மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.133.1
स्वराष्ट्रात्परराष्ट्राच्च कोशं संजनयेन्नृपः ।
कोशाद्धि धर्मः कौन्तेय राज्यमूलं प्रवर्तते ॥ १२.१३३.१ ॥
அரசன் தன் நாட்டிலிருந்தும் அயல் நாட்டிலிருந்தும் கருவூலத்தைச் சேர்க்க வேண்டும். ஓ குந்தியின் மகனே, கருவூலத்திலிருந்தே தர்மம் நிலைக்கிறது; அதுவே அரசாட்சியின் வேர்.
12.133.2
तस्मात्संजनयेत्कोशं सत्कृत्य परिपालयेत् ।
परिपाल्यानुगृह्णीयादेव धर्मः सनातनः ॥ १२.१३३.२ ॥
ஆகவே கருவூலத்தைச் சேர்த்து, அதை மரியாதையுடன் காக்க வேண்டும்; காத்த பின் அதனால் அருள் புரிய வேண்டும். இதுவே நித்திய தர்மம்.
12.133.3
स कोशः शुद्धभावेन न नृशंसेन जायते ।
मध्यमं पदमास्थाय कोशसंग्रहणं चरेत् ॥ १२.१३३.३ ॥
அந்தக் கருவூலம் தூய்மையான எண்ணத்தால் கிடைக்கிறது; கொடுமையால் அல்ல. நடுநிலை வழியை ஏற்று கருவூலம் சேர்க்க வேண்டும்.
12.133.4
अबलस्य कुतः कोशो ह्यकोशस्य कुतो बलम् ।
अबलस्य कुतो राज्यमराज्ये श्रीर्भवेत्कुतः ॥ १२.१३३.४ ॥
பலவீனனுக்கு கருவூலம் எங்கே? கருவூலமற்றவனுக்கு வலிமை எங்கே? பலவீனனுக்கு அரசாட்சி எங்கே; அரசாட்சியற்றவனுக்கு செல்வம் எங்கிருந்து வரும்?
12.133.5
उच्चैर्वृत्तेः श्रियो हानिर्यथैव मरणं तथा ।
तस्मात्कोशं बलं मित्रमथ राजा विवर्धयेत् ॥ १२.१३३.५ ॥
உயர்ந்த நடத்தையுடையவனின் செல்வம் அழிவது மரணம் போலவே. ஆகவே அரசன் கருவூலத்தையும் வலிமையையும் நட்பையும் வளர்க்க வேண்டும்.
12.133.6
हीनकोशं हि राजानमवमन्यन्ति शत्रवः ।
न चास्याल्पे तुष्यन्ति कर्मणाऽप्युत्सहन्ति च ॥ १२.१३३.६ ॥
கருவூலம் குறைந்த அரசனை எதிரிகள் அவமதிப்பர். அவனுடைய சிறு செயலிலும் அவர்கள் திருப்தியடைவதில்லை; மாறாக துணிந்து எதிர்த்து நிற்பர்.
12.133.7
श्रियो हि कारणाद्राजा सत्क्रियां लभते पराम् ।
साऽस्य गूहति पापानि वासो गुह्यमिव स्त्रियाः ॥ १२.१३३.७ ॥
அரசன் செல்வத்தின் காரணமாகவே உயர்ந்த மதிப்பைப் பெறுகிறான். அந்தச் செல்வமே அவனுடைய குற்றங்களை மறைக்கிறது, பெண்ணின் மறைவான ஆடை அவளுடைய இரகசிய உறுப்புகளை மறைப்பது போல.
12.133.8
ऋद्धिमस्यानुतप्यन्ते पुरा विप्रकृता नराः ।
सालावृका इवाजस्नं जिघांसूनेव विन्दति।
ईदृशस्य कुतो राज्यं सुखं भरतसत्तम ॥ १२.१३३.८ ॥
முன்பு அவமதிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் அவனுடைய செல்வத்தைக் கண்டு பின்னர் வருந்துகிறார்கள். சால மரங்களும் ஓநாய்களும் போல, எப்போதும் கொல்ல விரும்புபவர்களையே அவன் சந்திக்கிறான். இப்படிப்பட்டவனுக்கு அரசும் இன்பமும் எங்கிருந்து கிடைக்கும், பரதர்களில் சிறந்தவனே?
12.133.9
उद्यच्छेदेव न ग्लायेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् ।
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेतेह कस्यचित् ॥ १२.१३३.९ ॥
ஒருவன் முயற்சி செய்ய வேண்டும், சோர்வடையக் கூடாது; முயற்சியே வீரம். கணுவில்லாத இடத்தில் ஒடிந்தாலும் பரவாயில்லை, இங்கு யாருக்கும் தலைவணங்கக் கூடாது.
12.133.10
अप्यरण्यं समाश्रित्य चरेन्मृगगणैः सह ।
न त्वेवोद्रिक्तमर्यादैर्दस्युभिः सहितश्चरेत् ॥ १२.१३३.१० ॥
வேண்டுமானால் ஒருவன் காட்டை அடைந்து மான் கூட்டங்களுடன் வாழலாம்; ஆனால் எல்லை மீறிய கொள்ளையர்களுடன் சேர்ந்து வாழக்கூடாது.
12.133.11
दस्यूनां सुलभा सेना रौद्रकर्मसु भारत ।
एकान्ततो ह्यमर्यादात्सर्वोऽप्युद्विजते जनः ॥ १२.१३३.११ ॥
ஓ பாரதா, கொடுஞ்செயல் புரியும் கொள்ளையர்களுக்கு படை எளிதில் கிடைக்கும். முற்றிலும் ஒழுக்கமின்மையால் எல்லா மக்களும் அவர்களைக் கண்டு அஞ்சுகிறார்கள்.
12.133.12
दस्यवोऽप्यभिशङ्कन्ते निरनुक्रोशकारिणः ॥ १२.१३३.१२ ॥
இரக்கமின்றிச் செயல்படும் கொள்ளையர்களும் கூட (பிறரால்) சந்தேகத்துடனும் அச்சத்துடனும் இருக்கிறார்கள்.
12.133.13
स्थापयेदेव मर्यादां जनचित्तप्रसादिनीम् ।
अल्पाप्यर्थेषु मर्यादा लोके भवति पूजिता ॥ १२.१३३.१३ ॥
மக்களின் மனதை மகிழ்விக்கும் நெறிமுறையை ஒருவன் நிச்சயமாக நிறுவ வேண்டும். செல்வம் தொடர்பான விஷயங்களில் சிறிய கட்டுப்பாடும் உலகில் போற்றப்படுகிறது.
12.133.14
नायं लोकोऽस्ति न पर इति व्यवसितो जनः ।
नालं गन्तुमिहाश्वासं नास्तिक्यभयशङ्कितैः ॥ १२.१३३.१४ ॥
'இவ்வுலகம்தான் உண்டு, மறுவுலகம் இல்லை' என்று முடிவு செய்த மனிதன், நாத்திகத்தின் பயத்தாலும் ஐயத்தாலும் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, இங்கு ஆறுதலை அடைய முடியாது.
12.133.15
यथा सद्भिः परादानमहिंसा दस्युभिस्तथा ।
अनुरज्यन्ति भूतानि समर्यादेषु दस्युषु ॥ १२.१३३.१५ ॥
நல்லோர் பிறருடைய பொருளை எடுக்காமலும் அகிம்சையைக் கடைப்பிடித்தும் நடப்பது போல, கொள்ளையர்களிலும் நெறிமுறையைக் கடைப்பிடிப்பவர்களிடம் உயிரினங்கள் பற்றுக்கொள்கின்றன.
12.133.16
अयुध्यमानस्यादानं दारामर्शः कृतघ्नता ।
ब्रह्मवित्तस्य चादानं निःशेषकरणं तथा ॥ १२.१३३.१६ ॥
போரிடாதவனின் பொருளைக் கவர்வது, மனைவியை அவமதிப்பது, நன்றிகெட்டதனம், பிராமணனின் செல்வத்தைப் பறிப்பது, அதுபோல் எல்லாவற்றையும் அழித்துவிடுவது ஆகியவை இவ்வாறே.
12.133.17
स्त्रिया मोषः पथिस्थानं साधुष्वेव विगर्हितम् ।
सदोष एव भवति दस्युरेतानि वर्जयेत् ॥ १२.१३३.१७ ॥
பெண்ணைக் கவர்வதும், வழியில் பதுங்கி நிற்பதும் நல்லோர் மத்தியிலும் இகழப்படுவன. கொள்ளையன் எப்போதும் குற்றமுடையவனே; இவற்றை ஒருவன் தவிர்க்க வேண்டும்.
12.133.18
अभिसंदधते ये च विनाशायास्य भारत ।
सशेषमेवोपलभ्य कुर्वन्तीति विनिश्चयः ॥ १२.१३३.१८ ॥
ஓ பாரதா, இவனை அழிக்கும் சதியைத் திட்டமிடுபவர்களும், மீதமிருக்கும் பொருளையே கண்டு (கொள்ளையடிப்பவர்களும்) — இதுவே உறுதியான முடிவு.
12.133.19
तस्मात्सशेषं कर्तव्यं स्वाधीनमपि दस्युभिः ।
न बलस्थोऽहमस्मीति नृशंसानि समाचरेत् ॥ १२.१३३.१९ ॥
ஆகையால் கொள்ளையர்களால் சுதந்திரமாக இருந்தாலும் எஞ்சியதை விட்டு வைத்துச் செயல்பட வேண்டும். 'நான் வலிமையில் நிலைபெற்றிருக்கிறேன்' என்று எண்ணி கொடுஞ்செயல்களைச் செய்யக்கூடாது.
12.133.20
सशेषकारिणस्तत्र शेषं पश्यन्ति सर्वशः ।
निःशेषकारिणो नित्यं निःशेषकरणाद्भयम् ॥ १२.१३३.२० ॥
எஞ்சியதை விட்டுச் செயல்படுபவர்கள் அங்கே எல்லாவற்றிலும் எஞ்சியதைக் காண்கிறார்கள்; முழுவதுமாக அழிப்பவர்களுக்கு முழு அழிவினால் எப்போதும் அச்சம் உண்டு.