Mahābhārata · Adhyāya 12.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.122.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अङ्गेषु राजा द्युतिमान्वसुहोम इति श्रुतः ॥ १२.१२२.१ ॥
Aqui também se narra esta antiga história: entre os Aṅgas havia um rei resplandecente conhecido como Vasuhoma.
12.122.2
स राजा धर्मविन्नित्यं सह पत्न्या महातपाः ।
मुञ्जपृष्ठं जगामाथ देवर्षिगणसेवितम्। ॥ १२.१२२.२ ॥
Aquele rei, sempre conhecedor do dharma e de grande austeridade, foi com sua esposa a Muñjapṛṣṭha, servido por multidões de sábios divinos.
12.122.3
तत्र शृङ्गे हिमवतो वसतिं समुपागमत् ।
यत्र मुञ्जवटे रामो जटाहरणमादिशत् ॥ १२.१२२.३ ॥
Ali, em um pico do Himalaia, veio morar, onde, junto à figueira-muñja, Rāma ordenara cortar os cabelos emaranhados.
12.122.4
तदादि च महाप्राज्ञः ऋषिभिः संशितव्रतैः ।
मुञ्जपृष्ठ इति प्रोक्तः स देशो रुद्रसेवितः ॥ १२.१२२.४ ॥
Desde então, os sábios de votos rigorosos e muito sábios chamaram aquela região de Muñjapṛṣṭha, servida por Rudra.
12.122.5
स तत्र बहुभिर्युक्तस्तदा श्रुतिमयैर्गुणैः ।
ब्राह्मणानामनुमतो देवर्षिसदृशोऽभवत् ॥ १२.१२२.५ ॥
Ali, dotado de muitas qualidades nascidas do saber sagrado, aprovado pelos brâmanes, tornou-se semelhante a um sábio divino.
12.122.6
तं कदाचिददीनात्मा सखा शक्रस्य मानितः ।
अभ्यगच्छन्महीपालो मान्धाता शत्रुकर्शनः ॥ १२.१२२.६ ॥
Certa vez, àquele de mente firme veio visitar Māndhātā, o rei protetor da terra, amigo de Indra, honrado, subjugador de inimigos.
12.122.7
सोपसृत्य तु मान्धाता वसुहोमं नराधिपम् ।
दृष्ट्वा प्रकृष्टतपसं विनयेनोपतिष्ठते ॥ १२.१२२.७ ॥
Māndhātṛ, aproximando-se e vendo o rei Vasuhoma, de suprema austeridade, postou-se diante dele com humildade.
12.122.8
वसुहोमोऽपि राज्ञो वै गामर्ध्यं च न्यवेदयत् ।
सप्ताङ्गस्य तु राज्यस्य पप्रच्छ कुशलाव्ययौ ॥ १२.१२२.८ ॥
Vasuhoma também ofereceu ao rei uma vaca e o arghya, e perguntou sobre o bem-estar e a prosperidade do reino de sete membros.
12.122.9
सद्भिराचरितं पूर्वं यथावदनुयायिनम् ।
अब्रवीद्वसुहोमस्तं राजन्किं करवाणि ते ॥ १२.१२२.९ ॥
Vasuhoma, àquele que viera seguindo como os bons praticavam desde antigamente, disse: "Ó rei, o que posso fazer por ti?"
12.122.10
सोऽब्रवीत्परमप्रीतो मान्धाता राजसत्तमः ।
वसुहोमं महाप्राज्ञमासीनं कुरुनन्दन ॥ १२.१२२.१० ॥
Māndhātṛ, muito satisfeito e o melhor dos reis, disse a Vasuhoma, o muito sábio, que estava sentado: "Ó alegria dos Kurus!"
12.122.11
बृहस्पतेर्मतं राजन्नघीतं सकलं त्वया ।
तथैवौशनसं शास्त्रं विज्ञातं ते नरोत्तम ॥ १२.१२२.११ ॥
Ó rei, estudaste toda a doutrina de Bṛhaspati; igualmente, ó melhor dos homens, compreendeste o tratado de Uśanas.
12.122.12
तदहं श्रोतुमिच्छामि दण्ड उत्पद्यते कथम् ।
किं वाऽस्य पूर्वं जागर्ति किं वा परममुच्यते ॥ १२.१२२.१२ ॥
Desejo, pois, ouvir como surge o castigo. O que desperta antes dele, ou o que se chama supremo?
12.122.13
कथं क्षत्रियसंस्थश्च दण्डः संप्रत्यवस्थितः ।
ब्रूहि मे तद्यथातत्वं ददाम्याचार्यवेतनम् ॥ १२.१२२.१३ ॥
Como se estabeleceu o castigo entre os kṣatriyas e como ele se sustenta agora? Diga-me isso exatamente como é; darei ao mestre o seu pagamento.
12.122.14
शृणु राजन्यथा दण्डः संभूतो लोकसंग्रहः ।
प्रजाविनयरक्षार्थं धर्मस्यात्मा सनातनः ॥ १२.१२२.१४ ॥
Ouve, ó rei, como surgiu o castigo, aquilo que mantém o mundo unido. Para a proteção e a disciplina dos súditos, ele é o próprio eu do dharma eterno.
12.122.15
ब्रह्मा यियक्षुर्भगवान्सर्वलोकपितामहः ।
ऋत्विजं नात्मनस्तुल्यं ददर्शेति हि नः श्रुतम् ॥ १२.१२२.१५ ॥
O bem-aventurado Brahmā, avô de todos os mundos, desejou realizar um sacrifício. Ouvimos que ele não viu nenhum sacerdote igual a si mesmo.
12.122.16
स गर्भं भगवान्देवो बहुवर्षाण्यधारयत् ।
अथ पूर्णे सहस्रे तु स गर्भः क्षुवतोऽपतत् ॥ १२.१२२.१६ ॥
Aquele deus bem-aventurado sustentou o embrião por muitos anos. Então, quando mil anos se completaram, o embrião caiu quando ele espirrou.
12.122.17
स क्षुपो नाम संभूतः प्रजापतिररिंदम् ।
ऋत्विगासीन्महाराज यज्ञे तस्य महात्मनः ॥ १२.१२२.१७ ॥
Nasceu com o nome de Kṣupa, ó subjugador dos inimigos, e tornou-se senhor das criaturas. Ó grande rei, foi ele o sacerdote no sacrifício daquele magnânimo.
12.122.18
तस्मिन्प्रवृत्ते सत्रे तु ब्रह्मणः पार्थिवर्षभ ।
इष्टरूपप्रचारत्वाद्दण्डः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १२.१२२.१८ ॥
Ó touro entre os reis, quando começou aquela sessão sacrificial de Brahmā, o castigo desapareceu, porque o rito prosseguiu na sua forma apropriada.
12.122.19
तस्मिन्नन्तर्हिते चापि प्रजानां संकरोऽभवत् ।
नैव कार्यं न वा कार्यं भोज्याभोज्यं न विद्यते ॥ १२.१२२.१९ ॥
Quando ele desapareceu, surgiu a confusão (saṃkara) entre as criaturas. Não havia mais o que deveria ser feito nem o que não deveria, e não se conhecia a distinção entre o comestível e o não comestível.
12.122.20
पेयापेये कुतः सिद्धिर्हिसन्ति च परस्परम् ।
गम्यागम्यं तदा नासीत्स्वं परस्वं च वै समम् ॥ १२.१२२.२० ॥
Como haveria sucesso naquilo que pode e não pode ser bebido? Eles feriam uns aos outros. Então não havia distinção entre o que pode e o que não pode ser procurado, e o próprio e o alheio tornaram-se iguais.
12.122.21
परस्परं विलुम्पन्ति सारमेया यथाऽऽमिषम् ।
अबलान्बलिनो जघ्नुर्निर्मर्यादं प्रवर्तते ॥ १२.१२२.२१ ॥
Como cães que disputam a carne, saqueavam-se uns aos outros. Os poderosos matavam os fracos, e prevalecia uma conduta sem limites.
12.122.22
ततः पितामहो विष्णुं भगवन्तं सनातनम् ।
संपूज्य वरदं देवं महादेवमथाब्रवीत् ॥ १२.१२२.२२ ॥
Então o Avô (Brahmā), tendo honrado o eterno e bem-aventurado Senhor Viṣṇu, falou ao deus concededor de bênçãos, Mahādeva.
12.122.23
अत्र त्वमनुकम्पां वै कर्तुमर्हसि शङ्कर ।
अयं विष्णुः सखा तुभ्यं धर्मस्य परिरक्षणे ॥ १२.१२२.२३ ॥
Ó Śaṅkara, deves de fato mostrar compaixão neste assunto. Este Viṣṇu é teu amigo, na proteção do dharma.
12.122.24
त्वं हि सर्वविधानज्ञः सत्वानां त्वं गतिः परा ।
संकरो न भवेदत्र यथा तद्वै विधीयताम् ॥ १२.१२२.२४ ॥
Tu és, de fato, o conhecedor de todas as regras e o supremo refúgio dos seres. Que se ordene de modo que não surja confusão aqui.
12.122.26
ततः स भगवान्ध्यात्वा तदा शूलवरायुधः ।
देवदेवो महादेवः कारणं जगतः परम्
ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसहितः सर्वैश्च ससुरासुरैः ।
लोकसन्धारणार्थं च लोकसंकरनाशनम्।
आत्मानमात्माना दण्डं ससृजे देवसत्तमः ॥ १२.१२२.२६ ॥
Então o Senhor, tendo meditado, portando o tridente como arma excelente, Mahādeva, deus dos deuses, a causa suprema do mundo, junto com Brahmā, Viṣṇu e Indra, e com todos os deuses e asuras, para sustentar os mundos e destruir a confusão nos mundos, o melhor dos deuses criou o castigo por si mesmo, a partir de si mesmo.
12.122.27
तस्माच्च धर्मचरणान्नीतिं देवीं सरस्वतीम् ।
असृजद्दण्डनीतिं वै त्रिषु लोकेषु विश्रुताम् ॥ १२.१२२.२७ ॥
Portanto, pela prática do dharma, ele criou a divina Sarasvatī, a ciência do castigo, renomada nos três mundos.
12.122.28
यथाऽसौ नीयते दण्डः सततं पापकारिषु ।
दण्डस्य नयनात्सा हि दण्डनीतिरिहोच्यते ॥ १२.१२२.२८ ॥
Como o castigo é sempre aplicado aos malfeitores, ela é aqui chamada de ciência do castigo, porque dirige o castigo.
12.122.29
भूयः स भगवान्ध्यात्वा चिरं शूलघरः प्रभुः ।
असृजत्सर्वशास्त्राणि महादेवो महेश्वरः ॥ १२.१२२.२९ ॥
Novamente o bendito Senhor, portador do tridente, tendo meditado por muito tempo, Mahādeva, o grande Senhor, criou todas as ciências.
12.122.30
दण्डनीतेः प्रयोगार्थं प्रमाणानि च सर्वशः ।
विद्याश्चतस्रः कूटस्थास्तासां भेदविकल्पनाः ॥ १२.१२२.३० ॥
Para a aplicação da ciência do castigo, e as autoridades em todos os aspectos; as quatro ciências fixadas no cume, e suas divisões e subdivisões.
12.122.31
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसा न्यायविस्तरः ।
पुराणं धर्मशास्त्रं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १२.१२२.३१ ॥
As ciências auxiliares, os quatro Vedas, a Mīmāṃsā, a expansão da lógica, os Purāṇas e os tratados de direito; estas são as quatorze ciências.
12.122.32
आयुर्वेदो धनुर्वेदो गान्धर्वश्चेति ते त्रयः ।
अर्थशास्त्रं चतुर्थं तु विद्या ह्यष्टादशैव तु ॥ १२.१२२.३२ ॥
Āyurveda, dhanurveda e gāndharva são estes três; o quarto é o arthaśāstra. Na verdade, as ciências são dezoito.
12.122.33
दश चाष्टौ च विख्याता एता धर्मस्य संहिताः ।
एतासामेव विद्यानां व्यासमाह महेश्वरः ॥ १२.१२२.३३ ॥
Dez e oito: estas célebres compilações são as saṃhitās do dharma. A exposição dessas mesmas ciências foi enunciada por Maheśvara.
12.122.34
शतानि त्रीणि शास्त्राणां महातन्त्राणि सप्ततिम् ।
व्यास एव तु विद्यानां महादेवेन कीर्तितः ॥ १२.१२२.३४ ॥
Há trezentos tratados e setenta grandes tantras; mas a exposição das ciências foi proclamada pelo próprio Mahādeva.
12.122.35
तन्त्रं पाशुपतं नाम पञ्चरात्रं च विश्रुतम् ।
योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च तन्त्रं लोकायतं तथा ॥ १२.१२२.३५ ॥
O sistema chamado Pāśupata, o célebre Pañcarātra, a ciência do yoga, o Sāṅkhya e, igualmente, o sistema Lokāyata.
12.122.36
तन्त्रं ब्रह्मतुला नाम तर्कविद्या दिवौकसाम् ।
सुखदुःखार्थजिज्ञासा कारणं चेति विश्रुतम् ॥ १२.१२२.३६ ॥
O sistema chamado Brahma-tulā é a lógica dos deuses; a investigação sobre a finalidade e a causa do prazer e da dor é célebre como tal.
12.122.37
तर्कविद्यास्तथा चाष्टौ स चोक्तो न्यायविस्तरः ।
दश चाष्टौ च विज्ञेयाः पौराणा यज्ञसंहिताः ॥ १२.१२२.३७ ॥
As ciências da lógica são igualmente oito, e isso se diz ser a extensão do nyāya; as compilações sacrificiais purânicas devem ser conhecidas como dezoito.
12.122.38
पुराणाश्च प्रणीताश्च तावदेवेह संहिताः ।
धर्मशास्त्राणि तद्वच्च एकार्थानि च नान्यथा ॥ १२.१२२.३८ ॥
Os Purāṇas também foram compostos, e aqui há tantas compilações. Os tratados de dharma são igualmente, e têm um só sentido, não outro.
12.122.39
एकार्थानि पुराणानि वेदाश्चैकार्यसंहिताः ।
नानार्थानि च सर्वाणि ततः शास्त्राणि शंकरः ॥ १२.१२२.३९ ॥
Os Purāṇas têm um só sentido, e os Vedas também são compilações de um só sentido. Mas todos os śāstras têm muitos sentidos; por isso Śaṅkara (os ensinou).
12.122.40
प्रोवाच भगवान्देवः कालज्ञानानि यानि च ।
चतुःषष्टिप्रमाणानि आयुर्वेदं च सोत्तरम् ॥ १२.१२२.४० ॥
O bendito deus declarou os livros do conhecimento do tempo, que somam sessenta e quatro, e o Āyurveda junto com seu suplemento.
12.122.41
अष्टादशविकल्पां तां दण्डनीतिं च शाश्वतीम् ।
गान्धर्वमितिहासं च नानाविस्तरमुक्तवान् ॥ १२.१२२.४१ ॥
Declarou também aquela eterna ciência do governo de dezoito divisões, a ciência da música e o Itihāsa de muitas extensões.
12.122.42
इत्येताः शंकरप्रोक्ता विद्याः शब्दार्थसंहिताः ।
पुनर्भेदसहस्रं तु तासामेव तु विस्तरः ॥ १२.१२२.४२ ॥
Assim, estas disciplinas declaradas por Śaṅkara são compilações de palavra e sentido. Suas divisões somam mil, e sua expansão está nelas mesmas.
12.122.43
ऋषिभिर्देवगन्धर्वैः सविकल्पः सविस्तरः ।
शश्वदभ्यस्यते लोके वेद एव तु सर्वशः ॥ १२.१२२.४३ ॥
Entre sábios, deuses e gandharvas, com suas divisões e expansão, somente o Veda é constantemente estudado no mundo, de todas as maneiras.
12.122.44
वेदाश्चतस्रः संक्षिप्ता वेदवादाश्च ते स्मृताः ।
एतासां पारगो यश्च स चोक्तो वेदपारगः ॥ १२.१२२.४४ ॥
Os Vedas são quatro, condensados; são também lembrados como doutrinas védicas. Quem os atravessou é chamado mestre dos Vedas.
12.122.45
वेदानां पारगो रुद्रो विष्णुरिन्द्रो बृहस्पतिः ।
शक्रः स्वायंभुवश्चैव मनुः परमधर्मवित् ॥ १२.१२२.४५ ॥
Mestres dos Vedas são Rudra, Viṣṇu, Indra e Bṛhaspati; Śakra e o Autonascido, e Manu, conhecedor do supremo dharma.
12.122.46
ब्रह्मा च परमो देवः सदा सर्वैः सुरासुरैः ।
सर्वस्यानुग्रहाच्चैव व्यासो वै वेदपारगः ॥ १२.१२२.४६ ॥
Brahmā é o deus supremo, sempre servido por deuses e asuras; e pela graça de todos, também Vyāsa tornou-se mestre dos Vedas.
12.122.47
अहं शान्तनवो भीष्मः प्रसादान्माधवस्य च ।
शंकरस्य प्रसादाच्च ब्रह्मणश्च कुरूद्वह।
वेदपारग इत्युक्तो याज्ञवल्क्यश्च सर्वशः ॥ १२.१२२.४७ ॥
Eu, Bhīṣma, filho de Śantanu, pela graça de Mādhava, pela graça de Śaṅkara e pela graça de Brahmā, ó melhor dos Kurus, sou chamado mestre dos Vedas; e Yājñavalkya também, em todos os sentidos.
12.122.48
कल्पेकल्पे महाभागैर्ऋषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।
ऋषिपुत्रैर्ऋषिगणैर्भिद्यन्ते मिश्रकैरपि ॥ १२.१२२.४८ ॥
Em cada kalpa, os Vedas são divididos pelos grandes sábios que veem a verdade, pelos filhos dos sábios, por grupos de sábios, e até pelos de origem mista.
12.122.49
शिवेन ब्रह्मणा चैव विष्णुना च विकल्पिताः ।
आदिकल्पे पुनश्चैव भिद्यन्ते साधुभिः पुनः ॥ १२.१२२.४९ ॥
Os Vedas foram ordenados por Śiva, por Brahmā e por Viṣṇu; e no primeiro kalpa são novamente divididos pelos virtuosos.
12.122.50
इदानीमपि विद्वद्भिर्भिद्यन्ते च विकल्पकैः ।
पूर्वजन्मानुसारेण बहुधेयं सरस्वती ॥ १२.१२२.५० ॥
Ainda agora ela é dividida pelos eruditos e pelos inovadores; segundo o mérito de nascimentos anteriores, esta Sarasvatī divide-se de muitas maneiras.
12.122.51
भूयः स भगवान्ध्यात्वा चिरं शूलवरायुधः ।
तस्यतस्य निकायस्य चकारैकैकमीश्वरम् ॥ १२.१२२.५१ ॥
Então aquele bem-aventurado senhor, cuja melhor arma é o tridente, após meditar por longo tempo, fez um senhor para cada uma das classes de seres.
12.122.52
देवानामीश्वरं चक्रे दैवं दशशतेक्षणम् ।
यमं वैवस्वतं चापि पितॄणामकरोत्पतिम् ॥ १२.१२२.५२ ॥
Fez do divino de mil olhos o senhor dos deuses, e também fez Yama, filho de Vivasvat, o senhor dos ancestrais.
12.122.53
अपां राज्ये सुराणां च विदधे वरुणं प्रभुम् ।
धनानां राक्षसानां च कुवेरमपि चेश्वरम् ॥ १२.१२२.५३ ॥
Designou Varuṇa como senhor do reino das águas e entre os deuses; também fez Kubera senhor das riquezas e dos rākṣasas.
12.122.54
पर्वतानां पतिं मेरुं सरितां च महोदधिम् ।
मृत्युं प्राणेश्वरमथो तेजसां च हुताशनम् ॥ १२.१२२.५४ ॥
Fez do Meru o senhor das montanhas e do grande oceano o senhor dos rios; a Morte, senhor do sopro vital, e Hutāśana (o Fogo), senhor dos brilhos.
12.122.55
रुद्राणामपि चेशानं गोप्तारं विदधे प्रभुः ।
महात्मानं महादेवं विशालाक्षं सनातनम् ॥ १२.१२२.५५ ॥
Entre os Rudra, o Senhor designou Īśāna, o protetor, o magnânimo Mahādeva, de olhos amplos, o eterno.
12.122.56
दश चैकश्च ये रुद्रास्तस्यैते मूर्तिसंभवाः ।
नानारूपधरो देवः स एव भगवाञ्शिवः ॥ १२.१२२.५६ ॥
Os dez e um, que são os Rudras, nasceram de suas formas. Aquele deus que assume muitas formas é, de fato, o bem-aventurado Śiva.
12.122.57
वसिष्ठमीशं विप्राणां वसूनां जातवेदसम् ।
तेजसां भास्करं चक्रे नक्षत्राणां निशाकरम् ॥ १२.१२२.५७ ॥
Fez de Vasiṣṭha o senhor entre os brâmanes, Agni, o conhecedor dos nascimentos, entre os Vasus, o sol entre os corpos luminosos e a lua entre as estrelas.
12.122.58
वीरुधां वसुमन्तं च भूतानां च प्रभुं वरम् ।
कुमारं द्वादशभुजं स्कन्दं राजानमादिशत् ॥ १२.१२२.५८ ॥
Designou Vasumat rei das ervas, o excelente senhor dos seres, e o jovem Skanda de doze braços.
12.122.59
कालं सर्वेशमकरोत्संहारविनयात्मकम् ।
मृत्योश्चतुर्विभागस्य दुःखस्य च सुखस्य च ॥ १२.१२२.५९ ॥
Fez do Tempo o senhor de tudo, cuja natureza é ordenar a destruição, das quatro partes da morte, do sofrimento e da felicidade.
12.122.60
ईश्वरो देवदेवस्तु राजराजो नराधिपः ।
सर्वेषामेव रुद्राणां शूलपाणिरिति श्रुतिः ॥ १२.१२२.६० ॥
O Senhor é o deus dos deuses, o rei dos reis, o senhor dos homens; entre todos os Rudras ele é o portador do tridente, diz a escritura.
12.122.61
ईश्वरश्चेतनः कर्ता पुरुषः कारणं शिवः ।
विष्णुर्ब्रह्मा शशी सूर्यः शक्रो देवाश्च सान्वयाः ॥ १२.१२२.६१ ॥
O Senhor é o agente consciente, a pessoa, a causa; ele é Śiva. Viṣṇu, Brahmā, a lua, o sol, Indra e os deuses com suas linhagens são também ele.
12.122.62
सृजते ग्रसते चैतत्तमोभूतमिदं यथा ।
अप्रज्ञातं जगत्सर्वं यदा ह्येको महेश्वरः ॥ १२.१२२.६२ ॥
Quando todo este mundo desconhecido se torna trevas, o grande Senhor, sozinho, o cria e o devora.
12.122.63
तमेनं ब्रह्मणः पुत्रमनुजातं क्षुपं ददौ ।
प्रजानामधिपं श्रेष्ठं सर्वधर्मभृतामपि ॥ १२.१२२.६३ ॥
Deu a Kṣupa, o filho de Brahmā nascido depois, o melhor de todos os que sustentam o dharma, como senhor das criaturas.
12.122.64
महादेवस्ततस्तस्मिन्वृत्ते यज्ञे समाहितः ।
दण्डं धर्मस्य गोप्तारं विष्णवे सत्कृतं ददौ ॥ १२.१२२.६४ ॥
Então, concluído aquele sacrifício, o Mahādeva recolhido entregou com honra a Viṣṇu o bastão, guardião do dharma.
12.122.65
विष्णुरङ्गिरसे प्रादादङ्गिरा मुनिसत्तमः ।
प्रादादिन्द्रमरीचिभ्या मरीचिर्भृगवे ददौ ॥ १२.१२२.६५ ॥
Viṣṇu o deu a Aṅgiras, e Aṅgiras, o melhor dos sábios, o deu a Indra e Marīci; Marīci o deu a Bhṛgu.
12.122.66
भृगुर्ददावृषिभ्यस्तु दण्डं धर्मसमाहितम् ।
ऋषयो लोकपालेभ्यो लोकपालाः क्षुपाय च ॥ १२.१२२.६६ ॥
Bhṛgu deu o bastão, dotado de dharma, aos sábios; os sábios o deram aos guardiões do mundo, e estes a Kṣupa.
12.122.67
क्षुपस्तु मनवे प्रादादादित्यतनयाय च ।
पुत्रेभ्यः श्राद्धदेवस्तु सूक्ष्मधर्मार्थकारणात् ॥ १२.१२२.६७ ॥
Kṣupa o deu a Manu e ao filho de Āditi; e Śrāddhadeva o deu a seus filhos, por causa do dharma sutil e do propósito.
12.122.68
विभज्य दण्डः कर्तव्यो दण्डे तु नयमिच्छता ।
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यं बाह्यतः क्रिया ॥ १२.१२२.६८ ॥
O castigo deve ser aplicado por graus; quem deseja a justiça deve manter a moderação no castigo. Repreender com palavras duras é um castigo; o ouro (multa) deve ser exigido externamente.
12.122.69
व्यङ्गत्वं च शरीरस्य वधो वाऽनल्पकारणात् ।
शरीरपीडा कार्या तु स्वदेशाच्च विवासनम् ॥ १२.१२२.६९ ॥
Mutilar o corpo ou matar por uma causa grave, infligir tormento corporal e o desterro da própria terra também são castigos.
12.122.70
तं ददौ सूर्यपुत्राय मनवे रक्षणात्मकम् ।
आनुपूर्व्याच्च दण्डोऽयं प्रजा जागर्ति पालयन् ॥ १२.१२२.७० ॥
Aquilo cuja natureza é a proteção, ele deu a Manu, filho do Sol. Em ordem devida, este castigo permanece vigilante, protegendo os súditos.
12.122.71
इन्द्रो जागर्ति भगवानिन्द्रादग्निर्विभावसुः ।
अग्नेर्जागर्ति वरुणो वरुणाच्च प्रजापतिः ॥ १२.१२२.७१ ॥
O venerável Indra permanece desperto; de Indra, Agni Vibhāvasu (permanece desperto). De Agni, Varuṇa permanece desperto; e de Varuṇa, Prajāpati.
12.122.72
प्रजापतेस्ततो धर्मो जागर्ति विनयात्मकः ।
धर्माच्च ब्रह्मणः पुत्रो व्यवसायः सनातनः ॥ १२.१२२.७२ ॥
De Prajāpati, então, desperta o dharma cuja natureza é a disciplina; e do dharma, o filho de Brahmā, o empenho eterno.
12.122.73
व्यवसायात्ततस्तेजो जागर्ति परिपालयत् ।
ओषध्यस्तेजसस्तस्मादोषधीभ्यश्च पर्वताः ॥ १२.१२२.७३ ॥
Da resolução, então, o esplendor permanece desperto, protegendo. Do esplendor, as ervas (permanecem despertas); e dessas ervas, as montanhas.
12.122.74
पर्वतेभ्यश्च जागर्ति रसो रसगुणात्तथा ।
जागर्ति निर्ऋतिर्देवी ज्योतींषि निर्ऋतीमनु ॥ १२.१२२.७४ ॥
Das montanhas desperta a seiva, e assim também pela qualidade do sabor. A deusa Nirṛti permanece desperta; as luzes seguem Nirṛti.
12.122.75
वेदाः प्रतिष्ठा ज्योतिर्भ्यस्ततो हयशिराः प्रभुः ।
ब्रह्मा पितामहस्तस्माज्जागर्ति प्रभुरव्ययः ॥ १२.१२२.७५ ॥
Os Vedas têm seu fundamento nos luminares; depois o senhor Hayaśiras. Dele desperta o avô Brahmā, o senhor imperecível desperta.
12.122.76
पितामहान्महादेवो जागर्ति भगवाञ्शिवः ।
विश्वेदेवाः शिवाच्चापि विश्वेभ्य ऋषयस्तथा ॥ १२.१२२.७६ ॥
Do avô desperta o grande deus; o bem-aventurado Śiva desperta. De Śiva também os Viśvedevas, e dos Viśvas igualmente os videntes.
12.122.77
ऋषिभ्यो भगवान्सोमः सोमाद्देवाः सनातनाः ।
देवेभ्यो ब्राह्मणा लोके जाग्रतीत्युपधारय ॥ १२.१२२.७७ ॥
Dos videntes, o bem-aventurado Soma; de Soma, os deuses eternos. Dos deuses, os brâmanes permanecem despertos no mundo — comprende isto.
12.122.78
ब्राह्मणेभ्यश्च राजन्या लोकान्रक्षन्ति धर्मताः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव क्षत्रियेभ्यः सनातनम् ॥ १२.१२२.७८ ॥
Dos brâmanes, os reis e guerreiros protegem os mundos segundo o dharma. O imóvel e o móvel também, pelos kṣatriyas, eternamente.
12.122.79
प्रजा जाग्रति लोकेऽस्मिन्दण्डो जागर्ति तासु च ।
सर्वसंक्षेपको दण्डः पितामहसुतः प्रभुः ॥ १२.१२२.७९ ॥
Neste mundo as criaturas permanecem despertas, e entre elas desperta o cetro do castigo. O cetro do castigo, que resume tudo, filho do avô, o senhor.
12.122.80
जागर्ति कालः पूर्वं च मध्ये चान्ते च भारत ।
ईशः सर्वस्य कालो हि महादेवः प्रजापतिः ॥ १२.१२२.८० ॥
O tempo vigia no início, no meio e no fim, ó Bhārata. O tempo é o senhor de tudo; de fato, o tempo é o grande deus Mahādeva, Prajāpati.
12.122.81
देवदेवः शिवः सर्वो जागर्ति सततं प्रभुः ।
कपर्दी शंकरो रुद्रो भवः स्थाणुरुमापतिः ॥ १२.१२२.८१ ॥
Śiva, deus dos deuses, senhor onipresente, vela sem cessar: o de cabelos emaranhados, Śaṅkara, Rudra, Bhava, Sthāṇu, senhor de Umā.
12.122.82
इत्येष दण्डो व्याख्यातस्तथौषध्यस्तथापरे ।
भूमिपालो यथान्यायं वर्तेतानेन धर्मवित् ॥ १२.१२२.८२ ॥
Assim foi explicado este bastão do castigo, e igualmente as ervas e as demais coisas. O rei conhecedor do dharma deve governar com justiça segundo isto.
12.122.83
इतीदं वसुहोमस्य योऽऽत्मवाञ्शृणुयान्मतम् ।
श्रुत्वा सम्यक्प्रवर्तेत स लोकानाप्नुयान्नृपः ॥ १२.१२२.८३ ॥
Quem, senhor de si, ouvir este ensinamento de Vasuhoma, que o ouça e proceda corretamente; tal rei alcançará os mundos.
12.122.84
इति ते सर्वमाख्यातं यो दण्डो मनुजर्षभ ।
नियन्ता सर्वलोकस्य धर्माक्रान्तस्य भारत ॥ १२.१२२.८४ ॥
Assim te contei tudo: o castigo, ó melhor dos homens, é o regulador de todo o mundo para quem está ligado ao dharma, ó Bhārata.
12.122.85
वसुहोमाच्छ्रुतं राज्ञा मान्धात्रा भूभृता पुरा ।
मयापि कथितं राजन्नाख्यानं प्रथितं मया ॥ १२.१२२.८५ ॥
O rei Māndhātṛ ouviu isto outrora de Vasuhoma; e eu também, ó rei, relatei este célebre relato.