மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.142.1
यदिदं घोरमुद्दिष्टमश्रद्धेयमिवानृतम् ।
अस्तिस्विद्दस्युमर्यादा यामयं परिवर्जयेत् ॥ १२.१४२.१ ॥
இங்கு கூறப்பட்ட இந்த பயங்கரமும் நம்ப முடியாததும், பொய்போலத் தோன்றுவதுமான நெறி — கொள்ளையர்களுக்கும் ஒரு நெறி உண்டா, அதை இவன் விட்டுவிட வேண்டுமா?
12.142.2
संमुह्यामि विपीदामि धर्मो मे शिथिलीकृतः ।
उद्यमं नाधिगच्छामि कुतश्चित्परिचिन्तयन् ॥ १२.१४२.२ ॥
நான் குழம்புகிறேன், துயருறுகிறேன்; என் தர்மம் தளர்ந்துவிட்டது. எங்கிருந்தும் சிந்தித்தாலும் எனக்கு முயற்சிக்கான வழி புலப்படவில்லை.
12.142.3
नैतच्छ्रुत्वागमादेव तव धर्मानुशासनम् ।
प्रज्ञासमभिहारोऽयं कविभिः संभृतं मधु ॥ १२.१४२.३ ॥
இது உன் தர்மோபதேசம் — வெறும் மரபு வழி கேட்டதால் மட்டும் அல்ல. இது ஞானத்தின் தொகுப்பு; கவிஞர்கள் சேகரித்த தேன் போன்றது.
12.142.4
बाह्याः प्रतिविधातव्याः प्रज्ञा राज्ञा ततस्ततः ।
बहुशाखेन धर्मेण यत्रैषा संप्रसिध्यते ॥ १२.१४२.४ ॥
அரசன் வெளிப்புற இடர்களை ஞானத்தால் எதிர்கொள்ள வேண்டும் — இங்கும் அங்கும், எங்கே அந்த ஞானம் முழுமையாக நிறைவேறுகிறதோ, அந்த பல கிளைகளுடைய தர்மத்தால்.
12.142.5
बुद्धिं संजनयेद्राज्ञां धर्ममाचरतां सदा ।
जयो भवति कौरव्य सदा तद्वृद्धिरेव च ॥ १२.१४२.५ ॥
தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் அரசர்களிடம் அறிவு எப்போதும் உருவாக வேண்டும். கௌரவ்ய, வெற்றி எப்போதும் உண்டாகும்; அதன் வளர்ச்சியும் அப்படியே.
12.142.6
बुद्धिश्रेष्ठा हि राजानो जयन्ति विजयैषिणः ।
धर्मः प्रतिविधातव्यो बुद्ध्या राज्ञा ततस्ततः ॥ १२.१४२.६ ॥
அறிவில் சிறந்த அரசர்கள், வெற்றியை விரும்பி, நிச்சயமாக வெல்கின்றனர். அரசன் அறிவால், இங்கும் அங்கும், தர்மத்தைக் காக்க வேண்டும்.
12.142.7
नैकशाखेन धर्मेण राज्ञो धर्मो विधीयते ।
दुर्बलस्य कुतः प्रज्ञा पुरस्तादनुदाहृता ॥ १२.१४२.७ ॥
ஒரே ஒரு கிளை கொண்ட தர்மத்தால் அரசனின் தர்மம் விதிக்கப்படுவதில்லை. பலவீனனுக்கு ஞானம் எங்கிருந்து வரும், அது முன்பே சொல்லப்பட்டுள்ளது.
12.142.8
अद्वैधज्ञः प्रतिद्वैधे संशयं प्राप्नुमर्हति ।
बुद्धिद्वैधं विधातव्यं पुरस्तादेव भारत ॥ १२.१४२.८ ॥
அத்வைதம் அறிந்தவன் இரட்டைமையை எதிர்கொண்டால் ஐயத்தை அடையக் கூடியவன். பாரதா, புத்தியின் இரட்டைமையை முன்பே தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
12.142.9
पार्श्वतः कारणं राज्ञो विषूच्यस्त्वापगा इव ।
जनास्तूच्चरितं धर्मं विजान्त्यन्यथाऽन्यथा ॥ १२.१४२.९ ॥
அரசனின் காரணம் பக்கத்திலிருந்து வருகிறது, நதிகள் சிதறுவது போல. ஆனால் மக்கள் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட தர்மத்தை வேறுவிதமாக வேறுவிதமாக அறிகின்றனர்.
12.142.10
सम्यग्विज्ञानिनः केचिन्मिथ्याविज्ञानिनः परे ।
तद्वै यथायथं बुद्ध्वा ज्ञानमाददते सताम् ॥ १२.१४२.१० ॥
சிலர் சரியான அறிவுடையவர்கள், மற்றவர்கள் தவறான அறிவுடையவர்கள். அதை உள்ளபடி அறிந்து சான்றோர் அறிவை ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.
12.142.11
परिमुष्णन्ति शास्त्राणि धर्मस्य परिपन्थिनः ।
वैषम्यमर्थविद्यानां निरर्थाः ख्यापयन्ति ते ॥ १२.१४२.११ ॥
தர்மத்தின் எதிரிகள் சாஸ்திரங்களைத் திருடிவிடுகின்றனர். அர்த்தவித்தையின் வேற்றுமையை அந்த அர்த்தமற்றவர்கள் பறைசாற்றுகின்றனர்.
12.142.12
आजिजीविषवो विद्यां यशः कामौ समन्तनः ।
ते सर्वे नृप पापिष्ठा धर्मस्य परिपन्थिनः ॥ १२.१४२.१२ ॥
வாழ்க்கைக்காக விரும்புபவர்கள் கல்வி, புகழ், ஆசைகள் ஆகியவற்றை எல்லாப் பக்கமும் பற்றுகின்றனர். அரசே, அவர்கள் அனைவரும் மிகவும் பாவிகள், தர்மத்தின் எதிரிகள்.
12.142.13
अपक्वमतयो मन्दा न जानन्ति यथातथम् ।
तथा ह्यशास्त्रकुशलाः सर्वत्रायुक्तिनिष्ठिताः ॥ १२.१४२.१३ ॥
முதிர்ச்சியற்ற அறிவுடைய மூடர்கள் உண்மையை அறிவதில்லை. அதுபோலவே சாஸ்திரத்தில் திறமையற்றவர்கள் எங்கும் தவறான தர்க்கத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.
12.142.14
परिमुष्णन्ति शास्त्राणि शास्त्रदोषानुदर्शिनः ।
विज्ञानमथ विद्यानां न सम्यगिति मे मतिः ॥ १२.१४२.१४ ॥
சாஸ்திரக் குற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டுபவர்கள் சாஸ்திரங்களைச் சிதைக்கிறார்கள். கல்விகளின் ஞானமும் சரியானதல்ல என்பது என் கருத்து.
12.142.15
निन्दया परविद्यानां स्वविद्यां ख्यापयन्ति च ।
वागास्तिक्यानुनीताश्च दुग्धविद्याफला इव ॥ १२.१४२.१५ ॥
பிறருடைய கல்வியை இகழ்ந்து தம் கல்வியைப் பறைசாற்றுகிறார்கள். வாய்ச்சொல் நம்பிக்கையால் உந்தப்பட்டு, பால் கெட்டுப்போன கல்வியின் பலனை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
12.142.16
तान्विद्यावणिजो विद्धि राक्षसानिव भारत ।
व्याजेन कृत्स्नो विहितो धर्मस्ते परिहास्यते ॥ १२.१४२.१६ ॥
பாரதா, அவர்களை கல்வியை வியாபாரம் செய்பவர்களாக அறிக, அரக்கர்களைப் போல. வஞ்சனையால் நிறுவப்பட்ட முழு தர்மமும் உன்னால் கைவிடப்படும்.
12.142.17
न धर्मवचनं वाचा नैव बुद्ध्येति नः श्रुतम् ।
इति बार्हस्पत्यविज्ञानं प्रोवाच मघवा स्वयम् ॥ १२.१४२.१७ ॥
தர்ம வார்த்தைகள் வெறும் வாய்ச்சொல்லால் அறியப்படுவதில்லை; கேட்டதனால் மட்டுமே புரிவதுமில்லை என்று, பிருஹஸ்பதியின் இந்த ஞானத்தை மகவான் (இந்திரன்) தானே கூறினான்.
12.142.18
न त्यव वचनं किंचिदनिमित्तादिहोच्यते ।
स्वविनीतेन शास्त्रेण ह्यविद्यः स्यादथापरः ॥ १२.१४२.१८ ॥
இங்கு எந்த இழிவான சொல்லும் காரணமின்றிச் சொல்லப்படுவதில்லை. தம் நன்கு பயிற்றுவிக்கப்பட்ட சாஸ்திரத்தாலேயே ஒருவன் அறிவிலியாகிறான்; மற்றொருவன் அப்படி ஆவதில்லை.
12.142.19
लोकयात्रामिहैके तु धर्मं प्राहुर्मनीषिणः ।
समुद्दिष्टं सतां धर्मं स्वयमूहेत् पण्डितः ॥ १२.१४२.१९ ॥
இங்கு சிலர் உலக வாழ்க்கையையே தர்மம் என்கின்றனர்; ஆனால் ஞானிகள் நல்லோர் உபதேசித்த தர்மத்தையே தர்மம் என்பர். அறிஞன் அதைத் தானே ஆராய்ந்து அறிய வேண்டும்.
12.142.20
अमर्षाच्छास्त्रसंमोहादनिमित्तादिहोच्यते ।
शास्त्रं प्राज्ञस्य वदतः समूहे यात्यदर्शनम् ॥ १२.१४२.२० ॥
கோபத்தாலும், சாஸ்திர மயக்கத்தாலும், காரணமின்றியும் இங்கு சொல்லப்படுகிறது; சபையில் பேசும் ஞானியின் சாஸ்திரம் மறைந்து போகிறது.
12.142.21
आगमागतया बुद्ध्या वचनेन प्रशस्यते ।
अज्ञानाज्ज्ञानहेतुत्वाद्वचनं साधु मन्यते ॥ १२.१४२.२१ ॥
ஆகமத்திலிருந்து வந்த அறிவாலும் சொல்லாலும் புகழப்படுகிறது; அறியாமையிலிருந்து, அறிவுக்குக் காரணமாவதால், சொல் நல்லதாகக் கருதப்படுகிறது.
12.142.22
अनुपागतमेवेदं शास्त्रमेवमपार्थकम् ।
दैतेयानुशना प्राह संशयच्छेदनं पुरा ॥ १२.१४२.२२ ॥
இந்த சாஸ்திரம் இன்னும் அடையப்படாததும் இவ்வாறு பயனற்றதுமாகும்; முன்பு தைத்தியர்களின் குரு உசனஸ் சந்தேகத்தைப் போக்குவதற்காக இதைச் சொன்னார்.
12.142.23
ज्ञानमप्यपदिश्यं हि यथा नास्ति तथैव तत् ।
तेन संच्छिन्नमूलेन कस्तोषयितुमिच्छति ॥ १२.१४२.२३ ॥
சுட்டிக்காட்டப்படும் அறிவும் இல்லாததைப் போலவே; வேர் அறுந்த அவனை யார் திருப்திப்படுத்த விரும்புவார்?
12.142.24
पुनर्व्यवसितं यो वा नेदं वाक्यमुपाश्नुते ।
उग्रायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणे तत्त्वमीक्षसे ॥ १२.१४२.२४ ॥
மீண்டும் உறுதியுடன் இந்த வாக்கியத்தை ஏற்காதவன் — நீ உக்கிர செயலுக்காகவே படைக்கப்பட்டவன்; நீ உண்மையைக் காண்கிறாய்.
12.142.25
अग्रे मामन्ववेक्षस्व राजन्योऽयं बुभूषते ।
यथा प्रमुच्यते त्वन्यो यदर्थं न प्रमोदते ॥ १२.१४२.२५ ॥
அரசே, முதலில் என்னைப் பார். இந்த க்ஷத்திரியன் அரசனாக விரும்புகிறான். எதற்காக அவன் விரும்புகிறானோ அதில் அவன் மகிழ்ச்சி அடைவதில்லை; மற்றவனும் அதனால் விடுபட்டு மகிழ்வதில்லை.
12.142.26
अजोऽश्वः क्षत्रमित्येतत्सदृशं ब्रह्मणा कृतम् ।
तस्मान्नतैक्ष्ण्याद्भूतानां यात्रा काचित्प्रसिद्ध्यति ॥ १२.१४२.२६ ॥
'அஜம், அஸ்வம், க்ஷத்ரம்' என்று இது பிரம்மாவால் பொருத்தமாக அமைக்கப்பட்டது. ஆகையால், உயிரினங்களின் கடுமை இல்லாமல் எந்த வாழ்க்கைப் பயணமும் நிறைவேறாது.
12.142.27
यस्त्ववध्यवधे दोषः स वध्यस्यावधे स्मृतः ।
एषा ह्येव तु मर्यादा यामयं परिवर्जयेत् ॥ १२.१४२.२७ ॥
ஆனால், கொல்லத் தகாதவனைக் கொல்வதில் உள்ள குற்றமே, கொல்லத் தக்கவனைக் கொல்லாமல் விடுவதிலும் உள்ளதாக நினைக்கப்படுகிறது. இதுவே வரம்பு; இதை எவரும் தவிர்க்கக் கூடாது.
12.142.28
तस्मात्तीक्ष्णः प्रजा राजा स्वधर्मे स्थापयत्युत ।
अन्योन्यं भक्षयन्तो हि प्रचरेयुर्वृका इव ॥ १२.१४२.२८ ॥
ஆகையால், கடுமையான அரசன் குடிமக்களை அவர்களின் சுயதர்மத்தில் நிலைநிறுத்துகிறான்; இல்லையென்றால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் விழுங்கிக்கொண்டு ஓநாய்களைப் போல் திரிவார்கள்.
12.142.29
यस्य दस्युगणा राष्ट्रे ध्वाङ्क्षा मत्स्याञ्जलादिव ।
विहरन्ति परस्वानि स वै क्षत्रियपांसनः ॥ १२.१४२.२९ ॥
எந்த அரசின் நாட்டில் கொள்ளைக் கூட்டங்கள் நீரிலிருந்து மீன்களைக் கவரும் காக்கைகளைப் போல் பிறர் செல்வத்தைக் கவர்ந்து திரிகின்றனவோ, அவன் நிச்சயமாக க்ஷத்திரியர்களின் அவமானம்.
12.142.30
कुलीनान्सचिवान्कृत्वा वेदविद्यासमन्वितान् ।
प्रशाधि पृथिवीं राजन्प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.१४२.३० ॥
அரசே, வேதக் கல்வி பெற்ற உயர்குடி அமைச்சர்களை நியமித்து, பூமியை ஆளுங்கள்; தர்மத்தால் குடிமக்களைக் காத்தருளுங்கள்.
12.142.31
विहीनजन्मकर्माणि यः प्रगृह्णाति भूमिपः ।
उभयस्याविशेषज्ञस्तद्वै क्षत्रं नपुंसकम् ॥ १२.१४२.३१ ॥
பிறப்பும் செயலும் இல்லாதவர்களை எவன் அரசன் ஏற்றுக்கொள்கிறானோ, இரண்டின் வேறுபாட்டை அறியாதவனோ, அந்த க்ஷத்ர வர்க்கம் ஆண்மையற்றது.
12.142.32
नैवोग्रं नैव चानुग्रं धर्मेणेह प्रशस्यते ।
उभयं न व्यतिक्रामेदुग्रो भूत्वा मृदुर्भव ॥ १२.१४२.३२ ॥
இங்கு தர்மத்தால் கடுமையும் போற்றப்படுவதில்லை, மென்மையும் போற்றப்படுவதில்லை. இரண்டையும் மீறாதே; கடுமையானவனாக இருந்து பின் மென்மையாகு.
12.142.33
कष्टः क्षत्रियधर्मोऽयं सौहृदं त्वयि मे स्थितम् ।
उग्रकर्मणि सृष्टोऽसि तस्माद्राज्यं प्रशाधि वै ॥ १२.१४२.३३ ॥
இந்த க்ஷத்ரிய தர்மம் கடினமானது. உன்மீது என் அன்பு நிலைத்திருக்கிறது. கடுமையான செயலுக்காகவே நீ படைக்கப்பட்டவன்; ஆகையால் அரசை ஆட்சி செய்.
12.142.34
अरुष्टः कस्यचिद्राजन्नेवमेव समाचर ।
अशिष्टनिग्रहो नित्यं शिष्टस्य परिपालनम्।
एवं शुक्रोऽब्रवीद्धीमानापत्सु भरतर्षभ ॥ १२.१४२.३४ ॥
அரசே, யார் மீதும் சினம் கொள்ளாமல் இவ்வாறே நடந்துகொள். அடங்காதவர்களை எப்போதும் அடக்குவதும், அடங்கியவர்களை எப்போதும் காப்பதுமே (கடமை). இவ்வாறு அறிவுள்ள சுக்ரர் ஆபத்துகளில் கூறினார், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
12.142.35
अस्ति चेदिह मर्यादा यामन्यो नातिलङ्घयेत् ।
पृच्छामि त्वां सतां श्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१४२.३५ ॥
இங்கு வேறொருவரும் மீறக்கூடாத ஒரு எல்லை இருந்தால், நல்லோரில் சிறந்தவரே, பிதாமகரே, நான் உங்களிடம் கேட்கிறேன்; அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.142.36
ब्राह्मणानेव सेवेत विद्याबृद्धांस्तपस्विनः ।
श्रुतचारित्रवृत्ताढ्यान्पवित्रं ह्येतदुत्तमम् ॥ १२.१४२.३६ ॥
கல்வியில் முதிர்ந்த, தவம் செய்யும் பிராமணர்களையே சேவிக்க வேண்டும்; சாத்திர அறிவு, நல்லொழுக்கம், நடத்தை ஆகியவற்றில் செழித்தவர்களை. இதுவே மிகச் சிறந்த தூய்மை.
12.142.37
शुश्रूषा तु महाराज सान्त्वं विप्रेषु नित्यदा ।
क्रुद्धैर्हि विप्रैः कर्माणि कृतानि बहुधा नृप ॥ १२.१४२.३७ ॥
மகாராஜனே, அந்தணர்களிடம் எப்போதும் பணிவிடையும் மென்மையான அன்பும் கொள்ள வேண்டும்; சினமுற்ற அந்தணர்கள் பல வகையான செயல்களைச் செய்திருக்கிறார்கள், அரசே.
12.142.38
तेषां प्रीत्या यशो मुख्यमप्रीत्या परमं भयम् ।
प्रीत्या ह्यमृतवद्विप्राः क्रुद्धाश्चैव यथोरगाः ॥ १२.१४२.३८ ॥
அவர்களின் அருளால் உயர்ந்த புகழ் கிடைக்கும்; அவர்களின் அதிருப்தியால் மிகப் பெரிய அச்சம் வரும். அருளுற்ற அந்தணர்கள் அமிர்தம் போன்றவர்கள்; சினமுற்ற அந்தணர்கள் பாம்புகள் போன்றவர்கள்.