدهارما بالعدل وفق ذلك.
12.122.83
इतीदं वसुहोमस्य योऽऽत्मवाञ्शृणुयान्मतम् ।
श्रुत्वा सम्यक्प्रवर्तेत स लोकानाप्नुयान्नृपः ॥ १२.१२२.८३ ॥
من كان ضابطًا لنفسه فسمع هذا القول لفاسو هوما، فليسمعه ويسلك سلوكًا قويمًا؛ فإن ذلك الملك ينال العوالم.
12.122.84
इति ते सर्वमाख्यातं यो दण्डो मनुजर्षभ ।
नियन्ता सर्वलोकस्य धर्माक्रान्तस्य भारत ॥ १२.१२२.८४ ॥
هكذا أخبرتك بكل شيء: إن العقاب، يا خير الرجال، هو مدبّر العالم كله لمن تمسّك بالدهارما، يا بهارata.
12.122.85
वसुहोमाच्छ्रुतं राज्ञा मान्धात्रा भूभृता पुरा ।
मयापि कथितं राजन्नाख्यानं प्रथितं मया ॥ १२.१२२.८५ ॥
سمع الملك ماندهاتري ذلك قديمًا من فاسو هوما؛ وقد رويتُ أنا أيضًا، أيها الملك، هذه الحكاية الشهيرة.